All Chapters of สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย: Chapter 21 - Chapter 30

115 Chapters

บทที่ 8 คลื่นลมเปลี่ยนทิศ 1/3

“ทะ...ท่านใต้เท้าหวาง! ท่านอย่าไปหลงกลคนเหล่านี้นะขอรับ! ข้าถูกใส่ร้าย! ข้าไม่ได้สั่งซื้อเหล็กกล้าอันใดทั้งนั้น บัญชีนั่นต้องเป็นของปลอมที่กู้เย่หลีทำขึ้นมาแน่ ๆ!”เสิ่นจื่อรุ่ยตะเกียกตะกายลุกขึ้น หมายจะพุ่งเข้าไปแย่งสมุดบัญชีในมือของราชครูหวาง ทว่าขุนนางเฒ่าผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวในราชสำนักมาหลายสิบปี มีหรือจะดูไม่ออกว่าลายมือและตราประทับในสมุดเล่มนั้นคือของจริงแท้แน่นอน!โทษฐานซ่องสุมอาวุธและกำลังคนคือการกบฏ! โทษประหารเก้าชั่วโคตร! หากเขายังขืนปกป้องเดรัจฉานผู้นี้ต่อไป มีหวังตระกูลหวางที่เป็นญาติฝั่งมารดาของพระสนมและพระสนมเสิ่นกุ้ยเฟยได้ถูกลากลงนรกไปด้วยแน่!เมื่อต้นไม้ล้ม ฝูงลิงย่อมแตกฉานซ่านเซ็น!“บังอาจ! หลักฐานมัดตัวแน่นหนาปานนี้ เจ้ายังกล้าพ่นวาจาเหลวไหลโยนความผิดให้พระชายาอีกหรือ!” ราชครูหวางตวาดลั่นจนหนวดสั่น ถอยกรูดหนีเสิ่นจื่อรุ่ยราวกับเห็นตัวกาลกิณี ขุนนางเฒ่าหันไปสั่งการทหารองครักษ์เสื้อแพรด้วยเสียงเฉียบขาด“พวกเจ้ามัวยืนบื้ออันใดอยู่! จับตัวนักโทษกบฏเสิ่นจื่อรุ่ยผู้นี้ไปคุมขังที่คุกหลวงเดี๋ยวนี้! ข้าจะนำสมุดบัญชีเล่มนี้ไปถวายฝ่าบาทด้วยตนเอง!”“ขอรับ!!”ทหารองครักษ์เสื้อแพรนั
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 8 คลื่นลมเปลี่ยนทิศ 2/3

ฮ่องเต้ตวาดลั่นจนราชครูหวางที่คุกเข่าอยู่หมอบราบไปกับพื้นสั่นเป็นเจ้าเข้า หลักฐานชิ้นนี้ใหญ่หลวงนัก แม้ฮ่องเต้จะโปรดปรานเสิ่นกุ้ยเฟยเพียงใด แต่เรื่องที่กระทบกระเทือนถึงราชบัลลังก์ พระองค์ย่อมไม่อาจหลับตาข้างเดียวได้ที่สำคัญ... เซี่ยเปี้ยนซางเป็นคนเปิดโปงเรื่องนี้กลางแจ้ง! บีบให้พระองค์ต้องลงดาบตระกูลเสิ่นอย่างไม่มีทางเลี่ยง! อันธพาลผู้นี้จงใจโยนกองเพลิงเข้ามาในวังหลวงชัด ๆ!“ให้กรมอาญาสอบสวนให้ดี...เรื่องนี้ใช่เรื่องใส่ร้ายกันหรือไม่...หากเป็นเรื่องจริงข้าจะไปขอคำอธิบายกับสนมรักด้วยตนเอง และจะลงโทษคนที่คิดล้มล้างราชบัลลังก์ของข้า!”แน่นอนว่าเสิ่นกุ้ยเฟยเป็นสตรีเรียบร้อยอ่อนหวานน่าทะนุถนอม นางไม่มีวันคิดเรื่องทรยศเขาเป็นแน่ แม้ว่านางจะให้กำเนิดองค์ชายถึงสององค์ให้ตน แต่ทั้งสองคนรักใคร่ปรองดองกัน เว้นแต่พวกขุนนางชั่วยุยง ไม่ได้การเขาควรต้องจับตาเหล่าขุนนางให้ดีในขณะเดียวกัน ณ ตรอกแคบอันมืดมิดหลังจวน หนิงหย่วนโหวข่าวการจับกุมตัวหนิงหย่วนโหวด้วยข้อหากบฏ แพร่สะพัดมาถึงจวนโหวรวดเร็วดุจลมพัด บ่าวไพร่ในจวนต่างวิ่งวุ่นเก็บข้าวของหนีตายกันจ้าละหวั่น...แม้ยังไม่มีคำสั่งปิดจวนเพราะเกรงบารมีเสิ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 8 คลื่นลมเปลี่ยนทิศ 3/3

