All Chapters of ทาสรักอสูรทมิฬ: Chapter 61 - Chapter 70

ถนนหน้าคอนโดหรูของธีรภัทร์ — เวลา 01:00 น.รถสปอร์ตสีดำสนิทจอดดับเครื่องแฝงตัวอยู่ในเงามืด เบลซ นั่งกอดอกมองขึ้นไปบนตึกสูงที่ไฟในห้องของ ธีรภัทร์ เพิ่งจะดับลง เขาขับรถสะกดรอยตามไอ้หน้ากากขาวนั่นมาตั้งแต่ออกจาก Devil's Den... ท่าทีที่สงบนิ่งและสายตาที่มองโลกในแง่ดีของธีร์ มันกวนใจเขาอย่างบอกไม่ถูก"มึงมันโชคดี... ที่เกิดมาเป็นมนุษย์ มีพ่อแม่ มีครอบครัวจริงๆ"เบลซพึมพำด้วยน้ำเสียงขมขื่น"ไม่ใช่ 'สินค้า' ที่ถูกผลิตออกมาจากหลอดแก้วแบบพวกกู"เบลซหลับตาลง ภาพความทรงจำสีขาวโพลนที่น่าสะอิดสะเอียนย้อนกลับมาในหัว... โรงงานเพาะมนุษย์... สถานที่ที่เขา ตื่น ขึ้นมาครั้งแรก ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ มีแต่นักวิทยาศาสตร์ชุดขาวและกลิ่นน้ำยาเคมีฉุนจมูก พวกนั้นเรียกเขาว่า มนุษย์โคลนนิ่งสายพันธุ์นักรบที่สมบูรณ์แบบที่สุดในรุ่นแต่เขาไม่ได้เกิดมาคนเดียว... ภาพของเด็กชายที่มีหน้าตาเหมือนเขาเปี๊ยบ แต่อ่อนแอกว่า ร่างกายแคระแกร็นกว่า ผุดขึ้นมาในความทรงจำ น้องชาย ที่เกิดจากเซลล์ต้นกำเนิดเดียวกัน"พี่ครับ... ผมเจ็บ..."เสียงเล็กๆ ของน้องชายที่ร้องไห้ยังดังก้องในหูเบลซ น้องชายของเขาถูกคัดแยกออกว่าเป็น สินค้ามีตำหนิแทนที่

ระหว่างทางไปเพนท์เฮาส์ — ลิฟต์ส่วนตัวคินน์เดินนำเชนไปยังลิฟต์ส่วนตัว โดยมีเบลซและโซลเดินประกบหลังเพื่อเป็นการให้เกียรติและคุ้มกันไปในตัว บรรยากาศในลิฟต์เงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจ"ว่าแต่..." เชนเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ดวงตาคมภายใต้กรอบแว่นจ้องมองตัวเลขดิจิทัลที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ "พวกแกหาเธอเจอได้ยังไง? อาคิดว่าทายาทของเจ้าสัวหยางน่าจะหายสาบสูญไปตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุครั้งนั้นแล้ว""พ่อเลี้ยงของเธอเอามาขายใช้หนี้ครับ" คินน์ตอบเสียงเรียบ แต่แฝงความขุ่นเคืองเมื่อเอ่ยถึงบุคคลที่สาม"พ่อเลี้ยง?" เชนเลิกคิ้ว แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง "หมายถึง ไอ้ชัย น่ะเหรอ?"คินน์ชะงักเล็กน้อย หันกลับมามองเชนด้วยความแปลกใจ "อารู้จักชัยเหรอครับ? ผมยังไม่ได้เอ่ยชื่อมันเลย"เชนยิ้มมุมปากอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีพิรุธแม้แต่น้อย "ก็... อาเคยได้ยินชื่อมัน" เขาตอบอย่างไหลลื่น "มันเคยเป็นคนขับรถให้ลูกชายเจ้าสัวหยาง... พ่อของเด็กคนนั้นนั่นแหละ มันเป็นคนเดียวที่รอดชีวิตจากอุบัติเหตุ อาเลยจำชื่อมันได้แม่น""อ้อ..." คินน์พยักหน้า แม้เหตุผลจะฟังดูสมเหตุสมผล แต่สัญชาตญาณระแวงภัยของมาเฟียทำให้เขารู้สึกสะดุดใจแปลกๆ

