ห้องสมุด
ค้นหา
วันนี้สะดวกมั้ย มา (ลอง) รักกับฉันที

วันนี้สะดวกมั้ย มา (ลอง) รักกับฉันที

วัยรุ่น
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-24
โดย:  วาฬว่ายเมฆยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
53บท
295views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คำโปรย

ความรักครั้งแรก

วัยรุ่น

รักคนเดียว

ความรักหวาน

เพราะบาดแผลจากอดีตทำให้เขาหวาดกลัวความรัก ‘โนงามิ ทัตสึโตะ’ ชายหนุ่มที่เติบโตมาโดยปราศจากความรักของแม่เลยทำให้มีรสนิยมทางเพศที่ชอบมีอำนาจเหนือคู่นอน และไม่สามารถมีความรักกับใครได้ แต่แล้ววันหนึ่งกลับมีข้อความทักมา ‘สะดวกนอนด้วยกันสักคืนไหมคะ’ ทั้งที่คิดว่าเป็นการชวนมีเซ็กส์ด้วยแล้วก็จะจบลงภายในไม่กี่วันเหมือนอย่างทุกที แต่มันกลับไม่ใช่อย่างสิ้นเชิง ‘ฮิอิรางิ โมโมะ’ หญิงสาวที่ออกตัวว่าขอให้มาช่วยเป็นคู่นอนเพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการวาดมังงะติดเรท ซึ่งทั้งรูปร่าง หน้าตา นิสัย ไม่ใช่แบบที่ตนเองชอบเลยแม้แต่นิด อย่างดีก็แค่ลักษณะของ ‘เหยื่อ’ ที่น่าสนใจ ทว่าความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ลึกซึ้ง เหตุการณ์ต่างๆ ที่คอยผลักดัน คำพูดแรงใจที่ได้รับมา และความอ่อนโยนอันใสซื่อที่เธอมอบให้ มันทำให้เขาเริ่มเปิดใจทีละน้อยอย่างไม่รู้ตัว วันนี้สะดวกไหม ที่จะรักกัน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

00

Tag : มีการบรรยายถึงฉากเพศสัมพันธ์

   มันเป็นวันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วง

   เขากระชับผ้าพันคอที่แม่พันให้เมื่อเช้า ดึงเสื้อกันหนาวให้แนบตัว ก่อนเปลี่ยนรองเท้าและวิ่งเหยาะๆ ออกจากรั้วโรงเรียนประถม ขณะเดินข้ามทางม้าลาย สายตาก็เผลอเหลือบมองตามใบไม้สีแดงปลิดปลิวไปตามกระแสลม เสียงนกร้องดังกระทั่งไฟข้ามสีเขียวเปลี่ยนเป็นสีแดง

   วันนี้โรงเรียนเลิกเร็วเพราะจะมีการจัดกิจกรรมของเด็กนักเรียนประถมปลาย

   คุณแม่จะดีใจไหมนะ ถ้าเขากลับไปเซอร์ไพรซ์แล้วก็ช่วยกันทำมื้อเย็น คุณแม่จะได้ไม่ต้องเหนื่อย แล้วถ้ามีเวลาว่างเหลือ ค่อยมานั่งดูรายการโทรทัศน์ด้วยกัน หรือว่าชวนคุณพ่อมาเล่นเกมการ์ดด้วยสักตา

   คิดแล้วฝีเท้าก็เร่งขึ้นนิดหน่อยด้วยความตื่นเต้นจนถึงคอนโด เขย่งปลายเท้ากดลิฟต์ เดินไปตามโถงระเบียง และใช้กุญแจสำรองที่พกไว้เปิดประตู

   เขาไม่ได้กล่าว ‘กลับมาแล้วครับ’ เพราะอยากให้แม่ตกใจ

   แต่ไม่คิดว่าในห้องนั่งเล่นจะว่างเปล่า ชะเง้อไปในครัวก็ไม่มีใคร ตนจึงเอียงคอด้วยความแปลกใจ กระทั่งได้ยินเสียงแว่วจากทางห้องนอน ดวงตาสีดำเลยกะพริบปริบ คุณแม่รึเปล่านะ สองเท้าก้าวดังตึกๆ เข้าไปหาหมายจะร้องเรียก

   “...”