มือหนาเอื้อมไปดึงปิ่นปักผมหยกขาวออกจากมวยผมของนาง ปล่อยให้เส้นผมสีดำขลับดุจแพรไหมสยายเต็มเตียง แววตาของเขาที่จ้องมองนางบัดนี้ไม่ใช่แววตาของอันธพาลราชสำนัก ทว่ามันคือแววตาของบุรุษที่หิวโหย บุปผาในอ้อมกอดจนแทบคลั่ง หากจับนางต้มกินได้คงทำไปแล้ว“เงินสองแสนตำลึงทองนั่นเป็นของเจ้า ส่วนค่าจ้างที่เจ้าต้องจ่ายให้ข้าที่บากหน้าไปทวง ก็คือเรือนร่างของเจ้า” เซี่ยเปี้ยนซางใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงริมฝีปากล่างอวบอิ่มของนางอย่างแผ่วเบา แต่แฝงไปด้วยความเสน่หาและความปรารถนาอยากครอบครอง“ท่านอ๋องเพคะ!”“ชู่ว์!!!”สิ้นเสียงริมฝีปากหยักลึกฉกวูบลงมาปิดกั้นถ้อยคำประท้วงของกู้เย่หลีทันที!มันไม่ใช่จุมพิตที่อ่อนหวานเหมือนน้ำผึ้ง ทว่ามันคือจุมพิตที่ดุดัน ร้อนแรง และโหยหาดุจพายุไฟที่มอดไหม้ทุ่งหญ้าแห้งแล้งในฤดูคิมหันต์! กู้เย่หลีสะท้านไปทั้งร่าง มือเล็กที่เคยดันแผงอกของเขากลับแปรเปลี่ยนเป็นขยุ้มเสื้อคลุมสีนิลของเขาไว้แน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว“อื้อ...”เสียงครางอืออาในลำคอของนาง ยิ่งเป็นการจุดเชื้อไฟให้คนด้านบน เซี่ยเปี้ยนซางผละริมฝีปากออกมาเพียงชั่วอึดใจเพื่อซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดจนกู้เย่หลีแอ่น
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 9 อุ่นเตียง 1/3

อาภรณ์ชิ้นสุดท้ายที่เป็นป้อมปราการระหว่างนางและเซี่ยอ๋องร่วงหลุดไปพร้อมกับแสงเทียนที่เคยสว่างดับพรึ่บ ทว่าแสงจันทร์ที่ส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่างรำไรกลับทำให้เซี่ยเปี้ยนซางยิ่งมีอารมณ์กำหนัดมากขึ้นไปอีกลมหายใจอุ่นร้อนของเขาพ่นรินรดผิวหน้านวลเนียนใสของกู้เย่หลี แม้เคยอยู่ชายแดนตากแดดมาหลายปี แต่ทว่าสภาพอากาศเหล่านั้นไม่เคยทำอันตรายต่อผิวนางได้เลย เซี่ยเปี้ยนซางต้องยอมรับว่าเขาพบนางครั้งแรกสะดุดตาเพียงใด พบกันอีกครั้งก็ยังสะดุดตาไม่เปลี่ยนและยิ่งตอนนี้นางอยู่ในกำมือของเขาแล้ว...“ท่านอ๋อง...ข้ายัง...” นางพยายามคิดหาข้ออ้าง ด้วยเรื่องบนเตียงมิได้เชี่ยวชาญ หากแต่จะเอ่ยกลับรู้สึกพูดไม่ออกเสียอย่างนั้น คล้ายกับหากพูดออกไปเกรงว่าตนเองจะโกหก“ยังอันใดหรือ...พระชายาของข้า” เสียงทุ้มของเขาเดิมก็ฟังแล้วสยิวไปทั้งอกมากพอตัวอยู่แล้ว แต่ยามนี้เพิ่มความแหบพร่าด้วยไฟปรารถนาเข้าไปอีกยิ่งทำให้มันรู้สึกเสียวไปทั้งอก โดยเฉพาะเมื่อเรือนร่างกำยำของเขาที่เปลือยเปล่า เหลือเพียงกางเกงชั้นในสีขาวตัวบางที่กั้นกลางระหว่างเราตอนนี้ในห้องมืดสนิทมองเห็นภาพใด ๆ ไม่ชัดเจน แต่ทว่าผิวสัมผัสและความรู้สึกกลับเด่นชัดเสียจ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 9 อุ่นเตียง 2/3

