ทัตสึโตะจะรู้ตัวไหมนะ พอเข้ามาในห้องที่มิฮิเมะจองรอเอาไว้ ขณะทุกคนทักทายพร้อมจัดเตรียมจานกับตะเกียบให้ โมโมะก็รีบนั่งลงบนเบาะที่ว่าง เพราะเป็นที่นั่งแบบฝังลงพื้นเลยฉวยโอกาสกำนิ้วมือใต้โต๊ะปรับอารมณ์ ตอนนั้นมัวแต่ใจเสียว่าพรรคพวกน้อยลง หากพอรู้ว่าพวกมิฮิเมะแกล้งให้เธอได้อยู่กับทัตสึโตะสองคนก็เกือบกลั้นยิ้มไม่อยู่ น่าอายก็จริง แต่ดีใจมากกว่าที่พวกเพื่อนของเขาคอยสร้างโอกาสให้ ระหว่างทางเดินมาถึงต้องรีบเดิน กลัวว่าตัวเองจะหลุดสีหน้าไป วันนี้ทัตสึโตะก็เท่มากเลยด้วย ไม่รู้ว่าที่หน้าร้อนผ่าวตอนนี้เป็นเพราะเข้ามานั่งใกล้เตาร้อนๆ หรือเป็นเพราะสาเหตุอื่นกันแน่ หากปลายนิ้วก็กระตุกเมื่อทัตสึโตะเข้ามานั่งข้างๆ “ว่าไง เป็นไงบ้าง ต้องไปย้ำซ้ำเติมอะไรเจ้าเด็กนั่นอีกไหม” มิฮิเมะเอ่ยทักยักคิ้ว “แต่ทัตสึทั้งคน ไม่มีปัญหาอยู่แล้วมั้ง” “ก็ไม่มีน่ะสิ” ทัตสึโตะตอบกลับพลางกลั้วหัวเราะเล็กน้อย “ใจปลาซิวกว่าที่คิด ขู่นิดหน่อยก็ได้แล้ว” ...จะว่าไปแล้ว โมโมะเงยหน้า “แล้วเรื่องใบบันทึกประจำวันล่ะ ทัตสึคุงไปแจ้งเรื่องไว้ตอนไหน ฉันไม่เ
Read More