Tous les chapitres de : Chapitre 151 - Chapitre 160

Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maaawa kay Ark nang makatanggap ako ng tawag mula kay Rina na sunduin ko raw ito sa airport dahil nasa Pilipinas na siya.Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanila ni Tanjiru, basta ang alam ko naglayas siya sa mansyon ng mga Aravazon at ngayon, doctor na siya. Ngayon lang din niya ako kinontak pagkatapos ng ilang taon, walang update sa isa't-isa o anuman, as in ngayon lang. Maraming baon 'to na chika kaya sorry na lang si Ark dahil mukhang hindi muna matutuloy ang loving-loving na gusto niya. Siya muna ang magbabantay sa mga bata since ako ang susundo kay Rina."Oh ba't nakasimangot ka dyan? Hindi ka ba masaya na magkakasama na kami ni Rina?" Nakataas ang kilay kong tanong sa kanya at naglahad ng kamay. Hilaw akong ngumiti sa kanya dahil hihiram lang naman ako ng kotse. Marunong naman ako magdrive at may kotse rin, kaso sa taas ng gasolina ngayon, mas gusto ko na lang magcommute para tipid. "Hiram ako ng susi ng sasakyan mo? Sigurado kasing mar

Halatang natigilan si Ark sa tanong ni Rina. Agad siyang tumingin sa akin, bakas ang pagsisisi at seryosong emosyon sa mga mata. Lumapit siya at naupo sa tabi ko sa sofa, sobrang lapit na halos maramdaman ko na naman ang init ng katawan niya."My mistake, Rina," seryosong saad ni Ark, diretsong nakatingin sa kaibigan ko. "Pinatagal ko ang galit ko noon dahil sa pride ko. Akala ko kasi, madali lang tiisin si Trina, na dapat hindi, kasalanan ko talaga. No'ng tuluyan siyang umalis, doon ko narealize na ako pala 'yong walang kwenta. Pero ngayon, ginagawa ko ang lahat para bumawi. I will never let myself lose her again."Napatitig ako sa kaniya. Grabe, wala man lang kaabog-abog kung mag-confess ng kasalanan sa harap ng ibang tao. Isn't he ashamed of himself? He's a billionaire and a former commander, yet he's begging me like a lost puppy?Napatango-tango si Rina, halatang na-impress sa sagot ng asawa ko. "Mabuti naman kung ganun. Because if you ever choose to hurt Trina again, I'll persona

Napansin kong napatingin si Tan sa gawi ni Rina, at 'yong kaibigan ko naman, kunwari nagse-cellphone ngayon. If I know kinakabahan na 'yan kasi formal meet na nila, though sa nalaman ko kay Ark, mukhang pinlano ni Tan na magkatabi sila ni Rina kanina sa eroplano. Love is in the air, and for second chance, maybe? Nakasuot ng itim na turtleneck shirt si Tanjiru at slacks, may bitbit na paper bag na mukhang mga pasalubong din para sa mga bata. Gaya ng sinabi ni Rina, mas nagmatured nga ang hitsura nito ngayon, lalo na't may suot itong manipis na salamin na nagdagdag sa kaniyang seryosong aura. "Kuya," bati ni Tanjiru kay Ark sabay baling ng tingin sa amin sa sala. Napadaan ulit ang tingin niya kay Rina na ngayon ay mukhang chill lang. "Hi, Trina. Hello, kids." "Tito Tanjiru!" patakbong lumapit sina Nicole at Nathan para mag-mano sa kaniya. Inabot naman ni Tanjiru ang dala niyang laruan sa dalawa na agad na nagpasalamat. "Tuloy ka, Tanjiru. Sakto, tapos na kaming magluto ng hapunan,"

Si Rina, nakaupo sa dulo ng sofa, habang si Tanjiru naman ay nasa kabilang dulo. Pero ang nakakatuwa, si Nathan nakahiga sa hita ni Tanjiru habang nilalaro ang buhok nito, at si Nicole naman sumisiksik sa gilid ni Rina habang nagpapaturo ng kung ano sa cellphone."Tito Tan, marunong ka po ba mag-drive ng tank tulad ni Papa?" tanong ni Nathan habang nakatingala sa kaniya."Oo naman, Nathan. Mas mabilis pa nga akong mag-drive kaysa sa Papa mo," seryosong sagot ni Tanjiru na may kasamang patagong sulyap kay Rina."Wow! Pwede po ba kaming sumakay doon next time?" tanong ulit ng anak ko."Sure. Sasama natin ang Tita Rina mo, para may doctor tayo kung sakaling mahilo kayo sa loob," hirit na naman ni Tanjiru.Narinig kong dumaing si Rina at pabagsak na ibinaba ang cellphone niya. "Tanjiru, pwede ba? Huwag mo nga akong isama sa mga plano mo sa buhay! Tsaka hello, hindi mahiluhin ang mga bata and fact about me hindi ako nahihilo. Kung makaparinig ka ah.""Talaga? E bakit no'ng nasa mansyon tay

"Tanjiru!" sigaw ko sabay hampas sa braso niya. Natawa siya nang malakas, 'yong tawang matagal ko nang hindi naririnig mula sa kaniya. Bumabalik na naman 'yong pagiging makulit niya katulad dati."See? Ang dali mo pa ring mapikon," sabi niya habang umiiling-iling.Pinaulanan ko na lang siya ng masamang tingin hanggang sa makarating kami sa tapat ng isang sikat na boutique hotel sa Quezon City kung saan ako nag-book para sa unang tatlong araw ko sa Pinas. Ipinark niya ang sasakyan sa may drop-off area.Bago pa ako makakilos para bumaba, mabilis siyang bumaba ng kotse para pagbuksan ako ng pinto. Kinuha na rin niya agad ang maleta ko sa likod at ibinaba 'yon sa may sidewalk."O paano, salamat sa paghatid. Pwede ka nang umalis," taboy ko sa kaniya habang hinahawakan ang hawakan ng maleta ko.Pero sa halip na sumakay ulit sa kotse niya, nanatili siyang nakatayo sa harap ko. Inabot niya ang kamay niya sa bulsa ng kaniyang slacks at may inilabas na isang maliit, makintab na silver na susi