로그인공유
116 กลิ่นอาหาร
게시일:
2026-07-27 20:58:35
최신 챕터
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 148 ใจเย็นๆ
"ใจเย็นๆ ก่อนนะจูน อย่าเพิ่งตื่นตูม" ตินพยายามพูดปลอบน้องสาวให้คลายความกังวล ทั้งที่ในใจของเขาเองก็เริ่มเต้นระรัวด้วยลางสังหรณ์ที่ไม่ดี "อาจจะเป็นขบวนรถของพวกผู้มีอิทธิพลหรือนักการเมืองแถวนี้ก็ได้ เดี๋ยวพี่จะลองเปิดไฟเลี้ยวเบี่ยงเข้าเลนซ้ายให้พวกเขาแซงไปก่อน" ตินค่อยๆ ตบไฟเลี้ยวซ้ายแล้วแตะเบรกชะลอความเร็วลงเพื่อหลบทางให้ แต่ทว่า รถเอสยูวีสีดำสองคันที่ประกบข้างกลับไม่ยอมแซงผ่านไป หนำซ้ำยังจงใจเบียดรถของตินให้อยู่ในกรอบ พร้อมกับมีรถอีกสองคันเร่งเครื่องแซงขึ้นไปดักหน้าขบวนรถของวริศอย่างรวดเร็ว "พี่ติน! เขาไม่ยอมไปค่ะ! เขาขับเบียดเราแล้ว!" จูนกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ ชี้มือไปที่รถคันข้างๆ ที่กำลังบีบเลนเข้ามาเรื่อยๆ "โธ่เว้ย! พวกมันจงใจชัดๆ!" ตินสบถลั่น มือสองข้างกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน พยายามประคองรถไม่ให้เสียหลักลงข้างทาง "คนพวกนี้เป็นใครกันคะพี่ติน เขาต้องการอะไรจากพวกเรา" "พี่ก็ยังไม่รู้..." ตินกัดฟันกรอด สายตาเพ่งมองผ่านกระจกหน้า แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นรถสปอร์ตคันหรูสีดำด้านที่คุ้นตาเป็นอย่างดี กำลังพุ่งทะยานแหวกขบวนรถเอสยูวีขึ้นมาด้วยความเร็วที
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 147 น้องเชียร์พี่
"อ้าว... ก็หนูพูดเรื่องจริงนี่คะ!" จูนลอยหน้าลอยตายิ้มแป้น "หนูดูออกตั้งนานแล้วนะว่าพี่ตินแอบชอบยัยฟาร์มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ไม่กล้าบอกเขาตรงๆ ใช่ไหมล่ะคะ มัวแต่วางฟอร์มเป็นพี่ชายแสนดีอยู่ได้ เดี๋ยวก็มีหมาคาบไปกินหรอก!" "ยัยเด็กนี่... พูดจาเพ้อเจ้อใหญ่แล้วนะเราน่ะ" ตินกระแอมไอแก้เก้อ พยายามมองตรงไปที่ถนนเบื้องหน้าเพื่อกลบเกลื่อน "เป็นเด็กเป็นเล็ก ใครสั่งใครสอนให้มาจับผิดผู้ใหญ่แล้วพูดจาแก่แดดแบบนั้นกันฮะ เดี๋ยวเถอะ จะโดนไม่ใช่น้อย" "หึหึ... ทำเป็นดุกลบเกลื่อน เขินล่ะสิคะพี่ชาย!" จูนหัวเราะคิกคักอย่างจับไต๋ได้ "ใครเขิน พี่ไม่ได้เขินสักหน่อย ขับรถอยู่อย่ามาชวนคุยให้เสียสมาธิน่า" ตินตอบเสียงแข็ง แต่หูของเขากลับเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด "พี่นั่นแหละค่ะที่เขิน! เนี่ยๆ ดูสิแก้มแดง หูแดงไปหมดแล้ว ยังจะมาปากแข็งอีก!" จูนยกนิ้วขึ้นชี้หน้าพี่ชายพร้อมกับเอียงคอแซวอย่างหยอกล้อ "แหม... พอพูดถึงฟาร์ทีไร อาการออกชัดเจนทุกทีเลยนะ ถ้าชอบเขาก็จีบเลยสิคะพี่ติน ตอนนี้ฟาร์เธอกำลังต้องการคนที่ไว้ใจได้และคอยดูแลเขาจริงๆ นะ หนูเปิดทางให้ขนาดนี้แล้ว ถ้าพี่ยังช้าอยู่อีก หนูจ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 146 ตามเธอกลับมา
