ภรรยาสำรอง

ภรรยาสำรอง

last updateHuling Na-update : 2026-04-27
By:  เกี้ยวเกล้าIn-update ngayon lang
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
47Mga Kabanata
4views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เธอกับลูกก็เป็นได้แค่ 'คนนอกหัวใจ' สำหรับเขา “คือขวัญอยากจะฝากหนูดาไว้กับคุณโมกข์สักครู่ค่ะ” ร่างกำยำนิ่งเงียบไม่ตอบใดๆ ราวถ้อยคำจากปากนุ่มไม่มีผลอะไรทั้งนั้น “ฝนยังตกอยู่ ขวัญกลัวลูกเปียกเลยจะอุ้มกลับไปทีละคน แถมร่มก็คันเล็กนิดเดียว” หญิงสาวอธิบายถึงเหตุผล เธอห่วงพาณิธิดาเป็นอย่างมาก ส่วนลูกสาวคนโตค่อนข้างเป็นเด็กแข็งแรงและร่าเริง คนได้ฟังเอาแต่จ้องมองสองแม่ลูก แล้วหนึ่งถ้อยคำก็หลุดพ้นจากปากอุ่นร้อน “ไม่...” คำปฏิเสธสั้นๆ ได้ใจความนั้นสร้างอาการวูบไหวในแววตาคู่หม่น พาขวัญไม่เอ่ยปากร้องขออีก หมุนตัวออกจากห้องทำงานมา เพราะรู้ว่าโมกข์นั้นเป็นคนเสมอต้นเสมอปลาย...เย็นชา แต่ก็เพราะเธอไง เขาถึงเป็นเช่นนี้

view more

Kabanata 1

บทนำ

結婚して四年、まだ「七年目の浮気」なんて言葉さえ縁のない頃に、周防京介(すおうきょうすけ)はすでに外に愛人を囲っていた。

立都郊外の高級別荘。

その門の前で、周防舞(すおうまい)(旧姓:葉山)は高級車の後部座席に座り、夫が女と密会する光景を静かに見つめていた。

あの女はまだ若く、白いワンピースに身を包み、清らかで人目を引くような美しさがあった。

二人は手を繋ぎ、まるで深く愛し合っている恋人のようだった。京介の顔には、舞が一度も見たことのない優しさが浮かんでいた。

女が顔を上げ、甘えるように声を上げた。「足、痛い……京介、抱っこして?」

舞は思った。京介が応じるはずがないと。彼は感情を表に出さず、気難しい男だ。どれだけ新しい相手を可愛がっていたとしても、そんな甘ったるい要求に応えるような人ではない、と。

だが次の瞬間、舞の予想は無惨に打ち砕かれた。

夫は女の鼻先をそっとつつき、その仕草には抑えきれない優しさが滲んでいた。そして腰に手を回し、彼女を軽々と抱き上げる。まるで壊れ物を扱うかのように丁寧に、大切そうに。

女の白く細い手は自然と男のたくましい首筋へと伸び、黒く艶やかな髪を撫でていた。

京介のその首筋には赤い痣がある。見た目はどこか艶っぽく、触れると敏感に反応した。かつて、舞がベッドの中でうっかりそこに触れたとき、京介は彼女の細い腕を押さえつけ、恐ろしいほど激しくなった……

そして今、京介はもはや抑えきれず、女の子の身体をあずまやの太い柱に押しつけた。その目は輝いていた。

舞はそっと目を閉じた。もう、これ以上見ていたくなかった……

舞は、京介がこんなふうに誰かを想い、狂おしくなる姿を今まで一度も見たことがなかった。

なら、自分は何だったのだろう?

