ANMELDENสองเดือนต่อมาหลังจากงานแต่งงานเล็ก ๆ ถูกจัดขึ้นด้วยความรักของทั้งสองและมีญาติผู้ใหญ่ฝ่ายชาย ฝ่ายหญิง เพื่อนและคนสนิทมาร่วมยินดี ตอนนี้ฟองเบียร์ก็ตั้งครรภ์ได้หกสัปดาห์แล้ว ฟองเบียร์กำลังนั่งกินขนมดูซีรีส์อยู่ในห้องนั่งเล่นของเรือนหอราคาร้อยล้าน เพราะตั้งแต่มีเจ้าตัวเล็ก เธอก็กินเก่งมาก และที่หนักคือห่างสามีไม่ได้เลย จนนาธานต้องสั่งให้วิทวัสเอางานมาส่งให้เขาทำที่บ้าน หรือถ้านาธานต้องไปดูงาน หล่อนก็ต้องเอาเสื้อตัวเก่าที่มีกลิ่นเหงื่อสามีมานั่งดมเพื่อไม่ให้ตัวเองหงุดหงิดและร้องไห้เวลาห่างสามี“พี่ธานคะ มานี่หน่อยค่ะ คิดถึงจังเลย” หล่อนร้องเรียกสามีที่นั่งทำงานอยู่อีกห้องให้มาหาตนที่ห้องนั่งเล่น“ครับผม จะไปเดี๋ยวนี้แหละครับเมียจ๋า...” นาธานตอบลากเสียงยาวพร้อมกับรีบเดินสาวเท้าไว ๆ มาหาภรรยาช่างอ้อนของตน“ว่าไงครับ คิดถึงแล้วทำไงครับ” เดินมาทรุดกายนั่งข้างภรรยาพร้อมกับยกมือลูบท้องของภรรยาคนสวยไปมา“อยากหนุนตักค่ะ”“ได้สิครับ” เขายิ้มให้ยอดดวงใจ แล้วขยับนั่งใหม่แล้วตบหน้าขาตัวเอง
“ไม่เลย เราไม่เคยรู้จักกันเลย คุณไม่ใช่คนในแชตของฉันอีกต่อไปแล้ว”ปากพูดอย่างแต่ในใจตอนนี้แทบเต้น ดีใจที่เขากล้าเอาดอกบัวมาง้อและขอแต่งงาน หล่อนแทบอยากกรี๊ดและตกลงกอดและหอมแก้มเขาแรง ๆ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะยังโกรธเรื่องที่เขาทิ้งเธอไว้ที่หัวหินคนเดียว แล้วหลังจากนั้นก็หายเงียบไปตั้งห้าวัน พอโผล่มาก็มาขอความรัก แบบนี้จะให้หล่อนเชื่อได้ยังไงว่าเขาจริงจังและจริงใจทุกคำพูดที่เปล่งออกมา“ให้พี่เป็นคนในชีวิตจริงได้ไหม พี่ไม่อยากเป็นคนในโลกออนไลน์ของน้องอีกแล้ว แต่งงานกันนะครับ พี่รักฟองเบียร์จริง ๆ นะครับ” นาธานยังคงพยายาม แม้ว่าเจ้าหล่อนจะปฏิเสธอีกกี่ครั้งเขาก็จะพร่ำบอกรักและขอเธอแต่งงานอยู่ตรงนี้“ฟองเบียร์ลูก” เสียงของผู้มาใหม่ดังขึ้น พร้อมกับร่างอ้วนท้วมเดินเร็ว ๆ มายังห้องของลูกสาว แต่แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อมีผู้ชายตัวยักษ์คุกเข่าขวางทางเข้าห้องของลูกสาวตน“ป๋ามาทำไมไม่บอกลูกก่อนคะ” ฟองเบียร์ดีใจที่ได้เห็นหน้าผู้เป็นพ่อและก็ตกใจ ทำไมต้องมาตอนนี้ด้วย“มาเซอร์ไพรส์ไงลูกพ่อ แล้วนี่ใครล่ะ มาเกะกะลูกตาอยู่
