All Chapters of The Billionaire’s Instant Baby: Chapter 11 - Chapter 20

Sumapit na ang alas-kwatro kaya naman matapos kong mag linis at mag hugas ng plato ay pinauwi na ako ni Aling Sally. Nalaman niyang nilalagnat ako kaya pinagalitan niya ako bago ako pinaalis. Paniguradong si Rule ang nag sabi sa kanya. Hindi ko alam na may pagkasumbungero pala ang isang iyon. Nang lumabas ako ay wala ang sasakyan ni Rule. Akala ko ba ay ihahatid niya ako? Malamang ay nainip na siya sa akin kahihintay. Knowing him? Hindi naman siguro siya mag titiyaga na mag hintay sa akin ng ganon katagal lalo pa at mainit doon sa karinderya ni Aling Sally. Paniguradong nainis siya sa akin kaya umalis na. Mabuti na din siguro iyon dahil kapag nakita ni Aling Sally na sumakay ako sa sasakyan ni Rule ay tiyak akong uulanin na naman niya ako ng tanong. Nag simula na akong maglakad dahil hindi ako makakapag tricycle ngayon. Naubos na kasi ang sahod ko dahil sa mga pinamili ko kahapon at ang natira ay idinagdag ko sa ipon ko. Kailangan ko na din ibili ng regalo si Aurora. Hindi ko alam

Nang matapos ako sa trabaho ay dali-dali akong lumabas at hinanap ang sasakyan ni Rule. Nakita ko ang kanyang sasakyan na naka-park mula sa hindi kalayuan. Hawak-hawak ko ang sobra sa ibinayad niya at balak kong ibalik ito sa kanya. Hindi porke mayaman siya ay mag aaksaya na lamang siya ng pera ng wala namang dahilan at hindi porke kapos ako ay kakaawaan na niya ako. Hindi ko nga maintindihan kung bakit ginagawa niya ang mga bagay na ito sa akin. Imposible naman na naawa lang siya sa akin kaya binilhan niya ako ng tatlong kahon ng mga naglalakihang grocery at gamot pagkatapos ay binigyan pa ako ng malaking tip. Hindi biro ang ganitong kalaking pera. Kung para sa kanya ay barya lang ito pwes sa akin ay hindi. Wala ba siyang pakialam na baka kung ano ang isipin ng iba sa amin? Kakatukin ko na sana ang pinto ng kanyang kotse pero kusa na itong bumukas. Lumabas si Rule at isinara ang pinto ng kanyang sasakyan pagkatapos ay sumandal doon. “Ibabalik ko lang ang pera mo.” Inabot ko

CHAPTER 14Nanigas ako sa kinauupuan ko. Hindi ko alam kung ano ang uunahin—ang tumayo at tumakbo palayo o manatili sa pwesto ko at pakinggan ang sasabihin ng mga kasama niyang Doctor. Hanggang sa napatigil sila sa paglalakad at napalingon sa akin. Ramdam ko ang gulat ni Rule nang makita ako. Marahil ay nag tataka ito kung bakit nandito ako sa Manila at kung bakit ay nandito ako sa Hospital na pag mamay-ari niya. Huli na rin para umalis ako mula sa kinauupuan ko dahil alam kong mas lalo siyang mag tataka sa akin. “Mia?” Kumunot ang noo niya. Sa reaksyon niyang iyon ay alam kong madami siyang gustong itanong sa akin. Hinanda ko ang sarili ko at nag isip ng palusot sa kanya.“Ah… S-Sir…” hindi ko alam kung bakit iyon pa ang nasabi ko.Tumaas ang kilay niya dahil sa paraan ng pag tawag ko sa kanya. Oo nga pala ayaw niyang tawagin ko siya ng Sir. “What are you doing here?” Tanong pa niya. Mukhang pinalampas ang pag tawag ko ng Sir sa kanya. Napakagat ako sa labi ko. Hindi ko alam kun

Nakalabas na si Aurora sa hospital, at hindi ko na rin siya nakita pa. Ang huling pagkikita naming dalawa ay noong araw na nakita ko si Chloe. Hindi ko na nagawa pang bumalik doon sa hospital dahil naduduwag ako. Naduduwag ako na baka masaksihan ko na naman ang pagiging malambing ni Aurora sa kanyang kinikilalang ina. Parang dinudurog ang puso ko.Bukas na rin ang birthday ni Aurora, at tiyak akong abala ngayon si Rule sa paghahanda sa kaarawan ng anak namin. Hindi ko alam kung paano ko ibibigay ang regalo ko. Tiyak naman akong hindi ako invited sa birthday ni Aurora. Hindi naman nila ako ganoon kakilala, kaya bakit naman nila ako iimbitahan? Hindi ba?Iaabot ko na lang siguro ang regalo ko kapag nagkaroon ulit ako ng pagkakataon. Sa ngayon ay mag-a-apply muna ako ng trabaho pansamantala para naman may panggastos ako habang nandito ako sa Manila. Paubos na kasi ang ibinigay sa akin ni Rule na ibinayad niya sa akin noon para maging tour guide niya. Ibinigay ko kasi sa Tiya ko ang kalah

Pagdating namin sa venue ay mas lalo akong kinabahan. Mas marami na ang tao ngayon at pakiramdam ko ay out of place ako. Halatang mayayaman ang mga bisita base sa kanilang mga suot at mga gamit. Mukha naman akong tao ngayon pero pakiramdam ko ay nanliliit pa rin ako.Paglabas ko ng sasakyan ay pinagtinginan kaagad ako ng mga tao, pagkatapos ay hindi nakaligtas sa mga mata ko ang kanilang pagbubulungan. Paniguradong nagtataka sila kung bakit kami magkasama ngayon ni Rule. Dumako ang tingin ko kay Rule pero parang wala naman siyang pakialam sa paligid. Sa halip na makaramdam siya ng hiya ay nilapitan niya ako at inalalayan.Nagdadalawang-isip pa ako kung hahawak ba ako sa kanyang braso, pero nang makita ko muli ang mga staff kanina sa entrance ay kaagad akong kumapit kay Rule.Mabilis kaming nakapasok at hindi na nagtanong pa ang mga staff sa akin. Hindi ko tuloy mapigilan ang matuwa. Sa wakas ay nakapasok na rin ako. Makikita ko na ang anak ko.Pagpasok namin ni Rule sa loob ng venue a