All Chapters of รักติดเรท Nc35+: Chapter 251 - Chapter 260

ดวงตากลมโตจ้องมองเชลยหนุ่มตัวเองที่กำลังถูกคนของตัวเองอัดหมัดหนักๆ เข้าใส่ ทั้งเท้าใหญ่ๆ ยกถีบยันอีกฝ่ายด้วยความสะใจ แต่ยัง ยังไม่พอหรอก ความแค้นของเธอมันมีมากเหลือเกิน มีมากพอๆ กับความเสียใจที่ผู้ชายคนนี้ได้สร้างให้เธอ          “พอได้แล้ว เดี๋ยวมันก็ตายก่อนหมดสนุกพอดี”เธอร้องห้ามมิ่งกับหมายให้หยุดมือและเท้า ส่วนคนที่ถูกมัดตรึงไว้กับเสากลางห้องได้แต่ไอแค่กๆ พร้อมกับมีเลือดซึมออกตามหน้าและมุมปากเมื่อปากและหน้าแตกตามแรงอัดกระแทกของหมัดหนักๆ ของบอดี้การ์ดผู้ภักดีของกัญญาณี          แค่ก! แค่ก! แค่ก!          เหมันต์ไอติดต่อกันหลายครั้งพร้อมกับพยายามนึกน้ำเสียงที่แม้จะพยายามดัดให้เล็กแหลม แต่มันก็ยังคุ้นหูเหลือเกิน ยิ่งยามเจ้าหล่อนเดินเข้ามาใกล้กลิ่นตัวก็ยิ่งคุ้นเคยปลายจมูก ทำให้เขานึกแล้วนึกอีกว่าผู้หญิงสารเลวคนนี้คือใคร          &l

          “อ่า...ให้ตายสิวะ! ยัยโรคจิต หยุดมือเดี๋ยวนี้นะ อ่า...อื้อ นั่นแหละ บีบแรงๆ อ่า...เสียว ให้ตายสิ กูเกลียดมึงยัยคุณหนูเลว! อ่า...อื้ม”เขาทั้งแค้นทั้งชัง แต่ก็ยังคงบิดแอ่นเด้งเอวสอบกระแทกเข้าหามือน้อยที่สอดเข้ามาในกางเกงตัวเอง เขาต้องการมากกว่านี้ เหมันต์ไม่ได้ต้องการแค่มือน้อยๆ ของเจ้าหล่อน แต่สิ่งที่ต้องการคือความคับแน่นของกายสาว อยากให้หล่อนมอบมันให้และตอดรัดตัวเองเหลือเกินตอนนี้          แข้งขาแข็งแรงอ่อนแรงทิ้งร่างคุกเข่ากับพื้นกระเบื้องเย็นเยือกทันที ดีที่โซ่ที่ล่ามตรึงเขาไว้นั้นยาวเลยทำให้เขาคุกเข่ากับพื้นได้ กัญญาณีย่อตัวคุกเข่าตามคนตัวใหญ่ยังคงสนุกบีบนวดความเป็นบรุษของเหมันต์ในกางเกงไปอย่างเพลิดเพลินมือ          “อ่า...ไม่ไหวแล้ว พอได้แล้วนังบ้า อ่า...ไม่ไหวแล้ว อ่า...”          “อือ...ไม่ไหวเหรอ อยากได้มากกว่านี้ไหม”