結婚前、自ら追いかけてきたのは他でもない、京介の方だった。「舞、お前は俺の権力の場で最も適したパートナーだ」

そのたったひと言に、舞は愛してやまなかった芸術の道を捨て、何のためらいもなく周防家に嫁ぎ、名声と利益の渦巻く世界へ飛び込んだ。まるで炎に惹かれて飛び込む蛾のように、恋に焼かれるように。

そして四年の歳月が過ぎ、京介は一族の実権を手にした。

舞は、あってもなくてもいい存在、切り捨てられる駒に成り下がった。彼は舞が堅すぎる、女らしさに欠けると嫌がり、外で女を囲い、愛人遊びにふけるようになった。

舞、あなたは本当に甘かった。滑稽なほどに。

……

目を再び開いたとき、舞の瞳には、もはや愛も、憎しみも残っていなかった。

感情が消えた今、残るのは金の話だけだ。

京介が愛人と密会しているこの別荘、実は、夫婦の共有財産だった。

舞はこの不倫カップルに甘い思いをさせる気にはなれなかった。前の席に座る秘書・安田彩香(やすだあやか)に、ほとんど吐息のような声で尋ねた。「この三ヶ月、京介はずっと彼女と一緒だったの?」

彩香は素早く答えた。「その女の名前は白石愛果(しらいしまなか)です。京介様の幼馴染みですが、あまり賢い子ではありません。三ヶ月前、京介様が周囲の反対を押し切って彼女を会社に入れてから、徹底的に庇ってきました」

一束の資料が舞の前に差し出された。

舞は資料をぱらぱらとめくりながら、ふと思った。自分は、彼らを許すことができるかもしれない。

もちろん条件付きだ。京介がきちんと夫婦共有財産を分けてくれるなら、舞はその金と株を受け取って、きっぱりとこの関係に幕を下ろすつもりだった。

車窓の外、秋の葉は黄金にきらめき、夕日がさらに一層の輝きを添えていた。

舞は気持ちを整え、京介に電話をかけた。数回の呼び出し音のあと、ようやく彼が出た。おそらく、愛人との甘い時間を過ごしていたのだろう。その声は相変わらず、上から目線で冷ややかだった。「何か用か?」

舞はまつげを伏せ、静かに問いかけた。「今日、私の誕生日なの。家で一緒に夕食、どう?」

電話の向こうで、京介はしばらく黙っていた。

男というものは、帰りたくない時にはいくらでも理由を見つけるものだ。たとえば「外せない接待がある」だの、そんなありふれた言い訳を。

けれどその時、舞の耳に、あの女の甘えた声がはっきりと届いた。「京介、まだ終わらないの?彼女と話すなんて許さない……」

京介は一瞬言葉に詰まった。少しの間を置いて、彼は気まずそうに淡々と口を開いた。「他に用がないなら、切るぞ」

ツーツ……通話終了の音が舞の耳に響いた。

それが京介のやり方だった。いつだって迷いはない。情を引きずることもない。

彩香が怒りをあらわにした。「京介様、あんまりです!忘れてしまったのですか……」

しかし、舞は気にしなかった。

むしろ内心では、こう呟いていた。——ごめんなさいね、京介様。甘い恋と可愛い女の子に夢中なところを邪魔しちゃって。でも仕方ないわね、法律上の周防夫人の機嫌を損ねたんだから。

舞はふっと微笑んだ。「忘れたんじゃない。気にも留めてないだけよ。彩香、この別荘の水道と電気、それからガスも全部止めてちょうだい。そうすれば、あの男も帰る場所を思い出すでしょう」

