All Chapters of ดาวเคียงเดือน: Chapter 21 - Chapter 25

ศศินขับช้าลงทันที คำพูดของเธอเหมือนมีดที่ปักไปกลางอกของเขา เขาอยากปฏิเสธสิ่งที่ดารินทร์พูด ใช่ว่าเธอจะพูดถูกไปซะทั้งหมด ตลอดเกือบสิบปี เขาเหมือนขาดอะไรไป เพราะตั้งแต่เล็กจนโตมีเด็กผู้หญิงที่คอยตามเจื้อยแจ้วตลอด แต่เพราะเธอเป็นผู้หญิงเขาจึงไม่อยากใช้ความเป็นคนสนิทเข้าหาเธอ ไม่อยากให้คนอื่นมองเธอไม่ดี แต่ไม่นึกว่าเธอจะชอบเขามากมายขนาดนั้นเธอเป็นเด็กน่ารักเขารู้ แต่เพราะโตมาด้วยกันเขาเลยกลัวว่าถ้าวันหนึ่งเธอเลิกชอบเขาแต่เขากลับชอบเธอจะเป็นยังไง ทั้ง ๆ ที่ต้องเจอหน้ากันทุกวัน เขาจึงเลือกที่จะมองข้ามไม่ยอมให้เธอเป็นมากกว่าเด็กข้างบ้าน...ดารินทร์ที่ไม่ละสายตาจากกระจกมองข้าง เธอเห็นชายชุดดำขับบี้เข้ามาใกล้เรื่อย ตาเธอเบิกกว้างเมื่อเห็นมันชักปืนออกมาแล้วกำลังเล็งมาที่รถ เธอจึงก้มหยิบปืนในกระเป๋าออกมาทันที ก่อนจะปลดสายเบล์แล้วลดกระจกและลงมือยิงออกไปก่อนปัง! ปัง!ศศินที่เห็นดารินทร์พกปืนเขาก็แอบตกใจ แต่ก็ทำให้เขามั่นใจว่า ดารินทร์ไม่ใช่นักข่าวธรรมดาเหมือนที่มาวันพูดแน่นอน เขามองผ่านกระจกมองหลัง ก็เห็นชายชุดดำยังขับตามมาอยู่ และในจังหวะที่มันเล็งปืนมาจะยิง ดารินทร์ก็ชิงจะหวะยิงก่อนเสมอ จนม

"อ้าว วันนี้มาสองรอบเลย"มาวินเมื่อเห็นดารินทร์มาอีกครั้งเขาก็ทักขึ้น เพราะเมื่อตอนกลางวันเธอก็แวะมาแล้ว"พี่วิน เห็นข่าวคุณเอมมี่ยัง" มาวินพยักหน้าเบา ๆ ให้ดารินทร์ "แล้วพี่ซัน" เขาก็พยักหน้าอีกครั้ง ดารินทร์จึงหันไปมองยังห้องขัง เห็นศศินหลังหันหลังให้อยู่ เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้วนั่งลง"พี่ซัน" ศศินหันมาตามเสียง แต่ไม่มีการตอบรับ "พี่โอเคใช่มั้ย"ศศินสบตากับดารินทร์ทั้งคู่ยังจ้องมองกัน"พี่ไม่ต้องกังวลนะ พี่ไม่ได้ทำ ยังไงพี่ก็ไม่ผิด"ศศินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ดารินทร์จึงลุกตาม"เลิกยุ่งกับฉันสักที ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ"ดารินทร์อึ้งกับคำพูดของศศิน เขาไม่ชอบเธอถึงขนาดนั้นเลยเหรอ มาวินที่ยืนฟังอยู่ก็ยังแอบตกใจ เขารู้สึกสงสารดารินทร์"แต่รินอยากช่วยพี่นะ""ฉันบอกว่าไม่ต้องมายุ่งไง!!! กลับไปซะ!!"เขาตะคอกจนดารินทร์สะดุ้ง ตำรวจหลายนายที่อยู่ในสถานีต่างก็หันมามอง ดารินทร์เริ่มมือสั่น เธอรู้ว่าเขาไม่ชอบให้เธอมาวุ่นวาย แต่เธอก็อยากจะช่วยเขาเธอจึงหันหลังให้ศศินเพื่อหลบซ่อนน้ำตาที่มันกำลังจะหยดลงพื้น"พี่ไม่ต้องห่วงนะ รินไปแน่ แต่หลังจากช่วยพี่ออกมาได้เท่านั้น" พูดออกไปด้วยเสียงที่สั่นก่อน