“คะ...ใครบอกว่าฉันเจ็บ!”ทั้งๆ ที่เจ็บแทบจะอยากขยับตัวหนีแต่ก็ทำไม่ได้ ตอนนี้เธอนั่งคร่อมขย่มเหนือตักหนาของเหมันต์โดยมีเจ้าปลิงทะเลน้ำลึกตัวอวบอ้วนของชายหนุ่มแทรกตัวอยู่กลางหว่างขา เธอจะแพ้ไม่ได้ เธอเดินมาไกลจนขนาดนี้แล้ว ที่ร่ำเรียนมาคงถึงเวลาต้องใช้ในภาคปฏิบัติแล้ว สองเรียวแขนที่เกี่ยวรั้งไหล่หนาก็เปลี่ยนมาโอบกอดลำคอหนาแล้วขยับตัวเคลื่อนไหวทันทีอย่างที่เคยได้เรียนรู้และดูหนังผู้ใหญ่มา แต่ด้วยความไม่ประสีประสาทำให้เจ็บร้าวที่กลางหว่างขาทุกครั้งที่เกิดแรงเสียดสีของท่อนเนื้อและความคับแน่นของเธอ“โอว์...อย่าช้าสิ จัดการแรงๆ ขย่มกูแรงๆ เลยนังคุณหนูโรคจิต อ่า...ขย่มเร็วอีก อ่า...แน่นมากเป็นบ้า ให้ตายสิวะ แกะมือได้ไหม แกะมือ แกะตาก็ได้ ดันนมที่เสียดสีหน้าอกขึ้นมาหาปากกูหน่อยสิวะ อ่า...”ตอนนี้เหมันต์แทบคลั่งเมื่อไม่สามารถโอบกอดรัดคลึงคนที่ขย่มบนตักตัวเองได้ เพราะมือกับเท้าถูกมัด แถมตาก็ถูกมัดอีก ไม่มีโอกาสได้มองร่างขาวๆ ของกัญญาณียามเคลื่อนไหวกระแทกตัวขย่มท่อนเนื้อตัวเอง สิ่งที่เชลยหนุ่มทำได้ตอนนี้คือได้แต่จินตนาการภาพในหัวบวกกับแอ่นเด้งยกเอวข

“ทะ...ทำอะไรของนายนายเขม”          “มันไม่จบแค่นี้หรอก ต้องการไม่ใช่เหรอ อยากได้กูเป็นผัวคืนนี้กูก็จะจัดให้มึงอย่างงามเลยยัยคุณหนู”          “อ่ะ...อ่อย เขม...เจ็บ” แล้วอีกครั้งที่ปลิงทะเลตัวใหญ่ของเขากระแทกเข้ามากลางหว่างขาของเธอโดยมีเขาคร่อมทับอยู่เหนือร่าง          “เมื่อกี้ใจร้อนไป ตอนนี้ค่อยเป็นค่อยไปกัน”เขาจัดการถอดเสื้อตัวเองออกทิ้งไปจนตอนนี้เหลือร่างเปลือยไม่ต่างจากคนตัวเล็กที่เขากำลังสอดตัวเองภายในกายคับแน่นของหล่อน          “อ่า...สวยมาก เพิ่งรู้ว่าคุณหนูนุ๊กนิ๊กสวยขนาดนี้ อ่า...” มือใหญ่สากกร้านของเขาลูบไล้ตามร่องอกอวบอิ่มพร้อมกับโน้มหน้าลงไปซุกซบแล้วตวัดลิ้นสากเลียระรัวไปกับยอดอกสีชมพูระเรื่อ ส่วนยอดอกอีกข้างก็มีมือของเขากอบกุมบีบเคล้นขยำไปด้วย       &nb

กัญญาณีหอบสังขารแอบย่องเดินกลับมาบ้านในตอนเช้ามืด และกว่าจะเดินมาถึงบ้านก็ลำบากไม่น้อย สองขาที่พาเดินกลับมานั้นแทบจะพาร่วงล้มตั้งหลายครั้ง เธอขาสั่นตลอดทางที่เดินกลับมา โชคดีที่ไม่มีใครเห็นตอนมาถึงบ้าน พอมาถึงเธอก็เข้าไปในห้องน้ำเพื่อถอดเสื้อผ้าส่องกระจกสำรวจร่างกายตัวเองทันที          “คนระยำ!” เธอมองร่องรอยที่เกิดขึ้นจากปากหนาของเหมันต์          “คนซาดิสม์!” เธอเพิ่งรู้ว่าคนอ่อนโยน แสนดี สุภาพจะมีด้านนี้ด้วย มือน้อยลูบไล้ไปตามร่างเปลือยเปล่าตัวเองจนมาหยุดมือที่หน้าท้องแบนราบแล้วก็ยิ้มเขินเมื่อคิดถึงเรื่องระหว่างตัวเองกับคนตัวโต          “คนบ้า! ใหญ่เป็นบ้า” เธอยกมือปัดตีอากาศไปมาเมื่อภาพปลิงทะเลยักษ์น้ำลึกของชายหนุ่มฉายซ้ำเข้ามาในหัว และภาพตอนมันแทรกตัวเข้าออกกลางหว่างขาก็ยิ่งทำให้เธอเขินเสียอาการจนต้องทรุดตัวนั่งกับพื้นกระเบื้องเย็นๆ ของห้องน้ำ   &n