彩香は思わず感嘆の声を漏らした。「本当に見事なやり方ですわ」

けれど舞は何も答えなかった。顔を横に向け、静かに車窓の外へと視線を向ける。

黄金の落日が地平を染め、夕雲は幾重にも重なって、空に厚い壁を築いていた。

あの年の夕暮れも、同じように空は赤く染まっていた。

あのとき舞は京介に問いかけた。

「私たちの契約は一生もの?絶対に裏切らない?」

京介は力強く頷き、言い切った。

「舞は俺にとって、何よりも大切な存在だ」

けれど、今の彼は違った。

その言動が突きつけてくるのはただ一つ。金さえあればいい、という現実。

舞の目尻を伝い、涙が一筋落ちた。

一滴の涙が、舞の目尻を伝って落ちた……

……

舞はロイヤルガーデンの別荘へ戻った。

半時間後、秘書が離婚協議書を持ってきた。

舞が求めるのは、財産の半分。

シャワーを浴びたあと、服を身に着けようとしたはずなのに、いつの間にかドレッサーの前に立ち、真っ白なバスローブを脱ぎ捨てた。水晶のシャンデリアの明かりの下、鏡に映る裸の自分を静かに見つめ、舞は言い知れぬ感情に胸を締めつけられた。

働き詰めの年月に削られ、身体はふくよかさを失っていた。をだが白く透き通るような肌はなお冷ややかな気品をまとっていた。

だが、それは痛いほど明らかだった。舞の身体には、男を惹きつけるだけの魅力が足りなかった。そうでなければ、京介が他の女に心を寄せることなどあるはずもなかった。

舞はあの若い女の姿を思い浮かべた。京介がその瑞々しい身体と絡み合い、自分とは比べものにならぬほど激しく求め合っている——そう考えた刹那、舞は眉をひそめ、そんな想像に囚われた己を深く恥じた。

そのとき。クローゼットの扉が、静かに押し開けられた。

京介が帰ってきたのだった。

彼はクローゼットの入口に立っていた。

高級ブランドの黒いシャツにスラックス、その洗練された装いが、すらりとした体を際立たせている。明るい照明の下、上品で立体的な顔立ちは、大人の男だけが持つ魅力に満ちていた。

舞は思わず考えてしまう。この男は、たとえ兆を超える資産がなかったとしても、この外見ひとつで女を惹きつけるに違いない。

四年もの間、共に眠った自分はある意味、損をしてはいないのかもしれない。

二人の視線がふと交わった。何も言わずとも、互いに心の奥を読み取っていた。

京介はゆっくりと歩を進め、舞の背後に立つ。そして、ふたりは並んで鏡の中の姿を見つめた。舞はすでに衣服を整えていた。滝のような黒髪はきちんとまとめられ、湯上がりとは思えぬほど、隙のないキャリアウーマンの姿を保っていた。

京介の脳裏に蘇るのは、新婚の夜の光景。まだか弱さを残した彼女が、男の体を前にして小さく震えていた。

新婚の夜、彼らは何も起こらなかった。そして半月後、仕事上のトラブルが起きたあの夜。舞は京介の胸に身を縮め、震える声で彼の名を呼んだ。京介は彼女をしっかりと抱きしめ、その晩、ふたりはようやく「本当の夫婦」になった。

彼らの夫婦の営みは、本当に数えるほどしかなかった。

家では舞は尊い奥様。栄光グループでは権力を握る社長。どこにいても彼女は完璧で、冷たく、隙を見せない女だった。

たとえベッドの上でさえ——京介ははっきりと言い切れる。舞は一度たりとも心を解き放ち、快楽に身を委ねたことはなかった。

やがて時の流れとともに、京介の胸には虚無だけが静かに広がっていった。

そんな彼が、からかうように舞へと歩み寄り、言葉を投げた。「別荘の水道と電気、止めたのはお前だろう?ただの親戚の娘にちょっと世話を焼いただけで、不機嫌になるなんてな」

舞は鏡の中で彼と目を合わせた——

京介の脳裏をよぎったのは、冷たい算段だった。この数日、舞は排卵期のはずだった。

彼はそっと手を伸ばし、舞の耳たぶを撫でながら、顔を近づけて低く囁いた。「誕生日だから?それとも……欲しいんだろう??奥様、まだ二十六だってのに、随分と強いじゃないか」

