All Chapters of ทาสรักอสูรทมิฬ: Chapter 51 - Chapter 60

130 Chapters

นกน้อยในกรงทอง

รุ่งสาง...มินตรานอนหมดแรงอยู่บนเตียง ร่างกายเต็มไปด้วยรอยรักสีกุหลาบที่ตีตราจองทุกตารางนิ้ว คินน์นอนโอบเธอจากด้านหลัง... เบลซนอนกอดเอวเธอจากด้านหน้า... และโซลนั่งพิงหัวเตียง ลูบผมเธอเล่นพวกเขามองหน้ากัน... สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน คินน์หายปวดหัวถาวร... เบลซขยับไหล่ได้คล่องแคล่วไร้อาการเจ็บ... โซลมองเห็นทุกอย่างชัดเจนแจ่มใส"ต่อจากนี้..." คินน์พูดเสียงเบา มองใบหน้าที่หลับใหลของมินตราด้วยแววตาหวงแหนระดับสูงสุด "เธอจะไม่ไปไหนอีก... เธอจะต้องอยู่ที่นี่""เห็นด้วย" เบลซจูบลงบนไหล่เปลือยของเธอ "กูไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องเธออีกแล้ว... ใครหน้าไหนก็อย่าหวัง""เราจะดูแลเธอให้ดีที่สุด..." โซลสรุป พลางยิ้มมุมปาก "เพราะเธอคือ ลมหายใจ ของพวกเรา"กรุงเทพมหานคร — หอพักนักศึกษาปิ่น นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในห้องมืดๆ ใบหน้าซีดเซียวจากการอดนอนมาหลายคืน บนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลการสืบค้น... แต่คว้าน้ำเหลว "มินตรา... แกอยู่ที่ไหนวะ..."เธอไปแจ้งตำรวจก็เงียบ... ไปตามที่ทำงานก็ไม่มีใครรู้ ความสิ้นหวังเริ่มเกาะกินหัวใจ แต่สายตาของปิ่นยังคงมุ่งมั่น "ฉันจะหาแกให้เจอ.
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

สูญเสียตัวเอง

เพนท์เฮาส์ — บ่ายวันเดียวกันมินตราใช้เวลาทั้งวันสำรวจ "กรง" ใหม่ของเธอเพนท์เฮาส์กว้างขวางกว่าบ้านทั้งหลังที่เธอเคยอยู่ในสลัม ทุกอย่างหรูหราอลังการ ตั้งแต่เฟอร์นิเจอร์ไม้มะฮอกกานีแท้ พรมเปอร์เซียผืนใหญ่ ภาพวาดศิลปินดังบนผนัง ไปจนถึงโคมไฟคริสตัลระยิบระยับบนเพดานตู้เสื้อผ้าเต็มไปด้วยชุดราคาแพงทุกแบบทุกสไตล์ ตั้งแต่ชุดลำลองไปจนถึงชุดราตรี ทุกชุดเป็นไซส์ของเธอพอดีตู้เย็นในห้องครัวเต็มไปด้วยอาหารและของหวานชั้นเลิศห้องนั่งเล่นมีทีวีจอยักษ์ ระบบเสียงราคาแพง และชั้นหนังสือเต็มไปด้วยนิยายและหนังสือนับร้อยเล่มแม้แต่สวนลอยฟ้าส่วนตัวก็มีดอกไม้นานาพันธุ์ ม้านั่งไม้สักแกะสลัก และน้ำพุขนาดเล็กที่ส่งเสียงน้ำไหลเย็นฉ่ำทุกอย่างสวยงาม... แต่ไม่มีทางออกมินตรานั่งลงบนม้านั่งในสวน มองท้องฟ้าที่ออยู่ไกลเกินเอื้อม'ฉันเป็นแค่นกน้อยในกรงทอง...'น้ำตาไหลลงมาบนแก้มโดยไม่รู้ตัวค่ำคืน — เพนท์เฮาส์เสียงลิฟต์ดังขึ้น ประตูเปิดออก คินน์ เบลซ และโซล เดินเข้ามาพร้อมกัน ยังคงสวมชุดสูทจากการประชุมมินตราที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาสะดุ้งสุดตัว หนังสือร่วงหล่นจากมือ"ไม่ต้องกลัว" คินน์พูดเสียงเรียบ เดินเข้ามาน
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

