ตึงตึงตึ๊งตึงตึงตึ๊ง! ตึงตึงตึ๊งตึงตึงตึ๊ง!ผล็อย! หมับ! เสียงคอลไลน์ดังขึ้นอีกครั้งทำเอาฉันที่ยังคิดไม่ตกถึงกับสะดุ้ง เผลอปล่อยโทรศัพท์หลุดมือจนพี่เทมส์ต้องยื่นมือใหญ่มาคว้าไว้ก่อนที่ไอโฟนจะตกเตียง พี่เทมส์ยื่นหน้าจอให้ดู คราวนี้เป็นสายจากคุณแม่ ฉันเงยหน้ามองพี่เทมส์ก่อนจะส่ายหน้าไปมา“หนูไม่กล้ารับค่ะ” ฉันรู้สึกได้ว่าเสียงของตัวเองกำลังสั่น ถึงแม้หน้าของพี่เทมส์จะนิ่ง แต่สายตากลับมองฉันด้วยความเป็นห่วง ฉันไม่ได้พูดอะไรจนกระทั่งสายตัดอีกครั้ง“ทำไมไม่รับล่ะพีช” ฝันถามด้วยน้ำเสียงไม่เข้าใจ ฉันเงยหน้ามองเพื่อนรักก่อนจะส่ายหน้าไปมาปกติเวลาอยู่กับฝัน ฉันรับสายปะป๊าและคุณแม่ให้เพื่อนเห็นตลอด แต่วันนี้ต่างออกไปจากเดิม ถ้าฉันรับ... บางทีชีวิตของฉันอาจเปลี่ยนไปตลอดกาล“โอเครึเปล่าลูกพีช” พี่เอ พี่ลูกน้ำ พี่ชิชายิงคำถามเดียวกันในเวลาไล่เลี่ยกันทำให้ฉันที่กำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองเหลียวมองพี่ๆ ก็เห็นสายตาเป็นห่วงฉายแววอยู่ไลน์!เสียงเตือนข้อความไลน์ที่ดังขึ้นทำเอาจิตใจฉันว้าวุ่นอีกครั้ง ฉันเลื่อนสายตามาหยุดยังไอโฟนที่อยู่ในมือพี่เทมส์อย่างพะว้าพะวง... มีข้อความปรากฏขึ้นบนหน้าจอ แต่ฉันใจ
اقرأ المزيد
