All Chapters of One Night Mistake Of True Love: Chapter 281 - Chapter 290

Sadyang napakabilis ng mga araw, buwan at taon na lumipas. Parang kailan lang ang lahat sa mga hindi magandang pangyayari sa buhay ko. Sa mga nakakaalam siguro sa mga nangyari ay sasabihing ang bilis kong makalimot.Siguro nga, oo. Dahil hindi ko ibabaon ang sarili ko sa masasamang nangyari sa nakaraan dahil mayroon isang taong naiwan sa akin na nagbibigay sa akin ng lakas na manatiling positibo ngayon sa kasalukuyan.Sabihin man nilang napakababaw ng pagmamahal ko sa yumaong asawa ko dahil minsanan ko na siyang kinalimutan pero hindi ako papadala sa mga iyon dahil alam ko sa sarili ko kung gaano ko siya nuon minahal. Kung gaano ko siya nuon iningatan. Kung paano ko siya pinahalagaan. Sadya lamang na ito mismo ang gumawa ng dahilan para tuluyang maglaho ang pagmamahal na ipinagkaloob ko nuon sa kanya."Sir, nandito na po ang baby niyo." napakurap ako ng makitang dumating na ang baby ko kasama ang yaya nito na dinala mismo dito sa opisina ko. Inilapag ng yaya nito ang anak ko at hinaya

"Gusto mo bang samahan kita?" si Kent na nagpumilit akong ihatid ng bahay pero dumeretso naman ako sa isang sikat na bakeshop kung saan niya ako inihatid."Not now, Kent. Gusto kong mapag isa sa mga oras na ito." seryusong pagtanggi ko dito."Then allow me to buy you a cake."Umiling ako."Kahit man lang sa araw na ito ay gusto kong ipaghanda siya. Kaya gusto ko na ako ang bibili para sa kanya. At nakikiusap ako. Huwag ngayon Kent. Gusto kong mapag isa."Hindi nakaligtas sa akin ang pagpapakawala nito ng isang buntong hininga. Nais pa siguro nitong ipagpilitan ang nais pero tinignan ko ito ng tingin na ayaw ko ngayon ang pangungulit niya."If you want someone to hang on, just give me a call." kuway sabi nito. Magaan pang humawak siya sa mga kamay ko at pinisil ang mga iyon."Salamat pero mas gusto kong mapag isa sa ngayon." hinila ko ang kamay ko saka ko ito tinalikuran para hindi na madagdagan pa ang pangungulit nito.Hindi na din ako lumingon pa. Diretso na akong pumasok sa cake sh

Tahimik akong umupo sa tabi niya habang tahimik na lumuluha na nakatingin parin sa bahaging iyon na pinasukan ni Drake kasama ang anak nila.Hindi naman ako umalis kaninang naihatid ko siya dito na bumili ng cake para sa kaarawan ng anak na hindi nasilayan simula ng maisilang pero ngayon. Masasabi ko sigurong isang napakagandang regalo iyon sa kanya sa ikatlong kaarawan ng anak niya."Are you okay?" tanong ko parin kahit na alam kong hindi ang magiging sagot niya.Umiling siya sabay tingin sa akin. Nasa mga mata ang masaganang luha pero nakikita ko ang kakaibang kislap at puno ng pag asa."I saw him." Mahinang usal niya."Yeah!"Magaan na pumatong ang braso ko sa balikat niya sakaling hindi niya iwasan ang nais kong pagdamay sa kanya.Napangiti ako dahil hindi nga niya ako iniwasan bagkus sumandal pa sa akin."Are you happy?"Hindi siya nagsalita pero tumango siya."Good for you.""I want to see him again. I want to hold and hug him again." kuway sabi niya na muling napatingin sa akin

"Sorry." Ako ang unang bumasag ng katahimikang pumagitna sa aming lahat. "Hindi ko naman nais manggulo. Gusto ko lang siyang makita.""Hindi na iyon ang problema ngayon. Saka sa pagpapakita mo sa apo namin ay may magandang naidulot. Pero ang problema ngayon ay ayaw ka ng pakawalan ng apo namin. What are you going to do about that now?" Sagot ng mama ni Sir Drake na seryoso na nakatingin sa akin.Napayuko ako. Hindi ko naman alam na aabot sa ganito ang lahat. Saka hindi ko talaga inaasahan na magaan ang loob sa akin ng anak ko dahil ngayon lang naman ako nakita."Huwag kang magtaka. We have known you from the beginning. Simula ng magsilang ka." dagdag pa ng mama ni sir Drake. "So, our grandson knows you as his mother.""Mama." tila nagulat din si Sir Drake sa sinabi ng mama niya."Hindi kami umiimik dahil ayaw namin pakialaman ang mga desesyon mo para sa sarili mo at sa anak mo. Pero hindi namin ipagkakait sa apo namin ang makakapagpaligaya sa kanya. Kaya hindi namin itinatago sa kanya

"We are not fighting, baby." Bumaba ang tinig niya ng kausapin ang anak namin. "And I'm just happy because you called me daddy for the first time."Natigilan ako at napatitig ako sa kanya. Nasa mga mata ang hindi maitago ang kagalakan dahil sa pagkarinig ng tawag sa kanya ng anak namin. Kahit naman ako nung una kong marinig iyon sa anak namin ay talaga namang nakapag pasaya iyon sa akin lalo na at ngayon lang ako nakita pero kinikilala akong mommy niya.Pero.. May isang malaking katanungan ang biglang nabuo sa utak ko. Bakit ako kinikilalang ina ng anak namin? Nasaan ang inang kinalakihan niya?"Say it again, baby." Sabi niya na tuluyang kinuha na sa akin ang anak namin. "Daddy like to hear it again." pero hindi na ulit na naulit ang pagsasalita nito. Nakatitig na lang ang anak namin sa kanya.Napansin ko ang pagpapakawala niya ng malalim na paghinga na binaling na sa akin ang paningin. Katahimikan ang sumunod na namayani sa pagitan namin ng ilan ding mga sigundo."Okay! you win." kuw