All Chapters of ขัดดอกรัญจวน: Chapter 31 - Chapter 40

"หนูจะลงไปข้างล่างคุณอยากได้อะไรไหมคะ"เสียงจากหน้าห้องดึงศรัณย์ที่กำลังจดจ่ออยู่กับข้อมูลของหุ้นส่วนร่วมธุรกิจคนใหม่ให้หันความสนใจกลับมา ดวงตาคมกวาดมองร่างเล็กในชุดเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่สีขาวกับกางเกงยีนส์ของเขาที่เด็กสาวสวมใส่อยู่เพียงนิดก่อนจะดึงสายตาขึ้นยังดวงหน้าจิ้มลิ้มพุดตานกระชับสายกระเป๋าเข้าหาตัวกัดปากพลางเดินเข้ามาหาเจ้าหนี้หนุ่ม เกิดอาการประหม่าอย่างห้ามไม่ได้เมื่อถูกจ้องด้วยสายตาแบบนั้น แววตาที่เหมือนจับผิดแต่ก็มีประกายบางอย่างแฝงซ่อนอยู่ ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร"ให้คนส่งขึ้นมา""ไม่ได้ค่ะของนี้หนูต้องไปซื้อเอง""จำเป็นขนาดนั้น?""จำเป็นค่ะ และก็สำคัญมากด้วย"เกิดมาไม่เคยให้ผู้ชายซื้อผ้าอนามัยให้เลยสักครั้ง แม้แต่พ่อก็ยังไม่กล้าจะถือให้ท่านเห็นเลยแล้วจะกล้าวานให้คนอื่นซึ่งเป็นผู้ชายทั้งแท่งซื้อมาให้ได้ไงหัวใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นรัว สองเท้าเล็กในรองเท้าสลิปเปอร์สีเทาเข้มหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ในขณะที่ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน"หนูไปได้ใช่ไหม คุณ.. ไม่ได้จะขังหนูไว้แต่ในห้องหรอกใช่ไหมคะ""...ไปสิ"พุดตานฉีกยิ้มกว้างถอยเดินออกมาจากห้องทำงานของศรัณย์ เดินผ่านโถงนั่งเล

เสียงการ์ตูนสำหรับเด็กดังกระทบโสตประสาทเป็นอันดับแรกหลังก้าวเท้าย่างกรายเข้ามาภายในห้องพักส่วนตัว ศรัณย์ดึงสายตามุ่งตรงยังโซนรับแขกซึ่งตอนนี้มีเด็กสาวคนหนึ่งกำลังนั่งเท้าคางบนโต๊ะกระจกเนื้อดีในมือมีโคนไอติมชื่อดังจ้องมองหน้าจอสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่อยู่เสียงหัวเราะน้อยๆ ผ่านลำคอดังเล็ดลอดให้ได้ยินเป็นระยะ ดวงตากลมมนสวยเปล่งประกายความสุขในขณะที่เท้าหนักกำลังก้าวย่ำเข้ามาใกล้"อุ้ย!"พุดตานอุทานเสียงเบาตกใจกับเงารางๆ ในหน้าจอโทรทัศน์ที่ปรากฏใบหน้าคุ้นเคยของเจ้าหนี้ รีบหันกลับมายังด้านหลังตามสัญชาตญาณความเย็นแผ่กระจายผ่านแผ่นหลังบางและก็พบว่าเจ้าของเงาในจอใหญ่ตอนนี้กำลังยืนเท้าเอวจ้องเธอด้วยแววตานิ่งสนิทอยู่"เอ่อ..."ตาคมกวาดมองเศษกระดาษพลาสติกที่ถูกแกะวางบนโต๊ะลากลงมายังถังใบเล็กข้างร่างเล็กก่อนจะเลื่อนสายตากลับยังดวงหน้าสวยของเด็กน้อยอีกครั้ง"หนูกินไปสองโคนเอง""แน่ใจ?""..." เสียงเย็นกลับทำความมั่นใจของเด็กน้อยพังลงพรืด ไม่อยากจะร้อนตัวด้วยการแสดงความกลัวผ่านสีหน้าแต่ก็อดใจไม่ได้พุดตานเหล่ตามองหลักฐานที่ตัวเองพยายามทำลายทิ้งไปแล้วแต่ก็อดใจกลัวว่าเจ้าของห้องที่คุ้นเคยกับห้องดีกว่าเธอจะจ