   หากกลับต้องกลืนเสียงลงท้องครั้นได้ยินบทสนทนาจากอีกฟากประตู

   ซึ่งบางที ‘พวกเขา’ คงไม่คิดว่าจะมีใครมา ถึงได้ปิดประตูไม่สนิท เหลือช่องให้มองลอดเข้าไปได้พอดี

   แม่ ...กับใครอีกคน

   “อ๊า! เบาหน่อยสิคะ รุนแรงเกินไปแล้ว”

   “โทษทีๆ ช่วยไม่ได้นี่ ใครใช้ให้คุณสวยเกินไปล่ะ แต่เบาหน่อยสิ เกิดลูกชายคุณกลับมาได้ยินจะทำยังไง เดี๋ยวจะหลบไม่ทันเอานะ”

   ปลายนิ้วกระตุกเมื่อโดนพูดถึง เขาที่ยืนอยู่ตรงนั้นเห็นและได้ยินชัดเจน คนที่อยู่กับคุณแม่ที่กำลังร้องครางคล้ายทรมานบนเตียงคือคุณลุงข้างห้อง คุณลุงที่มักจะพบกันและยิ้มให้เขาแทบทุกวันเวลากลับบ้าน ...อ่า ที่แท้ก็เพราะแบบนี้ การพบเจอจึงได้เป็นช่วงเดิมของทุกวัน เพราะแบบนี้เอง

   และราวกับเยาะเย้ย

   “เด็กนั่นยังไม่กลับมาหรอกค่ะ เวลานี้เอง”

   “ทำไมเรียกอย่างนั้นละ ลูกชายคุณทั้งคน”

   “ฉันก็ไม่ได้อยากให้มันเกิดมาสักหน่อย แค่พลาดลืมกินยาคุมเลยหลุดมาต่างหาก”

   พลาด… เหรอ

   มือเล็กที่ทาบประตูอยู่จึงสั่นระริก ภาพทั้งสองเปลือยกายนัวเนียกัน ทั้งหอบหายใจและครางกระเส่าถูกบันทึกลงในความทรงจำ เขาโซเซก้าวถอยหลัง กระทั่งสะดุดกับแสงสะท้อนทางหางตา ครั้นเหลือบไปดู จึงเห็นว่ามันคือแสงสะท้อนจากกรอบรูปรวมครอบครัว

