All Chapters of ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่!: Chapter 51 - Chapter 60

61 Chapters

บทที่ 51: ดัดหลังหมาป่าทรยศ

บทที่ 51: ดัดหลังหมาป่าทรยศหยาหนานยืนกอดอก แววตาสีเหลืองอำพันจับจ้องมองชามโอสถในมือของข้าวหอมอย่างกระหาย รอคอยวินาทีที่ยาพิษสลายกระดูกวิญญาณจะไหลผ่านลำคอของศัตรูหัวใจข้าวหอมยกชามกระเบื้องเคลือบขึ้นจรดริมฝีปาก แสร้งทำเป็นสูดดมกลิ่นหอมของบัวหิมะทว่าในเสี้ยววินาทีนั้น ประสาทสัมผัสของเธอกลับได้ยินเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กำลังก้าวตรงมายังเรือนพัก...อิ่งหลางกำลังเดินมา!จังหวะสวรรค์ประทานมาถึงแล้ว! เธอสามารถใช้โอกาสนี้ดัดหลังหมาป่าสาวให้ดิ้นไม่หลุด ทว่าเธอก็ไม่อาจเสี่ยงกลืนยาพิษสลายกระดูกลงคอไปจริง ๆ‘ระบบ! ในร้านค้ามีไอเทมอะไรที่กินแล้วแกล้งทำเป็นโดนพิษ หรือจำลองอาการชีพจรแตกซ่านแบบเนียน ๆ พอจะหลอกประสาทสัมผัสสัตว์เทวะได้บ้างไหม?!’ข้าวหอมกรีดร้องถามในใจอย่างร้อนรนติ๊ง![ระบบค้นหาไอเทมฉุกเฉินตามคำขอ!]ไอเทมแนะนำ: 'โอสถลวงชีพจร (จำลองธาตุไฟแตกซ่าน)'คุณสมบัติ: ขับเลือดเทียมสีดำคล้ำ และทำให้คลื่นชีพจรวิญญาณปั่นป่วนเสมือนถูกพิษทำลายร่างกายจริงเป็นเวลา 1 เค่อ ไร้ผลข้างเคียงต่อร่างกาย 100%!ราคา: 300 แต้มระบบต้องการสั่งซื้อหรือไม่? [ยืนยัน / ยกเลิก]‘ยืนยัน! ซื้อเดี๋ยวนี้เลย!’ติ๊ง![หักชำ
Read more

บทที่ 52: เบาะแสแก่นหัวใจราชัน

บทที่ 52: เบาะแสแก่นหัวใจราชันกลิ่นคาวเลือดในห้องนอนจางหายไป เหลือเพียงกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกำยานสงบจิตอิ่งหลางประคองร่างของข้าวหอมขึ้นไปนอนบนเตียงอย่างทะนุถนอม มือหนาที่เคยเปื้อนเลือดกุมมือเธอแนบแก้มสากของตัวเองไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยแม้เพียงเสี้ยววินาที ราวกับกลัวว่าหากคลายมือ ร่างตรงหน้าจะอันตรธานหายไป“ยังเจ็บตรงไหนอีกหรือไม่...”น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและแผ่วเบา นัยน์ตาสีเงินคู่คมที่เคยดุดัน บัดนี้เหลือเพียงความหวาดหวั่นที่ปิดไม่มิด ลมปราณอุ่นร้อนถูกถ่ายทอดเข้าสู่ฝ่ามือเธออย่างต่อเนื่อง เพื่อขับไล่ไอเย็นที่ยังตกค้างในร่างข้าวหอมส่ายหน้าเบา ๆ เธอยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง สบสายตากับเขาด้วยแววตาอ่อนโยน“ข้าไม่เป็นไรแล้ว ลมปราณโอสถสวรรค์ขับพิษออกไปหมดแล้วล่ะ... ท่านไม่ต้องกังวล”อิ่งหลางถอนหายใจยาว เขาก้มมองรอยแผลเป็นลึกกลวงตรงอกซ้ายของตนเอง ปลายนิ้วสัมผัสผ่านเนื้อผ้าตรงจุดที่ไร้ซึ่งการเต้นของหัวใจ ก่อนจะแค่นยิ้มขมขื่น“ข้าช่างโง่เง่านัก... บุกไปชิงตัวเจ้ามาเพื่อทวงแค้น แต่สุดท้ายกลับเป็นต้นเหตุให้คนเกือบพรากชีวิตเจ้าไปต่อหน้าต่อตา”“อิ่งหลาง...”“ข้าเกลียดตัวเองเหลือเกิน เฟิ่งหลิน”ราช
Read more