รอยเท้าที่หายไป

สลัมคลองเตย — บ้านเช่าของนายชัยแสงแดดยามบ่ายแผดเผาจนไอร้อนระอุขึ้นมาจากพื้นคอนกรีตที่แตกร้าว ปิ่น ยืนปาดเหงื่ออยู่หน้าบ้านไม้เก่าซอมซ่อที่ประตูถูกปิดตายด้วยแม่กุญแจสนิมเขรอะ เธอมาที่นี่เป็นครั้งที่สามแล้วในรอบสัปดาห์ ด้วยความหวังว่าจะเจอมินตรา หรืออย่างน้อยก็พ่อนิสัยเสียของเธอ"มินตรา... แกอยู่ที่ไหนวะ..." ปิ่นพึมพำด้วยความร้อนใจ เธอเคาะประตูเรียกจนเจ็บมือแต่ก็ไร้เสียงตอบรับ"ไม่ต้องเคาะหรอกหนู... ไม่มีใครอยู่หรอก" เสียงหญิงวัยกลางคนดังขึ้นจากบ้านข้างๆ ป้าข้างบ้านเดินออกมาพร้อมพัดสานในมือ มองปิ่นด้วยสายตาสงสัย"ป้าคะ..." ปิ่นรีบเดินเข้าไปหา ยกมือไหว้ "คนในบ้านนี้เขาไปไหนกันหมดคะ? หนูมาหาเพื่อน... มินตราน่ะค่ะ""อ๋อ... นังหนูมิน..." ป้าถอนหายใจยาว "หายไปเกือบสองเดือนแล้วล่ะลูก ไม่เห็นกลับมาเลย พ่อมันก็หายหัวไปเหมือนกัน""หายไปเกือบสองเดือนแล้ว?" ปิ่นทวนคำ หัวใจเต้นผิดจังหวะ "พวกเขา... ย้ายออกเหรอคะ?""ไม่น่าจะย้ายดีๆ หรอก" ป้าลดเสียงลงกระซิบกระซาบ "ก่อนหน้านั้นมีผู้ชายตัวใหญ่ๆ ท่าทางน่ากลัว ใส่สูทดำขับรถคันเบ้อเริ่มมาจอดหน้าบ้าน... มาทวงหนี้มั้ง เห็
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ยาชาแห่งความอ่อนโยน

เพนท์เฮาส์ — หนึ่งสัปดาห์ต่อมาวันเวลาในกรงทองไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้าแต่มั่นคง... มินตราเริ่มปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ที่ตัดขาดจากโลกภายนอก ทุกเช้า ป้าแก้วจะนำอาหารเช้าเลิศรสมาเสิร์ฟพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ช่วงบ่ายเธอใช้เวลาไปกับการอ่านหนังสือในห้องสมุดส่วนตัว หรือเดินเล่นรับลมที่สวนลอยฟ้า เฝ้ามองนกที่บินผ่านไปมาด้วยความอิจฉาแต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอเริ่มแปรปรวนที่สุด คือช่วงเวลา ค่ำคืน เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า... ประตูลิฟต์จะเปิดออก และหนึ่งใน เจ้าของ ชีวิตเธอจะก้าวเข้ามาคินน์... ผู้ปกครองที่แสนเอาแต่ใจ เขามาบ่อยที่สุด ราวกับที่นี่คือบ้านที่แท้จริงของเขา คินน์ชอบกลับมาทานมื้อเย็นพร้อมเธอ นั่งหัวโต๊ะและถามไถ่ว่าวันนี้เธอทำอะไรบ้าง อ่านหนังสือเล่มไหน หรืออยากได้อะไรเพิ่มเติม บทสนทนาเหล่านั้นช่างดูธรรมดา... เหมือนสามีภรรยาที่คุยกันหลังเลิกงาน จนมินตราเผลอลืมไปชั่วขณะว่าเขาคือคนที่ซื้อเธอมา แต่เมื่อถึงเวลาเข้านอน... คินน์จะเปลี่ยนไปเป็นราชสีห์ผู้หิวกระหาย เขาจะอุ้มเธอไปที่เตียง ครอบครองเธอด้วยความเร่าร้อนและแสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน พร่ำบอกว่าเธอเป็นของเขาซ้ำๆ จนเธอจำฝังใจเบลซ... เด็กโ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