กลับมาจากหัวหินได้ห้าวันแล้ว หลังจากกลางดึกวันนั้น หล่อนตื่นขึ้นมาก็นอนอยู่คนเดียว มองหานาธานก็ไม่เจอ เดินไปดูในห้องน้ำก็ไม่เจอ จะมีก็แต่โน้ตแปะไว้ที่กระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้งไว้ว่า“พี่มีธุระด่วน พี่ต้องรีบไป ขอโทษนะครับที่อยู่ทานข้าวเช้าด้วยไม่ได้ รักนะครับ”หล่อนโกรธมาก เมื่ออ่านโน้ตจบก็บดบี้ทิ้งทันที และเช้าวันนั้นเองก็พาร่างบอบช้ำที่มีแต่รอยราคีที่นาธานฝากไว้เต็มตัวไปหมด ทั้ง ๆ อากาศเมืองไทยร้อนแต่หล่อนก็ต้องใส่ผ้าพันคอปกปิดรอยไว้“ไปเที่ยวกลับมาแทนที่จะแฮปปี้ แต่เนี่ยอะไร กลับมานั่งเศร้าเนี่ยนะ ยัยฟองเบียร์” ลลิตามาหาเพื่อนรักที่คอนโดฯ เพราะตั้งแต่กลับมาจากหัวหินฟองเบียร์ดูไม่สดใสเลย ถามคำตอบคำ แววตาที่เคยสดใสก็หม่นหมอง และเมื่อวานพงศกรก็แวะมาหา ไม่รู้คุยอะไรกัน พงศกรถึงได้หน้าเศร้ากลับบ้าน“เบื่อแก ฉันว่าฉันกลับไปหาป๋าเหลิมที่โคราชดีไหมแก” นี่คือสิ่งที่เฝ้าคิดมาตลอดหลายวัน เพราะอยู่คอนโดฯ ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น วัน ๆ เอาแต่นั่งคิดอะไรเดิม ๆ ซ้ำ ๆ เปิดดูข้อความเก่า ๆ ที่คุยกัน น้ำตาหล่อนก็คลอเบ
“ชูว์! ไม่ไหวแล้วค่า...ฟองเบียร์ อะ! โอว์!" นักเขียนสาวร้อนแรงเร่งแรงขย่มรักของตนหนักหน่วงโดยมีคนตัวโตช่วยอีกแรง น้ำในอ่างอาบน้ำกระเซ็นจนแทบจะหมดอ่าง แล้วไม่นานทั้งสองก็ได้พานพบกับความสุขที่เฝ้าฝันถึง“โอว์! อ่า!"“อ่า! โยว์!"สองเสียงร้องครางต่างกันแต่มีความสุขเหมือนกัน ฟองเบียร์กระตุกเกร็งร่าง นาธานเองก็เช่นกันพร้อมกับปล่อยธารน้ำหลากของตนฝากไว้กายเล็กฉ่ำหวานของหญิงสาว“ไม่ไหวแล้ว ฟองเบียร์เหนื่อย ง่วง อะ! อุ๊ย!" เป็นต้องสุดปากแรง ๆ เมื่อเอวสอบยกกระแทกหยอกเย้า“อ่า! ก็อยากน่ารัก ตอดรัดพี่แรงทำไมละ ชูว์!" ยิ่งเธอบิดเบือนหน้าหนีเขาก็ยิ่งอยากแกล้ง จึงขยับบิดเอวสอบไปมาแล้วก็ได้ผล เมื่อมือเล็กที่ดันอกของเขาจิกเล็บลงบนอกเขาด้วยความเสียวร้อน“อ่า! หยุดเลยนะ พอได้แล้ว และก็ อะ! อ่า!" เป็นต้องงอตัวด้วยความเสียว เมื่อมือใหญ่ยื่นมาบิดยอดอกของหล่อน“อ่า! ได้ยังไง ปากนี่ช่างพูดดีนะ ต้องหาอะไรอุดปากสักหน่อยแล้วที่รัก” ว่าแล้วก็ยกร่างเล็กถอดถอนออกจากแก่นกายร้อนของตน“จะ..ทำอะไรอีก”
