ภรรยาสำรอง의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

“เราไปมีเรื่องอะไรกับคุณธัญญาเรศหรือเปล่า” อดสงสัยไม่ได้ เพราะแววตาของนุดีมันฟ้องว่ามีความบาดหมางบรรจุอยู่ คนโดนถามชะงัก พริบตาต่อมาก็ส่ายหน้า จะให้บอกอย่างนั้นหรือ เธอทำไม่ได้หรอก เพราะรู้ว่าวาคิมจะไม่นิ่งดูดาย เขาต้องยื่นมือเข้ามาช่วยแน่นอน ถึงแม้จะค่อนข้างมั่นใจว่ากำลังพลของคนตรงหน้ามีมาก แต่เล่ห์กลคงไม่สู้ธัญญาเรศ และเธอไม่อยากดึงเขาเข้ามาให้เดือดร้อน “ถ้ามีอะไรบอกพี่ได้นะ” ชายหนุ่มไม่อยากคาดคั้น แต่หากนุดีมีภัย ตนจะเป็นคนแรกที่ยื่นมือเข้าไปปกป้อง “ขอบคุณนะคะพี่คิม” นุดีระบายยิ้มขอบคุณจากใจจริง “งั้นพี่กลับแล้วนะ ถ้าไม่ไหวรีบโทร.หาพี่นะ” แค่เห็นสายตาสวยก็รู้แล้วว่าสมควรถอยทัพกลับ หลังวาคิมจากไปแล้ว นุดีก็ทิ้งร่างลงนอนบนเตียงราวคนหมดแรง ถ้อยคำจากปากของธัญญาเรศยังกึกก้องไม่จางหาย อีกหนึ่งเหตุผลให้ช้ำใจหนัก คือแววตาของหมอกที่ฟ้องว่าไม่มีแม้เยื่อใยให้เธออีกต่อไป ‘หึ’ นุดีหัวเราะในลำคอออกมากับความหวังลมๆ แล้งๆ ของตนเอง รู้อยู่เต็มอกว่าชายหนุ่มรักคนเป็นย่ามากกว่าสิ่งใด แล้วเขาจะทรยศมามีความรู้สึกดีๆ ให้เ

“หนูมาอยู่กับแม่แล้วจริงๆ หรือลูก” ถ้าเป็นจริงขึ้นมาจะทำอย่างไร ในเมื่อสายเลือดครึ่งหนึ่งเป็นของอัษฎาวุธ ถ้าปีศาจร้ายรู้เข้าต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ หญิงสาวจมอยู่กับคำถามอีกมากมาย แล้วพ่อของแกล่ะ จะดีใจไหมถ้ารู้เข้า แต่ก่อนอื่นคงต้องรู้ให้แน่ชัดก่อนว่าสิ่งที่คิดเป็นความจริงหรือไม่ จึงรวบรวมเรี่ยวแรงที่ยังพอมีเดินกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วมุ่งหน้าไปพิสูจน์ความจริง บทที่ 14 อ้อน หลังผ่านค่ำคืนอันเร่าร้อนมา เจ้าหุ่นยนต์ตัวเดิมก็กลับมาทำตัวตามปกติ วางหน้าขรึม ทำราวพาขวัญเป็นแค่อากาศธาตุเช่นเคย แต่สำหรับลูกต่างกันออกไป เมื่อเขาไม่ได้ใจจืดใจดำเช่นก่อน มีอุ้ม มีหยอกอยู่บ้างบางเวลา ทำให้หญิงสาวต้องมองตาโต หัวใจเต้นเร็วทุกครั้งที่เห็น อีกทั้งน้ำเสียงยังมีการพัฒนาขึ้นด้วยแล้วยิ่งทำให้พาขวัญตื้นตันใจ จากน้ำเสียงเย็นชาปนกระด้าง บัดนี้มีความอบอุ่นแทรกกลางเข้ามาอย่างมาก ทำให้ลูกๆ ออดอ้อนป๊ะป๋าของพวกแกกันยกใหญ่ จนพาขวัญแอบคิดไปว่าตนกำลังจะตกกระป๋อง ร่างสูงใหญ่ที่กำลังเดินลงมาจากห้องนอนถูกสายตาคู่ใสจับจ้อง เนื่องจากวันนี้มีบางอย่างอยากจะเอ่ยปากบ

