All Chapters of เดิมพันร้าย พ่ายรักเธอ: Chapter 61 - Chapter 70

แสงแดดจากข้างนอกส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามากระทบกับสายตาทำให้สะลืมสะลือตื่น...ผมค่อนข้างตื่นง่ายเพราะความรู้สึกไวต่อสิ่งรอบตัวดีชะมัด ได้หลับเต็มอิ่มกับคนอื่นเขาบ้าง ยิ่งได้ตื่นมาเจอคนในอ้อมกอดก็ยิ่งทำให้ผมมีความสุขกว่าเดิมอีก แก้มเกยกับอกแขนก็กอดผมไว้แน่นขาเรียวเกยขึ้นมาก่ายบนตัวผม เพิ่งเห็นว่าขาเธอเล็กขนาดนี้ ยิ่งได้กอดก็ยิ่งรู้ว่าเธอตัวเล็กขนาดไหน เป็นเด็กจิ๋วอย่างที่พี่ ๆ เขาเรียกนี่แหละ กดจูบลงแก้มนิ่มสูดความหอมจากแก้มอิ่มจนเต็มปอด แค่คิดว่าทุกวันจะได้เห็นความน่ารักแบบนี้ก็มีความสุขแล้ว... ตื่นมาตัวก็ยังหอมจนอยากซุก เมื่อคืนผมยอมรับว่าซุกคอเธอตอนนอนถึงได้รู้สึกหลับสบายขนาดนี้ "อือ..." เสียงครางในลำคอเป็นสัญญาณว่าเธอกำลังจะตื่นในไม่ช้า ผมจึงรีบหลับตาแสร้งว่าตัวเองหลับอยู่เพราะอยากแกล้ง "อุ้ย! ดีนะ อันหลงยังไม่ตื่น เอาขาไปก่ายเขาซะน่าเกลียดเลยอะฮือออ" น่าเกลียดตรงไหน น่ารักต่างหาก "พอได้มองสำรวจใกล้ ๆ แล้วหล่อจัง แฟนเค้าน่ารักจริง ๆ แฮะ วาสนาไอจ๋าแล้ว เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะมีแฟนหล่อขนาดนี้ ตาคม จมูกโด่ง ร

"เมี้ยว~" "เมี้ยววว" "เมี้ยว~" แมวสามตัวนี้อ้อนแม่มันใหญ่ ทั้งคลอเคลียทั้งออดอ้อนจนแย่งคะแนนความสนใจจากผมไปหมดแล้วมั้ง "หิวหรือยังง หืมมม เมี้ยว ๆ ฮ่า ๆ น่ารักจัง " เห็นเธอจุ๊บหัวแมวอ้วนทั้งสามตัวแล้วก็นึกอิจฉาแฮะ เจอกันแค่ครั้งแรกเธอก็สาดความสนใจให้เจ้าเหมียวพวกนี้ไปหมด "ไหนของผมล่ะครับ ทำไมเธอไม่จุ๊บผมบ้าง" ผมเรียกร้องความสนใจพร้อมกับแสร้งทำหน้าเศร้าเพื่อทำคะแนน เหอะ ไอแมวสามตัวนี้มันมองหน้าผมอย่างกับเป็นศัตรูกัน ผมพ่อพวกมันแท้ ๆ มาแย่งความสนใจไปจากพ่อมันได้ยังไง "อันหลงหึงแมวตัวเองเหรอ?" "ครับ เธอไม่สนใจผมอะ" "ก็เดี๋ยวค่อยจูบกันไง...ฮุบ!" พอเหมือนรู้ตัวว่าหลุดพูดอะไรออกมาเธอก็ยกมือปิดปากแทบไม่ทัน น่ารักชะมัด "พูดแล้วนะ...ปากช้ำแน่ " ผมดึงมือเล็กที่ปิดปากอยู่ออกแล้วยื่นนิ้วไปคลึงริมฝีปากบางเบา ๆ ก่อนจะกดจูบลงหนัก ๆ โดยไม่สนสายตาเจ้าเหมียวที่กำลังประท้วงสู้แทนแม่ของมัน "บ้าจูบ!ต่อหน้าแมวก็ไม่เว้น!" แก้มนวลแดงจัด ปากเล็กพอเป็นอิสระก็โวยวายในทันที ทั้งยังก้มหน้างุดสนใจแต่แมวบนตัก "หึ" นี่แค่จุ๊บเฉย ๆ ถ้าจูบจริงเธอได้งอแงกว่านี้แน่ Rrrr เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท

"แค่อยากดื่มกับมึง อยากไปกับมึง  อยากเห็นมึงแทงสนุก เราก็เคยไปกันสองคนนี่นา ไปเหอะ ไม่ได้ไปด้วยกันนานละนะ" ประโยคที่ว่าเคยไปสองคน ทำเอาคนสวยผมหน้าหงอยกว่าเดิม กูจะซวยของจริงละ แกล้งต่อไม่ลง ไม่งั้นมีคนงอนของจริง"กูมีแฟนแล้ว ไม่ไป " ผมปฏิเสธทันทีเพราะเห็นว่าที่อยากเจอไม่ได้สำคัญอะไรแล้วกดตัดสายไป อีกอย่างหน้าแฟนผมกำลังจะงอนด้วย"ไปด้วยกันสองคนบ่อยเหรอ...แต่เค้าดื่มเหล้าไม่เก่ง ถ้าเธออยากไปเค้าไม่ห้ามหรอกนะ แต่เค้าคงไปด้วยไม่ได้ " "ใครจะไปครับ? หืม หน้าผมนี่ดูเป็นไอขี้เหล้าขนาดนั้นเลย? ไม่ได้ไปด้วยกันบ่อยครับ ปกติผมชอบไปดื่มคนเดียวเวลาเครียด ๆ แล้วดันเจอมัน เพราะพี่ชายมันเป็นหุ้นส่วนร้านเหล้าอะ " ผมไม่ชอบออกไปไหนกับใคร และยิ่งไปกับผู้หญิงสองต่อสองนั่นก็ไม่มีวัน แต่กับเธอจ๋าผมไป เธอจะพาไปไหนก็ไปหมด"เหล้ารสชาติเป็นไงอะ เค้ายังไม่เคยชิม พ่อไม่ให้เค้าดื่ม พ่อบอกเค้ายังเด็ก พี่ ๆ ก็ตัวห้ามเลย" แววตาใสซื่อของเธอนี่มันทำผมจะคลั่งจริง ๆก็เด็กจริง อย่างที่พี่ ๆ บอกว่าผมดูโตกว่าเธอจ๋าเยอะ ดื้อตาใสแล้วมาอ้อนกันนี่ผมใจอ่อนทุกรอบ

ไม่เก่งแล้ว ...ไม่เข้มแข็งอย่างที่เขาชมเลย "อันหลง...ฮึก เค้า...เค้าจะโทรหาหมอ!" ฉันวางร่างหนาลงบนโซฟาอย่างระมัดระวัง มือทั้งสองข้างที่เลอะเลือดจากตัวเขามันสั่นคลอนทำอะไรไม่ถูก"โทรหา...ราชิ โทรศัพท์ผม...รหัสวันเกิดเธอ" น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยขึ้นมา ฉันรีบค้นโทรศัพท์ที่อยู่ในเสื้อสูทเขาออกมา กดรหัสตามที่เขาบอกแล้วรีบหาชื่อของคนชื่อราชิในรายชื่อ "ฮึก..." ใจฉันเหมือนถูกบีบรัดให้แตกออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ ยิ่งรอให้อีกฝ่ายรับสายฉันก็เหมือนคนกำลังจะเป็นบ้า ที่เอาแต่ร้องไห้"เธอจ๋า อย่าร้อง...ผมไม่เจ็บ" เขายังเลือกจะพูดปลอบโยนด้วยคำโกหก แล้วหอมแก้มฉันไปหนึ่งครั้งช้า ๆ อย่างคนหมดเรี่ยวแรง "ฮัลโหล อันหลง" เสียงจากปลายสายตอบกลับมา"ราชิ ผมถูกแทง...อึก มาที่ห้องผมหน่อย"อันหลงจับโทรศัพท์จากที่มือฉันไปพูดด้วยน้ำเสียงสั่นคลอนและแผ่วเบา ไม่นานนักปลายสายก็ถูกตัดไปในทันที "ฮือ...อันหลง...ฮึก...ทำไมไม่ไปหาหมอ เธอกลับมาหาเค้าทำไม" ฉันอยากตีเขาให้เจ็บ ไม่เข้าใจว่าทำไมอันหลงถึงได้กลับมาหาฉันในสภาพนี้"ใครจะอยาก...ผิดสัญญากันล่ะครับ เ

"อันหลงจะรับชีวิตที่เหลือไหวใช่ไหม มันจะอยู่กับอันหลงไปตลอดชีวิต" ลำพังชีวิตของเขาก็เหนื่อยอยู่แล้วฉันไม่อยากให้อันหลงต้องมารับกรรมไปกับฉัน ฉันอยู่กับมันมาตลอดชีวิตที่มี ฉันรู้ดีว่ามันหนักขนาดไหนที่จะต้องรับ"แต่มันก็ทำให้ผมเข้าใจชีวิตเธอมากขึ้น เธอไม่ต้องเจอความกลัวนั้นคนเดียว ผมโอเคนะ แต่วิธีนี้ผมยังไม่อยากแตะต้อง เราเพิ่งคบกับ ผมว่าเธออาจจะถือเรื่องนี้ อีกอย่างผมกลัวเธอยังไม่ไว้ใจผมเต็มร้อย กลัวเธอไม่พร้อมน่ะ " "ก็ถือ...แต่ไม่ขนาดนั้น ก็ทำได้ ถ้าอันหลงต้องการน่ะนะ เค้าไม่ใช่คนหัวโบราณ เค้ารู้ว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติของคู่รัก แต่เค้าไม่อยากให้อันหลงรับผลจากตัวเค้าไป เธอเข้าใจใช่ไหม?" "เธอพร้อมหรือเปล่าผมถามแค่นั้น" "ขึ้นอยู่กับอันหลงว่าพอได้เค้าไปแล้วนายจะทำตัวกับเค้าแบบไหน" เพราะเลิฟเคยพูดถึงกรณีแบบที่บางคู่คบกันหวังแค่เซ็กส์ ฉันก็ยังมีใจกลัวเป็นแบบนั้น ชีวิตคนเรามันไม่เคยมีอะไรแน่นอน ฉันเองก็คาดหวังกับความสัมพันธ์และพยายามมากเหมือนกัน ฉะนั้น...ฉันก็กลัวแค่ตรงนี้"ผมเองก็ไม่ได้มีดีแค่ปาก และ...ก็ชอบใช้กา