โฉมงามกับเจ้าชายอสูร

The Grand D-Empire — (อาณาจักรของ D-Group)รถลีมูซีนสีดำมันปลาบจอดเทียบท่าหน้าประตู VVIP ของห้างสรรพสินค้าที่หรูหราที่สุดในกรุงเทพฯ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นหนึ่งในธุรกิจของคินน์ ทันทีที่ประตูรถเปิดออก ผู้จัดการห้างและพนักงานนับสิบคนก็รีบวิ่งมาตั้งแถวต้อนรับอย่างเป็นระเบียบ"สวัสดีครับท่านประธาน!"เสียงต้อนรับดังกระหึ่มคินน์ ก้าวลงมาเป็นคนแรกในชุดสูทลำลองที่ดูแพงระยับ ตามด้วย เบลซ ในลุคแจ็คเก็ตหนังเท่ๆ และ หมอโซล ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาที่พับแขนเสื้อขึ้น ความหล่อเหลา รูปร่างสูงใหญ่ และรังสีอำนาจของทั้งสามคน ทำเอาสาวๆ แถวนั้นแทบหยุดหายใจแต่สิ่งที่เรียกเสียงฮือฮาที่สุด คือตอนที่คินน์ยื่นมือเข้าไปในรถเพื่อประคอง มินตรา ลงมา หญิงสาวร่างเล็กในชุดเดรสสีครีมก้าวลงมายืนท่ามกลางวงล้อมของสามหนุ่มหล่อ ภาพที่เห็นเหมือนฉากในหนัง..."โฉมงามกับเจ้าชายอสูร"เพียงแต่อสูรทั้งสามตนนี้... หล่อ รวย สะอาดสะอ้าน และดูแข็งแกร่งดุจเทพเจ้า"ไปที่ช็อปแบรนด์เนม... ปิดร้านให้หมด ฉันต้องการความเป็นส่วนตัว"คินน์สั่งเสียงเรียบ พลางโอบเอวมินตราเดินนำเข้าไปภายในร้านเสื้อผ้า Hi-Endพนักงานสาวๆ ในร้านต่างพากันมองมินตรา
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

เจ้าหญิงของปีศาจ

สามหนุ่มพามินตราเดินออกจากร้านด้วยท่วงท่าสง่างาม คินน์โอบเอวเธอ เบลซถือกระเป๋าถือใบเล็กให้เธอ และโซลเดินคุมเชิงอยู่ด้านหลัง ทิ้งตำนาน Beauty and the Beasts ให้พนักงานทั้งห้างได้เล่าขานกันไปอีกนานแสนนานหลังจากมหกรรมการช้อปปิ้งที่ทำเอาพนักงานทั้งห้างอิจฉาตาร้อน คินน์พามินตราขึ้นลิฟต์แก้วส่วนตัวมายังชั้นบนสุด ซึ่งเป็นโซนโรงภาพยนตร์ระดับ 6 ดาว "เราจะดูหนังกันเหรอคะ?" มินตราถามอย่างตื่นเต้น ตาเป็นประกาย "ไม่ใช่แค่ดูหนัง..." คินน์ยิ้มมุมปาก ประตูลิฟต์เปิดออกสู่ล็อบบี้ส่วนตัวที่เงียบสงบและหรูหรา "แต่เราจะเหมาโรงดู"พนักงานต้อนรับในชุดสูทโค้งคำนับ "โรงภาพยนตร์ The Emperor Suite เตรียมพร้อมแล้วครับท่านประธาน"เมื่อเดินเข้าไปในโรงหนัง มินตราถึงกับอ้าปากค้าง มันไม่ใช่โรงหนังที่มีเก้าอี้เรียงรายเป็นแถวๆ เหมือนที่เธอเคยเห็น แต่ภายในตกแต่งเหมือนห้องนั่งเล่นหรูหราขนาดใหญ่ มีบาร์เครื่องดื่มส่วนตัว และตรงกลางห้อง... มี เตียงโซฟา (Sofa Bed) ขนาดคิงไซส์ปูด้วยกำมะหยี่นุ่มหนา พร้อมหมอนอ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

