All Chapters of ทาสรักอสูรทมิฬ: Chapter 121 - Chapter 130

[ ห้องนั่งเล่นรวม — คฤหาสน์ตระกูลหยาง — เวลา 19:00 น. ]บรรยากาศในคฤหาสน์ที่เคยเงียบเหงาและเต็มไปด้วยกฎระเบียบ วันนี้กลับอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและความมีชีวิตชีวา หลังจากกลับมาจากงานแถลงข่าวที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ซูหนี่อนุญาตให้จัดปาร์ตี้ฉลองเล็กๆ กันเองภายในครอบครัว“ป๊ะป๋าเบลซ! รับนะฮะ!” เสียงตะโกนของ อาลัน ดังลั่น ก่อนจะขว้างหมอนอิงใบโตใส่หน้าเบลซเต็มแรง“โอ้โห! แรงดีนี่เจ้าลูกชาย!” เบลซรับหมอนไว้ได้สบายๆ ก่อนจะแกล้งทำท่าเซล้มลงไปกองกับพื้น “โอ๊ยยย! ป๊ะป๋าโดนโจมตี! ต้องการพยาบาลด่วน!”“อาลันจะรักษาเอง!” เด็กชายตัวน้อยกระโดดทับพุงเบลซแล้วจี้เอว “นี่แน่ะๆ! ยาแก้จั๊กจี้!”เบลซหัวเราะร่า กอดฟัดลูกชายอย่างหมั่นเขี้ยว คำว่า “ป๊ะป๋า” ที่หลุดออกมาจากปากเด็กน้อย มันช่างไพเราะและชุบชูหัวใจแห้งแล้งของเขาได้ดียิ่งกว่ายาวิเศษขนานไหนๆอีกมุมหนึ่งของห้อง บนพรมขนสัตว์หนานุ่ม เอริน กำลังนอนคว่ำหน้าอ่านหนังสือเล่มโต โดยมี โซล นอนตะแคงข้างๆ คอยชี้ชวนให้ดูภาพประกอบ“ป๊ะป๋าโซลคะ... ทำไมหัวใจมนุษย์ถึงมี 4 ห้องคะ?” เอรินถามตาแป๋วโซลขยับแว่นสายตา ยิ้มอ่อนโยน “เพราะธรรมชาติออกแบบมาให้แบ่งหน้าที่กันค

หลังจากพายุอารมณ์ระลอกแรกผ่านไป ซูหนี่ยันกายลุกขึ้นนั่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิงแต่ดูเซ็กซี่เย้ายวน เธอมองดูชายหนุ่มทั้งสามที่นอนหมดสภาพด้วยรอยยิ้มเอ็นดู“เหนื่อยแล้วเหรอคะ... คุณพ่อทั้งสาม?”“ใครบอก...” เบลซเถียงทั้งที่ยังหอบ “พักยกแป๊บเดียว... เดี๋ยวจะจัดให้ร้องขอชีวิตเลย”“ผมคำนวณแล้ว... พลังงานยังเหลืออีก 60% ครับ” โซลขยับแว่นที่หยิบมาใส่แก้เขิน ส่วนคินน์เพียงแค่เอื้อมมือมาลูบแก้มเธอเบาๆ ด้วยสายตาเปี่ยมรักซูหนี่คลานเข่าขึ้นไปอยู่เหนือร่างแกร่งของพวกเขา “งั้น... ตานี้ให้ฉันดูแลพวกคุณบ้างนะ นอนลงสิคะ... วันนี้ฉันจะบริการให้ถึงใจ”เธอขยับไปที่ปลายเตียง ตรงหว่างขาของชายหนุ่มทั้งสามที่นอนเรียงกัน “6 ปีที่พวกคุณรอกันจนแห้งเหี่ยว... เดี๋ยวแม่จะชดเชยให้... ให้คายออกมาจนหมดเลย”เธอเริ่มที่ คินน์ ใช้ลิ้นอุ่นชื้นลากไล้ตั้งแต่หน้าท้องที่เป็นลอนสวยลงไปหาจุดกึ่งกลางกายที่ผงาดง้ำ ซูหนี่ครอบครองตัวตนของเขาด้วยริมฝีปากนุ่ม รูดรั้งเน้นจังหวะจนเสียงจวบจาบน่าอายดังก้องห้อง“อื้มมม... รสชาติของนาย... อร่อยที่สุดเลยค่ะที่รัก”เบลซ ที่นอนข้างๆ ทนดูไม่ไหว เอื้อมมือมาขย้ำสะโพกมน “ขี้โกงว่ะไอ้คินน์... ซูหนี่ มาทาง

