All Chapters of เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อเกินต้านจีบฉัน: Chapter 11 - Chapter 19

“ฮ่าๆ” ฉันรู้สึกว่าเสียงหัวเราะของตัวเองโคตรพิลึก อยู่ดีๆ พี่เทมส์ก็ดันมาเล่นหยอดมุกจีบ ไหนจะสายตาวิบวับนั่นอีก เล่นเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของลูกพีชเต้นผิดจังหวะเลย บ้าจัง!นี่ดีนะที่ฉันมีภูมิต้านทานเรื่องทำนองนี้ค่อนข้างสูงระดับนึง ไม่งั้นใจคงเหลวเป๋วหลงคิดว่าพี่เค้าชอบเราแน่ ทั้งที่พี่เทมส์อาจจะไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ คลามดาวน์ค่ะลูกพีช มันไม่มีอะไรหรอก ฉันเตือนตัวเองในใจ“ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ”ครืด! เสียงพนักเสิร์ฟมาพร้อมกับเสียงเลื่อนเปิดประตูทำให้สถานการณ์แปลกๆ กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ฉันรีบกดโพสไอจีก่อนจะคว่ำมือถือลงบนโต๊ะ แล้วหันมาสนใจกับอาหารละ ลานตาตรงหน้า“พี่เทมส์นั่งให้สบายนะคะ หนูจะเป็นคนย่างหมูให้พี่เอง” ฉันบอกด้วยรอยยิ้มพลางคีบหมูลงบนเตาที่ร้อนระอุ ได้ยินเสียงฉ่าของเนื้อหมูเวลาโดนความร้อนรวมถึงกลิ่นหอมๆ ที่ตามมา อื้อหือ! น้ำย่อยของลูกพีชเริ่มทำงานแล้วจ้ะแม่“หน้าเราดูมีความสุขเนอะ” เสียงหัวเราะในลำคอของคนตรงข้ามทำให้ฉันรู้สึกตัว สงสัยฉันเผลอทำหน้าตาประหลาดออกไปแน่เลย“แฮร่!” ฉันหัวเราะเขินๆ ก่อนจะใช้ที่คีบพลิกหมูไปมา “ใครๆ ก็บอกค่ะ เว

หลังจากทานหมูย่างจนแน่นท้องไปหมด พี่เทมส์ก็เรียกเช็คบิลแถมชิงตัดหน้าจ่ายอีกต่างหาก พอฉันจะจ่ายคืนก็ไม่ยอมท่าเดียว บอกว่ามันเป็นหน้าที่ของผู้ชาย รุ่นพี่เลี้ยงข้าวรุ่นน้องน่ะถูกแล้ว ห้ามขัดคำ สั่งเด็ดขาด.. ฉันเลยจำใจต้องเก็บเงินเข้ากระเป๋าเพราะกลัวโดนว้ากไงเล่า ฮือ!ฉันกับพี่เทมส์ขึ้นลิฟท์มายังชั้นโรงหนังอีกครั้ง ตอนนี้คนเยอะกว่าตอนมาเอาตั๋วอีกแฮะ มีทั้งคนที่รอดูหนังเรื่องอื่น มีทั้งดาราวัยรุ่นที่กำลังให้สัมภาษณ์เรื่องการพากษ์เสียงเป็นตัวเอกในอนิเมะ มีทั้งเหล่าอินฟลูและยูทูปเบอร์ รวมถึงตากล้องที่เก็บบรรยากาศโดยรอบ เหมือนมีมหกรรมขนาดย่อมเลยล่ะ“เอาน้ำกับป๊อบคอร์นมั้ย” พี่เทมส์เลิกคิ้วถาม ฉันนี่รีบส่ายหน้าทันควัน“หนูทานอะไรไม่ไหวล่ะคะ”“อยากเข้าห้องน้ำมั้ย อีกห้านาทีหนังจะเข้าละ” พี่เทมส์ถามพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู“ก็ดีค่ะ” ฉันพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม“เดี๋ยวพี่ไปส่ง เผื่อมีคนมากวน”ฉันงงกับคำพูดพี่เทมส์นิดหน่อย แต่เมื่อร่างสูงใหญ่กวาดสายตามองโดยรอบ ฉันเลยมองตามแล้วพบว่าทั้งผู้หญิ

