ใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าตึกคณะอักษรศาสตร์ บรรยากาศยามบ่าย ยังคงร้อนอบอ้าว นารานั่งอยู่บนม้าหินอ่อนกับลุลา เพื่อนสนิทคนเดียวที่เธอสามารถเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังได้ด้วยความไว้ใจ “นารา มึงอย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ไปได้”ลุลาเอื้อมมือไปตีแขนเพื่อนเบา ๆ "เห้อออ"นาราถอนหายใจยาว มือกำกระดาษแจ้งเตือนจากฝ่ายการเงินแน่นจนยับย่น “ฝ่ายการเงินทวงค่าเทอมกูอีกแล้ว เงินตั้งเกือบห้าหมื่น ต้องจ่ายภายในสิ้นเดือนนี้ ถ้าไม่จ่ายก็โดนระงับการลงทะเบียนภาคเรียนหน้า แม่ก็หางานเพิ่มไม่ได้แล้ว ช่วงนี้งานแม่บ้านรายวัน หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร” นารายังคงถอนหายใจออกมาไม่หยุด รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีทางออกสำหรับเรื่องนี้ งานที่ทำอยู่เงินเดือนก็น้อยนิด เพราะเป็นแค่พนักงานพาร์ทไทม์ร้านคาเฟ่ "ล่า...มึงหางานให้กูทำหน่อยได้ไหม" "แล้วงานมึงล่ะ"ลุลาเลิกคิ้วถามเพื่อนด้วยความไม่เข้าใจ ปกติเวลานอนก็ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้ว "คงไม่พอจ่ายค่าเทอมหรอก" "งานอะไรก็ได้ใช่ไหม" “อืม...งานอะไรก็ได้ ขอแค่ได้เงินเร็ว ๆ” ลุลาเม้มริมฝีปาก มองหน้าเพื่อนอย่างชั่งใจ ก่อนจะลดเสียงเบาลง จนแทบเป็นเสียงกระซิบ “มีงานนึง...แต่
Read more