รอยยิ้มของเธอ

ท่าเรือส่วนตัว — ริมแม่น้ำเจ้าพระยา (เวลา 19:30 น.)หลังจากหนังจบลง ท้องฟ้ากรุงเทพฯ ก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ประดับประดาด้วยแสงไฟระยิบระยับจากตึกสูง คินน์พามินตรามาที่ท่าเรือส่วนตัว ที่นั่น... เรือยอชต์หรูขนาดกลางสีขาวมุกจอดเทียบท่ารออยู่ บนดาดฟ้าเรือถูกจัดแต่งเป็นโต๊ะดินเนอร์ใต้แสงเทียน มีดอกกุหลาบสีขาวจัดวางไว้อย่างสวยงาม"เชิญครับเจ้าหญิง"โซล ยื่นมือมาให้มินตราจับเพื่อประคองเธอก้าวขึ้นเรือ"สวยจัง..."มินตราอุทานเมื่อขึ้นมาบนดาดฟ้า ลมแม่น้ำเย็นสบายพัดปะทะใบหน้า พัดพาความร้อนรุ่มจากอากาศเมืองไทยออกไปจนหมดเรือค่อยๆ แล่นออกจากท่า ล่องไปตามแม่น้ำเจ้าพระยา สองฝั่งแม่น้ำเต็มไปด้วยแสงสีตระการตา วัดอรุณฯ ส่องแสงสีทองอร่ามตัดกับท้องฟ้ามืดมิด สะพานพระราม 8 เปิดไฟสว่างไสว มินตราเดินไปเกาะราวระเบียงเรือ มองดูวิวทิวทัศน์ที่เธอไม่เคยมีโอกาสได้สัมผัสแบบใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อน"ชอบไหม?"เสียงทุ้มของ คินน์ ดังขึ้นจากด้านหลัง เขาเดินเข้ามาสวมกอดเอวเธอหลวมๆ วางคางเกยไหล่เธอ "ชอบค่ะ... ชอบมาก"มินตราตอบเสียงใส"มินไม่เคยเห็นกรุงเทพฯ สวยขนาดนี้มาก่อนเลย""มันสวย... เพราะมีเธอยืนอยู่ตรงนี้ต่างหาก" คินน์กระ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

ความสงบก่อนพายุ

Devil's Den — ทางเข้าหน้าคลับ (ค่ำคืนวันเดียวกัน)แสงไฟนีออนสีแดงฉานจากป้ายชื่อร้าน "Devil's Den" ส่องสว่างตัดกับความมืดมิดของยามราตรี ทอประกายสะท้อนลงบนพื้นถนนที่เปียกชื้น ปิ่น ยืนอยู่หน้าทางเข้า ดวงตาจ้องมองการ์ดร่างยักษ์ชุดดำสองคนที่ยืนเฝ้าประตูด้วยความหวาดหวั่น แต่ความห่วงเพื่อนมีมากกว่าความกลัวเธอสูดหายใจลึก ตัดสินใจเดินตรงเข้าไปหาพวกการ์ด "พี่คะ... ขอโทษนะคะ" ปิ่นยกมือไหว้ลวกๆ แล้วรีบยื่นโทรศัพท์มือถือที่เปิดรูปของ มินตรา ให้ดู "พี่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้บ้างไหมคะ? เธอชื่อมินตรา... เธอหายไปนานแล้ว ฉันได้ข่าวว่าเธออาจจะอยู่ที่นี่..."การ์ดคนหนึ่งปรายตามองรูปในมือถือเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะทำหน้าถมึงทึงใส่ "ไม่เคยเห็น! ไปให้พ้นๆ ไป!" "แต่พี่คะ ช่วยดูดีๆ อีกทีเถอะค่ะ เธอสำคัญกับหนูมาก..." ปิ่นพยายามอ้อนวอน "บอกว่าไม่เห็นไงวะ!" การ์ดอีกคนตะคอกเสียงดัง ผลักไหล่ปิ่นจนเซเกือบล้ม "ที่นี่คลับหรู ไม่ใช่สถานรับเลี้ยงเด็ก ถ้าไม่มีบัตรสมาชิกก็ไสหัวไป อย่ามาเกะกะหน้าร้าน!"ปิ่นเม้มปากแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บใจและหมดหนทาง เธอก้มหน้าลง เก็บมือถือแนบอก แล้วเดินคอตกถอยออกมาอย่างคนพ่ายแ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