"รับทราบครับนาย" เปารับคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและรวดเร็ว พร้อมกับเตรียมกระจายกำลังคนตามพิกัดทันที "ตามเธอให้ถึงที่สุด! กูจะไม่ปล่อยเธอไปไหนทั้งนั้น!" ธามออกคำสั่งกร้าวผ่านสายโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงดุดันและเฉียบขาด ไม่มีความลังเลใจหรือสับสนเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไปแล้ว ตอนนี้ความกลัวว่าจะเสียเธอไปจริงๆ มันเข้ามาครอบงำจิตใจของเขาจนหมดสิ้น "นายครับ... แล้วถ้าไอ้หมอนั่นมันขัดขวางล่ะครับ" เปาเอ่ยถามหยั่งเชิง "ให้พวกเราใช้ไม้แข็งเลยไหมครับ" "ถ้ามันกล้าขวาง... ก็จัดการมันซะ!" ธามกัดฟันพูดเสียงเหี้ยม "ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับผู้หญิงของกูทั้งนั้น!" "เข้าใจแล้วครับนาย ผมจะส่งพิกัดสดให้เดี๋ยวนี้เลยครับ" "อืม... ส่งมาให้ไวที่สุด แล้วพวกมึงก็รีบตามไปอย่าให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียวเด็ดขาด" หลังจากวางสายไป ธามก็เหยียบคันเร่งพุ่งทะยานรถออกไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกกลัวแล่นริ้วขึ้นมาเกาะกุมหัวใจจนปวดหนึบไปหมด ถ้าเขายังคงทำเป็นวางฟอร์ม ปากแข็ง และปล่อยให้เธอหนีไปอยู่ที่อื่นโดยไม่สนใจตามไป วันที่หัวใจของเขาต้องแหลกสลายคงมาถึงในไม่ช้า "ไม่... กูยอมไม่ได้เด
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 145 กูไม่ปล่อย
ทางด้านธาม เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องไปตามถนนสายยาว รถสปอร์ตคันหรูแล่นทะยานไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ธามจับพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขึ้นรอยขาวซีด เขากำลังเหยียบคันเร่งเพื่อหนีจากอะไรบางอย่าง แต่ยิ่งเหยียบเร็วเท่าไหร่ เขากลับยิ่งรู้สึกเหมือนวนเวียนอยู่ที่เดิม "โธ่เว้ย!" ธามสบถลั่นห้องโดยสารก่อนจะทุบพวงมาลัยเสียงดังสนั่น ความเจ็บบนฝ่ามือไม่ได้ช่วยลดความรุ่มร้อนในอกลงได้เลยสักนิด เขามองตรงไปยังถนนข้างหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่าและสับสน เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะขับรถไปที่ไหน เขาแค่ต้องการออกไปให้พ้นจากภาพจำตรงหน้าบ้านหลังนั้น ภาพที่ฟาร์ยืนอยู่ข้างหลังผู้ชายคนอื่น ภาพที่เธอตบหน้าเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง "ทำไมวะ... ทำไมกูต้องเป็นบ้าขนาดนี้ด้วย!" ธามเค้นเสียงพึมพำกับตัวเอง ลมหายใจหอบหนัก "แค่ผู้หญิงคนเดียว... แค่ลูกหนี้ที่หมดสัญญาไปแล้วคนเดียว ทำไมกูถึงตัดมันออกจากหัวไม่ได้สักที!" ภาพใบหน้าหวานที่เปื้อนคราบน้ำตา สายตาที่มองเขาด้วยความตัดพ้อ และรอยยิ้มเศร้าๆ ที่เธอเคยมอบให้ยามที่อยู่ด้วยกันในเพนท์เฮาส์ยังคงฉายซ้ำไปซ้ำมาราวกับภาพหลอน มันวนเวียนบีบคั้นหัวใจเขาจนแทบจะ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 144 หนูรักเขา
