All Chapters of My Russian Boss (SPG): Chapter 191 - Chapter 200

Naramdaman ko ang biglang pagbaba ng temperatura sa loob ng mess hall, at hindi iyon dahil sa tindi ng winter sa labas. Iyon ay dahil sa lamig ng tingin na ipinukol sa amin ni Tanjiru bago niya tuluyang iniwas ang mga mata niya.Why do I feel like napakalaki ng kasalanan ko? Nag-aalala lang sa akin si Doc Javier.Gusto ko siyang lapitan at magpaliwanag, pero pinigilan ko ang sarili ko. Iniiwasan kong pag-usapan saka ano naman ang sasabihin ko? Na siya ang mag-alaga sa akin? I can't do that! Nakakahiya!"Rina, pat4y," bulong sa akin ni Mira, bahagyang hinila ang laylayan ng jacket ko habang nakatingin din sa direksyon nina Tan. "Kitang-kita ni Captain. At grabe, kung nakamamatay lang ang tingin, malamang abo na si Doc Javier ngayon."Hindi ko siya masagot kasi sunod-sunod na naman akong naubo. Ang sakit na ng lalamunan ko at parang umiikot na ang paningin ko. Sobrang wrong timing naman kasi ng lagnat na ito, kung kailan okay na kami ni Tan, saka naman ako magiging ganito kahina.Dumati

"Baliw! Ang dumi ng utak mo, Mira! Grabe!" asik ko sa kaniya sabay bato ng unan na agad naman niyang nasalo habang tumatawa nang malakas. "Hindi 'no! Smack lang. Tsaka ano... kissing na normal lang. Walang ganiyang naganap!"Sinamaan ko siya ng tingin nang tingnan niya ako ng nakakalokong tingin. Grabe naman kasi sa laplapan! Halikan na mababaw lang! Wala pa kami sa ganung level.Pinaypayan ko ang mukha ko dahil nag-init na naman. Minsan hindi ko talaga kinakaya ang mga pinagsasabi ni Mira. Napaka-bast0s ng bibig."Wow, so may halikan na palang nagaganap sa inyo ngayon? Iba rin!" Sinuot niya ang tsinelas niya at lumapit sa kama ko, nakapamewang na tumingin sa akin. "Pero seryoso, Rina. Hindi mo sinagot ang tanong ko. Ano na ba ang status niyo? Kasi kung makapag-alaga 'yang si Captain sa'yo, daig pa ang asawang nanganak. Dito 'yan natulog sa tabi ng higaan mo kagabi, nakabantay talaga. Tapos kaninang umaga, nung nakita niyang gising na ako, nagpaalam pa siya nang maayos bago umalis par

Kanina pa ako kinukulit at tinutudyo ni Mira nang aminin kong kami na ni Tanjiru. Pero ngayon na papunta kami sa mess hall, hindi nakalagpas sa akin ang tinginan ng ibang nurse at doctor habang nagbubulungan.Alam kong ako ang topic nila, pero masyado akong masaya para pagtuunan 'yon ng pansin. There's nothing wrong being in a relationship with a Captain. Nagagawa naman namin ang tungkulin namin bilang doctor at sundalo.Anong gusto nilang mangyari? Maghiwalay kami? Ni hindi nga kami nakikita na magkaholding hands sa public tapos minsan lang din kami mag-usap."Huwag mo na lang sila pansinin, mga inggit lang 'yan," si Mira na nakataas ang kilay. Bawat nurse at doctor na nakakasalubong niya na nakatingin sa amin, sinasamaan niya ng tingin. "Kulang ang mga 'yan sa pansin. Magfocus ka na lang sa pagpapagaling. Hindi makakabuti na ma-stress ka. Kailangan mo ng lakas bukas kasi isasabak na naman tayo."Natawa ako ng mahina. "Grabe sa isasabak. Nakaka-enjoy nga, eh. Ang dami nating natulung

"Sabi niya kasi... nakita ka raw niya kagabi na labas-masok sa hallway namin. Alam niya na ikaw ang nag-alaga sa akin," paliwanag ko habang pinapanood ang reaksyon niya.Bahagyang nag-angat ng balikat si Tan, parang walang pakialam. "Let him know. Wala naman akong ginagawang masama. Inalagaan ko lang ang girlfriend ko na may sakit. May batas ba sa militar na nagbabawal doon?"Napangiti ako nang marinig ko ang salitang 'girlfriend' mula sa kaniya. It was so nice to hear, especially now that I had the Tanjiru I knew back, not the cold, stern Captain I met on my first day here."Wala naman," sagot ko habang pabalik ang tingin sa screen ng laptop. "Success! Na-send na lahat.""Good," sabi niya. Lumapit siya sa likod ko at ipinatong ang mga kamay niya sa balikat ko, dahan-dahang hinilot ang mga kalamnan kong medyo naninigas pa dahil sa lamig. "Ngayong tapos ka na sa trabaho mo... pwede na ba kitang solohin?"Lumingon ako sa kaniya nang bahagya, nakataas ang kilay. "Anong solohin? Baka buma

"Doc Javier, Doc Rina, it's late. Anong ginagawa niyo rito sa labas? Medical staff must remain inside their quarters for their own protection," Tan stated coldly, stepping closer to us.He glanced down at me for a split second before fixing his eyes back on my senior doctor."I was just having a chat with Doc Rina, Captain. Nag-aalala rin siya sa mission bukas," sagot ni Doc Javier nang walang kabuhay-buhay. "Sige, mauna na ako sa inyo. Rina, magpahinga ka na."Nang makalayo si Doc Javier, agad na hinawakan ni Tan ang braso ko at hinila ako nang kaunti patungo sa mas madilim na bahagi ng hallway."Sabi ko sa'yo huwag kang lalabas, 'di ba?" paanas na bulong niya, pero ramdam ko ang pagod sa kaniyang boses. "At bakit kasama mo na naman ang lalaking 'yon?""Nagkataon lang na kumuha ako ng tubig, Tan. Huwag ka namang mag-isip ng kung ano-ano," bulong ko rin pabalik at hinawakan ang t-shirt niya para pakalmahin siya. "Anong balita sa meeting? Tutuloy ba tayo bukas?" Hinalik-halikan ko siya