All Chapters of โหดเลวดี nc35+: Chapter 1 - Chapter 10

เอี๊ยด!​เสียงเบรกรถดังเข้ามาในบ้าน ทุกคนรู้โดยไม่ต้องเดาว่าคนที่มาถึงคือใคร และคนที่มาถึงก็เดินลงส้นเท้าหนักๆ เข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าและท่าทางตึงโกรธไม่พอใจเจ้าของบ้านหลังใหญ่ เขาต้องรีบเร่งขับรถมาเมื่อรู้ว่าพ่อแต่งภรรยาใหม่เข้าบ้าน และที่สำคัญภรรยาใหม่ แม่เลี้ยงของเขาก็เด็กคราวลูกอีกต่างหาก​“มันหมายความว่ายังไงพ่อ...มันหมายความว่ายังไง” พอเดินเข้ามาในบ้านก็ชี้มือไปยังหน้าเด็กสาวหน้าตาละอ่อนที่ไม่ต้องเดาให้ยากว่าหล่อนคือใคร ถ้าไม่ใช่ ‘เมียใหม่ของพ่อ’ แล้วจะเป็นใครไปได้​“ใจเย็นๆ ก่อนพี่โหด” เสียงน้องชายคนเล็กเอ่ยห้ามพี่ชายที่เดินตึงๆ ไปหยุดตรงหน้าของสาวน้อยหน้าละอ่อนหวานหยดย้อยใสซื่อ​“มึงไม่ต้องมาห้ามก็เลยไอ้ดี หรือมึงเห็นดีเห็นงามกับเรื่องนี้ แล้วมึงล่ะไอ้เลว มึงเห็นด้วยที่พ่อมีเมียใหม่คราวลูกเหรอวะ!” เขาดันอกน้องชายคนเล็กออกห่างแล้วหันสายตาไปถามเอาคำตอบจากน้องชายคนรองตัวเอง​“พ่อก็แก่แล้วนะพี่โหด พ่อควรมีคนดูแล ไม่ดีเหรอที่มีคนมาช่วยดูแลพ่อเราแทนเรา เพราะเราทุกคนก็ไม่ได้อยู่กับพ่อตลอด” น้องชายคนรองเอ่ยบ้าง​“ไม่มีใครมาแทนที่แม่กูได้ทั้งนั้นแหละ แล้วเธอเถอะ ยัยเด็กนี่ก็เหลือเกิน อา

​“ไม่รู้สิ มึงรอเป็นคุณอาได้เลยไอ้ดี แล้วเนี่ยไม่ไปทำงานเหรอ?”​“ไม่ครับ วันนี้ผมว่าจะไปหาพี่เลวที่อู่สักหน่อย เห็นว่าเมื่อคืนไปกินเหล้าเมาที่ผับชกต่อยกับคนในผับจนหัวแตก” แม้ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงบอกให้ตัวเองเตรียมตัวเป็นคุณอาก็เถอะ แต่เขาก็ไม่ได้ถามต่อ​“อ้อ...เมื่อคืนออกไปประกันตัวมันน่ะสิ”​“ครับ สร้างแต่เรื่อง เที่ยวโรงพักแทบวันเว้นวัน”​“เฮ้อ! พี่ของลูกแต่ละคนเนี่ยสมชื่อจริงๆ เลย มีแต่ดีเนี่ยแหละค่อยเป็นที่น่าภูมิใจให้พ่อหน่อย ไปเถอะ มันเย็บกี่เข็มล่ะรอบนี้”​“แปดเข็มครับ”​“อือ...ไปเถอะ ไปดูมันเถอะ แล้วเนี่ยกินข้าวรึยัง”​“ไปกินที่อู่พี่เลวได้ครับ”​“อือ...ขับรถดีๆ ล่ะลูกดีของพ่อ ดีสมชื่อจริงๆ เลยไอ้คนนี้”​หึหึ​เขาทำเพียงยกยิ้มขำในลำคอกับคำพูดของพ่อแล้วเดินจากไปไม่พูดตอบความท่านอีกจังหวัดสุโขทัยณ ไร่ส้มหฤทย์ที่เปลี่ยนชื่อไร่มาเป็นชื่อของเจ้าของคนปัจจุบัน เขาสั่งให้คนงานไปจัดห้องพักแม่เลี้ยงที่มาฝึกงานกับตนเองด้วย แน่นอนบ้านหลังใหญ่เขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายด้วย เขาชอบอยู่คนเดียว สั่งไอ้จ้อนคนสนิทที่วิ่งมารับให้พาณปภัชไปยังห้องพักคนงานที่อยู่ห่างจากบ้านของตัวเองไปเดินไปร้อยเมตร

