All Chapters of เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อเกินต้านจีบฉัน: Chapter 91 - Chapter 100

วูบ! วินาทีนี้ฉันรู้สึกกลัวแปลกๆ เหมือนตัวเองกำลังทำผิดยังไงยังงั้น อะไรลูกพีช... เธองอนพี่เทมส์อยู่นะ ไม่เห็นต้องกลัวเค้าเลยเหอะ! ฉันเตือนตัวเองในใจ“งั้นกูไปรอดูพี่เอเธนส์ก่อนนะ” พี่เดย์บอกพร้อมทั้งชวนฝันเดินไปทางเวที เอ้า! ไหงงั้นล่ะ“ไปกันเถอะครับน้องเค้ก” พี่เจมส์ชวนพี่เค้กบ้าง พี่เค้กมองมาทางฉัน แล้วมองเลยไปยังพี่เทมส์ ก่อนจะพยักหน้าให้พี่เจมส์แถมยังชวนกิ๊บกับคริสไปด้วยซะงั้น สรุปเหลือแค่ฉันกับพี่เทมส์สองคน!“ว่าไง หนูยังไม่ตอบพี่เลย ทำไมมาดูคอนเสิร์ตถึงไม่บอกพี่” พี่เทมส์ถามย้ำเสียงเย็น ใจเย็นลูกพีชอย่าเพิ่งกลัว คิดยังไงก็บอกไปตามตรงเลย ฉันเตือนตัวเองในใจ“พี่เทมส์รู้ได้ไงคะว่าหนูมาที่นี่” ฉันไม่ตอบแต่เป็นฝ่ายตั้งคำถามบ้าง“พี่เพลย์โทรบอกพี่ว่าหนูมาดูคอนเสิร์ต ทำไมหนูไม่บอกพี่สักคำ” พี่เทมส์ยังถามคำถามเดิม“ก็แล้วทำไมทีเมื่อวานพี่เทมส์ถึงไม่บอกหนูคะ เรื่องจะมาโรงอาหาร” พอโดนฉันย้อนถาม พี่เทมส์สะดุดไปนิดนึง จากหน้านิ่งปนดุกลับยิ้มออกมาเหมือนคนมีความผิดติดตัว“ก็หนูไม่ยอมไปทานข้าวกับพี่ที่คณะ พี่เลยต้องเป็นฝ่ายไปหาหนูไง นี่หนูยังไม่หายโกรธพี่เรื่องนี้อีกเหรอ” ว่าแล้วก็ถามฉันด้วยน

“เอเธนส์! เอเธนส์! เอเธนส์!” เสียงเรียกจากแฟนคลับที่ดังก้องไปทั่วบริเวณหรืออาจจะดังทั่วทั้ง ม.B ทำให้ฉันที่แม้จะไม่ใช่ติ่ง อดตื่นเต้นไม่ได้ขวับ! พอหันไปมองทางหน้าเวที ก็เห็นผู้คนแน่นขนัดต่างมีสีหน้าตื่นเต้น ตื่นตาตื่นใจและแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มอย่างเห็นได้ชัด“ฉันตื่นเต้นจังแก” เสียงของฝันทำให้ฉันหันกลับมามองเพื่อน พอเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายก็รู้เลยว่านี่คืออาการของติ่งขั้นสุด ตางี้เป็นประกาย ใบหน้าฉาบด้วยความสุข“ฉันก็เหมือนกัน” หมับ! พี่เค้กว่าพลางยื่นมือเรียวบางมาจับมือฉันกับมือฝันในเวลาเดียวกัน โหว! มือพี่เค้กเย็นเหมือนกับน้ำแข็งเลย! พี่สาวฉันก็ติ่งไม่แพ้ฝันเลย ฮ่าๆๆ“และตอนนี้ขอเชิญพบกับไอดอลฮ็อตปรอทแตก แถมหล่อแบบไม่มีอะไรมากั้นอย่างเอเธนส์ได้เลยค่า!” เสียงพิธีกรประกาศออกไมโครโฟนทำให้แฟนคลับต่างกรีดร้องเต็มสตรีม“กรี๊ดดดดด! กรี๊ดดดดด! กรี๊ดดดดด!”เสียงอินโทรเพลงของเอเธนส์ดังขึ้น พี่เค้ก ฝันรวมถึงฉันต่างชะเง้อคอ เขย่งมองทางเวทีโดยอัตโนมัติ“หวัดดีคร้าบบ!!” เสียงทักทายฟิลสดใสซาบซ่านของเอเธนส์ทำให้แฟนคลับทั้งสนามต่างกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง“เทมส์” ขวับ! ฉันละสายตาจากเวทีหันไปทางต้นเสียง แล้

