All Chapters of Hate by Hate ไหนบอกว่าเกลียดไงคะคุณหมอ: Chapter 21 - Chapter 30

59 Chapters

Chapter - 11 ผมเกลียดคุณ

จัสมินออกมาทำงานตั้งแต่เช้าเพราะเมื่อคืนนอนไม่ค่อยจะหลับจากเหตุการณ์มากมายที่เกิดขึ้นเมื่อวาน...เรื่องหมอเหว่ยมาคุกคามถึงที่ทำงานน่ะไม่เท่าไหร่ เรื่องโดนเอามือไปแนบแก้มของฟานอี้นั่นก็ยังรับมือได้แต่จูบสุดลึกล้ำที่หน้าประตูห้องเมื่อคืนนั้นมีผลต่อใจเธอเต็ม ๆ โดยวันนี้เขาก็ลงมาตรวจช่วงเช้าเหมือนเดิม แต่เธอพยายามไม่สบตาและเขาก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องเมื่อวานราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเขายังคงคอนเซ็ปต์หล่อหน้านิ่งเหมือนเดิมเพียงแต่หัวใจของจัสมินนั้นเต้นระส่ำระส่ายแปลกไปกว่าทุกวันถึงจะไม่ชอบขี้หน้ากันสักเท่าไหร่แต่ก็ต้องกล่าวจากใจจริงว่าเขาเป็นคนดีมีคุณธรรมมาก ๆ สังเกตได้จากการเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนอันดับหนึ่งของประเทศที่มีงานเอกสารและอื่น ๆ มากมายแต่เขาก็ยังเลือกที่จะลงมาตรวจคนไข้ช่วงเช้าแทบทุกวันหากวันไหนติดภารกิจจริง ๆ ถึงจะไม่มาแต่ความสม่ำเสมอของเขานั้นเป็นที่เลื่องลือของโรงพยาบาลว่าผอ. ฟานอี้มีจิตวิญญาณแห่งความเป็นแพทย์สูงกว่าหมออาวุโสบางคนเสียอีกเพราะขนาดว่ารับตำแหน่งเป็นผอ. อย่างเต็มตัวที่มีงานหลักเป็นการบริหารแต่ก็ยังคงไม่ละทิ้งคนไข้ไม่ว่าจะคนไข้ทั่วไปหรือคนไข้ VIP ฟานอี้ก็ดูแลทุก
Read more

Chapter - 12 ชวนขึ้นห้อง

แม้ว่าจะมีคำถามมากมายภายในใจแต่เธอก็เลือกจะไม่พูดอะไรออกไปและเดินมาขึ้นรถซูเปอร์คาร์ของเขาเงียบ ๆ รถยนต์หรูสีดำที่แล่นด้วยความเร็วไม่มากเพื่อระมัดระวังถนนลื่นเนื่องจากฝนตกหนักไปตามทางเรื่อย ๆ โดยจัสมินนั่งกอดกระเป๋าไว้แน่นพลางมองไฟริมทางที่วิ่งผ่านหน้าต่างอย่างไร้จุดหมายเธอไม่รู้จะพูดอะไรออกไปก่อนดีเพราะทุกประโยคในหัวล้วนแปลกเกินไปสำหรับพวกเขาสองคนที่เคยมีแต่เสียงเถียงกันเป็นกิจวัตรแต่ตอนนี้กลับนั่งอยู่ในรถด้วยกันเงียบ ๆ เพราะ 'ความเป็นห่วง' ของผู้อำนวยการที่ถึงกับออกคำสั่งให้เธอทำตามแต่โดยดีและด้วยความที่ช่วงนี้เป็นฤดูฝนวันนี้จึงมีพายุโหมกระหน่ำหนักกว่าวันปกติกว่าจะฝ่าถนนลื่น ๆ มาถึงที่พักได้ก็ใช้เวลาไปครู่ใหญ่"ขอบคุณค่ะ"พอรถแล่นมาฝ่าเม็ดฝนกระหน่ำมาถึงคอนโดโดยสวัสดิภาพหญิงสาวก็กล่าวขอบคุณและเปิดประตูลงจากรถทันทีแต่...ฟานอี้กลับดับเครื่องยนต์และเดินตามเธอเข้ามาซึ่งสร้างความฉงนกับหญิงสาวเป็นอย่างมาก"นี่จะส่งฉันถึงหน้าห้องอีกแล้วเหรอ"เขายักไหล่ไม่ตอบอะไรกลับมาและเดินเข้าไปในลิฟต์พร้อมทั้งใช้คีย์การ์ดสีขาวที่เธอให้เขาเมื่อวานแตะเพื่อขึ้นไปยังชั้นของเธอราวกับคุ้นชินสถานที่มาก ๆ งง
Read more