"ขอบคุณสำหรับวันนี้มากๆ เลยนะครับ เดินทางปลอดภัยกันทุกคนนะ"ช่างกล้องหนุ่มฝีมือดีกล่าวขอบคุณทีมงานและนางแบบที่ร่วมกันทำงานมาตลอดทั้งวันจนกระทั่งตอนนี้เกือบจะหนึ่งทุ่มแล้วงานทุกอย่างถึงได้เสร็จลุล่วงไปด้วยดีได้ร่างสูงพนมมือไหว้พร้อมด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันมายังนางแบบสาวรุ่นน้องร่วมมหาวิทยาลัยที่เคยสนิท แต่ตอนนี้เจ้าหล่อนดังไปไกลแล้ว"จำที่หนูเคยเกริ่นให้ฟังได้ไหมคะ""อะไร วันๆ มีเรื่องมาพูดให้ฟังเป็นร้อยๆ เรื่องแล้วพี่จะจำหมดได้ไง""พี่ไมค์อ่ะ ก็เรื่องน้องที่รู้จักไง ที่หนูว่าน่ารักๆ อ่ะ""...อ๋อ จำได้ ที่ว่าอยากดันให้เข้าวงการด้วยอ่ะนะ""อื้อๆ" ศีรษะทุยพยักขึ้นลงแรงๆ ฉีกยิ้มแก้มปริเป็นคำตอบ ไม่รอให้รุ่นพี่หนุ่มเพิ่มคำถามก็รีบลากแขนคนตัวสูงเดินมายังคนที่พูดถึงทันทีศรัณย์มองตามน้องสาวและช่างกล้องหนุ่มที่ถูกลากให้เดินมายังฝั่งที่เขากับพุดตานนั่งอยู่ ท่อนแขนหนายกขึ้นพาดพนักพิงหลังเก้าอี้ของเด็กสาวดันปลายลิ้นแตะมุมปากเริ่มจะเข้าใจว่าเหตุใดน้องสาวถึงได้อยากจะให้คนของเขามาดูการทำงานของตัวเองมากขนาดนั้นตาคมจ้องมองการเคลื่อนไหวของน้องตัวแสบกับช่างกล้องหนุ่มมาดเซอร์ ผมหยักศกถูกรวบมัดด้านหลังในขณ

"พุดตาน! มีคนมาหาลูก"เสียงตะโกนจากชั้นล่างทำให้พุดตานที่เพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมพร้อมจะออกจากบ้านเหมือนเช่นทุกวันต้องชะโงกหน้ามองข้ามกระจกยังบานประตูห้อง แม้จะไม่เห็นว่าใครคนนั้นคือใครแต่มันก็เป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ยามถูกขานเรียกแม้อีกคนจะอยู่อีกด้านหนึ่งของกำแพงกั้นนิ้วเรียวรีบทำหน้าที่ปัดลิปสติกสีหวานบนริมฝีปากอิ่มเร็วๆ กวาดมองความเรียบร้อยบนใบหน้าอีกเล็กน้อยแล้วรีบลุกจากขอบเตียงขนาดสามฟุตเก็บข้าวของในมือกลับเข้าที่ให้เรียบร้อยเกี่ยวสายกระเป๋าสะพายข้างสีน้ำตาลอ่อนตัวโปรดที่ซื้อตอนไปเดินตลาดนัดขึ้นคล้องบ่า แล้วรีบเดินออกมาจากห้องก้าวเท้าลงตามขั้นบันไดลงมายังชั้นล่างดวงตากลมก็มองตามเท้าเล็กในถุงเท้าสีดำไปด้วยพุดตานเงยหน้ากลับขึ้นมองยังเบื้องหน้าซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ร่างเล็กลงมาหยุดยังพื้นชั้นล่างพอดี บุคคลที่ไม่คาดคิดว่าจะได้พบเจออีกทำร่างกายหยุดชะงักไป หัวใจเต้นแรงพลันความรู้สึกผิดก็เริ่มแทรกซึมเข้ามาภูริศส่งยิ้มอย่างปกติให้เด็กสาวในชุดเรียบง่ายอย่างเสื้อยืดแขนตุ๊กตากับกางเกงยีนส์สีซีด เอ็นดูใบหน้าซีดเผือดของเจ้าหล่อนที่กำลังจ้องเขาราวกับเห็นผีมันทั้งตลกและน่าเอ็นดูในเวลาเดีย

"ยกก้นขึ้น"เสียงกระซิบแหบพร่าทำขนอ่อนตามกายสาวพร้อมใจกันลุกซู่ พุดตานกัดปากสั่นระริกยกสะโพกกลมขึ้นจากตักแกร่งห่อไหล่ดันเต้าสวยยามใบหน้าคมโน้มลงมาใกล้มือหนาจัดการปลดเข็มขัดและรูดซิปลงทำให้เห็นขอบกางเกงชั้นในชายยี่ห้อดังและเป้าตุงที่มีลำเอ็นแข็งชันดันอยู่ด้านใน ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากสูดกลิ่นหอมบนกายสาวเข้าเต็มปอดก่อนจะกดจูบลงไปบนเนินเนื้อนุ่มหนักๆ"ลงโทษตัวเองซะก่อนที่ฉันจะเป็นคนจัดการเอง เธอก็รู้ว่าหากฉันลงมือเมื่อไหร่.. เรื่องจบไม่สวยแน่"ศรัณย์เอ่ยเสียงกระเส่าชิดก้อนเนื้อนุ่ม ช้อนตาคมกริบขึ้นมองดวงหน้าจิ้มลิ้มแดงเรื่อริมฝีปากอิ่มถูกเจ้าของขบกัดจนห้อเลือด ร่างกายสั่นเทาเช่นเดียวกับหัวใจดวงน้อยที่กำลังเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งจนเขาที่อยู่ห่างจากอกสวยราวหนึ่งนิ้วยังได้ยินลิ้นร้อนตวัดลงมาบนยอดถันแตะเม็ดทับทิมแข็งแดงก่ำเบาๆ สะกิดอารมณ์กระสันสาว มือหนาเลื่อนสัมผัสร้อนระอุเคลื่อนขึ้นมาตามแผ่นหลังขาวเนียนนุ่ม ลากปลายเล็บกรีดผิวนุ่มทำร่างบางสะดุ้งอยู่หลายครั้งพุดตานข่มความเสียวทำร่างกายร้อนรุ่มจนสั่นระริกโน้มลงมาจรดริมฝีปากนุ่มกับปลายจมูกโด่งคมสัน ลากกลีบปากอิ่มลงมาทาบทับเรียวปากบางสอดลิ้