“ไม่ต้องเลยไอ้เพลย์”“อะไรของพี่วะ มาถึงจะมายึดคนของผมง่ายๆ ได้ไง”เดี๋ยวนะ! คนของผมของพี่เพลย์ก็มีแค่คนเดียวคือพี่ไพรส์นี่นา เอเธนส์จะยึดพี่ไพรส์ไปไหนเหรอ?“สวัสดีครับ ผู้โชคดีที่เข้ามาถ่ายรูปด้วยใช่มั้ยครับ” เอเธนส์หันมาทักทายพวกเราด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม แถมยังขยิบตาให้อีกหนึ่งกรุบ ฝันกับพี่เค้กถึงกับกรี๊ดออกมาเบาๆ ตามประสาติ่งที่ได้เจอไอดอลในดวงใจ“ไม่ใช่เว้ย! งานวันนี้ไม่มีผู้โชคดี นี่แฟนเทมส์กับเพื่อนๆ” พี่วุฒิบอก“เอ้า! ผมก็นึกว่ามีผู้โชคดี คนกันเองก็ไม่บอกแต่แรก... คอนเสิร์ตสนุกมั้ยครับน้องๆ”เอเธนส์ถามด้วยรอยยิ้มสดใสที่สามารถตกสาวๆ ได้มากมายนับไม่ถ้วน แน่นอนว่าตกพี่เค้กกับฝันได้เป็นล้านครั้งอ่ะฉันว่า“สนุกค่ะ สนุกมาก” พี่เค้กกับฝันตอบพร้อมกันแถมพยักหน้าระรัวด้วยสีหน้าตื่นเต้นขั้นสุด“แล้วไพรส์ได้ดูพี่มั้ย” ว่าแล้วเอเธนส์ก็เลื่อนสายตามาถามพี่ไพรส์แถมยังแทนตัวเองว่าพี่!“อื้อ! พี่เอเธนส์ของไพรส์เก่งที่สุด ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ทำได้ดีเสมอ” ว่าแล้วพี่ไพรส์ที่ยืนข้างฉันโพล่งออกมาพร้อมกับวิ่งเข้าไปหาเอเธนส์ที่อ้าแขนรออยู่ก่อนแล้วหมับ! ทั้งสองคนกอดกันค่ะคุณผู้โชม! ฉันนี่ตาเหลือก

