"อันหลง...เป็นกูไม่ได้จริง ๆ เหรอ" วิเวียนมองผมด้วยสายตาเว้าวอน น้ำเสียงของเธอเหมือนกำลังขอร้องผมอยู่ "เรียกอาคเนย์ ไม่ชอบให้เรียกอันหลง ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น และกูมีเมียแล้ว ถ้ามึงยังมีศีลธรรมในตัวก็อยากให้คิดได้บ้าง กูเคยบอกไปแล้วนะ" "ทำไมวะ กูคิดว่ากูมาก่อนแท้ ๆ มึงจะไม่หันมามองกูจริง ๆ เหรอ? เราเหมาะสมกับมาก ผู้ใหญ่เขาก็เห็นด้วย" "มึงหัวโบราณอะไรขนาดนั้น... กูสงสารเดียวจริง ๆ ที่รักมึง มึงรักใครเป็นบ้างไหม และกูจะตอบอะไรให้นะ ว่ากูไม่เคยมองมึง ไม่เคยคิดในแง่อื่น ไม่เคยแม้แต่จะคิด" ผมปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาที่สุด เพื่อที่เธอจะได้เลิกยุ่งกับผมสักที"ทำไม...ทำไมถึงชอบกูไม่ได้ กูทั้งสวย ครอบครัวและฐานะก็เพียบพร้อมเท่าเทียมกับมึง กูรักมึงมากกว่าอีนั่น! มันเข้าหามึงเพราะผลประโยชน์นะอันหลง ตาสว่างหน่อยดิ!" "มึงเรียกใครว่าอีนั่น! มีสิทธิ์อะไรมาว่าเมียกู! จะบอกว่าเราสนิทกันก็คงไม่ได้ เพราะมึงก็แค่สนิทกับเพื่อนของฮาโตะ เธอจ๋าอยู่สูงกว่ามึงมาก อย่ามาว่าเมียกูแบบนั้น! พอสักทีเถอะว่ะ อย่าให้กูเกลียดมึงไปมากกว่านี้เลยวิเวียน เพราะตอนนี้กูไม่ชอบมึงมาก ๆ กี่ครั้งแล้วที่ด่าเมียกูลับหลัง อย่ากูร
最後更新 : 2026-06-07 閱讀更多