All Chapters of เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อเกินต้านจีบฉัน: Chapter 81 - Chapter 90

“พี่จะบอกหนูว่าไม่เคยจีบผู้หญิง ไม่เคยมีแฟน มีกิ๊ก หรือคนคุยมาก่อน?” กิตติศัพท์ของพี่เทมส์ธรรมดาซะที่ไหน ขนาดพวกรุ่นพี่ในเอกยังเอามาเม้าท์กับลิซ่าเลยว่าหนุ่มหล่อเกินต้านควงสาวสวยไม่ซ้ำหน้า แค่สาวๆ พวกนั้นไม่ได้เรียนใน ม.เท่านั้นเอง“พี่ไม่ปฏิเสธว่าเคยมีแฟน มีกิ๊ก คนคุย คู่ควง แต่พี่บอกได้เลยว่าพี่ไม่เคยจีบใครก่อน ทุกคนเป็นฝ่ายเข้าหาพี่เอง ส่วนหนู... เป็นผู้หญิงคนแรกที่พี่รู้สึกชอบและเป็นครั้งแรกที่พี่เป็นฝ่ายอยากจีบ หนูเป็นผู้หญิงที่พิเศษมากสำหรับพี่”บึ้ม! เป็นไงล่ะลูกพีช อยู่ดีไม่ว่าดีดันถามอะไรออกไป เขินจนหัวใจแทบระเบิดกลายเป็นโกโก้ครันช์เลยมั้ยล่ะCause girls like you run’ round with guys like me Til sun down when I come through I need a girl like you, yeah yeah เสียงริงโทนมือถือของพี่เทมส์ทำให้ฉันที่ไปต่อไม่เป็น ค่อยหายใจโล่งขึ้นมาบ้าง พี่เทมส์ล้วงมือถือออกมาจากกางเกง พอเห็นชื่อคนโทรเข้าก็ถอนหายใจนิดหน่อย แต่ก็กดรับแล้วเปิดโฟนโดยยื่นให้ฉันเป็นฝ่ายถือเครื่อง“มึงอยู่ไหน” น้ำเสียงนิ่งๆ ของผู้ชายลอดมาตามสาย“ผมกำลังออกจาก ม.” พี่เทมส์ตอบพลางเลี้ยวรถออกจากประตูมหาลัย“ก็ดี งั้นไปซื้อ

“เค้กที่พี่สั่ง” พี่เทมส์ยื่นเค้กให้ลูกพี่ลูกน้องซึ่งพี่เขารับไว้“สวัสดีค่ะ” ฉันรีบยกมือไหว้อย่างเด็กมีมารยาท พี่เพลย์มองฉันก่อนจะผงกหัวเล็กน้อยเป็นเชิงรับไหว้ แล้วหันไปถามพี่เทมส์ว่า“ใคร?”“ลูกพีช... แฟนผมเอง” พี่เทมส์ยักคิ้วตอบด้วยรอยยิ้มมุมปาก ทำเอาฉันส่ายหน้า ร้องบอกความจริงแทบไม่ทัน“ไม่ใช่นะคะ! หนูไม่ใช่แฟนพี่เทมส์ เราสองคนยังเป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องกัน” คำแก้ต่างของฉันทำเอาเจ้าของห้องหัวเราะหึ ส่วนพี่เทมส์ทำหน้าบอกบุญไม่รับ ก็พูดเรื่องจริงนี่... เราสองคนกำลังเริ่มคุยกัน ทำความรู้จักให้มากขึ้นอ่ะ“กูเพิ่งเคยเห็นมึงโดนสาวปฏิเสธก็วันนี้แหละ หึ! คิดออกละ เซอร์ไพรส์ต้องคุยกับกูแน่” พี่เพลย์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันหน้าเข้าไปในห้องแถมยังตะโกนว่า“เซอร์ไพรส์! ไอ้เทมส์มันพาแฟนมาให้รู้จัก”ฉันงี้ตาลุกวาวกับคำพูดของพี่เพลย์เลยทีเดียว ก็บอกแล้วไงว่าไม่ใช่แฟน! สรุปพูดไม่รู้เรื่องทั้งพี่ทั้งน้องเลยรึไง! แล้วดูพี่เทมส์สิ... หัวเราะออกมาแถมยังยักคิ้วให้ฉันอย่างกวนๆ อีกแน่ะ ฮึ้ย!“ไม่ต้องโกหกเลย” ฉันได้ยินเสียงเล็กๆ ของผู้หญิงโต้ตอบมาเหมือนติดจะงอน“พูดจริง! ไอ้เทมส์มึงพาแฟนเข้ามาเลย”เอ้า! พี่เพลย

