All Chapters of เมียผมกับลุง: Chapter 11 - Chapter 20

75 Chapters

คำสารภาพของลุงชู

"มึงรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ เหรอวะ?" ลุงชูทำหน้า ราวกับว่าไม่เชื่อในสิ่งที่แกได้ยิน"จริงแท้แน่นอน ลุง ผมโคตรมีอารมณ์ที่รู้ว่ามันโดนลุงเย็ด แม่ง.. ได้อารมณ์สุดๆ" นนท์ไม่พูดเปล่า เขายังแสดงออกถึงความสะใจอย่างเต็มที่ "อยากเอาตอนไหน เอาได้เลย ผมอนุญาต" เขายื่นหน้าเข้าไปหาแก พร้อมกับพูดเบาๆ เหมือนกระซิบ"ไอ้บ้า มึงนี่ เชี่ยชิบ!!..." ลุงชูทำหน้าตาประหลาดปนตื่นเต้น"หรือว่าลุงจะไม่เอาก็ได้นะ ผมจะหาคนอื่นมาเย็ดมันแทน" พอเริ่มที่จะกลับมารู้สึกต่อกันเหมือนเดิม นนท์ก็เริ่มที่จะล้อแกมากขึ้น"แบบนี้แหละ ดีแล้ว... ว่าแต่ มึงจะให้กูเอาอีพลอยตอนไหนก็ได้จริงหรือวะ ถ้ากูอยากเอาตอนที่มึงเอามันอยู่ล่ะ มึงจะยอมมั้ย?" แกเริ่มสนุกและตื่นเต้นกับสิ่งที่แกเพิ่งจะได้รับข้อเสนอ"ก็รอไม่ได้หรือวะ... ถ้ารอไม่ได้ก็อย่างเมื่อวานไง" นนท์ทำหน้าตาทีเล่นทีจริง เล่นเอาลุงชูแทบไม่แน่ใจ"กูถือว่ามึง อนุญาตแล้วนะโว้ย ต่อไปว่ากูไม่ได้นะ" ลุงชูได้ที รีบปิดดีลทันทีทั้งคู่เงียบไปชั่วขณะ ต่างคนต่างครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นและสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป บรรยากาศในโรงอาหารยังคงเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงช้อนส้อมกระทบจาน แต่
Read more

ลุงชูแอบพาเมียผมไปสวิง

"ลุงครับ พรุ่งนี้เลิกกะตอนหนึ่งทุ่มไม่ใช่หรือครับ" นนท์เอ่ยขึ้นขณะเดินตรวจพื้นที่ พลางสอดส่ายสายตาไปทั่วบริเวณว่าลุงชูตอบรับพร้อมหันกลับมาถามว่า "ก็ใช่สิ แกจะทำไมล่ะ?""ก็... จะได้หยุดงานพร้อมกับเมียผมน่ะสิครับ" นนท์พูดพลางใช้ไฟฉายส่องไปรอบๆ ราวกับไม่สนใจท่าทีของลุงชูเท่าไหร่นัก ทว่าในใจกลับกำลังสร้างภาพ ฉากเร่าร้อนของภรรยาและลุง ที่กำลังจะเกิดขึ้น"พับผ่าสิพรุ่งนี้กูนัดกับไอ้เชิดไว้ ทำไมแกเพิ่งมาบอกฉันตอนนี้วะ" ลุงชูทำท่าหัวเสีย"อ้าว พลอยไม่ได้บอกลุงหรอกเหรอครับ?" นนท์เองก็ไม่คิดว่าลุงจะไม่รู้ เพราะช่วงหลังมานี้ ไม่ว่าจะเป็นวันหยุดหรือเวลาเลิกงาน ทั้งสามคนมักจะบอกกล่าวกันเสมอ"ไม่เลยว่ะ สงสัยมันลืม... ไม่เป็นไรหรอก พวกแกสองคนก็เล่นกันไปก่อนแล้วกัน" ลุงชูพึมพำด้วยความเสียดาย "เชี่ยเอ๊ย ช่วงหลังมานี่ วันหยุดไม่ค่อยตรงกันเลย เสียดายชะมัด!" ท่าทางแกหัวเสียเอาจริงจริงอย่างที่ลุงชูว่า อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ ลุงชูกับพลอยยังไม่มีโอกาสได้เจอกันเลย บางวันนัดกันดิบดี พอถึงเวลาจริงๆ พลอยกลับต้องทำงานล่วงเวลา เพราะหัวหน้ายัดงานให้แทนคนที่ลาหยุด"ไอ้เชิดก็เลื่อนไม่ได้ มันบอกมีเรื่องสำคัญที่อยากค
Read more

ล้ำเส้น!!

