All Chapters of เมียแลก: Chapter 11 - Chapter 19

บรรยากาศมาคุอึมครึมปกคลุมปภังกรกับจอมแก้วเข้าวันที่สาม ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมลดทิฐิเป็นฝ่ายง้อก่อน จอมแก้วไม่รู้ว่าเขาหงุดหงิดใส่เธอด้วยสาเหตุอะไร และคร้านจะเข้าไปตอแยสอบถาม ส่วนปภังกรก็ถือว่าจอมแก้วต้องเป็นฝ่ายมาง้อ เพราะถึงเขาจะพาลใส่เธออย่างไร แต่เธอก็ต้องเป็นฝ่ายโอนอ่อนเข้าหาก่อน เพราะที่เธอมีชีวิตอยู่สุขสบายแบบทุกวันนี้ได้ก็เป็นเพราะเขาทั้งนั้น แต่ก่อนเธอว่าง่ายน่ารักเหมือนลูกแมวขี้อ้อน เอาใจใส่ดูแลเขาไม่ขาดตกบกพร่อง ตั้งแต่หมดสัญญาทาสสองปีนั่นและเธอบอกว่าอยากได้อิสระ เธอก็ออกจะดื้อรั้น ไม่ตามใจง้องอนออดอ้อนเขาเหมือนเก่าคอยดูเถอะ ถ้าเขามีเมียใหม่ขึ้นมาเมื่อไหร่ จะเฉดหัวทิ้ง คราวนี้อย่ามาร้องห่มร้องไห้เกาะแข้งเกาะขาขอเป็นเมียอีกคน จะให้อยู่แบบสงบเสงี่ยมเจียมตัวในเพนต์เฮาส์นี่ทั้งหมดทั้งมวลเป็นความคิดของปภังกรล้วน ๆ จอมแก้วไม่ได้รู้อะไรกับเขาด้วยจอมแก้วที่เตรียมแซนด์วิชอยู่ในครัวหมุนตัวกลับมาเจอเขากำลังยืนจ้องเธอแล้วยิ้มก็พลันนิ่วหน้าเป็นคำถาม ทำให้คนที่เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองยิ้มหุบยิ้มแทบไม่ทันกำลังโกรธกันอยู่นี่หว่าเขาแต่งตัวเหมือนจะออกไปข้างนอก แต่คงไม่ใช่เข้าบริษัท เพราะเครื่องแ

ทนเอาเถอะ อีกแค่หกเดือนเอง แลกกับเงินที่เขาบอกจะให้ ถือว่าคุ้ม!“ค่ะ”คราวนี้หญิงสาวเปลี่ยนสีหน้า ท่าทีตอบรับเสียงหวานจ๋อยเสียจนรู้ว่าเป็นการเสแสร้งแกล้งทำที่ไม่แนบเนียนเลย แต่ก็ช่างเถอะ กว่าจะครบหกเดือนเขามีวิธีที่จะทำให้เธอยินยอมพร้อมใจได้อยู่แล้วเมื่อพูดคุยกับคนหลังบ้านตัวเองรู้เรื่องดีแล้วคราวนี้ปภังกรก็อยากจะคุยกับว่าที่ภรรยาที่ต้องอยู่เคียงคู่กันขยายธุรกิจให้ใหญ่โตยิ่งขึ้นโดยเฉพาะในตลาดต่างประเทศตามที่ผู้ใหญ่ได้คุยกันไว้เรื่องการขยายธุรกิจให้เติบโตไปให้ไกลยิ่งขึ้นในรุ่นลูกรุ่นหลานสืบไปสามวันถัดมาเขาจึงนัดคุยกับหยาดพิรุณระหว่างมื้อค่ำที่ร้านอาหารกึ่งผับบนชั้นรูฟท็อปของโรงแรมหนึ่ง ชายหนุ่มมานั่งรอก่อนเวลานัดครึ่งชั่วโมงระหว่างรอก็นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ไม่นานว่าที่ภรรยาคนสวยก็มาถึงก่อนเวลานัดเล็กน้อยทั้งคู่เจอกันเป็นการส่วนตัวครั้งแรก หญิงสาวสวมเดรสสั้นแขนกุดทรงหลวมเนื้อผ้าลื่นมีเลื่อมวาวในตัว ดูเรียบแต่หรูดูมีสไตล์ไม่มากไม่น้อยสำหรับดินเนอร์แบบนี้ ชายหนุ่มอดที่จะมองด้วยสายตาชื่นชมไม่ได้ ยอมรับเลยว่าว่าที่ภรรยาคนนี้เป็นคนสวยที่มีลักษณะเฉพาะตัว เมื่อมองแล้วก็ไม่อยากจะละสายตา

ปภังกรเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนอาบน้ำนานก็ต่อเมื่อเดินออกมาพบว่าคนที่ต่อล้อต่อเถียงกับเขาเมื่อครู่หลับตุอุไปแล้ว ผืนเตียงข้าง ๆ ไหวยวบยาบไม่นานก็สงบนิ่งเมื่อคนที่นอนหาท่านอนสบายได้แล้ว และโคมไฟหัวเตียงก็ทั้งสองข้างก็ถูกปิดคนที่นอนอยู่ก่อนจึงเปิดเปลือกตาขึ้นมองในความมืด ทว่าอึดใจต่อมาร่างกายก็สัมผัสกับความเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศที่ถูกลดอุณหภูมิลงเหลือยี่สิบสององศาเซลเซียสเมื่อผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่ถูกเขาดึงไปห่มเพียงคนเดียว จอมแก้วนอนกัดฟันแน่นกรุ่นด่าเขาอยู่ในใจ รู้แน่ว่าตัวเองถูกแกล้งจากคนตัวโต ทว่าไม่ถึงอึดใจคนที่เพิ่งดึงผ้าห่มออกจากตัวเธอก็พลิกตัวกลับมากอดร่างบางพร้อมกับยกขาขึ้นมาก่ายเกยเหมือนว่าหญิงสาวเป็นหมอนข้างที่เขาจะวางแขนวางขาไว้ตรงไหนก็ได้ พอเธอขยับตัวประท้วงเหมือนอึดอัดแขนขาก็ยิ่งถูกรัดแน่นจนต้องหยุดนิ่ง ต่างคนต่างไม่พูด กระทั่งเวลาผ่านไปสักพักเหตุการณ์สงบลงจอมแก้วก็ผล็อยหลับไปจริง ๆ เขาจึงค่อยคลายวงแขนกับลดขาที่ก่ายร่างบางลงเหลือเพียงใบหน้าที่ซุกซบอยู่ตรงซอกคอปล่อยลมหายใจอุ่น ๆ รินรดกระทั่งต่างคนต่างเข้าสู่นิทราในท่านั้นทั้งคืน จอมแก้วรู้สึกตัวลืมตาขึ้นแต่ยังขยับตั

จอมแก้วกลับมาถึงเพนต์เฮาส์โดยไม่ได้ของอะไรติดไม้ติดมือมาแม้แต่ชิ้นเดียว ภาพที่เขายืนควงคู่กับผู้หญิงสวยคนนั้นยังติดตา พวกเขาดูเหมาะสมกันดีเหมือนหงส์กับมังกร ความเจ็บร้าวซ่อนอยู่ในส่วนลึกสุดของใจ สามปีกว่าที่อยู่ด้วยกันไม่ใช่จะไม่มีความรู้สึกอะไรให้เลย หัวใจเธอไม่ใช่เหล็กใช่หินเป็นเพียงก้อนเนื้อก้อนเล็ก ๆ รู้ตัวอีกทีก็รักเขาไปแล้ว ในความรักก็มีความเข้าใจในสถานะตัวเองดี และไม่คิดอาจเอื้อมเพื่อไม่ปล่อยให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่านจอมแก้วจึงลุกเดินไปหาอะไรทำที่เธอสามารถจดจ่อสมาธิอยู่กับมันได้ นั่นก็คือการหาเศษผ้าที่เคยซื้อไว้ เส้นใยไฟเบอร์ลูกปัดหลากสีหลายขนาดที่เดินซื้อจากตลาดสำเพ็งออกมา เตรียมอุปกรณ์ทำงานฝีมือฆ่าเวลา กว่าเขาจะกลับมาหญิงสาวก็ปั้นช้างตัวเล็ก ๆ ออกมาได้หนึ่งตัว มันได้ผล ขณะที่เธอปักปลายเข็มเย็บไปทีละจุดสมาธิก็ต้องจดจ่ออยู่กับสิ่งนั้นหากเผลอเมื่อไหร่ปลายเข็มแหลมคมก็พร้อมจะทิ่มตำปลายนิ้วเมื่อนั้นตุ๊กตาที่ทำจากเศษผ้ามาเย็บปะติดปะต่อกันดูไม่มีราคา หากวางขายตามท้องถนนคงมีราคาไม่เกินสามสิบบาทหรือต่ำกว่านั้น แต่ถ้าเทียบกับใจมันมีคุณค่าสำหรับคนที่สร้างมันขึ้นมาอย่างมากมายปภังกรกลับมาถึงเ

ปภังกรคุยโทรศัพท์เรียบร้อยก็กลับมาที่โต๊ะ คราวนี้เป็นจอมแก้วที่ขอตัวลุกออกไปเข้าห้องน้ำ เธอขอไปหายใจหายคอให้โล่งหน่อยหลังจากได้ยินคำพูดจากปากเจ้าสัวผู้รวยทรัพย์ซึ่งไม่รู้สึกอะไรกับการมีภรรยาหลายคนและคิดว่าเป็นการดีเสียอีกที่จะได้มีลูกหลานมาสืบทอดธุรกิจ เพราะมีพ่อเป็นแบบอย่างนี่เอง ปภังกรถึงมีความคิดในแบบเดียวกันหลังจากที่จอมแก้วลุกออกไปลูกชายจึงบอกกับบิดาด้วยสีหน้าไม่เฉยชาว่า“หยกบอกว่าจะนำของบำรุงจากจีนมาให้ป๊าพรุ่งนี้”“อืม แล้วแกก็ต้องมาที่บ้านด้วย ให้ว่าที่เจ้าสาวเจอหน้า ไม่ใช่มัวแต่ไปขลุกอยู่กับ...”เจ้าสัวละคำพูดแต่ใช้สายตามองที่เก้าอี้ว่างข้างลูกชาย เห็นลูกระบายลมหายใจหนัก ๆ ออกมาก็เอ่ยต่อว่า“เรื่องนี้ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อนจะแต่งกับอาหยกนะ”“ผมไปตกลงกับหยกเรียบร้อยแล้วครับไม่ต้องห่วง แล้วเขาสองคนก็เจอกันแล้วด้วย”“ทีเรื่องอย่างนี้ล่ะเร็วนักนะ แกแน่ใจนะว่าจะไม่มีปัญหา ไอ้กั้ง”ปภังกรนิ่งคิดอยู่ไม่นานก่อนจะตอบ“ไม่มีหรอกป๊า ผมเอาอยู่ มือชั้นนี้แล้ว”“เหอะ มือชั้นนี้ แล้วกูจะคอยดู ว่าใครจะเอาอยู่กันแน่”บิดาทำหน้าเยาะ ลูกชายเบือนหน้าหนีไม่อยากมอง จอมแก้วเดินกลับมาที่โต๊ะ อาห