บททั้งหมดของ พลาดรักวิศวะลวง: บทที่ 141 - บทที่ 150

นาราซุกหน้าลงกับอกกว้างของเขา ลมหายใจร้อนผ่าวพัดผ่านเสื้อผ้า ความรู้สึกเสียวซ่านและความต้องการที่พุ่งทะยานขึ้นมาอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ทำให้เธอแทบไม่สนใจอะไรอีกแล้ว นอกจากต้องการระบายให้ความร้อนออกไปจากร่างกายของเธอ ร่างสูงมองใบหน้าที่แดงระเรื่อและดวงตาที่พร่ามัวของนารา ในใจเต็มไปด้วยความกระหายและความรู้สึกผิดที่ผสมปนเปกัน ทั้งสองคนเดินออกจากบาร์ช้า ๆ ร่างกายของนาราเกาะติดเขาแน่นแทบจะตลอดทาง ทุกย่างก้าวที่เดิน ลมหายใจของเธอยิ่งหอบถี่หนักขึ้นเรื่อย ๆ และยิ่งเข้าใกล้ห้องวิลล่า ความร้อนในกายของนาราก็ยิ่งทวีคูณขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง พอขาก้าวเข้าไปในห้อง ประตูปิดลงเสียงดัง เลโอกอดเอวเธอไว้แน่น ร่างกายร้อนผ่าวของเธอเบียดชิดกับเขาเต็มตัว “นารา... เป็นยังไงบ้าง?” เขาถามเสียงแหบพร่า มือลูบแผ่นหลังเธอขึ้นลง ร่างเล็กหอบหายใจถี่รัว เนื้อตัวสั่นเทา จนเธอแทบจะไม่มีแรงตอบเขา “ฉันขอเข้าห้องน้ำก่อน” เธอพูดเสียงสั่น แล้วรีบดันตัวออกจากอ้อมแขนเขา เดินโซเซเข้าไปในห้องน้ำทันที ทว่าคนตัวสูงพยายามจะตามเธอเข้ามาด้วย “เดี๋ยวพี่ช่วย” “ไม่ต้อง!” นารารีบปิดประตูห้องน้ำลงทันที แล้วเอนหลังพิงประตูหอบหายใจเ

เมื่อได้คำตอบที่พอใจ เขาก็กอดเธอแน่น จูบเธออย่างดุเดือดอีกครั้ง ก่อนจะยกขาเธอข้างหนึ่งขึ้นพาดเอวเขา แล้วดันร่างเล็กชิดติดกำแพงเย็นของห้องน้ำทันที “เธอกำลังทำพี่คลั่ง พี่อยากกระแทกเธอจะตายอยู่แล้วนารา” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า มือหนาถอดกางเกงตัวเองลงอย่างรวดเร็ว ท่อนเนื้อที่แข็งแกร่งยาวใหญ่ดีดเด้งพรวดพรวดออกมา ปลายหัวบานแดงก่ำเต้นตุบด้วยความปรารถนา เขาจับท่อนเนื้อถูไถไปตามร่องแคบที่ชุ่มฉ่ำของนาราเพียงไม่กี่ครั้ง ก่อนจะกระแทกเข้าไปลึกสุดโคนทันที “อ๊าาาา!!” นารากรีดร้องเสียงหลง ร่างกายเกร็งกระตุกแรง ท่อนเนื้อร้อนผ่าวขนาดใหญ่ยืดผนังภายในเธอจนเต็มแน่น ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! เลโอไม่รอช้า เขากระแทกสะโพกแรงและเร็วทันที ไม่มีคำว่าอ่อนโยนให้เลยสักนิด ความเก็บกดที่สะสมมานานระเบิดออกมาอย่างดุดันและดิบเถื่อน “แน่นฉิบหาย... คิดถึงร่องเธอวะ ยังตอดแน่นเหมือนเดิม” มือหนาบีบสะโพกเธอแน่น กระแทกเข้าออกอย่างรุนแรงทุกจังหวะ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องน้ำ "อ๊าสสส อ่ะ อ่ะ" เสียงหวานครางเสียวไม่เป็นภาษา มือเล็กเกาะบ่าเขาแน่น จิกเล็บลงไปจนเป็นรอยแดง ร่างกายขยับตามแรงกระแทกแต่ละครั้ง หน้าอกอ

“อืม เก่งมากเด็กดี ลีลาเด็ดฉิบหาย” เลโอเอ่ยชมไม่ขาดปาก เขาเสียวสะท้านไปหมดทุกส่วน จากลีลาการขย่มของเธอ ที่ขึ้นสุดลงสุด ยิ่งได้มองเห็นภาพร่องรักบวมเป่งของเธอ กำลังกลืนกินท่อนเนื้อยาวใหญ่ของเขา ยิ่งเพิ่มความกระสันให้พุ่งสูงมากขึ้น จนเกือบจะแตกเสียให้ได้ "ฮือ มะ ไม่ไหวแล้ว" มือเล็กจิกบนหน้าท้องแกร่งแน่นขึ้น ออกแรงขย่มดุดันและรัวเร็วครั้งสุดท้าย ก่อนร่างกายจะเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำสีใสออกมา "อร้ายยย" เลโอที่โดนร่องรักตอดไม่หยุด เขาจับเอวเล็กไว้มั่น ก่อนจะเร่งเครื่องกระแทกสวนจังหวะเธอจนร่างเล็กโยกโคลง ไม่นานเขาก็คำรามออกมาด้วยความปรารถนาที่ถึงขีดสุด "อึก อ๊าสสส" น้ำรักขาวขุ่นพุ่งทะลักเข้าไปเต็มร่องเธอเป็นสาย ผสมกับน้ำสีใสของนาราที่ถูกปลดปล่อยออกมาก่อนหน้า จนเลอะเปรอะเปื้อนไปทั่ว ก่อนที่เธอจะฟุบตัวลงกอดอกกว้างของเขาแน่น หอบหายใจอย่างหนัก ช่วงล่างยังกระตุกเป็นระยะ ทว่าคนตัวสูงไม่คิดจะหยุด เขาจูบผมเธอแล้วกระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหูเล็ก “ยังไม่พอ... พี่อยากเอาเธอท่าลิงอุ้มแตง” พูดจบเขาก็ยกตัวนาราขึ้นอย่างง่ายดายในท่านั่งคร่อม แล้วลุกขึ้นยืนข้างเตียงในท่าลิงอุ้มแตงทันที มือทั้งสองข้า

