“ก็คนมันตกใจ ใครจะไปรู้ว่าเมียรักของลื้อจะเป็นมากขนาดนั้น แล้วก็หมดลมเอาดื้อ ๆ เรื่องผ่านมาตั้งกี่ปีแล้ว คนก็ตายไปแล้ว จะมาสืบสาวราวเรื่องให้มันได้อะไร ยังไงอีก็ไม่ฟื้นขึ้นมาแล้ว ตอนนั้นอั๊วก็ทำเท่าที่ทำได้ จะรู้ได้ยังไงว่าต้องรีบตามหมอ”“จะรู้ได้ยังไงว่าต้องรีบตามหมอ?” เจ้าสัวทวนคำพูดของเมียใหญ่ด้วยน้ำเสียงประหลาด“คนทั่วไปน่ะนะถ้าเห็นคนมีอาการผิดปกตินอกจากจะรีบปฐมพยาบาลแล้วก็ต้องนึกถึงหมอ อาฮวามีอาการแบบนี้อยู่แล้วทุกคนในบ้านก็รู้ และก็บอกกันอยู่ตลอดว่าต้องรีบเรียกหมอ ลื้อยังกล้าพูดว่าไม่รู้ว่าต้องตามหมองั้นเหรออาเหม่ย?”น้ำเสียงของเจ้าสัวมีความเจ็บปวดและคับแค้นใจปะปน“ที่ลื้อจะถามเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะจะโทษว่าที่อาฮวาตายก็เพราะอั๊วงั้นสิ หึ ถ้ารอดมาได้ก็นอนเป็นผักหมอก็บอกอยู่นี่” “อั๊วไม่โทษลื้อหรอก ผิดที่อั๊วนี่แหละ เพราะอั๊วมีลื้ออีกคนแทนที่จะมีอาฮวาคนเดียวก็เลยเกิดเรื่องเศร้าแบบนี้”ประโยคนี้น้ำเสียงท่านเจ้าสัวอ่อนลง เมื่อรู้ว่าทุกอย่างมันสายเกินแก้แล้ว“แต่อั๊วคิดไม่ถึงว่าคนที่อั๊วให้เกียรติทุกอย่างในฐานะเมียใหญ่อย่างลื้อจะจิตใจโหดเหี้ยมถึงขนาดปล่อยให้คนตายต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ต่
Read more