หลังจากที่พลาดนัดทานข้าวกับฝัน เอม และแก้มยุ้ยในคืนวันเฟรชชี่ไนท์พวกเราสี่คนก็แก้ตัวกันใหม่ด้วยการมาทานชาบูในวันอาทิตย์นี้แทน โดยเอมเป็นสารถีขับรถมารับพวกเราอีกสามคนที่เหลือ“โหว! แกสองคนจัดเต็มกันมาก ให้ฉันลงไปเปลี่ยนผ้าก่อนมั้ย สวยสู้ไม่ได้เลยเนี่ย” ฝันเอ่ยปากแซวเมื่อเห็นเอมกับแก้มยุ้ยใส่เดรสสวยงามแถมแต่งหน้ามาเป็นอย่างดี คือสองคนนี้นัดเพื่อนเก่าสมัย ม.ปลายในช่วงเย็นแถมจะได้เจออดีตคนคุย ก็เลยต้องสวยเป็นพิเศษอย่างที่เห็นนี่แหละ“แค่แกอยู่ในเดรสเบาๆ พี่เดย์เห็นเข้าก็หลงหัวปักหัวปำแล้วเหอะ อย่าเปลี่ยนให้เสียเวลาเลย” แก้มยุ้ยแซวกลับทำเอาฝันอึกอักแก้มแดงทันตา“บ้าเหอะ” ฝันขมุบขมิบปากเถียงทำให้เพื่อนรักดูน่ามองขึ้นไปอีกจนฉันเผลอยิ้มในความน่ารักของอีกฝ่ายไม่ได้“นั่น! หน้าแดงละ แสดงว่าฉันพูดถูก” แก้มยุ้ยยังแซวไม่เลิก เรียกรอยยิ้มให้พวกเราได้เป็นอย่างดี“ฉันกับพี่เขายังไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อย” ฝันย่นจมูกเถียงอย่างไม่ยอมแพ้“ตอบเหมือนพีชอีกคนละ” เอมที่ขับรถอยู่พูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ“เอ้า! นี่อยู่เฉยๆ นะ วกเข้ามาที่ฉันได้เล่า” ฉันถามอย่างงงๆ“ก็มันจริงนี่ เอะอะอะไรแกก็บอกยังเป็นแค่รุ่น

ห้าง Mพวกเราสี่คนตรงไปยังชั้นโรงหนังเป็นอันดับแรก พอได้ตั๋วไว้ในมือก็ย้ายมาที่ร้านชาบูเจ้าดัง โชคดีที่มีโต๊ะว่าง ไม่ต้องรอคิวให้ท้องร้องอะไรทั้งนั้น เย้!อ้อ! ฉันไลน์ไปบอกพี่เทมส์แล้วว่าดูหนังรอบกี่โมง หนุ่มหล่อเกินต้านก็บอกว่าจะมารับแน่นอนทานชาบูเสร็จ พวกเราก็เดินย่อยด้วยการเดินดูของโน่นนี่นั่น พอใกล้ถึงเวลาหนังจะเข้าก็ย้ายร่างมาที่หน้าโรง สองชั่วโมงครึ่งในโรงเป็นอะไรที่ง่วงมาก อาจเป็นเพราะฉันทานเนื้อเข้าไปเยอะด้วยแหละ พอเจอแอร์เย็นๆ แถมนั่งอยู่กับที่ ไม่ได้ขยับตัวไปทางไหน ตามันก็เลยจะปิดอยู่หลายรอบ ฉันพยายามต่อสู้ความง่วงสุดพลังแต่สุดท้ายสู้ไม่ไหว...หลับคาโรงเลยจ้า“หนังสนุกมากเลยดิพีช ฉันหันมาอีกทีแกไปเฝ้าพระอินทร์ละ” ฝันที่เป็นฝ่ายปลุกฉันหลังหนังจบ ถามเหมือนแซวๆ ทำเอาเอมกับแก้มยุ้ยถึงกับหัวเราะออกมา“ฉันพยายามต้านทานความง่วงสุดพลังแล้วนะ แต่สู้ไม่ไหวไง ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น” ฉันยิ้มเขินทำเอาสามคนนี้ขำหนักกว่าเดิม“น้องฝัน” เมื่อเราสี่คนเดินมาถึงหน้าโรงก็มีคนเรียกฝันเอาไว้ พอหันไปมองก็เห็นพี่เดย์กับพี่เทมส์ยืนข้างกัน“สวัสดีค่ะพี่เทมส์ พี่เดย์” แก้มยุ้มกับเอมยกมือไหว้พี่ว้ากทั้งส

หลังจบงานเฟรชชี่ไนท์ก็มีข่าวลือกระฉ่อนทั่ว ม. ว่า ฉันกับพี่เทมส์เป็นแฟนกันเหมือนที่พวกเอมบอกไว้ไม่มีผิด คงเป็นเพราะนักศึกษาที่เห็นเหตุการณ์หลังเวทีในคืนนั้นเอาไปพูดต่อ... เรื่องเลยลามไปทั่วละประเด็นคือพี่เทมส์ไม่ยอมแก้ข่าวด้วยไง แบบถ้าเราสองคนเดินด้วยกันหรือออกไปทานข้าว เดินเล่น ดูหนัง บลาๆๆ พอเจอคนรู้จักเข้า แล้วอีกฝ่ายถามว่าฉันคือแฟนเหรอ พี่เทมส์จะยักคิ้วแถมไม่เว้นช่องให้ฉันปฏิเสธด้วย... น่าหงุดหงิดชะมัดแต่ถ้ามีใครเข้ามาถามฉันเรื่องความสัมพันธ์ของเราสองคน ฉันจะตอบตามตรงว่ากำลังคุยๆ กันอยู่ คือไม่ได้คิดว่าตัวเองดูดีมากถึงขนาดต้องรักษาภาพลักษณ์ขนาดนั้น ยังไงดีอ่ะ... อืม! เกิดคุยกันไปสักพัก ต่างฝ่ายต่างไม่ใช่ขึ้นมา เวลาเลิกคุยฉันจะได้ไม่เสียหายมากไงเล่า แต่ถ้าเราออกตัวแรง... หน้าอาจจะแหก ศพไม่สวยได้เลยนา! บรึ๋ย!ส่วนเรื่องที่ฉันเคยพูดว่าอยากเรียนรู้กันให้มากขึ้น ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาพี่เทมส์มักจะเอาเหตุผลนี้เป็นข้ออ้าง ชวนไปโน่นมานี่ด้วยตลอดจนหาทางปฏิเสธไม่ได้เลยล่ะ ล่าสุดเมื่อวานตอนกลางวัน... หนุ่มหล่อเกินต้านได้สร้างตำนานใหม่ขึ้นที่ทำเอาฉันแทบน็อคคาโรงอาหาร เรื่องของเรื่องคือพี่เ