เธอพยายามดึงผ้าห่มกลับคืนมา เพื่อกลบเกลื่อนความอาย แต่เลโอกลับกระชากข้อมือเธอเข้าไปใกล้ตัวเขาแทน ทำให้ร่างกายเปลือยเปล่าของเธอเบียดชิดกับลำตัวของเขาทันที “นารา...” ชายหนุ่มจงใจเป่าลมหายใจร้อนผ่าวใส่ใบหูเล็กของเธอ “คิดถึงมันไหมครับ?” คำลงท้ายที่หวานหูและเจ้าเล่ห์ผิดปกติ ทำให้หัวใจนาราเต้นแรงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง สายตาของเธอเผลอเลื่อนลงไปมองโดยไม่ตั้งใจ... ท่อนเนื้อแดงก่ำที่แข็งโด่เด่และเต้นตุบอยู่ตรงหน้า มันทั้งใหญ่และยาวจนเห็นได้ชัด ทำเอาเธอกัดริมฝีปากแน่น ความอายกับความรู้สึกแปลก ๆ ในอกปะปนกันจนสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ เธออยากหันหน้าหนี แต่สายตากลับทรยศ ยังคงมองอยู่ตรงนั้นไม่ละสายตาไปไหน ยิ่งเห็นสายตาคมเหมือนกำลังอ้อนวอนและต้องการอะไรบางอย่างจากเธอ ก็ยอมรับตรง ๆ ว่าไม่อยากปฏิเสธ “ทำให้พี่หน่อยได้ไหม?” นาราไม่ตอบด้วยคำพูด แต่ค่อย ๆ ก้มหน้าลง ใช้มือเล็กจับท่อนเนื้อร้อนผ่าวของเขาไว้แน่น มันเต้นตุบในฝ่ามือเธออย่างแรง เธอเลียปากตัวเองก่อนจะก้มลงใกล้ปลายหัวบานแดงก่ำ แล้วใช้ลิ้นเล็กเลียวนรอบหัวครั้งหนึ่ง “อืมมม” ร่างสูงคำรามต่ำในลำคอ ก่อนที่เธออ้าปากอมปลายหัวเข้าไปช้า ๆ ใช้ลิ้นเลียวนรอ

นาราหันมองคนเป็นแม่ มีน้ำตาคลอออกมาในดวงตาคู่สวย “แม่จะไม่ห้าม จะไม่ก้าวก่ายอะไรทั้งนั้น แม่แค่อยากให้ลูกของแม่มีความสุข แต่ถ้าวันไหนที่พ่อหนุ่มรู้สึกเบื่อ หรือไม่อยากคบกับนาราอีกแล้ว ขอให้ปล่อยนารากลับมาหาแม่นะลูก” ร่างสูงมองตรงเข้าไปในดวงตาของผู้อาวุโสกว่า แล้วตอบเสียงหนักแน่นด้วยความมั่นใจทันที “ไม่มีวันนั้นครับคุณแม่ ผมสัญญา” “ไม่ต้องสัญญากับแม่หรอก แค่ทำทุกวันให้ดีก็พอ” บรรยากาศในบ้านหลังเล็กอบอุ่นขึ้นทันตา ชมดาวเอ่ยชวนให้เลโออยู่ทานข้าวเย็นด้วยกัน พอถึงเวลาที่เลโอต้องกลับ นาราก็เดินออกไปส่งเขาถึงหน้ารถ ทว่าคนตัวสูงกลับอิดออดไม่ยอมขึ้นรถ มือยังจับมือเธอไว้แน่น “ไปนอนคอนโดกับพี่นะ” เสียงทุ้มออดอ้อน พลางก้มลงใกล้ใบหน้าเธอ “พี่ไม่อยากห่างเธอเลย” “ฉันอยากพักผ่อนค่ะ” "ไปที่นอนกับพี่ก็ได้พักผ่อน" "ไม่เอาค่ะ ไปเที่ยวมาเหนื่อยค่ะ" ถึงจะรู้สึกไม่พอใจที่เธอปฏิเสธแต่ก็เข้าใจเหตุผลของเธอ จึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น “งั้น... ขอจูบก่อนกลับได้ไหม” นาราหันมองซ้ายขวาอย่างระวัง ก่อนจะยกปลายเท้าขึ้น กดจูบปากเขาแรง ๆ หนึ่งทีอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าเธอไม่ทันได้ถอย มือหนาของเขาจับท้ายทอย