All Chapters of พลาดรักวิศวะลวง: Chapter 131 - Chapter 140

นาราเม้มปากแน่นจนริมฝีปากซีดขาว รู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของเขาที่เอาเรื่องความตายมาล้อเล่น ราวกับมันเป็นเรื่องขำขันอะไรสักอย่าง ใจเธอเต้นแรงด้วยความโกรธและความไม่สบายใจ คำพูดที่อยากจะพ่นออกไปต่อว่าเขาที่พูดเรื่องแบบนั้น กลับต้องกลืนลงคอไปทันที เพราะพอสบตาคมกริบที่วูบไหวด้วยความเจ็บปวด มันก็ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารเขาเหมือนกัน แม้จะพยายามแข็งใจบอกตัวเองว่าต้องเข้มแข็ง ต้องไม่ยอมอ่อนข้อให้เขาอีกก็ตาม “พี่จะอยากมาตายเพราะฉันทำไม” เสียงของนาราอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “บอกแล้วไงว่าให้พี่ไปใช้ชีวิตเหมือนเดิมของพี่ ทางของพี่กับฉันมันต่างกัน...” เลโอพ่นลมหายใจยาวออกมา ดวงตาคมกริบยังคงจ้องมองไปยังสัญญาณไฟจราจรที่เพิ่งเปลี่ยนเป็นสีเขียวอย่างไม่วางตา มือที่วางอยู่บนพวงมาลัยแน่นขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังกลั้นอะไรไว้ในอก ก่อนรถจะพุ่งทะยานไปตามถนนใหญ่ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นทันทีที่เขากดคันเร่ง เสียงเครื่องยนต์คำรามดังก้องไปกับความเงียบที่แผ่กระจายในรถ “การที่ฉันมาตามง้อเธอแบบนี้” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แต่แฝงด้วยความขมขื่น “คิดว่ามันง่ายแค่เธอบอกให้ฉันกลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิมเหรอวะ... ถ้าท

เวลาต่อมา นารายังคงหลับสนิทด้วยความอ่อนล้า จนไม่รู้ตัวว่ารถได้หยุดนิ่งมานานแล้ว รถจอดเทียบหน้าล็อบบี้ของรีสอร์ทบนเขาที่เพชรบูรณ์ในเวลาตีหนึ่งกว่า อากาศหนาวเย็นยะเยือกพัดผ่านต้นสนและต้นไม้ใหญ่ที่รายล้อม กลิ่นดินชื้นปนใบไม้และหมอกบางลอยคลุ้งไปทั่ว ไฟส่องสว่างตามทางเดินไม้เป็นระยะ ให้แสงเหลืองนวลอบอุ่น ทว่ายังคงแผ่ความมืดและเงียบสงบของป่าบนเขา เลโอดับเครื่องยนต์ หันมามองนาราที่กำลังหลับตา ใบหน้าของเธอยังคงแดงระเรื่อจากน้ำตาและความโกรธ เขาถอนหายใจเบา ๆ ก่อนเดินลงไปเช็คอินที่เคาน์เตอร์ “จองไว้แล้วครับ ห้องวิลล่าหมายเลข 17” เขาพูดสั้น ๆ กับพนักงาน night shift รับกุญแจการ์ดและเอกสารเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว ก่อนกลับมาที่รถ เขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารแล้วเอื้อมมือไปเขย่าไหล่นาราเบา ๆ “นาราถึงแล้ว ตื่นสิ” นาราเปิดเปลือกตาขึ้นช้า ๆ กระพริบตาปรับสายตากับแสงไฟรอบตัว เมื่อเห็นเลโอยืนอยู่ตรงหน้าและบรรยากาศที่ไม่คุ้นเคย เธอสะดุ้งตื่นเต็มตาทันที “เรามาอยู่ที่ไหน?” เธอถอยตัวไปชิดประตูรถ มองไปรอบ ๆ ด้วยความตกใจ “ทำไมไม่พาฉันกลับบ้าน” “ที่นี่รีสอร์ทบนเขาเพชรบูรณ์” เลโอตอบเสียงราบเรียบ “คืนนี้เราพัก