เหมือนเขากำลังสนุก ยิ่งทำให้นางทรมานได้เขายิ่งชอบ ทั้งยังจะให้นางพูดเรื่องน่าอายออกมาอีก นี่เขาเคยอุ่นเตียงกับสตรีหรือไม่ นางอยากรู้นัก... ว่าสตรีเหล่านั้นจะโดนเขาทรมานเช่นนี้หรือไม่นะ“ท่านรีบทำเถอะ” นางกระแทกเสียงด้วยความโมโหปนความปรารถนาที่ลุกโชน เพราะแท่งหยกที่จดจ่อเอาแต่บดขยี้เกสรจนนางระทดระทวยไปหมดแล้ว และที่สำคัญนางต้องการสิ่งที่มากกว่านั้น“พระชายาร้อนแรงเช่นนี้ดีนัก...ข้าชอบ...แต่เราเร่งรีบกันเช่นนี้ดีหรือ”มารดามันเถอะ! นี่ยังมีหน้ามาถามอีกหรือว่าดีหรือไม่ นี่เขาตั้งใจให้นางโมโหจนตายหรือไม่ แต่ไม่นานร่างกายใหญ่ยกสะโพกถอยแล้วกดลงมาทำให้นางไม่ทันตั้งตัว“อื้อ...เจ็บ...เบาหน่อยสิ”“ก็เจ้าเร่งรีบ...ข้าตามใจเจ้านะ...นี่เจ้ายังบ่นข้าอีกหรือ”นี่คงเป็นคืนเข้าหอที่น่าปวดหัวที่สุดสำหรับกู้เย่หลี สาบานให้ตายเถอะ... นี่หรือคืออ๋องจอมโหดเหี้ยมที่ผู้คนทั้งต้านโจวต่างหวาดเกรง!แต่เมื่อนางคิดเพ้อเจ้ออีกครู่คนตัวใหญ่กดตัวตนลงมาเต็มรักทำให้นางพูดไม่ออกจนต้องใช้สองมือตีเขารัว ๆ แต่นั่นก็ยังไม่พอร่างใหญ่ไม่รอให้นางคุ้นชินชักออกไปโถมเข้าหาอีกครั้ง และอีกครั้ง จากความคับแน่นจนเจ็บปวดในตอนแรกเกิด
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 9 อุ่นเตียง 3/3

“ข้ารังแกเจ้าตรงไหนกัน... เมื่อคืนตอนที่เจ้าร้องไห้น้ำตาคลอ ร้องขอให้ข้าหยุดพักน่ะ... ร่างกายของเจ้ากลับรัดข้าแน่นไม่ยอมปล่อยเลยนะเย่หลี...เจ้าไม่ควรโกหกร่างกายตัวเอง”“ทะ... ท่านอ๋อง! คนหน้าหนา! หยุด...หยุดพูดจาเหลวไหลเดี๋ยวนี้นะเพคะ!” กู้เย่หลีอับอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี นางดิ้นขลุกขลักหวังจะลุกหนีไปให้พ้นจากอสูรร้ายตนนี้“ข้าจะไปอาบน้ำแล้ว! วันนี้ข้ายังมีบัญชีหนี้สินและคลังสมบัติที่ต้องจัดการอีกมาก ปล่อยข้าเถิดเพคะ!”“สภาพเจ้าเดินไหวหรือ เรี่ยวแรงก็หดหาย จะไปอาบน้ำเองได้อย่างไร...มาเถิด ในฐานะสามีที่แสนดี ข้าจะปรนนิบัติ อาบน้ำให้เจ้าเอง” คนตัวใหญ่เอ่ยขึ้นพลางส่งสายตาเจ้าเล่ห์และเขาไม่พูดเปล่า เซี่ยเปี้ยนซางตวัดวงแขนอุ้มร่างของกู้เย่หลีที่ห่อหุ้มด้วยผ้าห่มลอยหวือขึ้นแนบอก ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินอาด ๆ เข้าไปหลังฉากกั้นที่มีอ่างน้ำไม้ที่อวลไปด้วยไอความร้อนเตรียมพร้อมเอาไว้อยู่แล้ว บ่าวไพร่ในจวนนี้รู้ใจและรู้เวลาเจ้านายเป็นที่สุด!“ข้าอาบเองได้เพคะ! ท่านอ๋องปล่อยข้าลงนะ... อ๊ะ!”ยังไม่ทันสิ้นเสียงประท้วง ร่างเปลือยเปล่าของกู้เย่หลีก็ถูกจับจุ่มลงไปในน้ำอุ่นจัด เซี่ยเปี้ยนซางก้าวตามลงมา
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 10 เมล็ดพันธุ์แห่งความหวาดระแวง 1/2