บนรถ "ฟาร์... ลูกโอเคไหม" วริศเอ่ยถามขึ้นทำลายความเงียบ มือหยาบกร้านเอื้อมมาลูบผมลูกสาวอย่างแผ่วเบาด้วยความรู้สึกผิดและสงสารจับใจ "หนูโอเคค่ะพ่อ..." ฟาร์หันมาฝืนยิ้มให้ แต่เป็นรอยยิ้มที่แห้งและดูเศร้าหมองที่สุดเท่าที่วริศเคยเห็นมา มันเป็นยิ้มที่วริศดูออกทันทีว่าเธอฝืนใจมากแค่ไหน รอยยิ้มนั้นมันแทบจะกรีดหัวใจคนเป็นพ่อให้ขาดเป็นเสี่ยงๆ "แน่ใจเหรอลูก ไม่ต้องฝืนใจบอกพ่อก็ได้นะ ถ้ามันเจ็บปวดขนาดนั้น..." "ค่ะพ่อ... หนูโอเคจริงๆ" เธอพยักหน้าเบาๆ พยายามกลั้นน้ำตาไว้ แต่ขอบตาของเธอกลับร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ เธอเบือนหน้าหนีไปมองทางอื่นอีกครั้ง พยายามซ่อนใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดไม่ให้พ่อเห็น วริศมองลูกสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและหวาดกลัว เขาถอนหายใจยาวก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "ลูกรัก... พ่อไม่อยากจะย้ำเตือนเรื่องที่ผ่านไปแล้ว แต่มันจำเป็นจริงๆ ลูกรู้ใช่ไหมว่าเขาเป็นมาเฟีย... แล้วลูกรู้ใช่ไหมว่าโลกที่เขาอยู่ โลกที่เขาสร้างขึ้นมา มันเต็มไปด้วยความอันตราย ความรุนแรงและความตาย" "ค่ะพ่อ... หนูรู้ค่ะ" ฟาร์ตอบเสียงแผ่ว นัยน์ตาสั่นระริก
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 143 ไม่เคยมีความรู้สึกดีๆ
ในขณะที่ธามกำลังนิ่งอึ้ง มือหนายกขึ้นแตะข้างแก้มที่รู้สึกชาหนึบ สายตาที่เคยวาวโรจน์ด้วยความโกรธกลับแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าและเจ็บปวด ความเจ็บที่แก้มมันเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บที่ใจ ไม่ใช่เพราะเธอตบเขาแต่เป็นเพราะเธอทำแบบนี้ต่อหน้าผู้ชายอีกคน พรึบ... ตินไม่รอช้า เขาเห็นท่าทีของธามที่ยังคงยืนนิ่งดูน่ากลัว เขาจึงรีบดึงตัวฟาร์เข้ามาหลบไว้ที่ด้านหลังของเขา ทันทีที่ร่างบางมาอยู่ข้างหลัง ตินก็ก้าวออกมาขวางหน้าเอาไว้ทันทีเหมือนเป็นโล่กำบัง "ถอยไปซะคุณธาม! ถ้าคุณยังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง ก็อย่ามาทำอะไรฟาร์อีก!" ตินเอ่ยเสียงกร้าว แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอยากที่จะปกป้องเธอ ธามมองผ่านไหล่ของตินไปที่ฟาร์ที่กำลังตัวสั่น แววตาของเขาสั่นไหวไปชั่ววูบ ก่อนจะแสยะยิ้มสมเพชออกมา "หึ... ปกป้องกันดีเหลือเกินนะ" "คุณโกรธผมได้ แต่อย่ามายุ่งกับฟาร์" ตินเน้นย้ำคำพูด ธามแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นชาและเจ็บปวด "หึ... โกรธงั้นหรอ มึงคิดว่ากูจะโกรธเรื่องที่ผู้หญิงตบหน้ากูงั้นเหรอ แกคิดผิดแล้ว... ที่กูรู้สึก... มันมากกว่าคำว่าโกรธว่ะ" เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้ตินหนึ่งก้าว สา
