All Chapters of ไม่รักก็ไม่ว่าอะไร: Chapter 51 - Chapter 60

ตกตอนบ่ายปภารัตกับลดาวัลย์นั่งเรียนงานอยู่กับทินกรจนถึงเวลาเลิกงาน “พอทำได้มั้ยครับคุณแป๋ม” “ได้ค่ะคุณกร” หลังเลิกงานเพื่อนสาวสองคนเดินลงมาจากออฟฟิศด้วยกัน “เราดีใจมากเลยที่ได้มาทำงานกับอ้อน่ะ ไม่รู้สึกกดดันมากเท่าไร” “เราก็ดีใจ แล้วแป๋มกลับบ้านยังไงเนี่ย” “เดี๋ยวเรานั่งแท็กซี่กลับจ้ะ” “อ้อรอคุณอิทใช่ปะ” “ใช่จ้า” “เราไปก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน” “บายจ้า” ทั้งสองร่ำลากันเสร็จอิทธิพัทธ์ก็เดินลงมาพอดี พร้อมกับเอ่ยถาม “เพื่อนเป็นไงบ้าง พอทำงานได้มั้ย” “สบายมากค่ะ” พอสตาร์ตเครื่องยนต์แล้ว อิทธิพัทธ์จึงขับออกไป ลดาวัย์ถามขึ้นอีก “คุณอาเป็นห่วงเพื่อนอ้อเหรอคะ” “อืม” อิทธิพัทธ์ตอบแต่ไม่ได้มองหน้าเธอเพราะมัวแต่มองถนนและรถที่ตอนนี้การจราจรเริ่มติดขัดเพราะคนกำลังทยอยเลิกงาน ช่วงบ่ายวันศุกร์ “คุณอิทครับลูกค้าจะขอนัดกับคุณอิทเป็นการเร่งด่วนวันนี้คุณอิทจะสะดวกมั้ยครับ” “กี่โมง”

“ชอบมากต่างหากล่ะ”“ถ้าชอบก็จูบอ้อหน่อยสิคะ” เสียงหวานออดอ้อนนั้นมีหรืออิทธิพัทธ์จะต้านไหว เขารู้ดีว่าถ้าเธอเมาแล้วจะเป็นอย่างไร เหมือนตอนที่เขามีอะไรกับเธอในคืนนั้นเธอช่างใสชื่อและเร่าร้อนในคนเดียวกันจนทำให้เขาอยากจะมีอะไรกับเธอทุกวันเขายังไม่ทันก้มลงไปจูบ ลดาวัลย์ก็โน้มคอเขาลงไปจูบอีกครั้ง คราวนี้เขาปลดปล่อยอารมณ์ออกมาเต็มที่ เขาเฝ้ารอวันนี้มานาน อิทธิพัทธ์ดูดดึงลิ้นของเธอจนแดงไปหมด เขาสอดมือเข้าไปขยำสองเต้าด้วยความโหยหาก่อนจะปลดตะขอบราเซียออกแล้วดึงเสื้อเธอออกให้พ้นร่างอย่างไม่ใยดีกระโปรงสั้นร่นขึ้นมาจนถึงเอวคอด ลำขาแข็งแรงแยกขาสองข้างออกกลาย ๆ ปากยังคงชอนไชตามโพรงปากนุ่มอย่างหื่นกระหาย มืออีกข้างเลื่อนลงไปลากไล้เรียวขาสวยก่อนจะแตะไล้ขึ้นมาตรงกึ่งกลางกายสาว“อือ อาอิท” ลดาวัลย์สะดุ้งเล็กน้อยหน้าท้องหดเกร็งเมื่อมือของเขาไปสัมผัสกับปุ่มอ่อนไหวกลางกาย“อ้อรู้มั้ยว่าทุกคืนอ้อทำอาทรมานมากแค่ไหน” อิทธิพัทธ์ถอนริมฝีปากออกแล้วพร่ำบอกเธอเสียงแหบแห้ง ลมหายใจเริ่มหอบหนัก ทุกคืนที่เขานอนกับเธอเขาแทบจะอดใจไม่ไหว เขาต้องอดกลั้นจนเนื้อตัวสั่นเทาแทบทุกคืน มือเรียวยาวลากคลึงบดขยี้กลีบ

“อาก็ยังไม่อิ่ม”อิทธิพัทธ์ยกร่างเธอลงมายืนที่พื้นอีกครั้งแล้วจับร่างเธอหันหน้าเข้าผนังมือเรียวเล็กทั้งสองยกขึ้นยันที่ผนังไว้จากนั้นอิทธิพัทธ์ใช้ท่อนเอ็นร้อนแข็งขึงปาดลากไล้อยู่ตรงจุดซ่อนเร้น แล้วจับปลายบานยัดเข้าไปในโพรงรักนุ่มอีกครั้งลดาวัลย์กระดกก้นแอ่นบั้นท้ายให้เขาเพื่อให้สัมผัสกับความเสียวซ่านได้ถนัดถนี่ เธอบิดส่ายวนสะโพกกลมกลึงแล้วโยกสะโพกเข้าออกเองจนเหนื่อยหอบ อิทธิพัทธ์เกร็งบั้นท้ายตอกรับก้นงามงอนของเธอจนบั้นท้ายเนียนสวยแดงเถือกไปหมดมือหนากอบกุมบีบเคล้นเต้าเนียนสวยจนอิ่มเอมใจริมฝีปากก้มพรมจูบลิ้นลากไล้โลมเลียสลับกับดูดดึงไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียนอื้อ อาอิทขาอ้อจะทนไม่ไหวแล้วค่ะ” ลดาวัลย์ครางออกมาแทบไม่รู้ภาษาตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวลอยหูอื้อตาพร่ามัวไปหมด อิทธิพัทธ์ตอนนี้ก็หูดับไปแล้ว เขาจับสะโพกเธอไว้แน่นแล้วตอกอัดแก่นกายร้อนนั้นเข้าไปไม่ยั้งปึก ปึก ปึก“อ้า…อ้อจ๋า” อิทธิพัทธ์กระแทกแรง ๆ อักสามสี่ครั้งแล้วครางชื่อเธอออกมา ตอนนี้ขาเธอสั่นแทบจะยืนต่อไปไม่ไหว ชายหนุ่มจึงประคองเธอไว้แล้วจับร่างเล็กหันหน้ากลับมาหาเขา“คนเก่งของอา” เนื้อตัวทั้งสองชุ่มไปด้วยเหงื่อเขาช้อนร่างเธอที่อ่อ