บทที่ 53: ศึกสามเส้าหน้าปราการ

บทที่ 53: ศึกสามเส้าหน้าปราการตูมมมมมม!!ประตูหินบานยักษ์หน้าปราการหมาป่าระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เศษหินกระเด็นว่อนไปทั่วทิศ ทหารองครักษ์เผ่าหมาป่านับสิบร่างลอยละลิ่วกระแทกพื้น ร้องโอดโอยระงมท่ามกลางกลุ่มควันและเปลวเพลิงที่ลุกโชนคลื่นพลังทำลายล้างสองสายพุ่งทะลวงเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด สายหนึ่งคือประกายสายฟ้าสีทองคำอันดุดันราวกับทัณฑ์สวรรค์ ส่วนอีกสายหนึ่งคือมังกรเพลิงสีชาดที่หมุนวนเผาผลาญม่านอาคมจนมอดไหม้!“อิ่งหลาง! ไอ้สุนัขลอบกัด! ส่งฮูหยินของข้าคืนมาเดี๋ยวนี้!!”เสียงคำรามดังกึกก้องสะเทือนฟ้าของไป๋หู่ แม่ทัพพยัคฆ์ขาวในชุดเกราะเกล็ดสีทองสะบัดดาบยักษ์ฟาดฟันคลื่นปราณสายฟ้าแหวกอากาศ ก้าวเดินฝ่าม่านควันเข้ามาด้วยนัยน์ตาสีอำพันที่ลุกเป็นไฟเคียงข้างกันคือจิ่วเหวยในอาภรณ์สีแดงสด พวงหางสีเพลิงทั้งเก้าสายสยายออกเต็มแผ่นหลังอย่างสง่างาม มือเรียวสะบัดพัดจีบสร้างพายุเพลิงคุ้มกันรอบกาย ริมฝีปากหยักยกยิ้มเย็นเยียบ ทว่าดวงตาสีเพลิงกลับวาวโรจน์ไปด้วยจิตสังหาร“แอบย่องมาชิงฮูหยินของผู้อื่นกลางดึก... ช่างหน้าหนาสมเป็นหมาป่าจรจัดจริง ๆ นะ อิ่งหลาง”จิ่วเหวยเอ่ยเหน็บแนมเสียงหวาน ทว่าแฝงไอสังหารเ
Read more

บทที่ 54: พันธมิตรจำเป็น

บทที่ 54: พันธมิตรจำเป็น“เฟิ่งหลิน... ข้าแค่เป็นห่วงเจ้า...” ไป๋หู่เอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม ช้อนตาสีอำพันมองนางอย่างน่าสงสาร“ข้าก็แค่อยากสั่งสอนไอ้หมานี่...” จิ่วเหวยพึมพำแผ่วเบา แสร้งทำปากยื่น“พวกมันบุกรุกเรือนของเราก่อนนะ...” อิ่งหลางขมวดคิ้ว บ่นอุบอิบในลำคอ“เงียบ!!”ข้าวหอมชี้หน้าเรียงคนตั้งแต่เสือ จิ้งจอก ไปจนถึงหมาป่า“พวกท่านอายุรวมกันกี่พันปีแล้วฮะ?! เจอหน้ากันทีไรก็จ้องแต่จะฆ่าจะฟัน แย่งกันว่าใครเป็นสามีอันดับหนึ่งอยู่นั่นแหละ! ถ้ารักจะตีกันนัก วันหลังข้าจะหนีไปโกนหัวบวชชีเข้าอาราม ไม่ต้องมีมันแล้วสามีสักคน ดีหรือไม่!”“อย่านะ!”สามเสียงประสานขึ้นพร้อมกันอย่างตื่นตระหนก สายตาเว้าวอนระคนสำนึกผิดส่งตรงมาที่นางอย่างพร้อมเพรียงข้าวหอมสูดหายใจลึก พยายามระงับอารมณ์เดือดดาล ก่อนจะปรับน้ำเสียงให้จริงจัง“ข้ารู้ว่าพวกท่านบุกมาที่นี่เพราะเป็นห่วงข้า! แต่หยุดฟัดกันแล้วฟังให้ดี ยามนี้มีเรื่องคอขาดบาดตายยิ่งกว่าการมาแย่งตัวข้าเสียอีก!”แววตาของข้าวหอมเปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยว นางกวาดสายตามองหน้าสามีทั้งสาม“คนของอิ่งหลางสืบพบแล้วว่า ‘แก่นหัวใจราชันหมาป่า’ ที่ถูกขโมยไป กำลังจะถูกนำขึ้นประมูลในงาน
Read more