Chapter - 12 ใกล้ชิด

"..."คำตอบสั้น ๆ ของเธอทำให้เขาไม่กล้าถามอะไรต่อเลยเพราะมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก ๆ และเขาไม่ควรเข้าไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเธอแม้จะรู้สึกจุกอยู่เล็กน้อยกับการที่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งถึงขั้นพูดว่าไม่มีครอบครัวมันฟังดู...เดียวดายเหลือเกิน"พ่อแม่ฉันเสียหมดแล้ว พ่อฉันเสียตั้งแต่ตอนฉันเรียนอยู่ส่วนแม่ก็เสียตามในอีกไม่กี่ปี"เรื่องราวของเธอชวนให้ความรู้สึกจุกแน่นในอกเข้ามาเขานิ่งเงียบไม่รู้ว่าตนเองจะพูดอะไรกับสถานการณ์แบบนี้ดียิ่งเห็นเธอพูดไปสูดเส้นบะหมี่ไปเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าเธอกำลังพยายามทำให้ทุกอย่างกลายเป็นปกติราวกับคนชินชาไปแล้วเขานั่งมองหญิงสาวที่ดูภายนอกเหมือนจะเข้มแข็งเหลือเกินแต่นัยน์ตากลับมีบางอย่างที่เศร้าจนจับใจและเอ่ยคำขอโทษที่เสียมารยาทไปถามถึงครอบครัวเธอ"ผมขอโทษที่...""ไม่เป็นไรค่ะ มันนานมากแล้ว"เธอส่งยิ้มบาง ๆ ให้เขาก่อนก้มลงโซ้ยบะหมี่กึ่งต่อซึ่งเขาเองก็ลงมือกินบะหมี่จนเกลี้ยงชามเป็นเพื่อนพลางคิดว่าชีวิตของเธอนั้นดูน่าเศร้ากว่าที่คิดไว้มาก...ผู้หญิงคนหนึ่งที่พ่อและแม่เสียตั้งแต่อายุยังน้อยนั้นต้องใช้ชีวิตอย่างเจ็บปวดแค่ไหนกันแถมเธอบอกว่าไม่มีครอบครัวด้วยมันชวนให
Read more

Chapter - 12 ชุดผู้ชายของใคร?

'มานอนกอดกันแบบนี้ถ้าบางอย่างมัน 'ตื่น' ขึ้นมาจะทำยังไงเนี่ย!'หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นโดยไม่มีเหตุผลก่อนค่อย ๆ เอนตัวลงนอนราบกับโซฟาและเหมือนว่าร่างบางจะรู้ตัวเพราะเธอโน้มตัวลงนอนบนตัวเขาและใช้ทั้งแขนและขากอดก่ายไว้ไม่ยอมปล่อยจะให้ลุกตอนนี้ก็คงจะไปรบกวนการนอนหลับของหญิงสาว...เห็นทีเขาคงทำได้เพียงปล่อยให้ร่างบางกอดก่ายได้อย่างสบายใจอย่างเดียวแล้ว และถ้าตื่นมาเธอจะหาว่าเขาลวนลามและฉวยโอกาสกับเธอก็ค่อยเคลียร์กันทีหลังแล้วกันเพราะตอนนี้ฟานอี้นั้นเลือกจะวางแขนโอบเธอไว้หลวม ๆ และหลับตาลงด้วยหัวใจที่เต้นแรงภายใต้เสียงฝนสาดกระหน่ำที่ดังคลอมาเบา ๆ ราวกับ ASMR ในครั้งแรกที่ได้มีโอกาสนอนข้างกันสถานะตอนนั้นคือเขาเข้าใจว่าคงจบที่บนเตียงทั่วไปแต่การนอนกอดเธอในครั้งนี้มันเกิดจากความรู้สึกบางอย่างที่คลับคล้ายกับการคิดถึงสัมผัสของใครสักคน...ฟานอี้ปล่อยตัวเองให้จมลงห้วงนิทราโดยมีคนตัวเล็กนอนอยู่บนร่างแกร่งและอ้อมแขนของเขาก็โอบกอดเธอไว้หลวม ๆ พลางใช้ปลายนิ้วโป้งลูบไล้ตามผิวกายเบา ๆจนในที่สุดทั้งคู่ก็หลับไปในอ้อมกอดของกันและกันมีเพียงเสียงฝนด้านนอกที่ยังคงเป็นพยานในค่ำคืนที่สองหัวใจขยับเข้าหากันโดยไม่รู้
Read more