“คุณโรสริน” พาขวัญใจสั่น ยามเห็นสายตาของอีกฝ่าย โรสรินเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก เพราะเห็นว่าคนที่ต้องการเจออยู่กับสามแม่ลูก “สวัสดีค่ะคุณโมกข์” โรสรินปั้นหน้ายิ้มใส่โมกข์ ก่อนจะหันไปมองพาขวัญด้วยสายตาเย็นยะเยือก แสดงตัวเป็นปฏิปักษ์มากกว่าเดิม เริ่มรับรู้ถึงความผิดแปลกในความสัมพันธ์ของคนทั้งสองคล้ายมีอะไรเพิ่มเติม “สวัสดีครับ” โมกข์ยิ้มตอบ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นเมื่อพาขวัญมาอุ้มพาณิภัคไป ส่วนลูกสาวคนเล็กยังอยู่ในอ้อมกอด “หนูดาเป็นอะไรไปหรือคะ” โรสรินสังเกตดูก็พอจะรู้ว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้น ไม่เช่นนั้นผู้ชายที่มีแต่ความขุ่นเคืองให้สามแม่ลูกคงไม่แตะเนื้อต้องตัวสายเลือดที่ไม่ต้องการ “ถูกตะขาบกัดครับ” เขาตอบสั้นๆ ไม่ได้ใส่ใจในสีหน้าของคู่ค้ามากนัก “พอดีวันนี้โรสจะเข้ามาคุยเรื่องงานค่ะ” โรสรินพูดเข้าประเด็นแล้วเบนสายตาไปหาพาขวัญเหมือนอยากจะให้มาช่วยเอายัยเด็กตัวเล็กออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม พาขวัญไม่ได้ขยับเท้าเข้าไป เพราะสายตาของโมกข์ปรามไว้ และรู้ดีว่าลูกสาวคงไม่ยอม เธอจึงทำแค่ยืนนิ่ง มองสามีเดินอุ้มลูกเข้าไปในห้องทำงาน

บทที่ 15 ทางออก สิบโมงตรง ภายในห้องทำงานของคนที่ได้รู้หนึ่งสิ่งแน่ชัดแล้วนั้นเงียบเชียบ หญิงสาวคล้ายยังตั้งตัวไม่ทัน ปัญหาและความกลัวรุมเร้าเข้ามาไม่ยั้ง โดยเฉพาะหัวใจ ผ่านมาแล้วสองวันที่ได้รู้ว่ามีเจ้าหนูน้อยมาฝากฝังในท้อง เธอทั้งตื่นเต้น ตื่นตัว และหวาดหวั่นในคราเดียวกัน เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะถ้าธัญญาเรศรู้เข้าต้องไม่ใช่เรื่องดี และเรื่องจะต้องแดงขึ้นยามหน้าท้องเธอขยายตามอายุครรภ์ ถึงตอนนั้นมรสุมลูกโตคงจะถาโถมเข้าใส่ แต่ใช่ว่าจะไร้ทางออกเสียทีเดียว เธอยังมีอีกหนึ่งหนทาง แต่ทางนั้นหมายถึงการตัดขาดจากหมอกชั่วชีวิต “เราจะทำอย่างไรดี จะปกป้องลูกได้อย่างไร” ด้วยกำลังน้อยๆ ของตนเอง นุดีมั่นใจว่าเธอไม่อาจต่อกรกับปีศาจร้ายได้ แต่ลูกสำคัญกว่าสิ่งไหนในตอนนี้ เธอคงต้องตัดสินใจได้แล้ว คิดได้ดังนั้นก็คว้าโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมาต่อสายหาคนหนึ่ง ก่อนจะบอกให้ปลายสายมาพบเพราะมีเรื่องจะปรึกษา แม้จะรู้ว่าตนกำลังกลายไปเป็นคนเห็นแก่ตัว แต่มันจนปัญญาแล้ว “มีอะไรหรือนุดี” วาคิมร้องถาม “พี่คิม” เมื่อคนที่กำลังรอคอยเดินเข้ามาหา

นุดีไม่ตอบ เพราะตั้งใจจะไม่ให้หมอกรู้ตั้งแต่แรกเหมือนเป็นการตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม มันจะได้ไม่ลามไปถึงหูธัญญาเรศ “นุดี” เขาครางเสียงเครือ นี่หญิงสาวจะใจดำปกปิดเขาจริงๆ น่ะหรือ เพราะอะไรกัน หรือคิดว่าตนจะใจร้ายไม่รับผิดชอบ “นุดีไม่รู้จะบอกทำไม ในเมื่อมันคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง” เธออธิบายไปตามเหตุผลและความคิด “มีสิ หน้าท้องของคุณไง อีกไม่นานมันต้องนูนขึ้นเพราะลูกของผมจะโตขึ้นเรื่อยๆ” “แต่เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้” นุดีสวนกลับฉับพลัน แต่หมอกเลือกจะไม่ต่อปากต่อคำ เขาจะทำให้นุดีมั่นใจได้ว่ามีทางเป็นไปได้ ทว่าตอนนี้เขาอยากรู้เกี่ยวกับลูกน้อยก่อน มือหนาเอื้อมมาเช็ดน้ำตาออกให้ แล้วสัมผัสแก้มนุ่มพร้อมการระบายยิ้ม ไม่อยากให้เธอต้องนึกกลัว “ฝากท้องหรือยัง” เขายังมีคำถามอีกมากมายกับสิ่งตื่นเต้นนี้ จินตนาการไม่ออกเลยว่าลูกจะเหมือนใคร ตนหรือว่าฝ่ายหญิง เจ้าของร่างบอบบางส่ายหน้าพร้อมดันอกของหมอกให้ออกห่าง “คุณหมอกมาหานุดีมีอะไรหรือเปล่าคะ” “ก็มาเพราะเป็นห่วง เห็นลูกน้องผมบอกว่านุดีไปหาหมอ”