"ทำไมลุงไม่บอกอะไรผมเลยเรื่องเมื่อคืน"นนท์ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว ดวงตาของเขาที่จับจ้องไปยังชายสูงวัยตรงหน้า แดงก่ำและสั่นระริก มือของเขากำแน่นอยู่ใต้โต๊ะจนเล็บจิกเนื้อแทบจะห้อเลือด เขาทอดสายตาไปที่ ลุงชู ผู้ซึ่งกำลังยกกระป๋องกาแฟขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์ ราวกับว่าเมื่อคืนไม่มีเรื่องราวที่น่าอับอายใด ๆ เกิดขึ้นลุงชูชะงักเพียงเสี้ยววินาที มือที่ถือกระป๋องกาแฟค้างอยู่กลางอากาศ ดวงตาที่เหี่ยวย่นตามวัยเงยขึ้นมองหลานชายอย่างพิจารณาจริงจัง สีหน้าของแกไม่ได้แสดงความสำนึกผิดใด ๆ มีเพียงคำถามอันเป็นปริศนาที่ส่งกลับมาแทนคำตอบ"เรื่องที่ลุง... พาเมียผมไปให้ ลุงเชิด เพื่อนลุงเอาเมื่อคืนนี้ยังไงล่ะ!"ความอดทนที่นนท์พยายามกักเก็บไว้ขาดสะบั้น เขาโน้มตัวข้ามโต๊ะเข้าไป พูดประโยคนั้นด้วย เสียงกระซิบที่เย็นเยียบและหนักหน่วงกว่าเสียงตะโกนใด ๆ พลางเหลือบตามองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง เส้นเลือดที่ขมับของเขาเต้นตุบ ๆ แสดงให้เห็นถึงแรงทั้งหมดที่เขากำลังใช้เพื่อควบคุมอารมณ์ลุงชูยกกระป๋องกาแฟขึ้นกลืนอึกใหญ่ เสียงดัง เอื๊อก อย่างหยาบคายและไม่สำรวม แกมองหน้าหลานชายด้วยสายตาที่ไม่ใส่ใจนัก เหมือนว่าเรื่
Read more

กฏเกณฑ์สวาท

เสียงพัดลมตัวเล็กสีน้ำเงินซีดที่ทำงานอย่างหนักดัง หึ่ง ๆ สม่ำเสมอ ช่วยบรรเทาความอบอ้าวภายนอกและทำให้บรรยากาศอึมครึมภายในห้องเช่าขนาดเล็กนี้เย็นลงได้มากพอสมควร บานหน้าต่างที่ถูกเปิดแง้มไว้เพียงเล็กน้อยได้นำพาเอาเสียงอึกทึกครึกโครมจากท้องถนนในช่วงเวลาบ่ายแก่ ๆ เข้ามาเป็นฉากหลังพลอย ขยับกาย บิดขี้เกียจเหยียดยาวอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะเอื้อมมือขึ้นไปหยิบนาฬิกาปลุกมาดูเวลา"จะห้าโมงเย็นแล้วเหรอเนี่ย!" เธอพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง เธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่นและสบายตัวอย่างประหลาด... ราวกับความอ่อนล้าที่ได้เผชิญมาตลอดคืนที่ผ่านมาได้ถูกชำระล้างจนหมดสิ้น"ก๊อก ๆ ๆ" เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นพร้อมจังหวะที่มั่นคงได้หยุดความคิดของพลอยไว้"พลอย... พี่เอง" เสียงของ นนท์ สามีของเธอดังตามมาหลังสิ้นเสียงเคาะ น้ำเสียงนั้นมีแววแห่งความไม่สบายใจอย่างปิดไม่มิด และดูเหมือนว่ายังไม่ถึงเวลาที่นนท์จะออกเวร ยิ่งทำให้พลอยรู้สึกฉงนและแปลกใจเป็นที่สุด"ทำไมพี่กลับมาเร็วนักคะ?" พลอยเอ่ยถามทันทีที่นนท์ก้าวผ่านประตูเข้ามาในห้อง ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก"มีอะไรรึเปล่า?" เธอถามย้ำ
Read more