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 1 แจ้งตำรวจ
"แก ฉันกลับก่อนนะ" เสียงหวานของฟาร์เอ่ยบอกจูนเพื่อนรัก หลังจากที่จบคลาสสุดท้ายของวัน "อืม... กลับดีๆ ล่ะ ไว้พรุ่งนี้เจอกันนะแก" จูนโบกมือลาพร้อมรอยยิ้มสดใส ก่อนจะรีบวิ่งตรงไปยังรถยุโรปคันหรูที่มาจอดรอรับอยู่หน้าคณะเป็นประจำ พี่ชายของจูนลดกระจกลงมาทักทายคนเป็นน้องอย่างเอ็นดู ชีวิตของจูนถูกโรย
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 58 นวดไหล่
"หึ... ฉันแค่บอกว่าไม่ต้องมาทำงานใช้หนี้แบบทางการ แต่ตอนนี้ฉันเมื่อย... ยัยเด็กดื้ออย่างเธอต้องมาช่วยนวดให้ฉันหน่อยสิ" ธามเอ่ยหน้าตาย แววตาเจ้าเล่ห์พราวระยับ "แต่หนูไม่ได้มีหน้าที่รับจ้างนวดนะคะคุณธาม ฟาร์นวดไม่เป็นหรอกค่ะ" "แต่ฉันสั่ง... และคนเป็นลูกหนี้อย่างเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ" พูดจบ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 33 ตรงต่อเวลา
เวลาต่อมา 19.00 น"เชิญครับ" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยของบอดี้การ์ดชุดดำปลุกให้ฟาร์ตื่นจากภวังค์ความคิดอันโหดร้าย เขาเอื้อมมือไปผลักบานประตูบานใหญ่ตรงหน้าออกกว้าง พร้อมกับผายมือเชิญหญิงสาวด้วยท่าทีสุภาพ ทว่าแฝงความกดดันจนเธอปฏิเสธไม่ได้ "อึก! ขะ... ขอบคุณค่ะ" ฟาร์ลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่า
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 12 อวดดี
"ถึงยังไง คุณไม่มีวันได้ครอบครองหนูหรอก... " ฟาร์พยายามขัดขืน แต่แรงปะทะที่ได้กลับมาคือสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่เริ่มลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเธออย่างจาบจ้วง จนเธอทำได้เพียงกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นด้วยความทรมานใจที่ต้องพ่ายแพ้ต่อสัมผัสของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เคร้ง! เสียงแก้วคริสตัลถูกปัดกระเด็นไปกระท
다른 추천
วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา13.1K 조회수มาเฟียเถื่อนเมียเด็ก
หนูแดงอินดี้38.3K 조회수พยัคฆราช
ชะนีติดมันส์18.2K 조회수พันธะการรัก
แว่นมอลต์16.3K 조회수You are mine เมียรักของมาเฟีย
KhanomThai Story105 조회수ดอกไม้นายหัวเถื่อน
เย้ายวน345 조회수รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย
ม้าน้ำสีเงิน248 조회수Evil Dragon มังกรร้ายคลั่งรัก
ช่อเอื้องสีเหลือง6.1K 조회수