"ใจเย็นๆ มินตรา... ใจเย็นๆ" คินน์กระซิบปลอบโยน ลูบหัวเธอเบาๆ แม้ในใจเขาเองก็ตกตะลึงกับความจริงที่เพิ่งได้ยิน"แล้ว... แล้วหนูรอดมาได้ยังไงคะ?" เธอถามเสียงแหบพร่าทั้งที่ยังซุกหน้าอยู่กับอกคินน์ "ถ้าพ่อกับแม่ตาย... แล้วหนู...""เพราะ ชัย..." เชนเอ่ยชื่อนี้ด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนชื่นชม "วันนั้นชัยเป็นคนขับรถ... เขาเป็นลูกน้องที่จงรักภักดีต่อพ่อหนูมาก" "เมื่อเบรกแตกและรถเสียหลักพุ่งลงข้างทาง... ชัยเป็นคนเดียวที่มีสติพอที่จะคว้าตัวหนูออกจากอ้อมกอดของแม่หนูได้ทัน ก่อนที่รถจะตกเหวและระเบิด"มินตราร้องไห้โฮ ภาพในจินตนาการมันโหดร้ายเกินไป พ่อกับแม่ปกป้องเธอจนวินาทีสุดท้าย... "ชัยพาหนูหนีตายออกมา... ซ่อนตัวจากสายตาของเจ้าสัวหยาง เขาพาหนูไปอยู่ในสลัม ยอมลำบากตรากตรำเพื่อปกป้องทายาทคนสุดท้ายของเจ้านาย" "ถึงชีวิตจะยากลำบาก... แต่เขาไม่เคยคิดจะส่งหนูกลับไป เพราะรู้ดีว่าถ้าเจ้าสัวหยางรู้ว่าหนูยังมีชีวิตอยู่... หนูก็จะไม่รอดอีก"'พ่อชัย...' มินตราคิดในใจ 'พ่อชัยช่วยหนูไว้...' ภาพความทรงจำเกี่ยวกับพ่อเลี้ยงผสมปนกัน... ทั้งความรักและความผิดหวังที่ถูกขาย แต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว... ทำไมพ่อชัยถึ

รถลีมูซีนสีดำสนิทแล่นฝ่าสายฝนเข้ามาจอดเทียบหน้าคฤหาสน์หรูหราสไตล์ยุโรปที่ซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบเชียบชานเมืองกรุงเทพฯ... สถานที่ที่เปรียบเสมือน วิมานส่วนตัว ที่เชนสร้างไว้ ทันทีที่ก้าวลงจากรถ... หน้ากาก คุณอาผู้แสนดี ที่สวมใส่ต่อหน้าหลานๆ ก็ถูกถอดทิ้งไว้อย่างไม่ไยดี เหลือเพียงใบหน้าเรียบเฉย เย็นชา และแววตาที่ว่างเปล่าไร้ความรู้สึกเขาเดินผ่านโถงทางเดินหรูหรา ไม่สนใจเหล่าคนรับใช้ที่ก้มหัวทำความเคารพ จุดหมายของเขามีเพียงที่เดียว... สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่เขาใช้เก็บซ่อนความลับและความปรารถนาอันบิดเบี้ยวมายาวนานกว่ายี่สิบปีเชนหยุดยืนหน้าประตูไม้สักบานหนาหนักที่แกะสลักลวดลายวิจิตร เขาไขกุญแจดอกพิเศษที่พกติดตัวตลอดเวลา... แกร๊ก... เสียงปลดล็อคดังก้องในความเงียบ เชนผลักประตูเข้าไป แล้วปิดล็อคจากด้านในทันที ขังตัวเองไว้กับโลกส่วนตัวที่มีเพียงเขาและ เธอในห้องมืดทึบที่อุณหภูมิเย็นเฉียบราวกับห้องดับจิต... มีเพียงแสงไฟสลัวดวงเดียวที่ส่องลงมายังรูปถ่ายขนาดใหญ่บนผนัง รูปของ หลินหลิน ในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์... รอยยิ้มของเธอช่างงดงามราวกับนางฟ้าเชนนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีแดงเลือดหมู ในมือประคองแ

ฮ่องกง — คฤหาสน์ตระกูลหยาง (The Peak)คฤหาสน์หรูหราสไตล์ Modern Chinese ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา วิคตอเรียพีค จุดที่สูงที่สุดและแพงที่สุดของเกาะฮ่องกง เบื้องล่างคือวิวทิวทัศน์ของอ่าววิคตอเรียยามค่ำคืน ที่ส่องแสงไฟระยิบระยับราวกับเกล็ดมังกรทองคำที่นี่เปรียบเสมือน "บัลลังก์มังกรสาขาสอง" ของเจ้าสัวหยาง... หากบ้านใหญ่ที่ ปักกิ่ง คือรากเหง้าแห่งอำนาจเก่าแก่และศูนย์รวมจิตวิญญาณบรรพบุรุษ... คฤหาสน์ที่ฮ่องกงแห่งนี้ก็คือ "กรงเล็บ" ที่ใช้กุมอำนาจทางการเงินและเส้นสายธุรกิจสีเทาที่แผ่ขยายอิทธิพลไปทั่วเอเชียและยุโรปภายในห้องทำงานชั้นบนสุดที่ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกกันกระสุนเผยให้เห็นวิวเมืองทั้งเมือง... เจ้าสัวหยาง นั่งสงบนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้พะยูงตัวใหญ่ที่แกะสลักลวดลายพยัคฆ์และมังกร มือเหี่ยวย่นแต่เต็มไปด้วยพลังจับหัวไม้เท้าหยกรูปมังกรแน่น ดวงตาที่เคยคมกริบดุจเหยี่ยว บัดนี้แม้จะเริ่มขุ่นมัวด้วยวัยชรา แต่ยังคงเต็มไปด้วยอำนาจและความโหดเหี้ยมที่ทำให้คนสบตาต้องสั่นสะท้าน"ท่านประธานครับ" เลขาส่วนตัวเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ เขาโค้งคำนับต่ำกว่าระดับปกติด้วยความยำเกรง "ม