جميع فصول : الفصل -الفصل 30

โธ่เอ๊ย! นึกว่าใคร ที่แท้พี่เบสนี่เอง... พี่เบสคือพี่ชายแท้ๆ ของพี่เค้ก ตอนนี้เรียนหมอฟันอยู่ที่เจียงใหม่เจ้า ว่าแต่ส่งลิ้งค์อะไรมาให้เนี่ย ร้อยวันพันปีไม่เคยทักหาน้องหานุ่งหรอกนะ ฉันกดเข้าไปดูด้วยความสงสัย ก่อนจะกรีดร้องเมื่อเห็นว่าอนิเมะเรื่องที่อยากดูจะเข้าฉายเมืองไทยแล้วแง! อยากดูอ่ะ อยากเห็นยูตะในโรง อยากรู้ว่าจะมีพลังมากมายแค่หนาย!BEST: อยากดูล่ะสิI am peachchan : สมละที่รู้จักพีชดี อยากดูมากกกกBEST: พี่จะดูรอบแรกวันแรกที่เข้าฉายเลยI am peachchan : ค่ะ แฟนพันธุ์แท้อ่ะเนอะI am peachchan : แต่สงสัยพีชได้ดูคนเดียวแน่เลย คนรอบตัวไม่มีใครติ่งเรื่องนี้สักรายBEST: นั่งเครื่องมาเชียงใหม่ เดี๋ยวพี่ดูเป็นเพื่อนI am peachchan : ไกลไปเหอะ แต่ถ้าพี่เบสออกค่าเครื่องให้ พี่จะได้สาวน้อยน่ารักไปนั่งดูข้างๆ นะBEST: พี่ไปดูกับแฟน ก็ได้สาวสวยนั่งข้างป่ะI am peachchan : เชอะ! งอนละ คนอะไรเห็นแฟนสำคัญกว่าน้องBEST: 555 ก็คนเป็นน้องสวยไม่เท่าแฟนพี่ไงฉันเบ้ปากใส่หน้าจอด้วยอารมณ์หมั่นไส้ ออกจากไลน์ เข้าอินเตอร์เน็ตเพื่อเสิร์ชโปสเตอร์อนิเมะเรื่องโปรดที่กำลังจะเข้าฉายในไทย จากนั้นก็เข้าไอจีเขีย

ตอนที่เข้ามาในลานเกียร์ พี่เทมส์เห็นฉันเข้าก็ทำท่าเหมือนจะเดินมาหา ฉันงี้รีบหลบหลังฝันทันที ก่อนจะล้วงมือถือส่งไลน์ไปบอกว่าI am peachchan : หนูคิดว่าเย็นนี้เราเจอกันที่โรงหนังดีกว่าค่ะTHAMES : ทำไมไม่ไปด้วยกัน?I am peachchan : รับน้องเสร็จ หนูต้องเอาของไปเก็บที่หอก่อนค่ะ แยกกันไปน่าจะสะดวกกว่าTHAMES : งั้นพี่ไปรับเราหน้าหอตอน 4 โมง 40 เตรียมตัวรอเลยห๊ะ! อะไรของพี่เขากัน? เวลาแค่นี้จะพอไร เริ่มรับน้องตอนสี่โมง กว่าจะเลิกก็ปาเข้าไปสี่โมงครึ่ง เวลาสิบนาทีจะพอกับการเดินกลับหอเอาของไปเก็บได้ไง ฉันเก็บความสงสัยไว้ในใจ ขมวดคิ้วมองอีกฝ่ายอย่างงุนงงแต่แล้วก็ได้คำตอบในเวลาต่อมา เมื่อหนึ่งในพี่ว้ากคณะวิศวะอย่างพี่กัสประกาศว่า“พวกคุณรู้มั้ย! ตอนนี้พวกคุณสามารถอยู่ในระเบียบวินัยได้อย่างเคร่งครัด ทำให้พวกผมไม่มีอะไรจะบ่น ไม่มีอะไรจะว้าก เพราะงั้นวันนี้ทุกคนกลับบ้านได้” ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากภายในเวลาไม่ถึงห้านาที เล่นเอาน้องปี 1 หันมองหน้ากันอย่างงงๆ แต่ก็รีบสลายตัวอย่างรวดเร็ว (กลัวพี่เปลี่ยนใจน่ะสิ)รุ่นพี่คณะมนุษย์ก็คงอึ้งแต่ทำอะไรไม่ได้ (พี่เอเคยเม้าท์ให้ฟังว่า พอรวมการรับน้องทั้งสองคณะ