Chapter - 13 บอกว่าเกลียดจริง ๆ (NC 20+)

"ชุดใคร"สายตาคมกริบดูไม่เป็นมิตรนักเมื่อถามคำถามนี้ออกมา...เพราะเขาจินตนาการไปมากมายทั้งว่าชุดนี้อาจจะเป็นของพี่ชายเธอหรือที่ร้ายแรงที่สุดคือเธอเอาเสื้อผ้าแฟนเก่ามาให้เขาใส่"อ๋อ ของพ่อฉันเองท่านตัวสูงพอ ๆ กับคุณก็เลยเอามาให้ ไม่คิดเลยว่าจะพอดีขนาดนี้" เธอกล่าวถึงบิดาชาวยุโรปผู้ล่วงลับไปแล้วแม้ว่าพ่อของเธอจะจากไปนานหลายปีแต่กระเป๋าเดินทางของท่านจะยังอยู่ในตู้เสื้อผ้าของเธอตลอดไป"..."นัยน์ตาคมของฟานอี้มองลึกเข้าไปยังดวงตากลมโตสีเฮเซลที่เขาจำเฉดสีของมันได้ดี...สายตาของเขาในคราวนี้ดูลึกซึ้งกว่าทุกครั้งที่เคยสบตากันและร่างสูงก็ก้าวเข้ามาใกล้เธออย่างช้า ๆ จนระยะห่างค่อย ๆ ลดลงทีละนิดไม่รู้ทำไมว่าพอได้ยินคำตอบจากหญิงสาวแล้วก็รู้สึก 'โล่งใจ' แปลก ๆ ที่เสื้อผ้าพวกนี้ไม่ใช่ของผู้ชายคนอื่นอย่างที่เขาคิดไว้ เพราะถ้าเธอตอบว่าเสื้อผ้าที่เอามาให้เป็นของแฟนเก่าเขาคงยอมกลับไปใส่ชุดสครับตัวเก่ายังจะดีเสียกว่า...แต่ในเมื่อสบายใจแล้วความรู้สึกอื่นก็เข้ามาแทนที่ทันที...เขาก้าวไปใกล้เธอขึ้นเรื่อย ๆ อย่างเกินใจจะควบคุมและใช้ปลายนิ้วใหญ่เกลี่ยไปที่แก้มใสของจัสมินโดยที่นัยน์ตาทั้งสองยังคงสอดประสานก่อนที
Read more

Chapter - 13 บอกว่าเกลียดจริง ๆ (NC 20+)

"อ๊ะ..."ฟานอี้ดูดดุนคลุกเคล้าอยู่กับเต้าตูมนานหลายนาทีจนเมื่อฝากรอบจูบไปทั่วก้อนเนื้อเนียนจนเกิดรอยจ้ำ ๆ จนพอใจเขาจึงลากไล้ริมฝีปากผ่านหน้าท้องแบนราบลงไปเรื่อย ๆ และหยุดอยู่ที่หน้ากลีบผกาอันงดงามที่เขาเคยเห็นแบบไม่ชัดมาแล้วครั้งหนึ่ง"..."ในตอนนั้นห้องมันไม่สว่างเท่าไหร่นักเลยไม่สามารถยลโฉมความงดงามของเธอได้ชัดเจนเท่าตอนนี้...และเมื่อเขาได้จ้องมองอย่างตั้งใจเขาก็แทบจะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเพราะความตะลึงงันกับกลีบดอกไม้แดงซ่านราวกับสวรรค์บรรจงสร้างที่มีหยาดน้ำเปียกฉ่ำคล้ายแอ่งน้ำทิพย์อันโอชะ"อื้อ คุณคะ-""ไม่ต้องอาย ผมเคยทำมาหมดแล้ว"เขาเอ่ยยิ้ม ๆ พร้อมทั้งจับมือน้อยไปวางไว้ข้างกายก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปจุมพิตที่ขาอ่อนด้านในซ้ำ ๆ และมุดหน้าลงไปโลมเลียกับกลีบเนื้อสวยเรียวลิ้นร้อนตวัดชิมรสชาติของอีกฝ่ายราวกับเจอไอศกรีมรสหวานฉ่ำ...ความเปียกแฉะจากน้ำรักของเธอถูกผสมปนเปกับน้ำลายของเขาจนแยกไม่ออกว่าของเหลวชนิดนี้คืออะไรตอนนี้สมองของเขารับรู้เพียงแค่ว่ามันหวาน หวานมาก หวานจนอาจเกิดอาการเสพติดได้"อ๊า คุณ..."น้ำเสียงกระเส่าร้องครางพร้อมทั้งบิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่านขั้นสุด...ริมฝีปา
Read more