บทที่ 55: สี่สหาย (จำเป็น)

บทที่ 55: สี่สหาย (จำเป็น)“ข้าไม่ใส่!”เสียงทุ้มทรงอำนาจของแม่ทัพพยัคฆ์ขาวปฏิเสธเสียงแข็ง ไป๋หู่จ้องมองชุดคลุมขนสัตว์สีดำขลับประดับลวดลายกระดูกมารในมือของข้าวหอมด้วยสีหน้าขยะแขยง“ข้าเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ผู้กุมปราณทองคำบริสุทธิ์ จะให้ข้ามาสวมชุดคลุมของพวกมารนอกรีตเยี่ยงนี้ได้อย่างไร เสียเกียรติยศสิ้นดี!”“อาภรณ์สีดำทึมทึบไร้รสนิยมเช่นนี้ บดบังความสง่างามของข้าไปเสียแปดส่วน”จิ่วเหวยสะบัดพัดจีบ ค่อนขอดด้วยแววตาหยาดเยิ้ม“ภรรยาข้า... เจ้าอยากเห็นข้าในสภาพน่าเกลียดเช่นนี้จริง ๆ หรือ?”ข้าวหอมยืนกอดอก คิ้วกระตุกกึก นางกวาดสายตามองสามีทั้งสามด้วยสายตาพิฆาต“ถ้าใครไม่ใส่ ก็จงนอนอยู่ที่นี่คนเดียว!”หญิงสาวออกคำสั่งเสียงเฉียบ“พวกท่านคิดว่าแดนปีศาจเป็นตลาดสดแถวบ้านหรือไร? พยัคฆ์ขาวสง่างาม จิ้งจอกเก้าหางสีเพลิง แล้วก็นายท่านหมาป่าทมิฬผู้ไร้หัวใจ... หากเดินเข้าไปโต้ง ๆ มีหวังพวกจอมมารล้อมฉีกร่างตั้งแต่หน้าประตูเมือง!”พูดจบ ข้าวหอมก็เปิดหน้าต่างระบบ ซื้อไอเทม [โอสถพรางกลิ่น] 4 เม็ดในราคา 700 แต้ม แล้วยัดใส่ปากสามหนุ่มคนละเม็ดอย่างเผด็จการ“กลืนลงไปเดี๋ยวนี้! แผนการของเราคือ ข้าจะเป็น คุณหนูใหญ่ผู้
Read more

บทที่ 56: ศึกชิงหัวใจ

บทที่ 56: ศึกชิงหัวใจ“หนึ่งแสนสองหมื่นเหรียญทองมาร!”“หนึ่งแสนห้าหมื่น!”“สองแสน! ข้าให้สองแสนเหรียญทองมาร!!”เสียงขานราคาประมูลด้านล่างดังกึกก้องประชันกันอย่างบ้าคลั่ง เหล่าจอมมารและราชาปีศาจต่างแย่งชิง ‘แก่นหัวใจราชันหมาป่า’ กันอย่างหน้ามืดตามัว คลื่นความละโมบแผ่ซ่านจนแทบจะกลืนกินหอประมูลจันทร์ดับทว่าในจังหวะที่ปีศาจเฒ่าผู้ดำเนินรายการกำลังจะเงื้อค้อนกระดูกขึ้นเคาะโต๊ะเพื่อปิดราคานั้นเอง...วูบ—!!แสงโคมไฟวิญญาณสีม่วงทั่วทั้งห้องโถงพลันกะพริบถี่รัว ราวกับมิติเบื้องหน้ารวนเรจนกระแสพลังปั่นป่วน! อากาศบิดเบี้ยวเป็นริ้วคลื่นประหลาด กลิ่นอายปราณมารอันวิปริตที่ข้าวหอมคุ้นเคยเป็นอย่างดี แผ่พุ่งทะลวงลงมาจากเพดานหินชั้นบนสุดอย่างกะทันหันเพล้ง—!! ตูมมมม!!เพดานหินหนาทึบด้านบนระเบิดแตกกระจายออกเป็นผงธุลี เศษหินร่วงกราวลงมาราวกับห่าฝน ทับร่างพวกปีศาจด้านล่างจนกรีดร้องระงม วิ่งหนีเหยียบย่ำกันชุลมุนไปทั่วสารทิศ!ท่ามกลางฝุ่นควันสีเทา ปรากฏร่างจำแลงเงามืดขนาดยักษ์ที่ไร้รูปร่างชัดเจน กลุ่มควันดำสนิทนั้นมีเส้นอักขระสีเลือดไหลเวียนสลับไปมาราวกับรอยต่อมิติที่กำลังฉีกขาด‘ร่างจำแลงเงาปีศาจ’ ตัวแทนขอ
Read more