   พ่อ แม่ และเขายิ้มให้กล้องอย่างสดใส

   หากในสายตานั้น กลับเห็นว่ากระจกที่ถูกเช็ดจนใสสะท้อนแสง เริ่มมีรอยปริแตกทีละน้อย

   เริ่มจากบนใบหน้าของแม่ และแผ่ลามทั่วแผ่น

   เสียงเปรี๊ยะแล่นดังในหัว

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

You may also like

Related Novels

New Release Novels

ไม่มีความคิดเห็น
53
00
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (1)
Tag : มีฉากบรรยายถึงการมีเพศสัมพันธ์“อ อื้อ ทัตสึคุง...!”เสียงครางสั่นดังลั่นห้องครั้นเขากระทั้นแก่นกายเข้าไปอย่างแรง ความร้อนผ่าวและแรงบีบรัดอันเป็นปฏิกิริยาตอบรับก็พาให้ขมวดคิ้ว ทัตสึโตะกัดฟันครางฮึ่มในลำคอขณะรู้สึกได้ถึงความแสบที่กลางหลัง คู่นอนคนนี้พอรู้สึกดีมากเกินไปก็จิกข่วนกันทุกทีแต่ถ้าไม่นับเรื่องข่วน“ฮ่า...! ฉัน อะ ฉันจะเสร็...!”ยังไม่ทันขาดคำ น้ำสีใสก็เอ่อล้นจนเปียกชุ่มผ้าปูใต้หว่างขา ทัตสึโตะถึงได้พรูหายใจออกเฮือกหนึ่งก่อนถอนตัวเองผละมา ภายใต้กระเปาะถุงยางยังฟีบอยู่ ทว่าก็ดึงถอดออกทิ้งขยะใต้โต๊ะเครื่องแป้งข้างเตียงโดยไม่ให้อีกฝ่ายเห็นสายตาเหลือบมองทรวงอกอวบอิ่มขยับขึ้นลงตามการหอบหายใจ หากเมื่ออีกฝ่ายรู้ตัวว่าโดนมองก็ขยับตะแคง มือขาวผ่องที่ได้รับการดูแลอย่างดีช้อนก้อนเนื้อทั้งสองขึ้น ทั้งสายตาและริมฝีปากแย้มยิ้มหวานราวเชื้อเชิญ‘อีกรอบดีไหม’ แววตาหญิงสาวบอกอย่างนั้นแต่เขาเลือกทำเป็นไม่เห็นทัตสึโตะลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำล้างตัว ทิ้งสายตาน้อยอกน้อยใจไว้ด้านหลัง ตัดขาดมันด้วยประตูไม้ของเลิฟโฮเต็ล กลบเสียงเรียกด้วยการเปิดฝักบัวแรงสุด ภายใต้สายน้ำจากฝักบัวที่แขวนติดเพดาน เข
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (2)
เกม Tree of Elders ชื่อย่อ ToE หรือชื่อเล่นในอินเทอร์เน็ต เกมนิ้วเท้า เป็นเกมแนว MMORPG [1] บนแพลตฟอร์ม PC มีจุดเด่นที่เป็นโลกแบบ Open world ธีมแฟนตาซียุโรปกลางอันสวยงาม ความหลากหลายในอาชีพและความยืดหยุ่นในการควบคุม ยังไม่นับเรื่องระบบที่ครอบคลุมทั้ง PvP [2] PvE [3] กับปริศนาในเกม รวมไปถึงระบบแลกเป็นเงินจริง ก็นับว่าเป็นเกมชั้นนำที่เกมเมอร์ 90% ต้องเคยเล่นทัตสึโตะเองก็เริ่มเล่นเกมนี้เมื่อราวสี่ปีก่อนตั้งแต่เป็นเซิร์ฟเวอร์ Close beta [4] ครั้นผ่านหน้าล็อกอินที่บันทึกข้อมูลไอดีไว้ กดเลือกตัวละคร หน้าจอก็เปลี่ยนเป็นวอลเปเปอร์ประจำแพทช์ ใช้เวลาดาวน์โหลดข้อมูลไม่นาน ตัวละครชื่อ ‘Tatsumaki’ ก็ได้ยืนอยู่ในห้องนั่งเล่นของฐานกิลด์ จากนั้นจึงค่อยกดปุ่มคีย์ลัด สลับจอไปหน้าโปรแกรมวอยซ์แชต กดเข้าไปนั่งรอในห้องพูดคุยที่ยังไม่มีใครมาแต่จะอยู่เฉยๆ ก็ใช่ที่ ระหว่างรอคนอื่นมาจึงไปตั้งร้านขายของ หารายได้เข้ากระเป๋าว่าไปแล้ว เพราะต้องเป็นฝ่ายจ่ายค่าห้องเลิฟโฮเต็ล เงินขายของที่เอาไปแลกเงินเยนมาเลยเริ่มร่อยหรอ คราวนี้คงได้เวลาฟาร์ม [5] เงินใหม่สักทีหากตั้งขายของไม่ทันไร เสียงแจ้งเตือนว่ามีคนเข้าห้องพู
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (3)
ที่แท้คือเรื่องแค่นี้ ถึงมันจะขึ้นอยู่กับคู่กรณีก็เถอะ แต่ถ้ามีพยานหลักฐานแล้วยังต้องกลัวอะไร กังวลเรื่องไม่เป็นเรื่องแท้ๆ เพราะงั้นนอกจากไม่เฉลยหรือช่วยปลอบใจแล้ว ทัตสึโตะยังตั้งร้านขายของให้เป็นระบบซื้อ-ขายอัตโนมัติทิ้งไว้ ส่วนตัวเองก็ไปกินข้าวอาบน้ำเสียเสร็จสรรพเป็นเวลาชั่วโมงกว่า กลับมาอีกทีถึงค่อยเห็นรายชื่อบุคคลในห้องสนทนาที่มุมซ้ายบนของจอเพิ่มมาสองคน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือหัวข้อพูดคุยเมื่อครู่ เดาได้เลยว่าถ้าเขาสวมหูฟังเมื่อไหร่ต้องปวดหูแน่นอน“ฉันจะติดคุกจริงเหรอ ไม่เอาน่า!?!”“…”เป็นอย่างที่คิด ทัตสึโตะดึงที่ครอบหูฝั่งขวาออกไว้ด้านหลังก่อนนวดกกหูฟังเพื่อนคุยกันไปพลาง“อ่า เริ่มอยากให้นายโดนฟ้องจริงๆ ละ” โซตะ เพื่อนกลุ่มเดียวกันในสมัยมัธยมปลาย “จะกลัวอะไรนักหนา คาเฟ่นั่นไม่มีกล้องวงจรปิดรึไง ถ้าโดนฟ้องก็เอาคลิปกล้องไปให้ฝั่งนั้นดูสิ”เฉลยไปซะแล้ว น่าเสียดาย ทัตสึโตะคิดพลางกดเปิดไมค์“ไม่ดีเหรอ นายอาจจะเป็นพระเอกเหมือนโชวก็ได้” เขาเอ่ยต่อจากโซตะ “แต่ไม่รู้ว่าพระเอกเรื่องนี้จะโดนหมายเรียกไปสถานีตำรวจหรือฟ้องขึ้นศาลก่อนรึเปล่านะ”“หน็อย ทัตสึ ฉันรอนายตอบแชตอยู่ตั้งนาน ฝากโชวถามก็แล้
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (4)
ตามปกติแล้วพวกเขาจะรวบรวมวัตถุดิบเพิ่มประสิทธิภาพหรือจำพวกไอเทมหายากที่ดรอปจากการล่าไว้ที่คนใดคนหนึ่ง ถ้าไม่เอาไว้ที่เขาเองก็มิฮิเมะ เพื่อเอาไปขายแล้วมาแบ่งรายได้เข้าคลังกิลด์ พอถึงจำนวนแล้วค่อยมาแลกเป็นเงินเยนหารกันอีกที ส่วนถ้าได้มาเป็นอุปกรณ์สวมใส่ คอยดูว่าใครต้องการไหม ถ้าไม่ก็เอาไปขายต่อเหมือนกันซึ่งด้วยตอนนี้ทุกคนมีอุปกรณ์ทุกอย่างถึงขั้นสูงสุดแล้ว เลยไม่จำเป็นต้องเก็บใช้เอง แค่มาดูกันว่าไอเทมแต่ละอย่างมีราคาตลาดเท่าไหร่ จะได้เงินคืนมาเท่าไหร่“หมวกไฮดราตอนนี้สี่สิบล้านโกลด์”โชวเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบไปเช็กราคาในตลาดประมูล“ราคาขึ้น?” ส่วนโซตะเป็นฝ่ายจด “อาทิตย์ที่แล้วเหมือนจะสามสิบ”“ตียากขึ้นก็งี้ เพิ่มเงื่อนไขการตีเกราะมาเมื่อแพทช์ล่าสุดไม่ใช่เหรอ” ตามด้วยชูยะลากเสียงเนือย “เป็นงูแท้ๆ จะเกราะหนาอะไรเยอะ มีดฉันเกือบขึ้นเหลือง [6] ”“…มังกรต่างหาก”โชวส่งเสียงค้านมาลอยๆระหว่างที่เพื่อนคุยถกกันเรื่องราคา คนที่ควรตั้งใจฟังอย่างเขาก็กดสลับจอ เปิดบราวเซอร์หาเพลงฟัง สายตาเลื่อนไปตามลิสต์เพลงที่บันทึกไว้และเปิดแบบให้เป็นการเริ่มเล่นแบบสุ่ม หากก่อนจะสลับจอกลับก็เหลือบไปเห็นจุดสีแดงแจ้ง
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (5)
“เฮือก! ตอบมาแล้ว”เวลาเที่ยงคืนสิบห้านาที โมโมะกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงโดยที่มือจับสมาร์ตโฟนแน่น ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อความอีกฝั่งเด้งขึ้นมาTatsu : วันไหนครับ กับเวลานั่นสิ วันไหนดีนะ แต่วันธรรมดาเธอเรียนกับงานพาร์ทไทม์อยู่แล้ว เพราะงั้นก็ต้องเป็นเสาร์-อาทิตย์ ดวงตาสีอ่อนกลอกมองเพดานครู่หนึ่งก่อนขยับปลายนิ้ว พิมพ์ตอบคำถามMOMO : วันเสาร์สัปดาห์หน้า ตอนบ่ายสาม สะดวกไหมคะเป็นเวลาที่ไม่ช้าไม่เร็วเกินไป พิมพ์ส่งไปแล้วก็เอาสมาร์ตโฟนพิงกับหมอน นอนคว่ำ หนุนคางไว้บนหลังมือรอคำตอบ ช่างเป็นช่วงเวลาที่ใจเต้นไม่เป็นส่ำครั้นเห็น ‘อ่านแล้ว’ และเฝ้ามองว่าบับเบิลข้อความจะเด้งขึ้นมาเมื่อไหร่รออยู่ราวสองสามนาทีTatsu : ตกลงครับโมโมะเลยเป็นอันกรี๊ดในลำคอดีดตัวขึ้นนั่ง มือยังสั่นอยู่แต่ก็อดทนพิมพ์ตอบไปMOMO : ขอบคุณค่ะ! *ตื่นเต้น*‘อ่านแล้ว’ ขึ้นทันที คราวนี้ไม่มีบับเบิลมาแล้ว หากในอกก็ยังเต้นตึกตัก มือสั่นด้วยความตื่นเต้นระคนกระดากอาย ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ต้องทำใจกล้าลองเสิร์ชหาเว็บบอร์ดหาคู่นอนตามที่ตะล่อมถามเพื่อนมา ทั้งยังต้องไถหาคนที่น่าจะสะอาด ปลอดภัย ไว้ใจได้อีกต่างหากถึงจะรู้ว่ามัน
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (6)