หลังจากชีวิตวนเวียนอยู่กับการเรียนและทำกิจกรรมในรั้วมหาลัยมาเกือบสองเดือน รู้ตัวอีกที สัปดาห์หน้าก็จะเริ่มสอบมิดเทอมแล้ว... เร็วมากเว่อร์และเมื่ออยู่ในช่วงใกล้สอบ ทางมหาลัยได้ออกประกาศว่าตั้งแต่วันจันทร์นี้เป็นต้นไป ทุกคณะจะไม่มีการเข้าเชียร์จนกว่าจะสอบเสร็จ ส่วนการรับน้องร่วมกับคณะวิศวะนั้น... สัปดาห์นี้ยังมีอยู่ แต่พอเข้าช่วงสอบมิดเทอมก็จะหยุดรับน้องเช่นกัน เย้!พวกเราปี1 เอกญี่ปุ่นพอได้ทราบข่าวนี้พากันเฮยกห้อง มันเหมือนได้หลุดจากการจองจำที่แสนน่าเบื่อสักพักน่ะนะ และเมื่ออยู่ในโหมดใกล้สอบ ฉันกับเพื่อนในเอกก็มีนัดติวบางวิชาให้กันด้วยต้องบอกก่อนว่าที่ ม. ของฉัน เฉพาะปี 1 จะมีการแบ่งคลาสเรียนวิชาไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นเป็นเบสิคกับแอดวานซ์ เบสิคคือคลาสสำหรับเพื่อนที่ไม่เคยเรียนภาษาญี่ปุ่นมาก่อน เซนเชย์จะสอนให้อย่างช้าๆ ปูพื้น ฐานอย่างละเอียด เริ่มตั้งแต่ตัวอักษรฮิรางานะ คาตาคานะมาเลย ส่วนแอดวานซ์คือคลาสสำหรับคนที่เคยเรียนมาแล้วตั้งแต่ตอน ม.ปลาย จะไปเร็วกว่า ชิลกว่าด้วยแต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ทั้งสองคลาสใช้ข้อสอบชุดเดียวกันและสอบเวลาเดียวกัน แล้วพอขึ้นปี 2 ทุกคนจะได้เรียนไวยากรณ์พร้อมกัน โดยไม

“ไม่ได้กิ๊ก หมายความว่ากำลังคุยๆ กันอยู่งั้นสิ” เคทประธานเอกของปี 1 ถามขึ้น“เปล่า ก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ ฉันไม่ใช่แฟน ไม่ใช่กิ๊ก แล้วไม่ได้อยู่ในสถานะคนคุยของพี่เทมส์ด้วย”“เอ้า! แต่แกไปดูหนังกับพี่เค้า” ทิชาย่นคิ้วเหมือนไม่เข้าใจในความสัมพันธ์นี้เท่าไหร่“อือ!” ฉันพยักหน้ายอมรับ “ฉันไปจริง แต่ไปในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้อง พี่เทมส์ได้บัตรรอบสื่อมาแล้วชวนฉัน ฉันอยากดูหนังเรื่องนี้พอดีก็เลยไป”“ง่ายๆ แค่เนี่ยะ” เพื่อนคนนึงถามด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ“ก็ง่ายๆ แบบนี้แหละ” ฉันตอบหน้าตาย ในใจก็ภาวนาขอให้ทุกคนเชื่อ เพราะแน่นอนว่าเดี๋ยวต้องมีเพื่อนของเพื่อนมาถามอีก แต่ถ้าทุกคนในเอกตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าฉันกับพี่เทมส์เป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้อง... ก็จะไม่มีใครมาหมั่นไส้ฉันอีก ฉันไม่อยากโดนแกล้งแล้วเหอะ... หนูไม่เอาแล้ว“พีชกับพี่เทมส์รู้จักกันมาก่อนจะเรียนที่นี่น่ะ” ฝันคงเห็นเพื่อนคนอื่นมองมาด้วยสีหน้ากังขาเลยช่วยพูดอีกแรง ซึ่งมันเป็นเหตุผลที่โคตรดีเลย ทำไมฉันคิดไม่ได้นะ การที่คนสองคนรู้จักกัน ไปดูหนังด้วยกัน ไม่ใช่เรื่องแปลกสักหน่อย แล้วอีกอย่างสิ่งที่ฝันพูด... ไม่ใช่เรื่องโกหกด้วย ฉันกับพี่เทมส์เคยเจอกันมาก