ข้อตกลงใหม่

ประตูไม้อัดบานเก่าคร่ำคร่าถูกเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของ ลุงชู ก้าวเดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางอ่อนล้าจากความเหน็ดเหนื่อยของทั้งวัน แกมองตรงไปยัง นนท์ และ พลอย ที่นั่งอยู่กลางห้อง ก่อนที่จะหันมาปิดประตูลงกลอนอย่างเชื่องช้าลุงชูเดินไปยังมุมห้องที่เป็นที่นอนของแก ทรุดนั่งลงบนฟูกส่วนตัว พร้อมกับวางเป้สะพายหลังพิงไว้กับผนังข้างๆ แกเหลือบไปมองสองผัวเมียอย่างไม่ได้ตั้งใจ ก็ยังเห็นนนท์จ้องมาที่แกอย่างไม่ละสายตา แววตาของนนท์ไม่ได้ดุดัน แต่เย็นชาและจริงจัง ราวกับกำลังรอทวงสิทธิ์ที่ถูกย่ำยี ในขณะที่พลอยนั่งก้มหน้านิ่งอยู่ข้างๆ ผัว ปกปิดดวงตาที่ซ่อนความผิดบาปและความตื่นเต้น ไว้ภายใน“เออ กูรู้ว่ากูทำเกินเลยไป กูก็ขอโทษมึงแล้ว” ลุงชูพูดขึ้นก่อนที่นนท์จะเปิดประเด็น น้ำเสียงของแกรู้สึกอ่อนลงมาก ต่างจากท่าทีที่แข็งกร้าวเมื่อตอนกลางวัน“ใช่ ลุงทำเกินไป ลุงล้ำเส้นไปมาก” นนท์ร่ายยาวด้วยเสียงที่ราบเรียบแต่หนักแน่น ทุกคำที่เปล่งออกมาคือการประกาศความเป็นเจ้าของ "พลอยเป็นเมียผม เป็นผู้หญิงของผม ของผมคนเดียวและผมคนเดียวเท่านั้นที่จะให้สิทธิใคร ที่จะมายุ่งกับเมียผมได้ ไม่ใช่ลุง"“แล้วมึงจะให้กูทำยังไง มึงจ
Read more

บทลงโทษที่สุดแสนทรมาน

แสงไฟนีออนสีขาวซีดในห้องเช่าสลัวลงยามค่ำคืน แต่บรรยากาศกลับอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดที่แทบจะทำให้หายใจไม่ออก นนท์และพลอยนั่งอยู่บนฟูกของพวกเขาอย่างเงียบสงบลุงชูเดินผ่านประตูห้องเข้ามาในชุดยามที่เรียบร้อยกว่าเมื่อเช้าเล็กน้อย แต่ใบหน้าของแกซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นเมียกับหลานชายมานั่งเคียงข้างกัน รอคอยแกอยู่ราวกับเป็นคณะลูกขุนที่พร้อมตัดสินชะตากรรมลุงชูทรุดตัวนั่งลงบนฟูกเก่าๆ ของแกที่อยู่ห่างออกไปอีกด้านหนึ่งของห้อง แกรับรู้ถึงอุณหภูมิที่เย็นยะเยือกจากสายตาของคนทั้งสอง“ลุง... เราต้องคุยกัน” นนท์เริ่มขึ้นด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลอย่างน่าประหลาดใจ แต่แฝงด้วยความเด็ดขาดที่ยากจะทัดทานลุงชูรีบพยักหน้ารับทันที ใบหน้าของแกแสดงความสำนึกผิดออกมาอย่างเปิดเผย “กู... กูกล้าพูดได้เลยว่า กูสำนึกผิดจริง ๆ ไอ้นนท์ มึงจะให้กูทำอะไรก็ได้ กูก้มหน้ายอมรับผิดหมด” แกเสียงอ่อนแต่มีแววจริงจังพลอยบีบมือของนนท์เบาๆ เพื่อส่งผ่านกำลังใจ และเป็นสัญญาณว่าเธอพร้อมจะยืนหยัดเคียงข้างผัวของเธอ“ผมกับพลอยตกลงกันแล้ว... เราจะยังขออยู่กับลุงที่นี่ ไม่ย้ายไปไหนเพราะเรื่องนี้” โทนน้ำเสียงของนนท์ยังนุ่มนวล“โอเค
Read more

