《เมียผมกับลุง》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

ภายในห้องเช่าเล็ก ๆ ที่ เงียบงันจนน่าอึดอัด แสงไฟฟลูออเรสเซนต์ สีขาวซีดจากเพดานที่ส่องกระทบ เรือนร่างเปลือยเปล่า สองร่างที่กำลัง บดเบียด กันอยู่บนฟูกนอนที่ปูพื้น กลิ่นคาวรัก และ เหงื่อไคล ที่ผสมผสานกับกลิ่นอับของห้อง คละคลุ้ง ไปทั่วลุงชู นอน เอนกาย พิงหมอนกับผนังด้วยสีหน้า อิ่มเอมจนน่าหมั่นไส้ ความสุขสม ที่เพิ่งได้รับ แผ่ซ่าน ไปทั่วร่าง หลังจากที่เขาเพิ่ง กระหน่ำยัดเยียด ความเป็นชายใส่พลอยจน น้ำรัก พุ่งทะลักล้นโคกสวาทของเธอไปแล้วถึง สองยก ในค่ำคืนสุดท้ายของการถูกคุมขังพลอย ค่อย ๆ ผละกาย ออกมาอย่าง อาลัยอาวรณ์ ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพราะ ความกระหาย ที่ยังไม่สิ้นสุด เธอ ก้มตัวลง คุกเข่า อยู่ระหว่างขาของลุงชู จับลำควยใหญ่ ที่ยัง อ่อนตัวไม่เต็มที่ แต่ก็ น่าดูดกลืน ของเขาไว้ด้วย สองมือเรียว เธอ ใช้ลิ้นอุ่น ๆ แตะเลียที่ หัวบาน อย่าง ละเมียดละไม ราวกับกำลังปรนนิบัติ ราชาที่มอบความเสียว เสียงดูดเลีย ดัง จ๊วบจ๊าบ แผ่วเบา กระตุ้นเร้า อารมณ์ของลุงชูให้ ฟื้นคืน อีกครั้งอย่างรวดเร็วพลอย แสดงความร่าน ที่ซ่อนเร้นออกมาอย่าง เต็มที่ ในยามที่สามีไม่อยู่ เธออ้าปากกว้าง ครอบครอง แก่นกายของลุงชูไว้ มิดด้าม

คืนนั้น ความเงียบหนักอึ้ง ปกคลุมห้องนอนของนนท์และพลอย เรือนร่างอรชร ของพลอย ทอดกายสลบไสล เพราะ ความเหนื่อยล้าเกินขีดจำกัด จากการเผชิญหน้ากับมุกสวาทเมื่อกลางวัน ร่องรอยแห่งอัปยศ ที่เชิดประทับไว้ ปรากฏเป็นรอยแดงจาง ๆ อยู่ที่ ลำคอขาวงาม ซึ่งนนท์มองเห็นได้อย่างชัดเจนใบหน้า งดงามอ่อนเยาว์ ของเธอยังคงหลับพริ้มอยู่ในห้วงนิทราที่ แสนสงบ ลมหายใจที่แผ่วเบาและสม่ำเสมอ นั้น ไม่ได้อนาทร ต่อความรู้สึกของ นนท์ ที่กำลังนั่งอยู่ปลายเตียง เขาเฝ้ามองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วย ความกังวลกัดกิน และ ความทุกข์ใจที่มิอาจเอ่ยนนท์ ถอนหายใจยาวเหยียด เหมือนพยายามระบาย ความอัดอั้น ออกจากทรวงอก เขาหันไปมอง ลุงชู ที่นั่งอยู่มุมห้อง สายตาของลุงชูจ้องมาที่เขาอยู่ก่อนแล้ว แววตานั้นแสดงความ เคร่งเครียด และ คับแค้น ที่ลึกซึ้ง ไม่ต่างอะไรกับความรู้สึกของนนท์นนท์ค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้น ความอ่อนล้าทางใจ ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวเชื่องช้า เขาเดินไปหาลุงชูอย่าง เงียบกริบ ก่อนจะ หย่อนตัว ลงนั่งข้าง ๆ พิงผนัง และยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองอย่าง หมดสิ้นเรี่ยวแรง“มันทำกับเมียผมหนักขนาดนี้เลยเหรอลุง?” นนท์พูดขึ้นเบา ๆ น้ำเสียงสั่นเครือด

พลอยเหนื่อยอ่อนจนร้องเอนหัวพิงกับไหล่เชิดไว้ ตาปรือปรอย หน้าแดงก่ำเต็มไปด้วยไฟราคะที่ยังไม่มีทางจะมอดมิดลงง่าย ๆเชิดไม่รอช้า กำลำควยฝังมุกที่น่าเกลียดของเขาจ่อที่ปากรูที่ร้อนร่านที่ยังอ้าฉ่ำของพลอยทันที ร่องเหลือบของพลอยที่เพิ่งแตกไปเมื่อครู่ยังคงบวมช้ำและอ่อนไหว แต่ ความร่าน ที่ฝังลึกในกมลสันดานกลับเรียกร้องสัมผัส ที่เจ็บปวดและรุรแรงจาก มุกสวาท นั้นอีกครั้งเชิด ดันแก่นควยฝังมุกเข้าในรูหีของพลอยอย่างช้า ๆ เม็ดมุกครูดผ่านเนื้ออ่อนนุ่ม ส่งเสียง ฉุบ! เบา ๆ พร้อมกับ ลมหายใจกระตุกเฮือก ของพลอย“อูยยย.. ลุงเชิด..ซี๊ด...” พลอยครางกระเส่า ความเจ็บเสียว ทำให้เธอต้อง ขยุ้มมือลงบนต้นขาของเชิดอย่างแรง“เอาเลยอีพลอย.. มึงขย่มให้เต็มที่.. กูชอบ!” เชิดพูดอย่าง ย่ามใจ"อูยย... ซี๊ด... ควยลุงมันครูดรูหีหนูดีจัง อูยย..." พลอยกดสะโพกับตักของเชิดแน่น บดวนจนหนำใจ ก่อนที่จะเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆลีลาของเธอราวกับนางพญาแห่งราคะ เธอโยกตัวขึ้นลงอย่างคล่องแคล่ว สะโพกงาม บดเบียดไปกับหน้าท้องของเชิด จังหวะการขย่ม ของเธอ ค่อยๆ จากนุ่มนวลและเร็