หลังจากนั้นขวัญตาก็บล็อกการติดต่อจากเขาทุกช่องทาง และไม่เคยกลับมาหาเขาอีกเลย จนสองเดือนต่อมาเธอใช้เบอร์คนรักใหม่โทร. มาหาอิทธิพัทธ์เพื่อนัดวันให้เขาไปหย่าให้เพราะเธอกำลังจะแต่งงานใหม่ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้ากับผู้ชายที่อ่อนวัยกว่าเธอห้าปีนั่นยิ่งทำให้ใจอิทธิพัทธ์ที่รอคอยแต่เธอถึงกับเข่าอ่อนเมื่อได้รู้ข่าวหัวใจเขาแทบแตกสลาย เขาไม่คิดว่าความจริงแล้วที่เธออยากเลิกกับเขาเพราะเธอมีคนใหม่ที่ดีกว่า รวยกว่า นั่งอยู่สบาย ๆ ก็มีเงินให้ใช้ตลอดโดยไม่ต้องทำงาน แต่ถึงขวัญตาจะทำกับเขาอย่างนั้นอิทธิพัทธ์ก็โทษตัวเองอยู่ดีว่าเป็นฝ่ายทำให้ขวัญตาทิ้งเขาไป และอิทธิพัทธ์ก็เสียดายเวลาที่คบกับขวัญตามาตลอดสิบกว่าปี เขาจึงรอเพียงวันที่ขวัญตาจะกลับมาเพื่อให้เขาได้มีโอกาสได้แก้ตัว เขาจึงไม่คิดจะเปิดใจให้ใครอีกเลยอีกอย่างถ้าเขาเผลอรักผู้หญิงคนใหม่ที่เข้ามาหมดหัวใจเหมือนกับที่เคยรักขวัญตาเขากลัวว่าจะโดนทิ้งเหมือนกับที่ขวัญตาเคยทำกับเขาที่ทำให้เขาเจ็บปางตาย กว่าจะกลับมาสู้งานได้ทุกวันนี้เขาต้องใช้เวลาอยู่หลายเดือน เขาจึงเลือกที่จะอยู่คนเดียวดีกว่า “อาอิทคะ!” ลดาวัลย์เรียกอิทธิพัทธ์อยู่หลาย

เช้าวันหนึ่งข้ามดาวโดนลูกค้าโทร. มาต่อว่าเป็นการใหญ่เรื่องใบกำกับภาษีที่พิมพ์ชื่อบริษัทลูกค้าผิดตัวอักษรตกหล่นไปหนึ่งตัว จึงทำให้บริษัทไม่สามารถทำเรื่องเบิกจ่ายได้ กว่าเธอจะเคลียร์ได้ก็คุยกันอยู่เกือบสองชั่วโมง “แม่ง เป็นเพราะนังอ้อคนเดียวเลย ทำให้กูต้องโดนด่า” หลังวางสายกับลูกค้าแล้วข้ามดาวก็สบถออกมาคนเดียว ทั้งที่รู้ดีว่างานนี้เป็นงานของตัวเอง แต่เมื่อลดาวัลย์เป็นคนช่วยตรวจสอบให้เธอความผิดจึงตกเป็นของลดาวัลย์ ตกตอนบ่ายลดาวัลย์กำลังนั่งทำงานช่วยทินกรอยู่ ข้ามดาวก็เดินปรี่เข้ามาที่โต๊ะทำงานของเธอทันที “นี่อ้อ เธอตรวจงานภาษาอะไรเนี่ย ลูกค้าโทร. มาด่าฉันยับเลยเธอรู้บ้างรึเปล่า” ข้ามดาวมาถึงก็พ่นวาจาใส่ลดาวัลย์ทันทีพร้อมกับโยนเอกสารที่เธอตรวจผิดลงบนโต๊ะทำงานของเธอ “ฉันทำอะไรผิดเหรอคะ” “แหกตาดูสิ ตรวจยังไงชื่อบริษัทลูกค้าถึงได้ผิดจนเขาต้องโทร. มาด่าฉันเนี่ย” “ผมว่าใจเย็นก่อนนะครับคุณดาว ค่อย ๆ พูด ค่อย ๆ จากันก็ได้นี่ครับ” ทินกรเอ่ยห้ามเมื่อเห็นว่าข้ามดาวเสียงดังและเริ่มใส่อารมณ์มากเกินไป “แต่อ้อเขาทำผิดนี