มือหนาขยับเร็วขึ้นอีก เสียงจังหวะสาวรูดดังแผ่วเบาในความเงียบของห้อง เขาจินตนาการภาพนาราที่เคยครางเสียวใต้ร่างเขา ภาพร่องชมพูที่เคยบีบรัดท่อนเนื้อของเขาแน่น ภาพเธอตัวสั่นเทาเวลาเสร็จสม “นารา อ๊ะ จะแตกแล้วว่ะ...” ร่างกายเขาเกร็งกระตุก มือสาวรูดเร็วอย่างดุเดือด สายตายังคงจ้องมองหน้าอกอวบและใบหน้าที่หลับสนิทของนาราไม่วางตา ในที่สุด ความเสียวสุดขีดก็พุ่งทะลุจุดสุดยอด “อ๊ากกก... นารา!!” น้ำกามข้นขาวพุ่งทะลักออกจากปลายหัวแรงเป็นสายยาว กระจายเปื้อนหน้าท้องและมือของเขาเอง บางส่วนยังกระเด็นติดผ้าห่มเล็กน้อย คนตัวสูงกัดฟันแน่น กลั้นเสียงครางไม่ให้ดังออกมา ร่างกายกระตุกเกร็งไปทั้งตัวหลายครั้ง น้ำกามยังคงพุ่งกระฉูดไม่ยอมหยุด จนมือของเขาเปียกชุ่มไปหมด เขาหอบหายใจถี่รัว ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง หลังจากปลดปล่อยออกมาอย่างหนักหน่วง นารายังคงหลับสนิท ไม่รู้ตัวเลยสักนิด ใบหน้าของเธอยังซุกอยู่ในอกเขา มือเล็กยังกอดเขาแน่นเหมือนเดิม เลโอมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความต้องการ และความกระหายที่ยังไม่หมดสิ้น เขายกมือที่เปื้อนน้ำกามขึ้นมาเช็ดเบา ๆ ที่ผ้าห่ม แล้วโอบกอดเธอแน่นขึ้นอีกครั้ง “พรุ่งนี้

นารายืนนิ่งเงียบไปอึดใจหนึ่ง สายตายังคงจ้องมองทะเลหมอกที่ค่อย ๆ กระจายตัวไปตามแสงแดด เธอคิดถึงข้อเสนอสามวันของเขา พยายามลองชั่งน้ำหนักทุกอย่าง ก่อนจะคิดว่าเขาคงจะไม่คิดจะใช้วิธีเดิม ๆ กับเธอ ไม่อย่างนั้นเมื่อคืนเธอคงไม่ตื่นมาในสภาพแบบนี้ “ก็ได้” เธอเอ่ยเสียงเบา “แค่สามวัน พี่ต้องทำตามสัญญาด้วย” เลโอลอบถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก ดีใจจนแทบตะโกนออกมา แต่เขาก็พยายามเก็บอาการไว้ ใบหน้าค่อย ๆ ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกของวันนี้ “ได้... พี่สัญญา” ในใจของร่างสูงตอนนี้เต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่น เขาจะใช้เวลาสามวันนี้ให้เต็มที่ ทำทุกอย่างเพื่อให้นาราใจอ่อน ให้นึกถึงความรู้สึกดี ๆ ที่เคยคิดว่ามีต่อกัน ให้นึกถึงสิ่งที่เขาเต็มใจจะตามเอาใจเธอ หรือแม้แต่ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ยอมรับความรู้สึกของตัวเองโดยไม่อายว่าเขารักเธอ นารายังคงยืนหันหลังให้เขา ผ้าห่มผืนหนาคลุมไหล่เล็กไว้แน่น ใบหน้าเย็นเฉียบด้วยสายลมที่กำลังพัดผ่าน แต่ในอกกลับอบอุ่นประหลาด เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำถูกหรือทำผิดที่ยอมรับข้อเสนอนี้ แต่ทว่าคำว่า “สามวัน” มันทำให้เธอมีเส้นตายและมีทางออกของเรื่องทั้งหมด เวลาต่อมา หลังจากพระอ

เขาพูดพลางมองตาเธอด้วยความวาบหวาม ทำเอานารารู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้น เธอพยายามจะหลบตาเขา แต่กลับถูกมือหนายกคางเธอขึ้นให้สบตากันอีกครั้ง “มองตาพี่” เขากระซิบ “วันนี้พี่อยากให้เธอเห็นว่าพี่จริงจังแค่ไหน” นารารู้สึกอบอุ่นวาบขึ้นในอก ความโกรธที่สะสมมาทั้งวันเริ่มละลายไปกับอบอุ่นในดวงตาคู่คม และคำพูดที่ตรงไปตรงมาของเขา ทำให้เธอเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งคุยกันไปเรื่อย ๆ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เริ่มทำงาน ทำให้นาราเริ่มเปิดใจมากขึ้น เธอเป็นฝ่ายเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้เขาฟัง ไม่ว่าจะเป็นความทรงจำในวัยเด็กหรือเรื่องสมัยเรียนมัธยม ร่างสูงเองก็ทำหน้าที่ผู้ฟังที่ดี มองหน้าเธอแล้วลอบยิ้มออกมาหลายครั้ง โดยที่มือหนายังคงจับมือเธอไว้แน่น เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ที่เลโอนั่งฟังนาราพูด มีบางจังหวะที่เขาเป็นฝ่ายเล่าให้เธอฟังบ้าง เขาเห็นเธอหัวเราะและมีส่วนร่วมไปกับเขา ดวงตากลมโตเริ่มเป็นประกายหยาดเยิ้ม ก่อนที่เธอจะผุดตัวลุกขึ้นกระทันหัน “ไปห้องน้ำก่อนนะ” "พี่ไปเป็นเพื่อนไหม" "ไม่เป็นไรค่ะ" “อืม” เขาเอ่ยตอบกลับไป ในหัวก็คิดว่าเวลานี้แหละ ที่เหมาะสมที่เขาจะทำอะไรบางอย่าง เข