นนท์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกทอดทิ้งอยู่ในทะเลทรายที่ร้อนระอุ เขานั่งกำมือแน่นอยู่บนฟูกเก่าที่ส่งกลิ่นอับจาง ๆ ดวงตาแดงก่ำจ้องมองซากโทรศัพท์มือถือที่เขาเพิ่งเขวี้ยงอัดกำแพงจนหน้าจอแตกละเอียดเศษกระจกกระจายเกลื่อนพื้นเหมือนเศษชีวิตของเขาในตอนนี้“มึงเอะอะโวยวายอยางนี้แล้วมันแก้ปํญหาได้เหรอวะ?” เสียงลุงชูดังขึ้นเหมือนเป็นการเตือนสติหลานชายที่กำลังพุ่งพล่าน แกพ่นควันบุหรี่ตราแมวโชยฟุ้งจนบดบังใบหน้ากร้านโลก“ลุงก็ยินเสียง...” นนท์เค้นเสียงลอดไรฟัน ร่างกายสั่นสะท้าน “เสียงพลอย... มันไม่ได้ครางเพราะเจ็บนะลุง มันครางเพราะมันเสียว... มันชอบควยมุกของไอ้เชิด!”ลุงชูไม่ตอบ แกเพียงแค่ขยับขวดน้ำขึ้นมารินใส่แก้วพลาสติก เสียงน้ำไหลลงแก้วดัง โจ๊ก... โจ๊ก... ในโสตประสาทของนนท์ มันช่างคล้ายกับเสียง... เสียงที่เขาเพิ่งได้ยินในสายโทรศัพท์นนท์หลับตาลง แต่ภาพที่ปรากฏกลับชัดเจนยิ่งกว่าลืมตา เขาเห็นภาพพลอย เมียรักที่เขาเคยหวงแหนกำลังคุกเข่าอยู่บนเตียงยับย่นในห้องของเชิด ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าที่เคยอ่อนหวานบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยราคะ พลอยกำลังหลับตาพริ้ม ริมฝีปากเผยอครางเรียกชื่อ "ผัวขา" ที่ไม่ได้หมายถึงเขาเขาร

ภายในป้อมยามที่อากาศเริ่มอบอ้าว ความเงียบถูกทำลายลงอีกครั้งด้วยเสียงสั่นเครือของโทรศัพท์บนโต๊ะไม้ ลุงชูสบตากับนนท์ที่นั่งกำหมัดจนสั่น แกถอนหายใจยาวก่อนจะกดรับสายและเปิดลำโพง“ว่าไงไอ้เชิด...” ลุงชูเอ่ยเสียงเรียบ แต่ดวงตาจ้องเขม็งไปที่นนท์“หึ... ว่าไงไอ้ชู มึงอยากรู้ไหมว่าตอนนี้กูกับพลอยเมียกูกำลังทำอะไรกัน?” เสียงของเชิดดังมาตามสาย พร้อมกับเสียงหายใจที่ดูหนักหน่วงและขาดห้วงเป็นระยะ“กูว่ามึงคงเดาได้ แต่ว่าไม่ถูกต้องทั้งหมด เอาแบบนี้ดีกว่า อูยยย ซี๊ดด” เชิดพุดสะดุดเพราะเสียงครางกระเส่าของเขาแทรกมาแทน“เดี๊ยวกูส่งรูปกูกับพลอยเมียกูให้ดูดีกว่า มึงจะได้เห็นชัดเจน” พูดจบเชิดก้กดวางสาย เพียงแค่อึดใจเดียวก็มีเสียงข้อความส่งเข้ามา ลุงชูรีบเปิดดูอย่างเร่งรีบ ย้อนกลับไปก่อนที่นนท์และลุงชูจะออกจากห้องพักมาทำงาน นนทืได้ถามคำถามที่ลุงชูเองก็ลำบากใจในการที่จะหาคำตอบ “ลุง… ลุงคิดว่า ตลอด 7 วันที่พลอยต้งอยู่กับไอ้เชิดเนี่ย พลอยจะไปทำงานมั้ยวะ?” นนท์ถามคำถามที่ทำให้ลุงชูเริ่มรู้สึกถึงความสั่นไหวทางอารมณ์ของนนท์ ตอนนี้เขาเริ่มไม่มั่นใจในตัวเมียรักของเขาว่า ยังเป็นเมียเขาอยู่รึเปล่า หรือว่าเธอเป็นเม