“ฮ่าๆ” ฉันรู้สึกว่าเสียงหัวเราะของตัวเองโคตรพิลึก อยู่ดีๆ พี่เทมส์ก็ดันมาเล่นหยอดมุกจีบ ไหนจะสายตาวิบวับนั่นอีก เล่นเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของลูกพีชเต้นผิดจังหวะเลย บ้าจัง!นี่ดีนะที่ฉันมีภูมิต้านทานเรื่องทำนองนี้ค่อนข้างสูงระดับนึง ไม่งั้นใจคงเหลวเป๋วหลงคิดว่าพี่เค้าชอบเราแน่ ทั้งที่พี่เทมส์อาจจะไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ คลามดาวน์ค่ะลูกพีช มันไม่มีอะไรหรอก ฉันเตือนตัวเองในใจ“ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ”ครืด! เสียงพนักเสิร์ฟมาพร้อมกับเสียงเลื่อนเปิดประตูทำให้สถานการณ์แปลกๆ กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ฉันรีบกดโพสไอจีก่อนจะคว่ำมือถือลงบนโต๊ะ แล้วหันมาสนใจกับอาหารละ ลานตาตรงหน้า“พี่เทมส์นั่งให้สบายนะคะ หนูจะเป็นคนย่างหมูให้พี่เอง” ฉันบอกด้วยรอยยิ้มพลางคีบหมูลงบนเตาที่ร้อนระอุ ได้ยินเสียงฉ่าของเนื้อหมูเวลาโดนความร้อนรวมถึงกลิ่นหอมๆ ที่ตามมา อื้อหือ! น้ำย่อยของลูกพีชเริ่มทำงานแล้วจ้ะแม่“หน้าเราดูมีความสุขเนอะ” เสียงหัวเราะในลำคอของคนตรงข้ามทำให้ฉันรู้สึกตัว สงสัยฉันเผลอทำหน้าตาประหลาดออกไปแน่เลย“แฮร่!” ฉันหัวเราะเขินๆ ก่อนจะใช้ที่คีบพลิกหมูไปมา “ใครๆ ก็บอกค่ะ เว

หลังจากทานหมูย่างจนแน่นท้องไปหมด พี่เทมส์ก็เรียกเช็คบิลแถมชิงตัดหน้าจ่ายอีกต่างหาก พอฉันจะจ่ายคืนก็ไม่ยอมท่าเดียว บอกว่ามันเป็นหน้าที่ของผู้ชาย รุ่นพี่เลี้ยงข้าวรุ่นน้องน่ะถูกแล้ว ห้ามขัดคำ สั่งเด็ดขาด.. ฉันเลยจำใจต้องเก็บเงินเข้ากระเป๋าเพราะกลัวโดนว้ากไงเล่า ฮือ!ฉันกับพี่เทมส์ขึ้นลิฟท์มายังชั้นโรงหนังอีกครั้ง ตอนนี้คนเยอะกว่าตอนมาเอาตั๋วอีกแฮะ มีทั้งคนที่รอดูหนังเรื่องอื่น มีทั้งดาราวัยรุ่นที่กำลังให้สัมภาษณ์เรื่องการพากษ์เสียงเป็นตัวเอกในอนิเมะ มีทั้งเหล่าอินฟลูและยูทูปเบอร์ รวมถึงตากล้องที่เก็บบรรยากาศโดยรอบ เหมือนมีมหกรรมขนาดย่อมเลยล่ะ“เอาน้ำกับป๊อบคอร์นมั้ย” พี่เทมส์เลิกคิ้วถาม ฉันนี่รีบส่ายหน้าทันควัน“หนูทานอะไรไม่ไหวล่ะคะ”“อยากเข้าห้องน้ำมั้ย อีกห้านาทีหนังจะเข้าละ” พี่เทมส์ถามพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู“ก็ดีค่ะ” ฉันพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม“เดี๋ยวพี่ไปส่ง เผื่อมีคนมากวน”ฉันงงกับคำพูดพี่เทมส์นิดหน่อย แต่เมื่อร่างสูงใหญ่กวาดสายตามองโดยรอบ ฉันเลยมองตามแล้วพบว่าทั้งผู้หญิ

หลังจากชีวิตวนเวียนอยู่กับการเรียนและทำกิจกรรมในรั้วมหาลัยมาเกือบสองเดือน รู้ตัวอีกที สัปดาห์หน้าก็จะเริ่มสอบมิดเทอมแล้ว... เร็วมากเว่อร์และเมื่ออยู่ในช่วงใกล้สอบ ทางมหาลัยได้ออกประกาศว่าตั้งแต่วันจันทร์นี้เป็นต้นไป ทุกคณะจะไม่มีการเข้าเชียร์จนกว่าจะสอบเสร็จ ส่วนการรับน้องร่วมกับคณะวิศวะนั้น... สัปดาห์นี้ยังมีอยู่ แต่พอเข้าช่วงสอบมิดเทอมก็จะหยุดรับน้องเช่นกัน เย้!พวกเราปี1 เอกญี่ปุ่นพอได้ทราบข่าวนี้พากันเฮยกห้อง มันเหมือนได้หลุดจากการจองจำที่แสนน่าเบื่อสักพักน่ะนะ และเมื่ออยู่ในโหมดใกล้สอบ ฉันกับเพื่อนในเอกก็มีนัดติวบางวิชาให้กันด้วยต้องบอกก่อนว่าที่ ม. ของฉัน เฉพาะปี 1 จะมีการแบ่งคลาสเรียนวิชาไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นเป็นเบสิคกับแอดวานซ์ เบสิคคือคลาสสำหรับเพื่อนที่ไม่เคยเรียนภาษาญี่ปุ่นมาก่อน เซนเชย์จะสอนให้อย่างช้าๆ ปูพื้น ฐานอย่างละเอียด เริ่มตั้งแต่ตัวอักษรฮิรางานะ คาตาคานะมาเลย ส่วนแอดวานซ์คือคลาสสำหรับคนที่เคยเรียนมาแล้วตั้งแต่ตอน ม.ปลาย จะไปเร็วกว่า ชิลกว่าด้วยแต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ทั้งสองคลาสใช้ข้อสอบชุดเดียวกันและสอบเวลาเดียวกัน แล้วพอขึ้นปี 2 ทุกคนจะได้เรียนไวยากรณ์พร้อมกัน โดยไม