“ฝ่าบาทเพคะ... ก่อนที่หม่อมฉันจะตาย ฝ่าบาทมิสงสัยหรือเพคะ เหตุใดเซี่ยอ๋องจึงขัดขวางการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ของสองตระกูล!”คำกล่าวนั้นของเสิ่นกุ้ยเฟย วิ่งวนอยู่ในพระเศียรฮ่องเต้จ้าวหมิงหยวนที่กำลังตื่นตระหนกกับเลือดบนลำคอขาวผ่องของพระสนมคนโปรด ถึงกับชะงักงันนัยน์ตามังกรหรี่แคบลงทันทีเพราะราชวงศ์จ้าวที่ครองต้านโจวนั้นมีที่มาจากเลือดเนื้อผู้เสียสละของตระกูลเซี่ย จนได้บรรดาศักดิ์เป็นอ๋องต่างแซ่ญาติต่างสาย ตอนหลังจากอดีตเซี่ยอ๋องสิ้นพระชนม์อำนาจทางการทหารตกไปยังตระกูลกู้มาหลายสิบปี จนกระทั่งเขาครองราชย์ได้สิบปีเริ่มเกิดสงครามขึ้นแต่ชนวนเหตุนั้นแต่เดิมไม่ควรมี ได้แต่คิดว่าแคว้นรอบ ๆ ต้องการขยายอาณาเขต จนกระทั่งลืมฉุกคิดไปได้อย่างไรว่าเซี่ยอ๋องเองก็ยังมีอำนาจ แม้ยามนี้จะเป็นแค่อันธพาลอันดับหนึ่งก็เถอะ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่มักใหญ่ใฝ่สูง“เจ้าหมายความว่าอย่างไร หว่านชิง”เสิ่นกุ้ยเฟยซุกใบหน้าที่อาบไปด้วยน้ำตาลงกับแผงอกกว้างของโอรสสวรรค์ ซ่อนรอยยิ้มมาดร้ายเอาไว้มิดชิด ทว่าน้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับสั่นเครือและเต็มไปด้วยความจงรักภักดีอย่างสุดซึ้ง“ฝ่าบาทลองไตร่ตรองดูเถิดเพคะ เซี่ยอ๋อง
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 10 เมล็ดพันธุ์แห่งความหวาดระแวง 2/2

‘นังดอกบัวขาวซูเยว่ซินผู้นี้ ช่างดิ้นรนหาทางรอดได้เก่งกาจสมกับที่เคยแย่งสามีข้าในชาติก่อนจริงๆ...’ กู้เย่หลีพึมพำกับตนเองเบา ๆ ไม่ให้ใครได้ยิน ก่อนจะเหยียดยิ้มเย็นชาที่มุมปาก“นางคงคิดว่าสตรีในห้องหออย่างข้า พอโดนข้อหาแพศยาคบชู้เข้าไป ก็จะเอาแต่เก็บตัวร้องไห้ ไม่กล้าสู้หน้าผู้คนล่ะสิ หึ! แผนเดิม ๆ น่าเบื่อเสียจริง” กู้เย่หลีกล่างอย่างรู้เท่าทันชีวิตที่แล้วนางเจ็บปวดมามากพอแล้ว... นางยังจำได้ดีถึงตอนที่ซูเยว่ซินไปคุกเข่าบีบน้ำตาหน้าจวนโหว จนชาวบ้านที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางพากันก่นด่านางสาดเสียเทเสีย ทำให้นางอับอายจนไม่กล้าย่างก้าวออกจากจวน เป็นเหตุให้เปิดทางสำหรับคนชั่วทั้งสองนั้นร่วมมือวางแผนกำจัดตระกูลกู้“พระชายาจะให้กระหม่อมส่งคนไปจับกุมพวกที่ปล่อยข่าวลือมาตัดลิ้นทิ้งเลยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?” ม่ออิงเสนอด้วยใบหน้าเรียบตึงเช่นเดิม ทว่าแววตาแฝงจิตสังหารเต็มเปี่ยม“ไม่จำเป็น ตัดลิ้นพวกสวะไปก็ไร้ประโยชน์...อย่าเหนื่อยโดยไม่จำเป็น” กู้เย่หลียกมือห้าม นางเอื้อมมือไปหยิบกล่องไม้จันทน์ใบเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา แล้วส่งปึกกระดาษนับสิบแผ่นลงตรงหน้าม่ออิง“เอาสิ่งนี้... ไปคัดลอกสักพันฉบับ แล้วจ้าง
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 11 ข้ามาแล้ว 1/3

