รุ่งสาง...มินตรานอนหมดแรงอยู่บนเตียง ร่างกายเต็มไปด้วยรอยรักสีกุหลาบที่ตีตราจองทุกตารางนิ้ว คินน์นอนโอบเธอจากด้านหลัง... เบลซนอนกอดเอวเธอจากด้านหน้า... และโซลนั่งพิงหัวเตียง ลูบผมเธอเล่นพวกเขามองหน้ากัน... สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน คินน์หายปวดหัวถาวร... เบลซขยับไหล่ได้คล่องแคล่วไร้อาการเจ็บ... โซลมองเห็นทุกอย่างชัดเจนแจ่มใส"ต่อจากนี้..." คินน์พูดเสียงเบา มองใบหน้าที่หลับใหลของมินตราด้วยแววตาหวงแหนระดับสูงสุด "เธอจะไม่ไปไหนอีก... เธอจะต้องอยู่ที่นี่""เห็นด้วย" เบลซจูบลงบนไหล่เปลือยของเธอ "กูไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องเธออีกแล้ว... ใครหน้าไหนก็อย่าหวัง""เราจะดูแลเธอให้ดีที่สุด..." โซลสรุป พลางยิ้มมุมปาก "เพราะเธอคือ ลมหายใจ ของพวกเรา"กรุงเทพมหานคร — หอพักนักศึกษาปิ่น นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในห้องมืดๆ ใบหน้าซีดเซียวจากการอดนอนมาหลายคืน บนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลการสืบค้น... แต่คว้าน้ำเหลว "มินตรา... แกอยู่ที่ไหนวะ..."เธอไปแจ้งตำรวจก็เงียบ... ไปตามที่ทำงานก็ไม่มีใครรู้ ความสิ้นหวังเริ่มเกาะกินหัวใจ แต่สายตาของปิ่นยังคงมุ่งมั่น "ฉันจะหาแกให้เจอ.
Last Updated : 2026-05-02 Read more