All Chapters of โหดเลวดี nc35+: Chapter 131 - Chapter 140

“ก็ต้องเป็นเฮียโป้งอยู่แล้ว อ้อ...ไหนๆ คุณเลวก็มาแล้ว แตงก็มีเรื่องจะบอกเหมือนกันไม่ต้องรอไปบอกพรุ่งนี้ คือแตงจะลาออกจากงานที่อู่กลับมาช่วยงานที่บ้านค่ะ” เธอคิดมาดีแล้วว่าจะลาออก แม้จะรักงานที่อู่มากก็ตาม แต่เธออยู่ที่นั่นไม่ได้แล้ว เพราะอีกไม่นานเจ้าตัวเล็กในท้องก็จะโตขึ้น “ลาออกจากงานฉันพอรับได้ แต่เลือกมัน ฉันไม่ยอม!” ลภัชดนย์ลุกขึ้นหมายจะเดินไปกระชากร่างเล็กที่นั่งข้างเตวิชออกไปคุยกันข้างนอก แต่ถูกพ่อฉุดรั้งกระชากมือไว้ “นั่งลงไอ้เลว!” ศิวดลสั่งเสียงแข็งและนั่นก็ทำให้ลูกชายตัวร้ายยอมนั่งลง แต่เสียงขบกรามดังลอดออกมาให้ทุกคนได้ยิน กรอด! “วันนี้ฉันต้องขอโทษด้วยที่ลูกชายมาสร้างเรื่องให้ ฉันกับไอ้ตัวดีกลับก่อนนะนายทองแท้ หนูแตง และพ่อหนุ่มด้วยนะ ต้องขอโทษแทนลูกชายฉันด้วยนะ” ชายแก่พูดพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโดยฉุดกระชากดึงลูกชายตัวร้ายตัวเองให้ลุกขึ้นด้วย “ไม่เป็นไรครับคุณศิวดล” ทองแท้เอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืนยกมือไหว้อีกฝ่ายที่อายุมากกว่าตนเอง ส่วนแตงไทยกับเตวิชก็ลุกขึ้นยืนพร้อมยกมือไหว้ท่านที่กระชากดึงลูกชายกลับบ้าน “มันไม่จบแค่นี้หรอกนะแตง ฉันไม่

“ไปกันเถอะน้องแตง” “ค่ะ เฮียโป้ง” แล้วเธอก็เดินควงแขนคู่หมั้นหนุ่มเดินผ่านหน้าลภัชดนย์ไป ไม่แม้แต่จะมองและพูดลาอีกฝ่ายสักคำ และนั่นยิ่งทำให้ลภัชดนย์เคืองโกรธน้อยใจ “เกลียดผัวมากขนาดนั้นเลยเหรอแตง” เขาพึมพำกับตัวเองแล้วเดินกลับห้องทำงานตัวเอง ส่วนแตงไทยก็พาคู่หมั้นหนุ่มแวะเอ่ยลาเพื่อนร่วมงานก่อนจะกลับไป แตงไทยยังไม่พร้อมจะแต่งงานกับเตวิชและไม่คิดจะแต่งงานกับชายหนุ่มด้วย จริงอยู่ว่าเขาไม่แคร์ไม่สนใจหากว่าเธอจะเคยตกเป็นของใครมาก่อน แต่มันไม่ใช่แค่นั้น ตอนนี้เธอไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว แต่เธอมีอีกหนึ่งชีวิต ไม่สิ สองชีวิตในท้อง เมื่อวันก่อนได้ไปตรวจครรภ์ฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลโดยมีเตวิชไปเป็นเพื่อน เพราะเธอได้เล่าเรื่องราวระหว่างตัวเองกับลภัชดนย์ให้คู่หมั้นหนุ่มฟัง ในตอนแรกคิดว่าเขาจะทิ้ง แต่เขากลับทำสิ่งตรงข้ามพาเธอมาฝากครรภ์ลูกคนอื่นทั้งๆ ที่ไม่ใช่ลูกของตนเอง และหมอก็บอกว่าในท้องเธอมีเด็กสองคน นั่นทำให้หัวใจของเธอพองโตมากและเจ็บปวดในคราเดียวเช่นกัน “เฮียโป้งทางนี้ค่ะ” เธอโบกมือให้คู่หมั้นหนุ่มที่เปิดประตูเข้ามาในคาเฟ่ เตวิชหันไปตามต้นเสียงพร้อมส่งยิ้มหวานให้และก้าวเ

