All Chapters of รักติดเรท Nc35+: Chapter 261 - Chapter 270

“คุณหนูเป็นอะไรมิ่ง” เจียมใจที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องครัวหลังสั่งงานเด็กในบ้านเสร็จเห็นมิ่งอุ้มคุณหนูคนเล็กของตัวเองกึ่งวิ่งผ่านหน้าตัวเองก็เอ่ยถาม          “ไม่สบายครับป้าเจียม ผมต้องรีบไปโรงพยาบาล บอกเสี่ยด้วยนะครับว่าคุณหนูไม่สบาย” แล้วมิ่งก็รีบหันหน้าสาวเท้าหนักๆ ตัวเองไปต่อทันที ส่วนเจียมใจก็รีบวิ่งไปกดต่อสายหาเสี่ยบุญเส็งเพื่อแจ้งเรื่องของกัญญาณีทันที ซึ่งรอไม่นานปลายสายก็กดรับสาย          “เสี่ย ตอนนี้คุณหนูไม่สบาย”          “ยัยนุ๊กนิ๊กน่ะเหรอ”          “ใช่เสี่ย นายมิ่งกำลังพาไปโรงพยาบาล เหมือนว่าเป็นลมหมดสติด้วยนะคะ” เจียมใจบอกร้อนรน          “คนอึดทนอย่างมันเนี่ยนะไม่สบาย” เขาถามกลับมาทั้งๆ ที่สีหน้านั้นเครียดเหลือเกินด้วยใจท

“เสี่ยก็เป็นห่วงทุกครั้งนั่นแหละครับ ถ้าคุณหนูสังเกต คุณหนูจะรู้เองว่าที่ผ่านมานั้นเสี่ยห่วงคุณหนูมากแค่ไหน แต่เสี่ยก็ปากแข็งทำพูดทำร้ายจิตใจทั้งๆ ที่ลับหลังทำอะไรเพื่อคุณหนูมากมาย” มิ่งเอ่ย เพราะลับหลังของหญิงสาวแล้วตนและหมายได้รับคำสั่งลับจากเสี่ยบุญเส็งอยู่เสมอ“ไม่คุยกับพี่มิ่งแล้ว ฉันจะพักผ่อนแล้ว”“คุณหนูไม่เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเหรอครับ” มิ่งถามเพราะเป็นห่วงหญิงสาวที่ตัวเองเอ็นดูเหมือนน้องสาว“ถ้าหากเรื่องที่นุ๊กนิ๊กเสียสิ่งมีค่าของลูกผู้หญิงให้กับเขานั้นไม่เสียใจค่ะ พี่มิ่งก็รู้ว่านุ๊กนิ๊กรักเขา” เธอตอบไม่เต็มเสียงนัก“ผมรู้ว่าคุณหนูรักมัน แต่ยังไงก็ไม่ควรทำแบบนี้ ปล่อยมันไปเถอะครับ เลิกเล่นสนุกและเลิกเอาตัวเองไปเกลือกกลั้วกับมันเถอะครับ ยังไงมันก็ไม่คู่ควรกับคุณหนู อีกอย่างที่ผ่านมามันก็ทำร้ายจิตใจคุณหนูมาตลอด แล้วทำไมถึงยังต้องแคร์มันด้วยครับ” มิ่งไม่ได้เอ่ยในฐานะบอดี้การ์ด แต่เอ่ยในฐานะพี่ชายคนหนึ่งที่ห่วงน้องสาวอย่างเธอ ซึ่งกัญญาณีก็รู้ดีว่ามิ่งนั้นเป็นห่วงและหวังดีกับตัวเองมากแค่ไห

“เชลยไม่มีสิทธิ์ออกคำสั่งบอกแล้วยังไงล่ะ” เธอตอบแต่ก็ยอมเดินอ้อมไปย่อตัวนั่งคุกเข่าด้านหลังชายหนุ่มแล้วนำกุญแจที่ตัวเองมีติดตัวตลอดออกมาแกะปลดล็อกโซ่ตรวนที่มัดข้อมือของเหมันต์ออก และเธอก็ได้เห็นว่าข้อมือของเขามีแผลจากการเสียดสีของโซ่ที่รัดข้อมือ          “เจ็บไหม?” เธอจับมือเขาถามออกไปอย่างเผลอตัว ส่วนเหมันต์ที่กำลังจะผลักคนตัวเล็กและชักมือดึงกลับก็หยุดนิ่งเมื่อแหงนเงยหน้าสบกับดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความห่วงใยตนเอง แต่แล้วก็ต้องกัดกรามแน่นเมื่อแผลที่ข้อมือและทุกอย่างที่เป็นตอนนี้เพราะเธอ          “ลองถูกล่ามโซ่ถูกขังไม่เห็นเดือนเห็นตะวันดูไหมล่ะ แล้วจะรู้ว่าเจ็บไหม” เขาชักดึงมือกลับแล้วก็คว้ากล่องข้าวผัดที่ใช้ปากแกะเปิดกล่องข้าวก่อนหน้านี้ขึ้นมาตักกินทันที          แค่ก! แค่ก! แค่ก!          ด้วยความรีบกินทำให้สำลักจนกัญญ