口にする言葉は下品だったが、舞にはわかっていた。京介が何を望んでいるのかを。

彼は子供を欲しがっている。

周防祖父は今も栄光グループの株を10%握っている。京介は子供を手に入れ、その存在を交渉の切り札にしようと目論んでいた。

しかし、京介は知らなかった。彼らには子供ができる可能性は低いのだ。あの事件の時、舞が彼を突き飛ばして外へ出たその直後、何者かに腹を強く蹴られた。それ以来、彼女の妊娠の可能性は限りなく低くなっていた。

舞はそっと目を閉じ、胸の奥に広がる悲しみを押し隠した。

だが、京介は珍しくその気になっていた。

彼は舞の身体をあっさりと抱き上げ、主寝室の柔らかな大きなベッドへと横たえた。そのまま、彼の身体が覆いかぶさってくる。

舞はどうして承諾するだろうか?

舞は京介の胸を押さえ、黒い髪が白い枕の横に半分広がり、浴衣が少し緩んでいた。「京介!」

けれど京介は舞の顔を見据え、魔法に囚われたように顔を寄せてきた。触れ合った瞬間、その体は今にも溢れ出す衝動に飲み込まれようとしていた。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
47 Kabanata
บทนำ
บทนำ ไร่ที่หอมกรุ่นด้วยกลิ่นของเมล็ดกาแฟกำลังถูกขยับขยายพื้นที่ให้กว้างกว่าเดิม ภายใต้การดูแลของโมกข์ ชายวัยสามสิบห้าปี เจ้าของนัยน์ตาดำขลับแสนมีเสน่ห์ แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา ภายในไร่มีบ้านหลังใหญ่ที่โมกข์เป็นเจ้าของ ห่างไปเล็กน้อยมีเรือนหลังเล็กที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ผู้อาศัยไม่พ้นพาขวัญ เจ้าของร่างอุ้ยอ้ายที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา ดวงหน้าอิ่มอวบนิ่วเล็กน้อย มือข้างหนึ่งลูบหน้าท้องถี่ขึ้นเหมือนจะเป็นสัญญาณเตือนของบางอย่าง พาขวัญค่อยๆ ยันตัวลุกด้วยสีหน้าติดกังวล ยามนี้ใกล้จะสามทุ่มแล้วคงลำบากไม่น้อยหากต้องเดินทางออกจากไร่ รวมถึงลำบากใจหากต้องเอ่ยปากไหว้วานเขาคนนั้น แต่ทางเลือกของเธอมีแค่เขาจึงจำใจเดินออกจากเรือนหลังเล็กมุ่งตรงไปยังบ้านไม้หลังใหญ่ ก๊อก ก๊อก ก๊อก “คุณโมกข์คะ” พาขวัญส่งเสียงเรียก แน่นอนเธอรู้ว่าจะไม่มีเสียงตอบกลับจึงถือวิสาสะหมุนลูกบิดเข้าไปด้านใน “คุณโมกข์คะขวัญปวดท้อง ช่วยพาขวัญไปโรงพยาบาลหน่อยได้ไหมคะ”
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 1 ชายผู้ไร้หัวใจ
บทที่ 1 ชายผู้ไร้หัวใจ 2 ปีต่อมา... “หนูภัค หนูดา” เสียงเรียกหาลูกสาวทั้งสองคนดังจากปากอิ่มอย่างกังวล ไม่รู้ว่าทั้งสองหายออกจากบ้านไปได้อย่างไร พาขวัญนึกกลัวลูกสาวจะไปยุ่มย่ามกับเขาคนนั้น คนที่ไม่เคยโอบอุ้มพวกแกเลยสักครั้ง สองเท้าเล็กก้าวไปตามหา จนได้ยินเสียงใสดังอยู่ไม่ไกล ทว่ามันมาพร้อมกับความกังวลที่มากขึ้น “ป๊ะป๋า/ป๊ะป๋า” สองเสียงดังขึ้นสลับกันเรียก ดวงหน้าเล็กเงยขึ้นมองร่างสูงใหญ่แล้วพากันหัวเราะเอิ๊กอ๊าก