Chapter - 14 ยิ่งเกลียดยิ่งใกล้

เสียงฝนที่โหมกระหน่ำมาตลอดทั้งวันจางหายไปแล้วเหลือเพียงละอองหยดน้ำที่เกาะพราวอยู่บนกระจกหน้าต่างบานใหญ่ ตอนนี้ทั้งห้องนอนของจัสมินอบอวลไปด้วยไออุ่นของร่างกายสองร่างที่นอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงหลังจบบทบรรเลงรักกันไปหลายต่อหลายรอบ..."กลับได้แล้วมั้งคะฝนหยุดนานแล้ว..."เสียงหวานเอ่ยกับคนตัวสูงที่นอนตะแคงหันหน้ากอดเธออยู่แขนแกร่งพาดไปรอบเอวของเธอแน่นจนแทบขยับไม่ได้รวมถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่ตามผิวกายก็ชวนให้ความรู้สึกอบอุ่นแปลก ๆ แล่นขึ้นมา"..."เขาไม่ตอบอะไรแต่เลือกที่จะใช้นัยน์ตาคมกริบมองสบตาเธอนิ่ง ๆ โดยไม่พูดตามสไตล์ แต่แค่สายตาของเขาก็หลอสมละลายเธอได้เป็นน้ำแล้ว...เธอไม่คิดเลยว่าผู้ชายที่พูดจาห้วน ๆ ชอบทำหน้านิ่งไม่แสดงอารมณ์และบอกว่าเกลียดเธอนักหนาจะทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นเมื่อได้อยู่ในอ้อมกอดเขาได้ขนาดนี้"..."และเขาไม่เพียงแต่จะไม่ตอบกลับมาเท่านั้นแต่ยังหลับตาแบบฉับพลันราวกับมีใครกดปิดสวิตช์!"นี่! อย่ามาแกล้งหลับนะ"มือเรียวตีไปที่แขนแกร่งเบา ๆ และพยายามเขย่าตัวให้เขาลืมตาขึ้นแต่ดูเหมือนว่าผู้ชายหน้านิ่งแบบเขาจะเจ้าเล่ห์เกินกว่าที่เธอคิดไว้มาก"ไม่ได้แกล้ง แต่ง่วงจริง ๆ "เ
Read more

Chapter - 15 "ช่วย" ผมหน่อยได้ไหม

ชีวิตของจัสมินกับฟานอี้หลังค่ำคืนนั้นดำเนินไปตามปกติและธรรมชาติ ไม่มีคำหวาน ไม่มีสถานะ แต่มีความเปลี่ยนแปลงแสนบางเบาไม่กี่อย่างที่เธอและเขาเริ่มสัมผัสได้ ถึงแม้ในโรงพยาบาลจะปะทะคารมอย่างดุเดือดระหว่างแพทย์สองขั้วเสมอแต่เมื่อเวลาเลิกงานทุกอย่างกลับดู 'ผิดแปลก' ไปเล็กน้อย..เธอมีเขามารับมาส่งทุกวัน...บางครั้งก็ค้างบางครั้งก็พาเธอไปรับประทานอาหารเย็นแล้วถึงมาส่งที่คอนโด...ตอนนี้ทุกอย่างนั้นกลายเป็นกิจวัตรที่อบอุ่นของเธอไปแล้ว"เดี๋ยวผมขอแวะห้างฯ หน่อยนะ""หืม""ไปซื้อของให้แม่บ้าน" เขาตอบนิ่ง ๆ พลางเลี้ยวรถเข้าไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดังร่างบางเดินตามคนสูงใหญ่ที่เข็นรถเข็นอยู่ข้างหน้าแล้วก็ต้องมึนงงเพราะเขาหยิบของใส่รถเข็นรัว ๆ ตั้งแต่ เนื้อหมู เนื้อไก่ หมูบด กุ้ง ปลา บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหลากรส โจ๊ก ถุงข้าวสาร ขนมต่าง ๆ ผัก ผลไม้ น้ำมัน นม โยเกิร์ต และอื่น ๆ ที่มากมายจนบรรยายไม่หมดความจัดเต็มของเขาทำให้จัสมินอดแซวไม่ได้"คุณจะให้แม่บ้านหรือซื้อไปเลี้ยงกองทัพกันแน่เนี่ย"แต่เขาไม่ตอบอะไรกลับมาและยังหยิบของกินนู่นนี่ใส่รถเข็นจนแน่นขนัดก่อนจะตรงไปจ่ายเงินด้วยบัตรเครดิตสีดำซึ่งไม่ต้องบอกก็คงร
Read more