เริงรักร่ำร้อง

15 นาทีต่อมา — ริมชายหาดสามหนุ่มในชุดกางเกงว่ายน้ำขาสั้นเปลือยท่อนบน นั่งรออยู่บนเก้าอี้ชายหาด คินน์ อวดมัดกล้ามและรอยสักมังกรพาดผ่านไหล่ดูดุดัน เบลซ มีผิวสีแทนสวยจากการออกแดดและกล้ามเนื้อที่แน่นเปรี๊ยะแบบนักมวย โซล ผิวขาวจัดตัดกับกางเกงว่ายน้ำสีน้ำเงินเข้ม รูปร่างสมส่วนแบบคนดูแลตัวเองดี"มาช้าจังวะ..." เบลซบ่นพึมพำ แต่แล้วเสียงของเขาก็ขาดหายไปในลำคอ เมื่อ มินตรา เดินออกมาจากวิลล่า...เธอสวมชุดว่ายน้ำ บิกินี่ตัวจิ๋วสีขาวสะอาดตา (White Bikini) ที่ขับผิวขาวอมชมพูของเธอให้ดูสว่างจ้าท้าแดด ผ้าชิ้นน้อยปิดปิดสัดส่วนโค้งเว้าได้หมิ่นเหม่ เผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบ เอวคอดกิ่ว และเรียวขายาวสวย ทับด้วยเสื้อคลุมผ้าชีฟองบางเบาที่ปลิวไปตามลม ยิ่งทำให้ดูเซ็กซี่น่าค้นหาสามหนุ่มตกอยู่ในความเงียบ... สายตาสามคู่จ้องมองเธอเป็นจุดเดียว คินน์เผลอกัดริมฝีปากล่าง... เบลซถอดแว่นกันแดดออกเพื่อมองให้ชัดๆ... โซลขยับแว่นสายตา พลางกวาดตามองประเมิน ศิลปะชิ้นเอก ตรงหน้า"เอ่อ... มันโป๊ไปไหมคะ?" มินตราถามเสียงเบา หน้าแดงซ่านเมื่อเห็นสายตาโลมเลียของพวกเขา กระชับเสื้อคลุมแน่นขึ้น "ไม่โป๊..." คินน์ตอบเสียงพร่า "กำล
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

รอยร้าวในกรงทอง

ห้องประชุม Devil's Den — วันถัดมา (หลังกลับจากทะเล)กลิ่นอายความสุขจากน้ำทะเลและสายลมแสงแดดยังไม่ทันจางหายไปจากความทรงจำ... ความจริงที่โหดร้ายก็เคาะประตูเรียกหาทันที บรรยากาศในห้องประชุมตกแต่งด้วยโทนสีดำ ทองดูเคร่งขรึมและกดดันกว่าปกติ"บอสครับ มีแขกมาขอพบด่วน" เลขาของคินน์รายงานเสียงสั่นเล็กน้อย "ใคร? กูไม่ได้นัดใครไว้" คินน์ถามเสียงห้วน นิ้วเคาะโต๊ะอย่างหงุดหงิดที่เวลาส่วนตัวถูกรบกวน "คุณธีรภัทร์ วงศ์อมรรัตน์ครับ... เขาบอกว่ามาเจรจาธุรกิจระดับพันล้าน"ชื่อนี้ทำให้คินน์ชะงัก เขาสบตากับเบลซและโซลทันที "ไอ้หน้ากากขาว..." เบลซพึมพำ แววตาวาวโรจน์ "มันกล้าบุกมาถึงถ้ำเสือเลยเหรอวะ" "ให้มันเข้ามา" คินน์สั่งเสียงเย็น "กูอยากรู้เหมือนกันว่ามันต้องการอะไร"ประตูไม้สักบานใหญ่ถูกผลักเปิดออก ธีร์ เดินเข้ามาในชุดสูทสีเทาเข้มคัตติ้งเนี้ยบ ท่วงท่าสง่างามและดูสะอาดสะอ้าน ตัดกับบรรยากาศดิบเถื่อนของ Devil's Den อย่างสิ้นเชิง แม้ใบหน้าจะดูซีดเซียวเล็กน้อยจากโรคประจำตัว แต่แววตาของเขากลับมุ่งมั่นและไม่เกรงกลัว"สวัสดีครับคุณคินน์" ธีร์ยื่นมือมาข้างหน้าพร
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more
PREV
1
...
45678
...
13
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status