บทที่ 57: พิธี... ประสานปราณ

บทที่ 57: พิธี... ประสานปราณตูมมมมมมมม!!ไป๋หู่และจิ่วเหวยไม่ปล่อยให้มันได้พล่ามอีกต่อไป คลื่นดาบสายฟ้าสีทองคำและพายุเพลิงจิ้งจอกเก้าหางผสานรวมกันเป็น ‘มังกรเพลิงอสุนีบาต’ ขนาดยักษ์ พุ่งทะลวงฉีกกระชากรอยต่อมิติและร่างเงาของแฮกเกอร์จนแหลกลาญ ดับสูญกลายเป็นเถ้าถ่านมอดไหม้ไปในพริบตาเดียว!ความเงียบสงบโรยตัวลงปกคลุมซากปรักหักพังของหอประมูลจันทร์ดับท่ามกลางสายตาของแม่ทัพพยัคฆ์และประมุขจิ้งจอกที่ยืนหอบหายใจ คุมเชิงอยู่ไม่ไกล... ร่างสูงใหญ่ของอิ่งหลางก็พลันทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นหินต่อหน้าข้าวหอม ชายหนุ่มรวบกอดเอวบางของนางไว้แน่น ซบใบหน้าหล่อเหลาลงกับหน้าท้องของนาง สองไหล่กำยำที่เคยแบกรับความแค้นสั่นเทาด้วยความตื้นตันและยอมจำนนหมดทั้งดวงใจ“เฟิ่งหลิน... ภรรยาของข้า...”เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าสั่นเครือชิดชายอาภรณ์ของนาง“ข้ามอบชีวิตนี้ มอบวิญญาณดวงนี้ให้แก่เจ้า... ข้าเป็นของเจ้าชั่วกัปชั่วกัลป์!”ติ๊ง![ระบบกอบกู้ฮาเร็ม แจ้งเตือนมหาสำเร็จ!]ภารกิจหลักบทที่ 3: ทวงคืนแก่นหัวใจราชันหมาป่าทมิฬ [สำเร็จสมบูรณ์ 100%!][อัปเดตสเตตัสเป้าหมาย: อิ่งหลาง]ดัชนีความแค้น: 0% เต็มบริบูรณ์! [สลายความแค้นและตราบ
Read more

บทที่ 58 : คืนวิวาห์ที่แท้จริง

บทที่ 58 : คืนวิวาห์ที่แท้จริง“หยุดโวยวายกันได้แล้ว!”เสียงตวาดแหวของข้าวหอมดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ ท่ามกลางเศษหินที่กำลังร่วงกราวลงมาจากเพดานหอประมูลจันทร์ดับ ควันดำตลบอบอวลพร้อมเสียงฝีเท้าหนักแน่นของเหล่าองครักษ์แดนปีศาจนับร้อยที่กำลังกรูเข้ามาปิดล้อมทุกทิศทาง“พวกท่านจะมายืนเถียงเรื่องจัดคิวเตียงนอนกลางดงศัตรูให้โดนรุมสับหรืออย่างไร!”ข้าวหอมกวาดสายตาดุใส่แม่ทัพพยัคฆ์และประมุขจิ้งจอก ก่อนจะออกคำสั่งเด็ดขาด“จิ่วเหวย เปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายเดี๋ยวนี้! ไป๋หู่ ฟันเปิดทางถอย! อิ่งหลางตัวร้อนจนควันออกขนาดนี้ ขืนชักช้าแม้แต่ก้าวเดียว แก่นหัวใจได้ระเบิดแน่!”เมื่อโดนภรรยาเอ็ดเข้าให้ สองมหาบุรุษต่างสะดุ้ง รีบกลืนถ้อยคำหึงหวงลงคอทันควัน“ชิ! ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้หมาเจ้าเล่ห์!”ไป๋หู่ตวัดดาบยักษ์อาบปราณสายฟ้าสีทอง คลื่นพลังฟาดฟันแหวกฝูงทหารปีศาจจนกระเด็นเปิดทางโล่ง ขณะที่จิ่วเหวยสะบัดพัดจีบสร้างม่านหมอกเพลิงพรางตาศัตรู แล้วกระทืบเท้าเปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายในเสี้ยววินาทีวูบ—!แสงสีครามสว่างวาบ กลืนร่างของคนทั้งสี่หายวับไปจากซากปรักหักพังของหอประมูล ทิ้งไว้เพียงความโกลาหลเบื้องหลัง...ตุบ!แสงค่ายกลด
Read more