สองมือป้อมๆ จับขากางเกงยีนตัวซีดไว้คล้ายอยากจะเล่นด้วย ไม่ได้สนใจสายตาเย็นชาแม้แต่น้อยตามประสาเด็กที่ยังไม่ประสา ต่างจากคนเป็นแม่ที่หัวอกหวาดหวั่น พาขวัญรีบก้าวไวๆ ไปหาแล้วคว้าลูกสาวทั้งสองออกห่างจากเขาคนนั้น “ป๊ะป๋า” เมื่อยัยหนูน้อยโดนจับแยกห่างจากคนที่ต้องการก็ร้องโวยวาย มีพาณิภัคเป็นแกนนำส่งเสียงดัง ตามด้วยผู้เป็นน้องอย่างพาณิธิดา “ไม่ร้องนะคะคนเก่งของแม่ ไม่เอาค่ะ” สองมือโอบกอดลูกสาวฝาแฝด สายตาชำเลืองมองคนยืนนิ่ง ฝ่ายชายหนุ่มที่ถูกเรียกหาทำแค่วางหน้านิ่ง มีจังหวะ
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 2 หัวใจด้านชา
หญิงสาวก้มศีรษะเพื่อขอโทษแล้วหลีกทางให้เขาได้เดินเข้าไปในห้องทำงาน ส่วนตัวเธอรีบหยิบเอกสารตามเข้าไป การเผชิญหน้าระหว่างคนทั้งสองไม่ต่างจากคนแปลกหน้ามาเจอกัน พาขวัญก้มหน้างุดขณะมือยื่นเอกสารไปให้ ด้านโมกข์กวาดสายตาอ่านเอกสารตรงหน้าอยู่สักพักก็ตวัดปลายปากกาเซ็นแล้วเลื่อนกลับไปให้คนที่ยืนรออยู่ พาขวัญที่รู้ดีว่าเธอควรรีบออกจากห้องรีบหมุนตัวไปทางประตู ทว่าก็อดจะหันไปมองคนเย็นชาไม่ได้ ปากพึมพำประโยคที่เธอเอ่ยอยู่ในใจบ่อยครั้ง “ขวัญขอโทษจริงๆ ค่ะคุณโมกข์ คุณนุริน…อโหสิกรรมให้ขวัญด้วยนะคะ” เธออดจะคิดถึงเรื่องราวที่นำพาให้หัวใจย่อยยับไม่ได้ มันเป็นรอยอดีตที่กดทับทุกๆ คนเอาไว้ นัยน์ตาไหวระริก และความเกลียดชังที่โมกข์มีให้เธอถือว่า สมควรแล้ว จากนั้นเดินไวๆ กลับไปทิ้งตัวลงนั่งประจำหน้าจอสี่เหลี่ยม เข็มนาฬิกาเดินวนหมุนมาถึงเลขสิบเอ็ด ใกล้จะเที่ยงวันขาดแค่หกนาทีเท่านั้น หญิงสาวหันมองลูกสาวที่พากันหลับสนิท คงต้องปลุกพวกแกขึ้นมากินข้าวเลยขยับตัวเดินเข้าไปใกล้ ทันทีที่แตะตัวของลูกสาวคนเล็ก ใบหน้าต้องติดกังวล เพราะ
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 2 หัวใจด้านชา (02)
“มีอะไร” ในทันใดนั้นเสียงด้านหลังก็ดังขึ้นด้วย ไม่ใช่ใครที่ไหน เจ้าของบ้านที่พาขวัญตั้งใจจะมาหา สายตาของโมกข์มีแต่ความเย็นชา “พอดีป้าพิมพ์ให้ขวัญมาบอกกับคุณโมกข์ว่า สัปดาห์หน้าจะมีพี่ๆ คนงานลาคลอดสองคนค่ะ เผื่อคุณโมกข์จะได้หาคนมาทำงานแทน” ป้าพิมพ์ที่กล่าวถึงคือ พิมพ์ผกา ภรรยาที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับลุงไม้มายี่สิบกว่าปี