Alle Kapitel von เมียผมกับลุง: Kapitel 11 – Kapitel 17

"มึงรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ เหรอวะ?" ลุงชูทำหน้า ราวกับว่าไม่เชื่อในสิ่งที่แกได้ยิน"จริงแท้แน่นอน ลุง ผมโคตรมีอารมณ์ที่รู้ว่ามันโดนลุงเย็ด แม่ง.. ได้อารมณ์สุดๆ" นนท์ไม่พูดเปล่า เขายังแสดงออกถึงความสะใจอย่างเต็มที่ "อยากเอาตอนไหน เอาได้เลย ผมอนุญาต" เขายื่นหน้าเข้าไปหาแก พร้อมกับพูดเบาๆ เหมือนกระซิบ"ไอ้บ้า มึงนี่ เชี่ยชิบ!!..." ลุงชูทำหน้าตาประหลาดปนตื่นเต้น"หรือว่าลุงจะไม่เอาก็ได้นะ ผมจะหาคนอื่นมาเย็ดมันแทน" พอเริ่มที่จะกลับมารู้สึกต่อกันเหมือนเดิม นนท์ก็เริ่มที่จะล้อแกมากขึ้น"แบบนี้แหละ ดีแล้ว... ว่าแต่ มึงจะให้กูเอาอีพลอยตอนไหนก็ได้จริงหรือวะ ถ้ากูอยากเอาตอนที่มึงเอามันอยู่ล่ะ มึงจะยอมมั้ย?" แกเริ่มสนุกและตื่นเต้นกับสิ่งที่แกเพิ่งจะได้รับข้อเสนอ"ก็รอไม่ได้หรือวะ... ถ้ารอไม่ได้ก็อย่างเมื่อวานไง" นนท์ทำหน้าตาทีเล่นทีจริง เล่นเอาลุงชูแทบไม่แน่ใจ"กูถือว่ามึง อนุญาตแล้วนะโว้ย ต่อไปว่ากูไม่ได้นะ" ลุงชูได้ที รีบปิดดีลทันทีทั้งคู่เงียบไปชั่วขณะ ต่างคนต่างครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นและสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป บรรยากาศในโรงอาหารยังคงเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงช้อนส้อมกระทบจาน แต่

"ทำไมลุงไม่บอกอะไรผมเลยเรื่องเมื่อคืน"นนท์ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว ดวงตาของเขาที่จับจ้องไปยังชายสูงวัยตรงหน้า แดงก่ำและสั่นระริก มือของเขากำแน่นอยู่ใต้โต๊ะจนเล็บจิกเนื้อแทบจะห้อเลือด เขาทอดสายตาไปที่ ลุงชู ผู้ซึ่งกำลังยกกระป๋องกาแฟขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์ ราวกับว่าเมื่อคืนไม่มีเรื่องราวที่น่าอับอายใด ๆ เกิดขึ้นลุงชูชะงักเพียงเสี้ยววินาที มือที่ถือกระป๋องกาแฟค้างอยู่กลางอากาศ ดวงตาที่เหี่ยวย่นตามวัยเงยขึ้นมองหลานชายอย่างพิจารณาจริงจัง สีหน้าของแกไม่ได้แสดงความสำนึกผิดใด ๆ มีเพียงคำถามอันเป็นปริศนาที่ส่งกลับมาแทนคำตอบ"เรื่องที่ลุง... พาเมียผมไปให้ ลุงเชิด เพื่อนลุงเอาเมื่อคืนนี้ยังไงล่ะ!"ความอดทนที่นนท์พยายามกักเก็บไว้ขาดสะบั้น เขาโน้มตัวข้ามโต๊ะเข้าไป พูดประโยคนั้นด้วย เสียงกระซิบที่เย็นเยียบและหนักหน่วงกว่าเสียงตะโกนใด ๆ พลางเหลือบตามองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง เส้นเลือดที่ขมับของเขาเต้นตุบ ๆ แสดงให้เห็นถึงแรงทั้งหมดที่เขากำลังใช้เพื่อควบคุมอารมณ์ลุงชูยกกระป๋องกาแฟขึ้นกลืนอึกใหญ่ เสียงดัง เอื๊อก อย่างหยาบคายและไม่สำรวม แกมองหน้าหลานชายด้วยสายตาที่ไม่ใส่ใจนัก เหมือนว่าเรื่