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนในเทอมแรก ตั้งแต่อาทิตย์หน้าจะเริ่มสอบปลายภาคแล้วล่ะ วิชาไหนที่อาจารย์ปิดคลาสไม่ทันก็จะขอคาบว่างเพื่อเรียนเสริมในสัปดาห์นี้ทั้งหมด มันจึงเป็นอะไรที่หนักพอสมควรแต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีน่ะนะ“นั่นรถพี่เทมส์นี่” เสียงใสๆ ของฝันทำให้ฉันที่กำลังเดินเอื่อยเฉื่อยพลางส่งไลน์หาคุณแม่ เงยหน้าขึ้นทันควัน แล้วก็เห็นรถคันหรูของพี่เทมส์จอดอยู่หน้าตึกคณะ“ไหนบอกวันนี้เลิกช้า” ฉันพึมพำอย่างแอบงง คือกะว่าจะชวนพวกฝันไปผ่อนคลายสมองก่อนสอบด้วยการดื่มช็อกโกแล็ตเย็นที่ร้านโปรดให้ฉ่ำปอดสักแก้ว แต่มารอกันแบบนี้... โครงการที่คิดไว้ต้องล้มเลิกซะแล้ว“นั่นก็รถพี่เดย์” แก้มยุ้ยว่าพลางพยักเพยิดไปยังรถอีกคันที่กำลังเข้าจอดต่อจากรถของพี่เทมส์“งั้นฉันไปก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้” ฉันบอกเอมกับแก้มยุ้ยด้วยรอยยิ้มเพราะพรุ่งนี้พวกเราสี่คนมีนัดติวหนังสือที่ห้องฉันเอง พอสองคนนี้ทำมือโอเค ฉันก็เดินมาขึ้นรถพี่เทมส์ ส่วนฝันก็เดินไปขึ้นรถพี่เดย์“ไหนบอกว่าเลิกช้าไงคะ ทำไมมารอหนูอยู่ก่อนแล้ว” ฉันทักพี่เทมส์อย่างง่ายๆ พลางคาดเข็มขัดไปด้วย“อาจารย์เปลี่ยนใจไม่เข้าแล็ปเลยเลิกเร็ว ว่าแต่หนูอยากไปไหนรึเปล่า”

พรึ่บ! ทันใดนั้นนักศึกษาชายกลุ่มใหญ่จากญี่ปุ่นก็พากันมองมาทางนี้ ฉันผู้ซึ่งไม่อยากเป็นเป้าสายตาเป็นทุนเดิมก็รีบเดินไปหาผองเพื่อนอย่างไว“มาละเหรอชะนี พี่เทมส์มาส่งอีกล่ะสิ” ลิซ่าที่ตัวสูงกว่าทุกคนเห็นฉันเป็นคนแรกและทักทายอย่างเป็นกันเอง“ก็ประมาณนั้น” ฉันหัวเราะน้อยๆ ก่อนจะถามไปว่า “ละนี่มายืนทำไรกันตรงนี้ ไม่ขึ้นไปนั่งบนรถอ่ะ”“ก็พวกนี้สิ ลากฉันลงมาจากรถเฉยเลย” ฝันว่าพลางบุ้ยปากใส่ลิซ่า เอมี่รวมถึงเพื่อนคนอื่นๆ“ก็แกมันน่ารักไงยะ พวกฉันเลยลากให้มาเป็นเหยื่อล่อผู้ พวกเค้าจะได้หันมามองทางนี้” เอมี่พูดด้วยแววตาแวววับเมื่อพูดถึงผู้ชาย แถมยังหันไปมองนักศึกษาชายจากญี่ปุ่นไม่หยุด“ละตอนนี้แกก็มาด้วย ผู้ต้องมองพวกเรามากกว่าเดิม” ลิซ่าพูดกับฉันแถมยังหัวเราะคิกคักแต่ตาดันอยู่ที่ผู้ชาย เอาเข้าไปเพื่อนฉัน... บอกเลยว่าอาการหนักมาก!“ว้ายแก! พวกเค้ากำลังเดินมาทางนี้ แผนล่อผู้ได้ผลแล้ว” น้ำเสียงตื่นเต้นของเพื่อนในเอกที่ยืนด้วยกันทำเอาฉันกับฝันหมุนตัวจะเดินขึ้นรถ“ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าชื่อไรกันบ้าง” เสียงทักทายภาษาญี่ปุ่นทำให้เราสองคนก้าวขาโดยอัตโนมัติ ในหูก็ได้ยินลิซ่า เอมี่และเพื่อนในเอกกำลังแนะน