“อ่า...ไม่ไหวแล้ว ได้โปรดเถอะ ได้โปรดนำตัวเองกระแทกเข้ามาในตัวนุ๊กนิ๊กเถอะ ไม่ไหวแล้ว อื้อ...”ทันทีที่ปากหนาผละจูบออก เธอก็ตวัดเรียวแขนที่กำเกร็งแน่นข้างลำตัวก่อนหน้ามาโอบรอบลำคอหนาพร้อมกับขอร้องให้เขาทำแบบวันนั้นอีกครั้ง เพราะตอนนี้เธอรู้สึกทนไม่ไหวแล้ว มันร้อนไปทั่วร่างดั่งมีไฟลุกอยู่ในท้องน้อยและไม่ใช่แค่มีกองเพลิงในท้อง แต่มีคลื่นทะเลยักษ์ด้วยในความรู้สึกตอนนี้กัญญาณีไม่อาจต่อต้านและปฏิเสธความต้องการตัวเองได้ในตอนนี้“ติดไวเหลือเกินยัยคุณหนูร่าน!”น้ำคำเย้ยหยันดังลอดออกมาจากริมฝีปากหนาพร้อมกับมือใหญ่แกะเรียวแขนเธอที่กอดโอบลำคอหนาของเขาออก ก่อนจะเคลื่อนตัวถอยห่างออกไปจัดการกับเสื้อผ้าที่ใส่เหมือนไม่ใส่ของตัวเองออก เมื่อจัดการกับเสื้อและกางเกงบ็อกเซอร์ตัวบางที่ยัดขาทั้งสองข้างในขากางเกงตัวเองเดียวออกจนเหลือแต่กายเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อสวาทเม็ดโตผุดซึมขึ้นตามร่างกายกำยำที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของบุรุษที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ“อ่ะ...อื้อ” เสียงครางหวานดังลอดออกมาจากริมฝีปากน้อยของคุณหนูคนสวยเมื่อกำลังถูกจับเ

“อ่ะ...อื้อ” แล้วเธอก็ต้องยอมรับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อปลิงทะเลน้ำลึกกระแทกอัดเข้ามาในปากตัวเอง เธอใช้มือน้อยทั้งสองจับโคนเนื้อของเขาแล้วมองหน้าของเขาที่ก้มมองเธออยู่ก่อนหน้านี้แล้วก็หลับตาไล่น้ำตาของตัวเอง เธอจุกจนน้ำตาเล็ดเลยแหละ เขาใหญ่จนไม่สามารถจะเคลื่อนไหวได้ และก็ตกตะลึงมาก มันเข้ามาในปากเธอได้ยังไง “อ่า...อย่านิ่งสิ ขยับดูดเร่าผมสิคุณหนูนุ๊กนิ๊ก อ่า...อื้อ”เอวสอบร่อนกระแทกเคลื่อนไหวท่อนเนื้ออวบใหญ่ของตัวเองเข้าออกในปากน้อย ปากของเจ้าหล่อนเล็กมาก แต่ก็ตอบรับความใหญ่โตของเขาที่ยัดเยียดให้ได้อย่างลงตัว “อ่ะ...อื้อ” เสียงกระแทกท่อนเนื้อและเสียงปากน้อยดูดเร่าท่อนเนื้อบุรุษดังขึ้น เธอน้ำตาเล็ดทุกครั้งยามเอวสอบกระแทกลึกเข้ามาจุกลิ้นไก่ของเธอ เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะได้ออรัลเซ็กซ์ให้ชายใดมาก่อน และไม่คิดจะทำด้วย เพราะมันน่าเกลียดเกินจะทำ แต่แล้วทุกอย่างก็ชัดเจน ตอนนี้เธอกำลังออรัลเซ็กซ์ให้เหมันต์ “อ่า...นั่นแหละ แบบนั้นแหละ เรียนรู้ไวดีเหมือนกันนี่” เขาชมเธอพร้อมกับกดหัวเธอที่ยกขึ้นจากพื้นเล็กน้อยเข้าหาหว่างขาตัวเอง อีกมือของเขาก็เท้ายันพื้นกระเบื้องยกตัว