“อย่าดีกว่าฮะ ฉันขอกลับเองดีกว่า อ้อ...ถ้าจะจีบฉันก็ต้องเชื่อฟังฉัน ห้ามเอาแต่ใจตัวเอง”“แต่ไม่ใช่วันนี้นะ ขอเริ่มพรุ่งนี้ วันนี้ขอไปส่ง ขอโอบกอดและขอจูบได้ไหม แล้วพรุ่งนี้ค่อยเริ่มนับหนึ่ง เพราะตั้งสามเดือนฉันลงแดงตายพอดีแตง” เขาพูดพร้อมกอดรัดร่างน้อยเข้ามาแนบอกและก้มโน้มหน้าจะจูบปากอวบอิ่มสีระเรื่อ แต่มือน้อยของแตงไทยยกห้ามปากเขาไว้“ถ้าไม่เชื่อฟังก็ไม่ต้องมาคุยกันค่ะ ทุกอย่างที่พูดเมื่อกี้ถือว่าฉันไม่ได้พูดก็แล้วกัน” แล้วเธอก็ผลักคนตัวโตออกห่างเมื่อเขายอมคลายอ้อมกอด“มะ...ไม่ๆ งั้นขอแค่ขับรถตามได้ไหม”เงียบ!“เงียบแบบนี้แสดงว่าอนุญาตใช่ไหมแตง” เขาถามคนตัวเล็กที่เดินไปเรียกแท็กซี่แล้วตัวเขาก็รีบวิ่งไปยังรถตัวเองเพื่อจะขับตามเธอไป ไม่ว่าแตงไทยจะไปไหน เขาก็จะขับตามไป นี่สินะ เขาเรียกว่าอาการของคน ‘เมารัก’ส่วนแตงไทยพอเรียกรถแท็กซี่ได้และขึ้นมานั่งบนรถก็นั่งยิ้มเคลิ้มและนึกขำบุรุษตัวโต เพราะไม่คิดว่าคนอย่างลภัชดนย์จะยอมรับเงื่อนไขที่ยื่นให้“คุณรักฉันจริงใช่ไหม? ไม่ใช่ต้องการเอาชนะเฮียโป้งใช่ไหมคุณเลว” เธอพึมพำกับตัวเองแล้วบอกแท็กซี่ว่าให้ไปส่งตัวเองที่ไหน และเธอเห็นรถของลภัชดนย์ขับออก

ลภัชดนย์ถือปิ่นโตสีชมพูสามชั้นเข้ามาในบ้านเมื่อจอดรถดับเครื่องยนต์สนิทแล้ว และก็เดินสวนกับสิงห์ที่เดินออกมาพอดี “พี่เลวโชคดีนะครับวันนี้” “ขอบใจมากไอ้สิงห์ แล้วเนี่ยจะไปทำงานเหรอ?” “ครับพี่ อดทนหน่อยนะครับ ไอ้แตงของผมมันดื้อนิดหน่อย แต่เชื่อผมสิว่าตอนนี้ใจมันละลายไปกับพี่เลวแล้วแน่นอน ไม่งั้นไม่ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวรอพี่ตั้งแต่เช้าหรอกครับ สู้ๆ นะพี่ ผมอยากได้พี่มาเป็นน้องเขย” “ขอบใจเว้ย! ต่อไปก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยล่ะ แต่ว่าคุณอาทองแท้เนี่ยสิเหมือนจะไม่ค่อยยอมรับกูเท่าไหร่ไอ้สิงห์” “เรื่องนั้นสบายใจได้ ผมช่วยพี่เอง ตอนนี้พี่ก็ทำตัวดีไม่เที่ยวหญิงเหมือนก่อนแล้วนี่” “กูบอกแล้วไงว่ากูจริงจังกับน้องมึง คนอย่างไอ้เลวน่ะจริงจังแล้วคือจริงจังไม่เล่น มึงก็รู้” “ครับพี่ ผมไปล่ะ ไอ้แตงรอพี่ในห้องนั่งเล่นนะครับ” “อือ...ฝากตัวด้วยนะไอ้พี่เมียในอนาคต” “ครับผม ต่อไปพี่ก็จะมาเป็นน้องเขยผมแล้วใช่ไหม เสียดาย แล้วผมจะไปเที่ยวสาวกับใครละทีเนี้ย” “ก็หาเมียสิไอ้สิงห์ ไปล่ะ เดี๋ยวแตงจ๋าของฉันรอ” แล้วเขาก็ถือปิ่นโตสีหวานเดินเข้าไปในบ้านอย่าง

ด้านลภัชดนย์เข้ารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลสองวันเต็ม เพราะเขาไปช่วยช่างซ่อมรถให้ลูกค้าที่เสียอยู่กลางฝน จริงๆ ไปลากกลับมาซ่อมที่อู่นั่นแหละ แต่เขาก็ลงไปช่วยพนักงานตากฝนอยู่นานกว่าจะต่อพ่วงรถลากกลับมาอู่ได้ก็กินเวลานาน แถมวันนั้นช่างที่อู่ก็ไม่พอจนเขาต้องออกไปช่วยงาน พอกลับมาวันนั้นตอนเย็นก็รู้เรื่อง ไข้สูงจนดิฐาต้องพามาส่งโรงพยาบาลกลางดึก “พี่หลับไปกี่วันจันทร์เจ้า” เขาถามน้องสะใภ้ที่มาเยี่ยมในวันนี้และเสียงเริ่มกลับมาแล้ว “สองวันค่ะพี่เลว” จันทร์เจ้าบอกพี่ชายสามี “แล้วจันทร์เจ้ามาแบบนี้ ใครดูแลน้องกู๊ด หรือพามาด้วย ถ้าพามาด้วยก็พากลับเลยนะเดี๋ยวติดไข้กับพี่” เขาบอกน้องสะใภ้ “จันทร์เจ้ามากับพี่ดีค่ะ พี่ดีเจอเพื่อนเลยไปคุยกันที่ร้านกาแฟของโรงพยาบาล ส่วนน้องกู๊ดอยู่บ้านค่ะ พอดีพ่อกับแม่จันทร์เจ้ามากรุงเทพเลยมีคนช่วยดูค่ะพี่เลว” “อือ...เห็นมือถือพี่ไหมจันทร์เจ้า” “พี่ดีเอาไว้ที่ลิ้นชักค่ะพี่เลว เดี๋ยวจันทร์เจ้าหยิบให้นะคะ” เธอเดินมาเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียงหยิบโทรศัพท์ให้เจ้าของ “ขอบใจนะ จันทร์เจ้าไปหาไอ้ดีเถอะ พี่อยู่คนเดียวได้ ไม่ต้องห่วงพี่