Chapter - 15 "ช่วย" ผมหน่อยได้ไหม 2/3

"ใช่ ไหน ๆ ผมก็เคยช่วยเหลือคุณมาแล้ว...เพราะฉะนั้นช่วยใช้เงินให้ผมหน่อยได้ไหม""คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ "จัสมินแทบจะเป็นลมกับการขอความช่วยเหลือสุดแปลกประหลาดจากคุณเขา...คนเกลียดกันที่ไหนมาให้บัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินถึงสี่ใบล่ะ"และถ้าบัตรไม่ถูกใช้ผมก็จะซื้ออย่างอื่นที่แพงกว่าที่คุณคิดมาแทน...คุณเลือกเอาเองว่าจะใช้หรือไม่ใช้"เขาลุกขึ้นยืนพร้อมส่งสายตาคมกริบมาให้หญิงสาวที่ยังยืนมองบัตร Black Card นิ่งอยู่กับที่...เขารู้ว่าต้องจี้จุดเธอยังไงถึงจะได้ผล เพราะเธอเป็นคนขี้เกรงใจและไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากใครง่าย ๆ การเอาข้ออ้างว่าจะซื้อของที่แพงกว่ามาให้นั้นน่าจะทำให้เธอยอมใช้บัตรของเขาบ้างไม่มากก็น้อย"คุณไม่กลัวฉันเอาบัตรไปถลุงจนหมดตัวเลยหรือไง""ผมไม่มีวันหมดตัวอยู่แล้วคุณก็รู้"ลมหายใจอุ่นพ่นออกมาเล็กน้อย เธอน่ะรู้ดีอยู่แล้วว่าทรัพย์สินของตระกูลจางนั้นต่อให้ถูกถลุงอีกสามชั่วอายุคนก็ไม่หมดง่าย ๆ แต่เธอก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเขาจะมาขอให้เธอช่วยใช้เงินทำไม"ไม่ต้องสงสัยอะไรแล้ว ห้ามทำหายด้วย"ว่าจบเขาก็เดินไปยังห้องนอนและหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไปเลยโดยปล่อยให้หญิงสาวยังยืนอ้าปากค้างกับการกร
Read more

Chapter - 15 "ช่วย" ผมหน่อยได้ไหม 3/3

"คิดว่าผมจะยอมให้คุณทำแบบนั้นหรือไง""...""วันนี้ผมจะจูบคุณไปทั้งตัวทุกซอกทุกมุมเลย"น้ำเสียงแหบพร่าไปด้วยกามารมณ์ทำให้จัสมินรู้สึกเสียววาบที่ท้องน้อยยิ่งเมื่อเขาค่อย ๆ โน้มตัวไปตามเรือนกายขาวนุ่มจนถึงขาเรียวและลงต่ำไปเรื่อย ๆ จนหยุดอยู่ที่สองเท้าขาวหัวใจเธอก็แทบจะหลุดออกมา"ไม่ต้องจูบเท้าฉันก็ได้มั้ง""ก็บอกแล้วว่าจะจูบให้หมด"ไม่พูดเปล่าแต่เขายังจับปลายเท้าน้อยให้อยู่นิ่ง ๆ หลังจากเธอพยายามชักเท้าหนีและในจังหวะที่เขาจะบรรจงจรดริมฝีปากลงไปความรู้สึกเจ็บแปล๊บก็แล่นขึ้น"อ๊ะ"จัสมินเผลอร้องออกมาเบา ๆ ด้วยความเจ็บจี๊ด ๆ "เจ็บเหรอ""นิดนึง"เขาขมวดคิ้วนิด ๆ เพราะเมื่อกี้มันไม่เรียกว่าออกแรงกดเลยด้วยซ้ำเขาแค่ประคองเท้านุ่มของเธอให้อยู่นิ่ง ๆ แต่การเจ็บแบบนี้มันน่าจะมาจากอาการบางอย่างแน่ ๆ "ขอดูหน่อยนะ"เหมือนสวิตช์ความเป็นหมอทำงานทันทีเมื่อเห็นเธอเจ็บ...เขานั่งยอง ๆ ลงกับพื้นและจับข้อเท้าเธออย่างระมัดระวังถึงจะเป็นหมอศัลยกรรมแต่การตรวจทางกายภาพพวกนี้เขาก็ทำได้เพราะขึ้นชื่อว่าเป็นหมอ และหลังจากนั้นเขาก็สวมบทบาทแพทย์หนุ่มจัดการตรวจร่างกายให้จัสมินทันที...มือใหญ่ทั้งหมุนข้อเท้าและพลิกไปมา
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status