“คุณหลอกล่อให้ฉันสมยอมน่ะสิ อะ! อ่า!" ยังพูดไม่ทันจบก็ต้องร้องครางเมื่อปากหนางับเข้าที่ติ่งหูของหล่อน“หึหึ พี่เก่งไงครับ อย่าเสียเวลาพูดเปลืองน้ำลายแบบนี้เลย เก็บน้ำลายไว้ให้พี่ดูดกินและใช้ปากให้เป็นประโยชน์ดีกว่านะจ๊ะที่รัก”นาธานเอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์ มือใหญ่เคลื่อนมาจับไหล่มนแล้วเคล้นคลึงหนักหน่วง ใบหน้าคมซุกไซ้ลำคอระหง ดูดเม้มจนเกิดรอยแดง เคลื่อนไล่เคราสากถูไถมายังลำคอของฟองเบียร์ สาวเจ้าแอ่นคอแหงนเงยขึ้นส่ายเย้าบิดไปมาด้วยความทรมานเสียว มือเล็กยกขึ้นโอบกอดร่างใหญ่ด้วยความเผลอไผล ปากน้อยเผยออ้าครวญครางไม่ได้ศัพท์“อ่า! คุณธาน อือ! ฟองเบียร์ร้อนเหลือเกิน ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย อะ! อือ!" หล่อนร้องครวญครางพลางลูบไล้กรีดเล็บสวยของตนตามแผ่นหลังกว้าง แอ่นอกเล็กเบียดสีไปกับคนเหนือร่าง“อืม! ที่รักของพี่ อ่า! พี่ชอบเวลาที่เราเรียกร้องและต้องการพี่แบบนี้เหลือเกิน โอว์! อ่ะ!" นาธานคำรามก้องเมื่อเท้าเล็กถูไถกับก้นปอดของเขาไปมาในน้ำ เขาจึงไม่อาจรอช้าได้อีกต่อไป ขยับกายเล็กน้อย แล้วมือใหญ่อีกข้างเคลื่อนไปนำแก่นกายร้อนสอดแทรกแหวกเข้าไ
“อะ! ยะ..อย่าทำแบบนี้สิ นายควรจะ...อะ! อุ๊บ! อือ!"ปากหนาฉกจูบปากเล็กช่างพูดช่างเถียงทันที น้ำคำที่จะเอ่ยออกมากลืนกลับลงไปเหมือนเดิม มือใหญ่ฟอนเฟ้นเต้างามหนักหน่วง ปากร้ายก็บดจูบเอาแต่ใจ สอดแทรกเรียวลิ้นสากไปกอดเกี่ยวเลี้ยวรัดคลึงกับเรียวลิ้นน้อยที่พยายามถดถอยหนีตน มือเล็กที่ถูกรวบตรึงเหนือหัวก็ถูกปล่อย เมื่อมือใหญ่เคลื่อนมาบังคับใบหน้าสาวเจ้าให้แอ่นรับจูบเอาแต่ใจตน“อะ! อ่า! หวานเหลือเกินฟองเบียร์ พี่อยากกินน้องในอ่างเหมือนที่น้องเขียนในนิยาย” ถอนจูบร้อนออกมาเอ่ย พลางส่งสายตาหื่นกระหายให้คนมึนเมากับรสจูบหญิงสาวได้แต่มองใบหน้าของคนทรงเสน่ห์พร้อมกับความสงสัยและคำถามมากมายในหัว ทำไมถึงต้องพ่ายแพ้ทุกคราที่เขาสัมผัส หล่อนอ่อนแรง เรี่ยวแรงก็หดหายทุกครั้ง เพียงแค่จูบเดียวก็เล่นเอาหล่อนแทบทรงตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำไม่ได้แล้ว“ฉะ...ฉันไม่ต้องการแบบในนิยาย”กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอแล้วพูดออกมา มือเล็กที่เป็นอิสระก็ดันใบหน้าของบุรุษออกห่างจากลำคอของตน แต่ยิ่งพยายามห้ามก็เหมือนยิ่งยุ นาธานยิ่งกอดรัดร่างหล่อนขึ้นมากอดแนบเนื้อไปกับตัวเข

![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





