All Chapters of My Russian Boss (SPG): Chapter 181 - Chapter 190

Lumipas ang halos dalawang oras na briefing at pag-aayos ng mga dokumento bago kami pinahintulutang kumain sa mess hall, at pagkatapos ay bumiyahe. Itinuro na sa amin ang temporary quarters na tutuluyan namin. Tahimik lang akong naglalakad sa tabi ni Mira habang bitbit ang gamit ko patungo sa staff barracks ng mga babae."Rina.""Hm?" tugon ko nang hindi siya nililingon."Kanina pa kita inoobserbahan habang nagaganap ang briefing," simula ni Mira, medyo bumaba ang tono ng boses para hindi kami marinig ng ibang mga nurse sa harap namin. "Huwag mong sabihing okay ka lang dahil halatang-halata sa mukha mo na hindi."Kailan ko sinabing okay lang ako? Halata naman na hindi ako okay sa tamlay ko ngayon. Hindi ko alam kung paano makikisama.Napangiti ako nang pilit para lang mabawasan ang pag-aalala niya. "I'm fine, Mira. Medyo napagod lang siguro ako sa haba ng flight natin.""Sinungaling," mabilis niyang sagot. "Kilala kita. Hindi ka ganyan katahimik kapag pagod lang."Hindi na ako sumagot

Pinakatitigan niya ako sandali, tila sinusupil ang ngiti."Kanina sa briefing at noong unang dating niyo rito sa base," sagot niya habang nakatitig sa kawalan. "I had to act like I didn't know you. Maraming matataas na opisyal at banyagang sundalo ang nakatingin sa atin. It wouldn't look good if I showed personal attachment to one of the newly arrived medical staff."Nakahinga ako ng maluwag sa sinabi niya. "Alam ko naman 'yon. Sabi rin ni Mira sa akin kanina, ganun nga talaga siguro. Hindi naman ako bata para hindi maintindihan ang trabaho mo."Lumingon muli siya sa akin, may bahagyang ngiti sa labi. "Talaga? Hindi ka nagtampo? Akala ko kaya matamlay ka kanina ay dahil iniiwasan kita.""Sino namang matatamlay dahil sa'yo? Ang kapal din ng mukha mo, 'no?" mabilis kong bawi para lang maitago ang katotohanan na halos umiyak ako kanina dahil sa pag-aakalang nakalimutan niya ako.Natawa siya nang mahina, at doon ko naisip na kahit anong seryoso niya kapag may trabaho, bumabalik pa rin siy

Kinabukasan, maaga kaming nagising para sa paghahanda. Alas-singko pa lang ng umaga ay abala na ang lahat sa paglo-load ng mga medical equipment at gamot sa likod ng mga military trucks. Sobrang lamig pa rin sa labas, at kitang-kita ang makapal na hamog na bumabalot sa buong base militar.Naka-ready na ang makapal kong jacket, at hindi ko nakalimutang ilagay sa bulsa ko ang heat patch na ibinigay ni Tanjiru kagabi. Naglalakad kami ni Mira patungo sa mess hall para kumuha ng mabilis na almusal nang mapansin namin ang grupo ng mga sundalo na nagtitipon malapit sa gate.Nandoon si Tanjiru, suot muli ang kaniyang tactical gear. Seryoso siyang nakikipag-usap sa kaniyang mga tauhan habang may hawak na mapa. Parang bumalik na naman siya sa pagiging Captain na walang pinatatawad kapag trabaho ang usapan.Akmang lalagpasan lang namin sila nang biglang lumingon si Tanjiru sa direksyon namin. Nagtagpo ang mga mata namin. Agad na bumalik sa isip ko ang yakap na ibinigay ko sa kaniya kagabi, at aw

"Nandito na tayo. Baba na po tayo," utos ng isang sundalo mula sa labas habang itinataas ang canvass cover ng trak.Isa-isa kaming bumaba. Pagsalubong sa amin ng hangin, mas tumindi ang lamig dito kumpara sa base militar. Puti ang buong paligid dahil sa makapal na yelo, at sa di-kalayuan ay makikita ang mga sirang kabahayan at mga abandonadong gusali. May mga lokal na residente na nakapila na malapit sa isang pansamantalang outpost na itinayo ng militar."Medical team, pumuwesto na kayo sa loob ng mga tent. Ihanda ang mga gamot," sigaw ni Doc Javier na nauna palang dumating gamit ang mas mabilis na sasakyan.Siya kasi iyong senior doctor, na parang lider din namin.Nagsimula na kaming kumilos ni Mira. Pumasok kami sa malaking thermal tent na may nakalagay na 'Triage and General Medicine'. Mabilis naming inayos ang mga lamesa, stethoscope, BP apparatus, at mga basic na gamot tulad ng antibiotics at pain relievers.Habang nag-aayos ako ng mga gamot, napatingin ako sa labas ng tent. Naki

Makalipas ang halos isang oras na biyahe na punong-puno ng alon at tagtag sa daan, nakarating din kami sa base militar nang ligtas. Pagkababa namin sa trak, sinalubong kami ng mas malamig na hangin ng gabi. Halos magmadali ang lahat ng medical staff na pumasok sa loob ng main building para makainom ng mainit na sabaw o kape."Rina, mauuna na ako sa quarters natin, ha? Naje-jebs na ako, hindi ko na kaya," paalam ni Mira habang bitbit ang bag niya at patakbong pumasok sa loob ng gusali."Sige, susunod ako. I-check ko lang 'tong isang crate ng medical kits kung naiwan sa truck," sagot ko.Nagpaiwan ako sandali sa gilid ng Truck 3 para i-double check ang mga gamit na ibinaba ng mga sundalo. Habang tinitingnan ko ang listahan sa clipboard ko, may narinig akong mga yabag na papalapit sa akin.Hindi ko na kailangang lumingon para malaman kung sino 'yon. Amoy pa lang niya at ang bigat ng hakbang niya, kilalang-kilala ko na."Why are you here? Bakit nagtatrabaho ka pa rin diyan? Ang lamig dito