ความทรมานแและการโหยหา

“ไอ้นนท์... กูขออะไรมึงอย่างนึงได้ไหมวะ” ลุงชูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระสับกระส่าย ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งแดกข้าวกลางวันด้วยกันที่โรงอาหารของบริษัท“ลุงจะขออะไรผม” นนท์ถามพร้อมกับตักข้าวเข้าปากอย่างไม่ใส่ใจนัก ท่าทีเมินเฉยของหลานชายยิ่งทำให้ลุงชูมีอาการ ร้อนรน เข้าไปใหญ่“คือ... กูว่ามันก็หลายวันแล้วนะ เรื่องอีพลอย...” ลุงชูหยุดพูดชั่วขณะ“ไม่ได้หรอกลุง ยังไง กฎเหล็ก ก็ต้องเป็น กฎเหล็ก” นนท์ กัดคอ อย่างรู้ทันว่าแกจะขออะไรจากเขา“กูไม่ได้หมายความว่าจะขอ เย็ด เมียมึงซะเมื่อไหร่ล่ะ” ลุงชูชะโงกหน้าเข้าหานนท์ พูด เหมือนกระซิบ เพราะไม่อยากให้คนรอบข้างเสือกเรื่องของพวกเขา“แล้วลุงจะขออะไรผม?” คราวนี้นนท์มองหน้าลุงชูจริงจัง หยุดเคี้ยวข้าว ในปาก คิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย“กูขอแค่ เวลากูเลียหีให้อีพลอย แล้ว ให้มันดูดควยให้กูหน่อยได้ไหม?” แกร้องขอด้วยแววตาอ้อนวอนอย่างน่าสมเพช ก่อนที่จะหันไปมองรอบตัวซ้ายทีขวาที ซึ่งนนท์ก็อยู่ในอาการเดียวกัน พอแน่ใจว่าไม่มีใครสนใจแล้ว นนท์หันกลับมามองหน้าแกตรงๆ จนลุงชูต้องเป็นฝ่ายหลบสายตา“ถ้าเป็นอย่างนั้น มันก็ไม่ต่างกับลุง เย็ดเมียผม แล้วสิ กฎ ของเราก็ไม่มีความ
Read more

ความตื่นเต้นของการแหกกฏ

การได้ แหกกฎ ของลุงชูและพลอยในครั้งนี้ มันได้สร้าง ความตื่นเต้นอย่างประหลาด ให้กับพลอยอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอรู้สึกถึง ความพลุ่งพล่านที่มากล้น ในขณะที่กำลัง ลุ้นระทึกกลัวการถูกจับได้ ของนนท์ผู้เป็นผัว และเป็นผู้ที่ออกกฎและเป็นผู้รักษากฎในเวลาเดียวกันความรู้สึกแบบนี้ช่าง น่าหลงใหล จนเธออยากสัมผัสกับมันอีก เธอไม่รู้ว่าลุงชูผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกันกับเธอจะรู้สึกเหมือนกันกับเธอหรือไม่คืนนี้ พลอยนอน ลืมตาโพลง เธอครุ่นคิดถึงแต่เหตุการณ์ในช่วงเวลานั้น ช่วงที่นนท์อยู่ในห้องน้ำ ภาพที่เธอกำลัง โยกเอวอยู่บนตัวของลุงชู มันยังติดอยู่ในหัวของเธอไม่เลือนหายไป ยิ่งคิด ยิ่งร้อนรุ่มพลอยหันไปมองดูนนท์ที่นอนกรนเบา ๆ อยู่ข้าง ๆ อย่างสุขสมและเขาคงจะสบายตัวไปแล้วอย่างไม่มีอะไรคั่งค้าง ซึ่งต่างจากเธอที่ มันยังไม่ได้ชมรสชาติที่อยากกิน เธอนอนกระสับกระส่าย มองฝ่าผ้าม่านไปยังคนที่ทำให้เธอ ร้อนรุ่มอยู่ไม่หาย ที่นอนอยู่อีกฟากหนึ่งของม่าน ไม่รู้ว่าแกจะหลับไปแล้วหรือยังพลอยค่อย ๆ ยันตัวขึ้นนั่ง เธอมองกลับมาที่ผัวอย่างหวาดระแวง ก่อนจะ เวิกม่าน ขึ้นเพ่งมองไปยังร่างของลุงชูที่นอนอยู่บนฟูกของแกราวกับว่า แกจะค
Read more

