All Chapters of โหดเลวดี nc35+: Chapter 121 - Chapter 130

ลภัชดนย์ขบกรามแน่น กลืนข้าวไม่ลงเมื่อมองไปทางคนตัวเล็กที่ตัวเองตั้งใจมาหาโดยเฉพาะ นั่งตักกับข้าวให้กับชายอื่นที่ไม่ใช่ตนเอง การกระทำของแตงไทยมันขัดหูขัดตาไม่พอทำให้เขาอยากลุกไปอัดหมัดตัวเองใส่ไอ้หนุ่มหน้าอ่อนขาวตี๋ตรงหน้านัก เขาเพิ่งรู้ก็ตอนนี้ว่าหญิงสาวมีคู่หมั้น เขาเองนั่นแหละที่ไม่ได้สืบมาว่าเธอนั้นมีคู่หมั้นคู่หมายไหม ซึ่งเธอมีคู่หมั้นคู่หมายที่อยู่ๆ ก็นึกโผล่มาในวันที่เขามาทานมื้อเย็นที่บ้านของแตงไทย “เฮียโป้งกลับมาไทยตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ทำไมแตงไม่รู้เลย” แตงไทยถามคู่หมั้นหนุ่มที่เป็นรักแรกของตัวเองและน้ำเสียงหวานที่เอ่ยทักถามเตวิชนั้นยิ่งทำให้ลภัชดนย์เคืองโกรธ เพราะเคยขอให้สาวเจ้าพูดกับตัวเองหวานๆ แบบผู้หญิงทั่วไป เธอก็บอกไม่ชินปาก แต่กับผู้ชายคนนี้เธอกลับพูดออกมาอย่างไม่มีขัดเคืองแม้แต่น้อย ‘ชอบมันสินะ’ เขาพึมพำกับตนเองในใจ “เฮียเพิ่งมาเมื่อวาน เฮียได้ยินจากป๊าว่าแตงไปทำงานที่อู่ เป็นยังไงบ้างฮึ โอเคไหม” เตวิชถามคู่หมั้นสาวตัวเองพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้เหมือนทุกครั้งที่เจอ “ก็ดีค่ะเฮีย ว่าแต่เฮียโป้งเถอะค่ะ กลับมาช่วยงานที่ห้างแล้วใช่ไหมคะ” เธอหันหน้ามาถามคนที

แตงไทยมองพี่ชายตัวเองเดินกลับเข้ามาในห้องรับประทานอาหารคนเดียวไม่มีใครบางคนเดินตามมา ยังไม่ทันได้ถาม พี่ชายเขาที่เดินมานั่งที่เดิมก็พูดขึ้นมาก่อน “พี่เลวกลับแล้วนะครับป๊า เห็นว่ามีธุระน่ะป๊า เลยไม่ได้เข้ามาลา คงเป็นเรื่องด่วนครับป๊า” “อือ...งั้นเราก็กินข้าวกันต่อเถอะ ไอ้แตงของป๊าก็กินเยอะๆ นะ จะได้ไม่ซูบผอม” ทองแท้เอ่ยพร้อมกับก้มหน้าก้มตาทานข้าวต่อ “ฮะป๊า แตงจะกินเยอะๆ ให้อ้วนเลยแหละ” เธอบอกพ่อยิ้มๆ แล้วหันมายิ้มให้คู่หมั้นหนุ่มที่ตักผัดบวมใส่ไข่ให้ตนเองทาน “ขอบคุณนะคะเฮียโป้ง” เธอเอ่ยขอบคุณเสียงหวานและตักผัดผักรวมมิตรกุ้งให้คู่หมั้นหนุ่ม “อิจฉาจริงเว้ย! ” สิงห์หมั่นไส้น้องสาวและเพื่อนนักที่หวานกันจนไม่เกรงใจเพื่อนร่วมทานข้าว ไม่เจอกันนานเข้าใจ แต่ก็ไม่ควรหวานกันแบบนี้จนไม่สนใจพี่ชายอย่างตนและพ่อที่นั่งร่วมโต๊ะด้วย หึหึ เตวิชได้แต่ยิ้มขำเพื่อนของตนเองแล้วหันมาเอาใจคู่หมั้นสาวตัวเล็กน่ารักของตนเองต่อ ลภัชดนย์ไม่ได้กลับไปที่อู่ แต่กลับมาบ้านของตัวเอง พอกลับมาถึงบ้านทุกคนก็ทานมื้อเย็นกันอิ่มหมดแล้ว ส่วนดิฐาที่เดินอุ้มลูกน้อยออกมาจาก

