“ท่านไร้เหตุผลเกินไป ข้าไม่คุยด้วยแล้ว”ความอกุศลชนิดนี้ต่อให้หน้าด้านไร้ยางอายปานใด นางให้รู้สึกหมดความอดทนจะฟังจริงๆหวังว่าพี่หญิงคงไม่คิดแบบเดียวกันจากที่ไม่เคยคิดอันใดยามนี้หลินซิงเยียนเริ่มคิดมาก นางเบี่ยงตัวเดินเลี่ยงไปหมายตีจาก นึกอยากไปหาพี่สาว หากพี่รู้ข่าวอาจคิดเหลวไหลเช่นกัน นางต้องไปอธิบาย“จะไปไหน?”“ไปหุบเขาไป๋ซาน”“ไม่ให้ไป” เจิ้งจื่อหมิงรั้งแขนนางไว้หลินซิงเยียนพยายามจับมือเขาออกทว่ากลับไร้ผล ใครบางคนเรี่ยวแรงเยอะเกินไป กำลังภายในของเขาแข็งแกร่งกว่านางมาก “ปล่อย! ท่านไม่มีสิทธิ์บังคับข้า”นอกจากไม่ปล่อย ชายหนุ่มยังรั้งนางเข้าสู่อ้อมแขน รัดรึงนางแนบแน่นจนเนินอกนุ่มนิ่มแนบสนิทแผงอกหนา “ข้าเป็นคู่หมั้น มีสิทธิ์ทุกประการ”“แค่คู่หมั้นไม่ใช่สามี รอแต่งก่อนค่อยใช้สิทธิ์”“ดี ดีเหลือเกิน” เจิ้งจื่อหมิงเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน “เช่นนั้นพรุ่งนี้เราแต่งงานกันเลยเป็นไร”“ท่านบ้าไปแล้ว ใครจะเตรียมตัวทัน”“ข้าสั่งการคำเดียวเหตุใดจะไม่ทัน เจ้าแค่อยู่เฉยๆ เชื่อฟังข้าเท่านั้น”นางเป็นคนของเขา ย่อมต้องเสียเวลาเปลืองแรงคอยตักเตือนอย่างอดทนผู้อื่นคิดไม่ซื่อกับตัวเองยังไม่รู้สึกรู้สา โง่เง
Last Updated : 2026-05-18 Read more