แหกในห้องเก็บของ

เช้าวันที่หกภายใต้ กฎเหล็ก ของนนท์ ลุงชูในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ซึ่งเป็นวันหยุดของแก ต้องมานั่งอยู่ในโรงอาหารของบริษัทกับนนท์ผู้เป็นหลานชาย ลุงชูจำต้องมา อยู่ในสายตา ของนนท์ตามข้อบังคับที่กำหนดขึ้น"อีกวันเดียวก็จะพ้นโทษแล้วลุง" นนท์ยิ้มอย่างพึงพอใจ ขณะที่ยกกาแฟขึ้นจิบลุงชูถอนหายใจยาวอย่างแสร้งทำเป็นทรมาน แกเท้าแขนกับโต๊ะแท่งเอ็นของตัวเองที่ใต้โต๊ะอย่างจงใจให้นนท์เห็นว่าแกกำลังเงี่ยนจัด ความจริงแล้ว แกกับพลอย เมียได้แอบช่วยกันปลดปล่อยให้กันและกันไปแล้วหลายครั้งโดยที่นนท์ยังไม่ระแคะระคายอะไรเลย เขายังภูมิใจที่เข้าใจว่า เขาได้เล่นบทผู้กำกับผู้เป็นลุงให้ทรมานเล่นอย่างสะใจอยู่ลึกๆ"โธ่เอ๊ย ไอ้นนท์... มึงทรมาน กูให้ตายไปเลย กูรู้ว่ามึงสะใจ" ลุงชูใช้เสียงกระซิบแหบพร่า"กูเงี่ยนเหลือเกินว่ะ! ตั้งแต่มึงเย็ดเมียโชว์กูทุกวัน กูแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว ต้องชักว่าวทุกวัน กูทรมานจะตายอยู่แล้ว!"นนท์หัวเราะในลำคออย่างสะใจ เขาชอบที่เห็นลุงชูต้องทนทุกข์ ชอบที่เห็นแกต้อง กำควยรูดชัก อย่างน่าสมเพชทุกคืน"ลุง... คืนนี้ก็ทนไปก่อน พรุ่งนี้ครบกำหนดแล้ว... ผมเห็นใจลุงนะ" นนท์แกล้งปลอบ ก่อนที่ลุงชูจะรุกต่อ"พรุ่ง
Read more

เหตุร้ายไม่คาดฝัน

“ไม่ได้หรอก! กูทำอย่างนั้นได้ไง!” ลุงชูถือโทรศัพท์แนบหู ใบหน้า เคร่งเครียด และแสดงออกถึงความ ไม่พอใจ ต่อคู่สนทนาที่อยู่อีกปลายสายอย่างชัดเจน“กูบอกมึงแล้ว! ไม่ได้! ไม่ได้โว้ย! กูทำอย่างนั้นไม่ได้อีกแล้ว!” เสียงลุงชูดังขึ้นกว่าเดิม อาการหัวเสีย ฉายชัดเจน“หัวเด็ดตีนขาด ก็ไม่ได้ว่ะ มึงไม่ต้องคุยเรื่องนี้แล้ว แค่นี้นะ!” แก กดวางสาย อย่าง ไม่สบอารมณ์“มีอะไรเหรอลุง ดูท่าทางหัวเสียนะเนี่ย” นนท์ร้องถามด้วยท่าทาง หยอกเย้า มากกว่าจะจริงจัง“ไม่มีอะไร... ไอ้แหวงมันพูดไม่รู้เรื่อง” แกอ้างถึงเพื่อนร่วมงานอีกคนที่นนท์เองก็รู้จักดีลุงชู ส่ายหัว อย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปทางห้องน้ำที่อยู่อีกด้านของตึกวันนี้เป็น วันสุดท้าย ของการที่ลุงชูและพลอยต้องถูก กักขัง ไว้ใน กฎเหล็ก ของนนท์ และแกเองก็ต้องตามนนท์มาอยู่ที่ทำงาน เพื่อให้อยู่ในสายตาของนนท์ตามข้อตกลงที่กำหนดไว้ในช่วงเช้าที่ออกมาจากที่พักพร้อมกัน ลุงชูแกยัง สดชื่น กระดี๊กระด๊า อยู่มาก อาจเป็นเพราะว่าแกจะไม่ได้แอบ ๆ ซ่อน ๆ แหกกฎ อีกต่อไปแล้ว แต่ภาพที่นนท์เห็นเมื่อครู่ดูเหมือนว่า ลุงชูแกกำลัง หัวเสีย และดูเหมือนว่าจะ หัวเสียเอามากๆ เพีย
Read more
PREV
123456
...
8
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status