แตงไทยตัดสินใจแล้วว่าจะลาออกจากอู่กลับมาช่วยงานที่บริษัทของครอบครัว เพราะขืนอยู่ที่นั่นท้องต้องโตขึ้นทุกวันและมันเป็นงานหนักไม่เหมาะกับเธอด้วย มันยากเหลือเกินที่ต้องทิ้งงานที่รัก แต่ก็ต้องเลือกเพราะลูกน้อยในท้องก็สำคัญ แม้พ่อของลูกจะไม่ใช่ผู้ชายที่ตัวเองเฝ้ารอมาตลอด แต่เมื่อเขามาเกิดแล้ว เธอจะรักและดูแลเขาให้ดีที่สุด“แม่ไม่รู้แล้วสิว่าตอนนี้แม่ยังรักเฮียโป้งอยู่ไหม วันนี้แม่เจอเฮียโป้ง แม่กลับรู้สึกเฉยมาก มันไม่เหมือนเดิมแล้วลูก” เธอที่อาบน้ำเสร็จมานั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งก้มพูดคุยกับลูกน้อยในท้องพร้อมลูบมือไปมา แม้จะเพิ่งรู้ว่ามีเขาวันนี้ แต่เธอก็มั่นใจว่าตัวเองกำลังมีเจ้าตัวเล็ก ถึงจะยังไม่ได้ไปให้คุณหมอที่โรงพยาบาลตรวจอย่างละเอียดก็ตาม เพราะรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย“ส่วนกับคุณเลว พ่อของลูก แม่บอกไม่ถูกว่าแม่ชังเขาหรือรักเขากันแน่ตอนนี้”ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!เสียงสั่นเตือนโทรศัพท์ที่วางไว้บนเตียงสั่นเตือนทำให้เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปยังเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ที่วางคว่ำหน้ากับเตียงขึ้นมาดูเบอร์ที่โทรมารบกวนตัวเองในเวลานี้ พอเห็นเป็นเบอร์และชื่อของลภัชดนย์ก็วางไว้เห

“อื้อ...ลึกอีก อ่า...ลึกอีกคุณเลว อ่า...นั่นแหละ อ่า...ซี้ด”เธอเกลียดที่ต้องการลภัชดนย์มากมายขนาดนี้ เหมือนว่าความใหญ่โตที่หยั่งลึกกระแทกเสียดสีซอยถี่จะไม่ถึงใจ อยากให้เขาสอดลึกกว่าที่ทำทั้งๆ ที่รับรู้ได้ว่ามันยาวลึกจนทะลุเลยผ่านมดลูกมากระแทกลิ้นปี่ แต่ก็ยังรู้สึกไม่พอกับความใหญ่ยาวของบุรุษเหนือร่าง พั่บ! พั่บ! พั่บ! “ลึกแล้วได้ใจไหม อ่า...แน่นเสียว โอว์...ซี้ด” เขาถาม เพราะสิ่งที่ต้องการคือหัวใจมากกว่าร่างกายของสาวเจ้าใต้ร่าง สองแขนตวัดโอบกอดรัดร่างน้อยยกขึ้นหาพร้อมกับเอวสอบกดคลึงหนักหน่วงจ้วงลึกตามความปรารถนาของแตงไทย “อ่า...ไม่! เกลียด อะ...อุ๊ย! อ่า...เสียว” พั่บ! พั่บ! พั่บ! “งั้นจะทำจนกว่าจะได้ใจ และจะทำจนท้องโตด้วย มาดูกันสิ ถ้าอุ้มท้องลูกฉันแล้วเธอยังจะเกลียดจะผลักไสฉันอยู่ไหมแตง อ่า...พร้อมกัน ไม่ไหวแล้ว โอว์...ทูนหัว” พั่บ! พั่บ! พั่บ! รถยนต์คันหรูไหวโยกตามแรงขับเคลื่อนของทั้งสองที่กำลังบดเอวเร่าร้อนยกเด้งบิดส่ายเสียวไปตามจังหวะของกันและกัน และเหมือนว่าค่ำคืนกลางดึกนี่ทุกอย่างจะเป็นใจไปหมดสำหรับลภัชดนย์ ไม่มีแม้แต่รถเล็กรถใหญ

เตวิชมาฝากท้องที่บ้านของคู่หมั้นสาวแต่เช้า ส่วนคู่หมั้นสาวยังนอนไม่ตื่น เขาก็ไม่ได้เร่งรีบอะไร วันนี้เป็นวันหยุด เขามีเวลาให้แตงไทยทั้งวัน พอทานมื้อเช้าอิ่มก็นั่งพูดคุยกับเจ้าบ้าน ส่วนเพื่อนรักอย่างสิงห์พอทานมื้อเช้าอิ่มก็ขอตัวกลับขึ้นไปนอนต่อ “คุณลุง ถ้าผมจะแต่งงานกับแตง คุณลุงจะว่าอะไรไหมครับ ผมเห็นว่าเราหมั้นกันมานานแล้ว และผมก็ปรึกษากับพ่อและแม่แล้วครับ ท่านทั้งสองก็เห็นด้วยว่าผมกับน้องแตงถึงเวลาต้องแต่งงานกันแล้ว” เตวิชเอ่ยปรึกษาว่าที่พ่อตาตัวเองในอนาคต “ดีสิ ลุงเองก็อยากอุ้มหลาน แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็ขึ้นอยู่กับไอ้แตงของอาว่ามันพร้อมไหม แถมมันเพิ่งอายุสิบเก้าเองนะโป้ง มันเรียนจบแค่ช่างยนต์ไม่ได้จบสูงอะไรด้วย นี่ลุงก็อยากให้ไปเรียนต่อที่ฮ่องกง แต่มันไม่อยากไป” ทองแท้เอ่ย “เรื่องนั้นผมไม่ได้สนใจอะไรครับคุณลุง พ่อกับแม่ก็ด้วย ผมรักน้อง ผมพร้อมจะดูแลน้องแล้วครับคุณลุง” เตวิชเอ่ยอย่างจริงจัง “ลุงดีใจที่โป้งเอ็นดูน้อง แต่อย่างที่ลุงบอกนั่นแหละ ทั้งหมดทั้งมวลก็ขึ้นอยู่กับเจ้าตัวเขา ถ้าเขาพร้อม ลุงก็ไม่ว่าอะไรถ้าจะแต่งงานกันในปีนี้ เพราะลุงเองก็อยากอุ้มหลานเหมือ