บทที่ 59 : พิธีผูกพันธะวิญญาณคู่แท้

บทที่ 59 : พิธีผูกพันธะวิญญาณคู่แท้ข้าวหอมใจสั่นไหว นางเลื่อนมือขึ้นลูบสันกรามคมคาย สบตากับหมาป่าที่ยอมทิ้งเขี้ยวเล็บเพื่อสยบแทบเท้านาง“เช่นนั้น คืนนี้ท่านต้องเป็นเด็กดีนะ... ท่านพี่อิ่งหลาง”คำเรียกขานอันอ่อนหวานดั่งน้ำผึ้งหยาดหยดลงบนกองไฟแห่งความปรารถนา อิ่งหลางขบกรามแน่น ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวแก้ม ชายหนุ่มโน้มกายลงมา มือหนาค่อย ๆ ปลดเปลื้องสายรัดเอวและอาภรณ์สีดำของนางออกอย่างเชื่องช้า ละเมียดละไมราวกับกำลังเปิดกล่องแก้วผลึกอันล้ำค่าอิ่งหลางโน้มตัวลงจูบตั้งแต่หน้าผากมน เปลือกตา ปลายจมูกรั้น ก่อนจะประกบปิดริมฝีปากอวบอิ่มอย่างดูดดื่ม สัมผัสในครานี้ลึกซึ้ง อ่อนหวาน และเต็มไปด้วยการเว้าวอน เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานล้ำ ดื่มด่ำรสรักที่โหยหามาเนิ่นนาน“อืม... อิ่งหลาง...” ข้าวหอมครางแผ่วเมื่อลมหายใจเริ่มขาดห้วงราชันหมาป่าผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง เขาลากจูบซุกไซ้ลงมาตามลำคอขาว ขบเม้มเบา ๆ ตรงรอยเขี้ยวตีตราสีทองที่เริ่มเปล่งแสงเรืองรอง สัญชาตญาณสัตว์ป่าที่ซ่อนอยู่ภายในเริ่มตื่นตัว ใบหูหมาป่าสีดำขลับผุดขึ้นบนเรือนผม พวงหางหนานุ่มฟูสีดำสนิทโบกสะบัดด้วยความต้องการอันรุนแร
Read more

บทที่ 60 : ศึกชิงเตียงยามเช้า

บทที่ 60 : ศึกชิงเตียงยามเช้าแสงเงินแสงทองของรุ่งอรุณทอดผ่านบานหน้าต่างเข้ามายังห้องหอ ม่านผ้าไหมสีแดงมงคลพลิ้วไหวตามสายลมอ่อน ๆ ส่งกลิ่นหอมสะอาดของกำยานไม้กฤษณาจาง ๆทว่าบรรยากาศอันแสนสงบสุขนั้น... ช่างสวนทางกับสภาพร่างกายของข้าวหอมโดยสิ้นเชิง!“อูย...”หญิงสาวส่งเสียงครางประท้วงในลำคอ พลางพยายามขยับตัวลุกขึ้น แต่เพียงแค่ขยับสะโพกเบา ๆ ความเจ็บปวดรวดร้าวที่บั้นเอวและแผ่นหลังก็แล่นแปลบขึ้นมาจนต้องทิ้งตัวลงซบฟูกตามเดิม‘สภาพเอวของฉัน... แหลกสลายไม่มีชิ้นดี! พ่อหมาป่าคลั่งรักจัดเต็มทั้งคืน ชดเชยคืนวิวาห์จนเหมือนกลืนยาปลุกกำหนัดเข้าไปทั้งไห!’“ตื่นแล้วหรือ ยอดรักของข้า...”เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดใบหู ท่อนแขนกำยำของอิ่งหลางตวัดรวบร่างบางเข้ามาแนบชิดกับแผงอกเปลือยเปล่าที่ไร้รอยแผลเป็น อุณหภูมิจากผิวกายของเขายังคงอุ่นจัด พวงหางสีดำขลับปัดป่ายไปมาคลุมเรียวขาของนางอย่างหวงแหน ปลายจมูกโด่งคมก้มลงคลอเคลียซอกคอนวลที่มีรอยเขี้ยวเรืองแสงสีทอง สูดดมกลิ่นกายของนางอย่างหลงใหลราวกับหมาป่าตัวโตที่ติดกลิ่นเจ้าของข้าวหอมเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาที่เคยดุดัน บัดนี้กลับฉาบด้วยแววตาเปี่ยมรักอันอบอุ่น น
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status