“ไอซ์ทำได้ค่ะ เขาต้องการ ไอซ์ก็จะทำค่ะ”“อดทนหน่อยนะครับ ไม่รู้ว่านายเป็นอะไร ทำไมถึงใจร้ายผิดปกติแบบนี้”“เขาร้ายเฉพาะกับไอซ์เท่านั้นแหละค่ะ” เธอตอบแล้วเดินตามจ้อนไปยังที่คนงานกำลังช่วยกันผสมปุ๋ยหมักกวนปุ๋ยหมักในถัง แม้กลิ่นจะเหม็นแต่ก็พอทนได้จ้อนไม่ตอบกลับและเงียบ พาหญิงสาวมาแนะนำกับคนงานทุกคน และให้คนงานช่วยสอนณปภัชทำงาน ดูท่าแล้วคงต้องสอนทุกอย่างแบบละเอียด ตัวเล็กบางระหงจะสู้งานไร่ได้ยังไง ไอ้จ้อนก็ไม่เข้าใจนายของตนเองว่าทำไมถึงเอาหญิงสาวเปราะบางมาทรมานที่ไร่แบบนี้กันตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!ขณะกำลังเดินดูคนงานที่กำลังใส่ปุ๋ยให้ต้นส้มอยู่นั้น เขาก็หยุดเดินล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ออกมาดูว่าใครโทรมาหาตนเอง พอเห็นว่าเป็นพ่อบังเกิดเกล้าก็แค่นขำในลำคอก่อนจะกดรับสายแล้วกรอกเสียงห้วนแข็งส่งไปในสายทันที“ว่ายังไงครับพ่อ เป็นห่วงเมียเด็กเหรอถึงได้โทรมา ผมไม่ฆ่า ‘นัง’ เด็กนั่นหรอกน่า ไม่ต้องห่วง”“นั่นปากแกเหรอไอ้โหด”“ครับ ปากผมเองที่พูดกับพ่อ ว่าไงครับ ถ้าจะโทรมาถามเรื่องเมียเด็กก็ไม่ต้องถามผม เพราะผมไม่มีอะไรจะเล่า อยากรู้อะไรทำไมไม่โทรถามกันเองล่ะครับผม”“ไอ้ลูกเวร! มึงเนี่ยนะไ

เมื่อวานไอ้จ้อนไปซื้อของสดมาไว้ในตู้เย็นของบ้านนายมัน แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไม แต่วันนี้เข้าใจแล้ว มันมาบ้านก็เห็นณปภัชตั้งโต๊ะอาหารรอนายของมัน เมนูอาหารแต่ละอย่างน่าทานทั้งนั้น กลิ่นหอมๆ หอมโชยไปถึงด้านนอกจนมันต้องเดินตามกลิ่นอาหารมาที่ห้องรับประทานอาหารที่ไม่ค่อยได้ใช้งานเนี่ยแหละ “มาทำอาหารให้นายเหรอครับ” “ค่ะ พี่จ้อน ไอซ์เพิ่งเตรียมเสร็จค่ะ” “หูย! น่ากินทั้งนั้นเลย ทั้งหน้าตาและกลิ่นก็ห๊อมหอม...” ไอ้จ้อนก้มลงหาจานอาหารแล้วสูดลมหายใจนำกลิ่นหอมๆ ของอาหารเข้าปอดตัวเองด้วยความหิว “พี่จ้อนกินไหมคะ ไอซ์ทำเยอะเลยเดี๋ยวตักแบ่งให้ค่ะ” “ฉันอนุญาตให้แบ่งให้ไอ้จ้อนแล้วเหรอถึงจะแบ่งให้มัน...มึงมาทำไมแต่เช้าไอ้จ้อน”​เสียงดังมาก่อนตัวจะเดินมาถึง ยอมรับว่ากลิ่นอาหารนั้นชวนให้เขาเจริญอาหารจริงๆ วันนี้ หฤทย์เดินเข้ามาดึงลากเก้าอี้หัวโต๊ะออกนั่ง มองไปยังอาหารตรงหน้าตัวเอง แต่ละเมนูเป็นของโปรดของเขาทั้งนั้น ณปภัชบังเอิญทำหรือตั้งใจทำกันแน่ และหล่อนรู้ได้ยังไงว่าเขาชอบกินอะไร ยังไง หรือว่าพ่อของเขาบอกหล่อน บวบผัดไข่ ผัดพริกหยวกกุ้งสด น้ำพริกกะปิ ปลาทูทอด มันของโปรดเขาท

“อ่ะ...อื้อ” สาวน้อยเบิกตากว้างตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น มันคือจูบแรก เขากำลังบังคับจูบเธอ ณปภัชดิ้นขัดขืนทุบตีอกแกร่งต่อต้าน แต่เขาก็กอดรัดเธอแน่นพร้อมกับรั้งท้ายทอยเธอให้แหงนเงยขึ้นให้รองรับปากหนาที่บดขยี้เอาแต่ใจกับปากของเธอ ปากน้อยที่เม้มแน่นถูกความชำนาญของเขาล่อลวงขบเม้มริมฝีปากบนของสาวน้อยจนต้องเผลอเปิดปากและจังหวะนั้นเองเขาก็ดุนดันปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากน้อย ความนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสาวน้อยที่ได้ขึ้นชื่อว่า ‘แม่เลี้ยง’ กำลังทำให้เขาเตลิดไปไกลจนกู่ไม่กลับในตอนนี้ หฤทย์ยกอุ้มร่างเล็กที่ดิ้นขัดขืนขึ้นนั่งบนโต๊ะด้านหลัง “อ่ะ...อื้อ” ยิ่งได้สอดเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปากเล็ก หฤทย์ก็ยิ่งหยุดตัวเองไม่ได้ หักห้ามความต้องการตัวเองที่เกิดขึ้นกับแม่เลี้ยงตัวน้อยของตัวเองไม่ได้ เรียวลิ้นสากไล่ต้อนเรียวลิ้นเล็กจนจนมุม ก่อนจะตวัดรั้งลิ้นเธอแล้วดูดคลึงควานกลืนความหวาน “อ่า...อื้อ” เธอพยายามดิ้นเร่าต่อต้านขัดขืน แรงที่เคยมีตอนนี้มันไม่มี ร่างน้อยของสาวน้อยวัยสิบเก้าปีอ่อนระทวยรวยแรงไปกับรสจูบดิบเถื่อน เธอได้แต่หอบหายใจและพยายามบิดเบือนเบี่ยงหน้าหลบหนีปากร้ายกาจของคนป่า