เมื่อวาน ทัตสึโตะส่งโลเคชั่นเลิฟโฮเต็ลให้คู่นัดคนใหม่ ไม่ใช่ที่เดียวกับตอนโคยูกิ แต่เป็นอีกที่ที่สะอาดและให้ความเป็นส่วนตัวกับลูกค้าสูงเช่นกัน ซึ่งเมื่อถึงเวลาออกจากหอ เขาก็หยิบเนคไทติดกระเป๋าไปด้วยเส้นหนึ่งแม้จะไม่ค่อยมั่นใจว่าฝ่ายนั้นได้อ่านข้อมูลรสนิยมแล้วรึเปล่า หรือต่อให้อ่านก็อาจจะไม่เข้าใจ เพราะเขาใส่ไปแค่ ‘พิเศษ’ เป็นคำที่รู้เฉพาะกันแค่นั้น ตอนที่คุยกันครั้งแรกในแชตก็ไม่ได้ถามถึง ทัตสึโตะจึงคาดว่าโอกาสไม่ได้อ่านหรืออ่านไม่เข้าใจมีสูงมาก ยิ่งกับคนที่เพิ่งเข้าใหม่ด้วย แต่กระนั้นเขาก็ไม่ได้ทักไปถามย้ำอยู่ดี เพราะในมุมหนึ่งเกิดนึกสนุก ว่าถ้าเกิดเจ้าตัวเจอตรงหน้าเข้าจริง บางทีอาจจะตกใจจนขอยกเลิกไปเลยก็ได้ พอคิดถึงสีหน้าปฏิกิริยาแล้วมันเลยอดใจไม่ไหว ต่อให้มีแววเสียค่าเช่าห้องฟรีก็ตามแต่ก่อนจะไปที่นัดหมายจริงๆ ทัตสึโตะก็แวะร้านสะดวกซื้อก่อนซื้ออุปกรณ์ป้องกัน เพราะคราวที่แล้วตอนโคยูกิเป็นอันสุดท้ายในกล่อง มาถึงเวลานี้เลยต้องซื้อใหม่ กล่องเดียวก็พอ อย่างไรคงเป็นวันไนท์สแตนด์อยู่แล้ว คนที่จะรับรสนิยมของเขาได้มีไม่เยอะนักหรอกระหว่างจ่ายเงิน สมาร์ตโฟนก็มีแจ้งเตือนMOMO : ฉันมาถึงที่ที่
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (7)
เขาเงียบมองหน้าอีกฝ่ายอึดใจหนึ่ง“โมโมะ ใช่ไหมครับ”ด้วยส่วนสูงที่ต่างกันทำให้หญิงสาวต้องเงยหน้ามองกลับ แต่ทัตสึโตะก็ไม่เข้าใจว่าจะมองกันตาค้างอะไรขนาดนั้น หัวคิ้วถึงได้ขยับ พร้อมกับดวงตาคนตรงหน้าเบิกกว้างขึ้น เสียงร้อง “อ๊ะ” ดังออกมาเบาๆ คล้ายว่าเพิ่งรู้ตัว“ชะ เชิญค่ะ!”เจ้าตัวเบี่ยงออกให้เขาได้เข้าไป จังหวะที่เดินผ่านจึงใช้โอกาสลอบมองทางหางตาเล็กน้อย ยิ่งเห็นผมสีอ่อนที่ตัดสั้นระบ่าติดกิ๊บสีขาว ดวงตากลมโต กับการแต่งตัวด้วยเสื้อแขนยาวทับด้วยเสื้อไหมพรมแขนกุดปักลายดอกไม้แล้วก็ยิ่งตงิดใจ ภาพการคาดเดาก่อนหน้าแตกออกเป็นชิ้นส่วนทีละนิดไม่ใช่คนวัยทำงานไม่พอ ดูแล้วยังอายุน้อยกว่าเขาด้วยซ้ำ ส่วนส่วนสูง… เกรงว่าอาจจะเพิ่งเข้ามหาลัยหรือน้อยกว่านั้นอีก ทัตสึโตะตรงไปที่เตียงพลางไล่ความคิดในหัว ถ้าเป็นกรณีหลังคงต้องปฏิเสธ เขาไม่มีความคิดอยากทำผิดกฎหมายด้วยข้อหาพรากผู้เยาว์กระนั้นราวกับรู้ความคิด อีกฝ่ายก็โพล่งขึ้น“คือว่า…! ฮิอิรางิ โมโมะ ค่ะ ตอนนี้เรียนอยู่มหาลัยปีสี่ กำลังจะอายุ...” พอเขาหันกลับไปค่อยเห็นว่าเจ้าตัวกำลังงับปากแน่น “เอ่อ… ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ…”“…”รู้ตัวแล้วสินะ ว่าไม่มีใคร
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (8)