ประตูไม้อัดบานเก่าคร่ำคร่าถูกเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของ ลุงชู ก้าวเดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางอ่อนล้าจากความเหน็ดเหนื่อยของทั้งวัน แกมองตรงไปยัง นนท์ และ พลอย ที่นั่งอยู่กลางห้อง ก่อนที่จะหันมาปิดประตูลงกลอนอย่างเชื่องช้าลุงชูเดินไปยังมุมห้องที่เป็นที่นอนของแก ทรุดนั่งลงบนฟูกส่วนตัว พร้อมกับวางเป้สะพายหลังพิงไว้กับผนังข้างๆ แกเหลือบไปมองสองผัวเมียอย่างไม่ได้ตั้งใจ ก็ยังเห็นนนท์จ้องมาที่แกอย่างไม่ละสายตา แววตาของนนท์ไม่ได้ดุดัน แต่เย็นชาและจริงจัง ราวกับกำลังรอทวงสิทธิ์ที่ถูกย่ำยี ในขณะที่พลอยนั่งก้มหน้านิ่งอยู่ข้างๆ ผัว ปกปิดดวงตาที่ซ่อนความผิดบาปและความตื่นเต้น ไว้ภายใน“เออ กูรู้ว่ากูทำเกินเลยไป กูก็ขอโทษมึงแล้ว” ลุงชูพูดขึ้นก่อนที่นนท์จะเปิดประเด็น น้ำเสียงของแกรู้สึกอ่อนลงมาก ต่างจากท่าทีที่แข็งกร้าวเมื่อตอนกลางวัน“ใช่ ลุงทำเกินไป ลุงล้ำเส้นไปมาก” นนท์ร่ายยาวด้วยเสียงที่ราบเรียบแต่หนักแน่น ทุกคำที่เปล่งออกมาคือการประกาศความเป็นเจ้าของ "พลอยเป็นเมียผม เป็นผู้หญิงของผม ของผมคนเดียวและผมคนเดียวเท่านั้นที่จะให้สิทธิใคร ที่จะมายุ่งกับเมียผมได้ ไม่ใช่ลุง"“แล้วมึงจะให้กูทำยังไง มึงจ

“ไอ้นนท์... กูขออะไรมึงอย่างนึงได้ไหมวะ” ลุงชูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระสับกระส่าย ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งแดกข้าวกลางวันด้วยกันที่โรงอาหารของบริษัท“ลุงจะขออะไรผม” นนท์ถามพร้อมกับตักข้าวเข้าปากอย่างไม่ใส่ใจนัก ท่าทีเมินเฉยของหลานชายยิ่งทำให้ลุงชูมีอาการ ร้อนรน เข้าไปใหญ่“คือ... กูว่ามันก็หลายวันแล้วนะ เรื่องอีพลอย...” ลุงชูหยุดพูดชั่วขณะ“ไม่ได้หรอกลุง ยังไง กฎเหล็ก ก็ต้องเป็น กฎเหล็ก” นนท์ กัดคอ อย่างรู้ทันว่าแกจะขออะไรจากเขา“กูไม่ได้หมายความว่าจะขอ เย็ด เมียมึงซะเมื่อไหร่ล่ะ” ลุงชูชะโงกหน้าเข้าหานนท์ พูด เหมือนกระซิบ เพราะไม่อยากให้คนรอบข้างเสือกเรื่องของพวกเขา“แล้วลุงจะขออะไรผม?” คราวนี้นนท์มองหน้าลุงชูจริงจัง หยุดเคี้ยวข้าว ในปาก คิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย“กูขอแค่ เวลากูเลียหีให้อีพลอย แล้ว ให้มันดูดควยให้กูหน่อยได้ไหม?” แกร้องขอด้วยแววตาอ้อนวอนอย่างน่าสมเพช ก่อนที่จะหันไปมองรอบตัวซ้ายทีขวาที ซึ่งนนท์ก็อยู่ในอาการเดียวกัน พอแน่ใจว่าไม่มีใครสนใจแล้ว นนท์หันกลับมามองหน้าแกตรงๆ จนลุงชูต้องเป็นฝ่ายหลบสายตา“ถ้าเป็นอย่างนั้น มันก็ไม่ต่างกับลุง เย็ดเมียผม แล้วสิ กฎ ของเราก็ไม่มีความ