[ คฤหาสน์ตระกูลหยาง — เวลา 17:15 น. ]บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกดั่งขั้วโลกเหนือ โซล จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะที่บ่งบอกถึงความเครียดขีดสุด จุดสีแดงกะพริบถี่ๆ บนแผนที่... มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงออกจากห้างสรรพสินค้า แล้วมุ่งหน้าตรงกลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลหยาง“มันกำลังมาที่นี่...” โซลพูดเสียงเรียบ “พิกัดของเอริน... หยุดอยู่ที่หน้าประตูรั้วบ้านเราแล้ว”คินน์ และ เบลซ สบตากันทันที ความเข้าใจบางอย่างแล่นผ่านสายตาโดยไม่ต้องพูด“เตรียมรับแขก...” คินน์สั่งเสียงต่ำ มือกระชับปืนพกที่เอวแน่น[ โถงรับแขกใหญ่ — เวลา 17:20 น. ]ประตูไม้บานใหญ่ถูกเปิดออก พี่เลี้ยงจิง วิ่งถลากเข้ามาในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าฉีกขาดเล็กน้อย และใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตา เธอทิ้งตัวลงคุกเข่ากลางห้อง ร้องไห้โฮอย่างน่าเวทนา“ช่วยด้วยค่ะ! คุณหนู! ท่านเจ้าสัว!” จิงกรีดร้องเสียงหลง “ช่วยคุณหนูอาลันกับคุณหนูเอรินด้วย! พวกมัน... ฮือๆ... พวกมันจับตัวไป!”ซูหนี่ ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง สีหน้าเรียบเฉยจนน่ากลัว ข้างกายมีสามหนุ่มยืนคุมเชิงอยู่เงียบๆ“เกิดอะไรขึ้นจิง?” ซูหนี่ถามเสียงเย็น “ไหนบอกว่าพาเด็กๆ

[ ภายในรถ SUV หุ้มเกราะ – บนถนนมุ่งหน้าโรงพยาบาล — เวลา 19:10 น. ]บรรยากาศภายในห้องโดยสารอัดแน่นไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งและความตึงเครียดระดับวิกฤต เบลซ เหยียบคันเร่งจนมิดไมล์ เครื่องยนต์คำรามลั่นขณะรถพุ่งทะยานปาดซ้ายขวาด้วยความเร็วสูง เพื่อแย่งชิงลมหายใจของพี่ชายจากมือพญามัจจุราชที่เบาะหลัง... ร่างสูงใหญ่ของ คินน์ นอนหายใจรวยรินอยู่บนตักของ ซูหนี่ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยคมเข้มบัดนี้ซีดเผือดจนไร้สีเลือด ริมฝีปากเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำจากภาวะขาดออกซิเจนรุนแรงกระสุนปืนไรเฟิลเจาะเข้าที่กลางหลังทะลุปอด... ส่งผลให้เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาไม่หยุด แม้ โซล จะพยายามใช้ผ้ากอซกดปากแผลไว้อย่างสุดความสามารถ แต่ของเหลวสีชาดก็ยังซึมออกมาจนชุ่มมือที่สั่นเทาของเขา“คินน์... คินน์! มองหน้าฉันสิ! อย่าหลับนะ!” ซูหนี่ตะโกนเรียกสติทั้งน้ำตา มือบางที่เปื้อนเลือดประคองแก้มเขาไว้แน่น “โซล! ทำอะไรสักอย่างสิ! เขาจะหยุดหายใจแล้ว!”“ชีพจรอ่อนมาก...” โซลกัดฟันกรอด เหงื่อกาฬแตกพลั่กขณะเช็กสัญญาณชีพที่เริ่มแผ่วลงทุกวินาที “กระสุนตัดเส้นเลือดใหญ่และปอดฉีกขาด... เราต้องผ่าตัดเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเขาไม่รอดถึงโรงพย

การล้างแค้นของนางพญา (ต่อ)“พวกมันกำลังฉลองอะไร?” ซูหนี่เลิกคิ้ว“ฉลองที่ฆ่าผมได้สำเร็จไงครับ” คินน์ แสยะยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาวโรจน์ “ข่าวลือแพร่ไปแล้วว่าผู้นำ Devil's Den ถูกยิงตายที่โกดังร้าง... พวกมันเลยคิดว่าตอนนี้คุณไร้ทางสู้”เบลซ หักนิ้วดังกรอบแกรบ หยิบมีดพกขึ้นมาหมุนเล่น “งั้นเราไปเซอร์ไพรส์งานศพพวกมันกันหน่อยไหม? ผมเตรียมของขวัญไว้ให้แล้ว”ซูหนี่เดินไปหยิบปืนพกสีเงินกระบอกงามที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาตรวจสอบแม็กกาซีนด้วยท่าทางชำนาญ “ไปกันเถอะ ใครก็ตามที่มันกล้าแตะต้องลูกมังกร... มันต้องเจอกับแม่มังกร”[ Club 88 - โซน VVIP ชั้นดาดฟ้า - เวลา 22:00 น. ]เสียงเพลงแจ๊สบรรเลงคลอเบาๆ แชมเปญราคาแพงถูกเปิดฉลอง กรรมการหวัง นั่งเอกเขนกอยู่บนโซฟาหนัง หัวเราะร่าเริงกับ ชายหน้ากากเงิน ที่ตอนนี้ถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่มีแผลเป็นน่ากลัว“ฮ่าๆๆ! งานเยี่ยมมาก!” กรรมการหวังชนแก้ว “ไอ้คินน์ตาย... นังซูหนี่ก็เหมือนเสือสิ้นลาย พรุ่งนี้หุ้นหยางกรุ๊ปจะตกรูด แล้วฉันจะกว้านซื้อบริษัทคืนในราคาถูกๆ!”“เสียดายที่ไม่ได้ตัวเด็กมา...” มือปืนแสยะยิ้ม “แต่ได้ฆ่าหัวหน้า Devil's Den ก็คุ้มค่าจ้างแล้ว”“ดื่ม!