ณ บริเวณหน้าประตูจวนเซี่ยอ๋อง เหล่าองครักษ์เสื้อแพรนับร้อยนายพร้อมอาวุธครบมือยืนเรียงรายปิดล้อมทุกทางออก บรรยากาศตึงเครียดจนชาวบ้านที่อยู่ละแวกนั้นพากันปิดประตูหน้าต่างหนีตายกันจ้าละหวั่น‘สวีหาน’ หัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรผู้มักใหญ่ใฝ่สูง นั่งอยู่บนหลังม้าด้วยท่วงท่าโอหัง ในมือชูม้วนราชโองการสีเหลืองทองอร่ามเอาไว้แน่นเพื่อประกาศอำนาจ“เซี่ยอ๋อง! ฝ่าบาทมีรับสั่งให้ท่านและพระชายาเข้าวังไปรับการไต่สวนข้อหากบฏ! เร่งออกมาคุกเข่ารับราชโองการเดี๋ยวนี้ หากขัดขืน... อย่าหาว่ากระหม่อมไม่เกรงพระทัย!”ถ้อยคำดุดันตะโกนลั่นอย่างได้ใจเพราะคิดว่าวันนี้อย่างไรเซี่ยอ๋องต้องคุกเข่าให้ตนเอง ทว่า... สิ้นเสียงคำรามของเขาเพียงอึดใจเดียว! สวีหานได้ยลอำนาจจวนเซี่ยอ๋องของจริงปัง!! โครม!!ประตูไม้เนื้อแข็งบานใหญ่ของจวนอ๋อง ไม่ได้ถูกเปิดออกอย่างสุภาพชน ทว่ามันถูกถีบจากด้านในอย่างแรงด้วยพลังวัตรที่แข็งแกร่งจนบานประตูกระเด็นหลุดออกจากบานพับ ปลิวเฉียดหัวม้าของแม่ทัพสวีไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด!ม้าศึกตกใจส่งเสียงร้องฮี้กึกก้อง ยกขาทั้งสองขึ้นฟ้าจนแม่ทัพสวีหงายหลังร่วงลงมาก้นกระแทกพื้นอย่างหมดสภาพ!ท่ามกลางความโกลาหลของ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 11 ข้ามาแล้ว 2/3

มือหนาของเขากอบกุมมือเล็กของกู้เย่หลีที่สวมชุดหรูหราสีฟ้าอ่อนเอาไว้แน่น ทั้งสองก้าวเดินอาด ๆ เข้ามากลางท้องพระโรงด้วยท่วงท่าองอาจ ราวกับกำลังเดินเล่นชมสวนหลังบ้าน หาได้มีความยำเกรงต่อโอรสสวรรค์ หรือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้แม้แต่น้อย!ที่สำคัญ... เมื่อเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าขั้นบันไดมังกร ทั้งสองกลับยืนหยัดตัวตรงหลังตรงเชิดหน้าไม่กลัวฟ้าไม่เกรงดิน และไม่มีทีท่าว่าจะคุกเข่าทำความเคารพโอรสสวรรค์เลยแม้แต่ครึ่งก้าว!“เซี่ยเปี้ยนซาง! กู้เย่หลี! พวกเจ้าช่างกำแหงนัก! เห็นเจิ้นนั่งอยู่ตรงนี้ เหตุใดจึงไม่คุกเข่า!” ฮ่องเต้จ้าวหมิงหยวนตวาดลั่นจนเสียงสะท้อนกึกก้องไปทั่วตำหนักจินหลวน ความอดทนที่สะกดกลั้นไว้ขาดผึงทันทีอันที่จริงต้องบอกว่ากุ้ยเฟยพยายามกล่อมให้จ้าวหมิงหยวนไร้ความอดทนต่อเซี่ยเปี้ยนซางอยู่ถึงจะถูกเซี่ยเปี้ยนซางแค่นยิ้มมุมปากมองท่าทีญาติผู้พี่ที่หูเบาจนอยากจะใช้มือฟาดเรียกสติ เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ล้วงมือเข้าไปในสาบเสื้อแล้วชูป้ายทองคำ สลักลายมังกรห้าเล็บขึ้นมาแกว่งเล่นไปมาเบา ๆ แสงสีทองตกกระทบดวงเนตรฮ่องเต้และเหล่าขุนนางตาถั่วจนต้องหรี่ตาลง“ฝ่าบาทลืมไปแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ ว่าอดีตฮ่องเต
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more
PREV
123456
...
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status