ความเสียวซ่านทำเอาตั้งสติไม่อยู่ ภายใต้แสงไฟสลัว โมโมะได้แต่บิดตัวเร่าอยู่ใต้ร่างอีกฝ่าย ทัตสึ... เขาให้เรียกตัวเองว่าอย่างนั้น กำลังใช้นิ้วปลุกเร้าร่างกายเธออย่างรุนแรง ไม่ใช่แค่ใช้ปลายนิ้วกดไปตามจุดอ่อนไหว แต่ทั้งจังหวะ การกดน้ำหนัก และการงอนิ้วสัมผัสภายใน แทบจะทำให้เป็นบ้าอยู่บนเตียง เสียงครางสั่นลั่นออกจากปากทันทีครั้นเขากัดยอดถัน ไม่มีเวลาให้เขินอายเลยทั้งที่ต้องเปลือยเปล่าต่อผู้ชายแปลกหน้า แถมพอนึกอยากปิดบังส่วนสงวน ทัตสึก็จับมือเธอออกรวบขึ้นเหนือศีรษะห้ามไว้อีกไม่คิดเลยว่ามันจะรู้สึกดีขนาดนี้ จริงอยู่ที่เคยใช้ของเล่นกับตัวเองบ้าง แต่แบบนี้มันเทียบกันไม่ได้เลยอุณหภูมิ ลมหายใจ กลิ่นกายที่ไม่คุ้นเคย สัมผัสของมือที่หยาบด้านเล็กน้อยลูบไล้ไปตามผิว โมโมะพยายามหลับตากัดปากกลั้นเสียงหากก็ล้มเหลวทุกทีไป กระทั่งอีกฝ่ายผละออก ความเย็นของเครื่องปรับอากาศอาบให้หนาวเย็นชั่วขณะจนต้องลืมตา ถึงค่อยเห็นว่าเขาละไปทำอะไรกางเกงยีนส์พอดีตัวถูกถอดออกไปกองรวมกับเสื้อผ้าของเธอ ตามด้วยกางเกงชั้นในสีดำ สายตาโมโมะจ้องตามอย่างควบคุมไม่ได้ครั้นเห็นว่าใต้ฝ่ามือเรียวสวยนั้นคีบซองพ
อ่านเพิ่มเติม
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโมโมะ (9)
เขาให้อีกฝ่ายเข้าไปอาบน้ำก่อน ส่วนตัวเองก็นั่งรออยู่บนเตียง มือหนึ่งไถจอสมาร์ตโฟน อีกมือหนึ่งวางบนตัก ถูนิ้วโป้งกับข้อนิ้วกลางตามนิสัยเคยชิน เสียงน้ำจากฝักบัวกระทบพื้นแว่วมาจากอีกฟากของประตูไม้สีเข้มจริงอยู่ที่ตอนแรกไม่ได้คาดหวังเลยสักนิด แต่ตอนนี้ต้องบอกว่าเกินความคาดหมายอย่างมากทั้งเรื่องปฏิกิริยาตอบรับ เสียง สีหน้า รวมไปถึงเรือนร่างด้วย ยิ่งตอนที่มีรอยมือสีแดงประทับบนผิวสีขาวผ่อง นึกถึงเมื่อไหร่ก็อยากฟาดแรงๆ อีกสักหลายทีให้กลายเป็นสีช้ำ น่าเสียดายที่เจ้าตัวบอกว่าไม่เคยมีคู่นอนแบบนี้ เป็นครั้งแรกของเจ้าตัวเลยทำมากกว่านี้ไม่ได้อย่างไรก็ตาม นี่คงเป็นครั้งแรกที่เขานึกอยากให้อีกฝ่ายชวนต่อ...ทัตสึโตะพรูหายใจยาวเหยียดก่อนหันมองเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู“อะ... ทัตสึคุง เชิญค่ะ”โมโมะที่แต่งตัวชุดเดิมกอดผ้าเช็ดตัวใช้แล้วก้มหน้างุดเดินผ่านเขา สีแดงก่ำบนใบหูเป็นตัวบ่งบอกว่าตอนนี้เจ้าตัวไม่ยอมเงยหน้าขึ้นเพราะอะไร ท่าทางไร้เดียงสาจนน่าสงสัยว่าจะอายอะไรขนาดนั้น และถ้ารวมกับจุดน่าติดใจตอนมีเซ็กส์... ทัตสึโตะเลยเอียงคอข้องใจตามเล็กน้อยจนอีกฝ่ายชะงักเงยหน้ามองแบบหวาดๆ ราวกับดวงตากลมโตนั้นพูดได้
อ่านเพิ่มเติม
ดูเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status