อีกฝ่ายเป็นคนดูแลคนงานรองจากสามี “…” ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับมา พาขวัญเองไม่ได้อยู่รอคำตอบรีบหมุนตัวกลับเข้าบ้าน เพราะไม่อยากเป็นส่วนเกินและทำให้ทั้งสองต้องขุ่นข้องหมองใจ “เข้าบ้านเถอะนุดี” ส่วนโมกข์หมุนตัวเข้าไปภายในบ้านหลังสิ้นเสียง ทิ้งให้หญิงสาวที่มีดวงหน้าเศร้าไม่ต่างจากพาขวัญทอดสายตามองไปยังบ้านอีกหลัง ผ่านมานานพอสมควรแล้วกับการสูญเสียพี่สาวไปอย่างไม่มีวันกลับจากน้ำมือของพาขวัญ แต่เธอกลับเกลียดอีกฝ่ายไม่ลง เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นพาขวัญนั้นก็เป็นแค่หมากในกระดานของคนที่มีจิตใจเต็มไปด้วยความแค้น คนผู้นั้นได้ทำลายหัวใจของทุกคนใน ‘‘อัศวัฒน์’’ จนยับเยินไม่เหลือชิ้นดี แต่มันยังไม่จบ คน
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 2 หัวใจด้านชา (03)
ฝ่ายนุดีชะงักตัวไปยามต้องเผชิญหน้ากับคนที่เดินเข้ามา ก่อนหัวใจจะชาหนึบกับคำทักทายที่เต็มไปด้วยความห่างเหิน “สวัสดีครับคุณนุดี” เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปากอย่างดูแคลน พลางหันมองพี่ชาย ด้านโมกข์จ้องมองน้องชายไม่วางตา โมกข์-หมอก สองพี่น้องที่มีส่วนคล้ายกันพอสมควร แม้จะต่างมารดา ทว่าในวงสังคมแล้วน้อยคนนักจะรู้ว่า หมอก อัษฎาวุธ มีพี่ชายต่างมารดาที่อายุห่างกันสี่ปี “ผมแค่จะแวะมาเยี่ยมหลานเท่านั้น ผมกลับก่อนละกัน” หมอกบอกด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแล้วเดินจากไป ทว่าทุกครั้งที่แวะมาจะเข้ามาบอกพี่ชายด้วยคำเดิมๆ เสมอ ไม่เคยเลยที่จะไม่เข้ามาสบตา ภายในบ้านเหลือเพียงแค่โมกข์และนุดี “แล้วนี่ว่างหรือไงถึงมาเยี่ยมพี่ได้” “นุดีต้องมาดูงานที่นี่เลยแวะมาเยี่ยมพี่โมกข์ค่ะ” ปากพูดกับโมกข์ แต่สายตากลับมองแผ่นหลังของคนที่จากไป “แล้วบริษัทเราเป็นยังไงบ้าง” “ก็ยังไม่ดีขึ้นเท่าไรค่ะ” เพราะถูกเล่นงานจากคนที่มีความริษยาทำให้บริษัทที่เคยไปได้สวยของคุณตาของเธอถึงกับสั่นคลอนและเกือบจะพังลง ทำให้ท่านล้มป่วย ทุกอย
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ
บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ ในเช้าวันใหม่รอยยิ้มถูกแต่งแต้มบนวงหน้าของพาขวัญ ใจเต้นเร็วกว่าทุกวัน มือหยิบบางอย่างขึ้นมาดู มีลักษณะคล้ายใบปลิวที่แจกตามท้องถนน รอยยิ้มกว้างขึ้นอยากให้ถึงยามเย็นเร็วๆ เป็นความตื่นเต้นเล็กๆ ที่จะได้ไป แต่ติดอยู่ปัญหาเดียว คือต้องขออนุญาตจากสามีเสียก่อนจึงเกิดความลังเลในทันที ไม่รู้จะเอ่ยปากเช่นไร แต่ก็อยากออกไปเปิดหูเปิดตา ไม่อยากทนอุดอู้อยู่แต่ในไร่ ไม่นานก็ต้องรีบยัดใบปลิวเล็กๆ ลงในแฟ้มเอกสาร เพราะได้ยินเสียงฝีเท้าหนักใกล้เข้ามา “ป๊ะป๋า” แทบไม่ต้องช้อนสายตาขึ้นมองก็รับรู้ได้จากน้ำเสียงของลูกสาว แต่มีหนึ่งอย่างคาใจเรื่อยมา ทำไมลูกน้อยจึงอยากให้ชายที่ไม่เคยอุ้มมาสนใจ ปกติแกไม่ค่อยชอบคนแปลกหน้าสักเท่าไร แต่กับโมกข์ไม่ว่าเจอกันกี่ครั้งมักร้องเรียกอยากให้อุ้ม ส่วนคนโดนเรียกหยุดปรายตามองสามคนแม่ลูกเพียงเสี้ยวนาทีเท่านั้นแล้วก็สืบเท้าเข้าไปในห้องทำงาน พาขวัญรีบลุกขึ้นนำบัญชีรายรับรายจ่ายของเดือนไปให้ชายหนุ่มดู อีกสามวันจะถึงกำหนดจ่ายเงินเดือนของคนงาน มือนุ่มยื่นเอกสารไปให้แล้วถอยห่างออกม
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ (02)
แค่ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาโมกข์ก็รับรู้ข่าวร้าย ความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ทำให้พาขวัญถูกเกลียดชังจากโมกข์ หญิงสาวปวดไปทั้งหัวใจที่ทำให้เขาต้องสูญเสียคนรัก แต่เธอก็พยายามอธิบายออกไปว่า เธอเปลี่ยนใจไม่อาจทำร้ายเขา แต่มันก็คงเชื่อได้ยากเมื่อธัญญาเรศแอบอัดคลิปเสียงในครั้งแรกที่เธอตกลงเอาไว้แล้วมาเปิดให้ชายหนุ่มฟัง หนำซ้ำหลังจากนั้นไม่นานเธอยังมารู้ตัวว่ามีสายเลือดของเขาอยู่ในท้อง และนั่นยิ่งเข้าแผนของธัญญาเรศ เพราะอีกฝ่ายต้องการขัดขวางไม่ให้ครอบครัวของนุรินมายุ่งกับโมกข์ได้อีก จึงบังคับให้เธอใช้ชีวิตอยู่กับเขาห้าปีเพื่อแลกกับบ้านที่มารดาของเธอรัก แต่ที่เธอยอมทน เพราะเขาต่างหาก เพราะอยากชดใช้ให้เมื่อธัญญาเรศก็เอาไร่จอมใจไปขู่ชายหนุ่มเช่นกัน ก่อนจะมีเสียงหนึ่งดึงให้เธอหลุดออกจากห้วงความคิด “อูม...อุ้ม” “คะ...อยากให้แม่อุ้มหรือคะ” คนเป็นแม่หันไปถาม ก่อนพบคำตอบ “อุ้ม...ป๊ะป๋าอุ้ม” สองพี่น้องประสานเสียงกัน ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้คนยืนเต็มความสูงก้มหน้าลงมอง พาขวัญรีบรั้งลูกสาวเข้าหาตัวเมื่อสองเสียงเริ่มบอกความต้องการมากขึ้น ก่อนเห็น
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ (03)
“สบายดีไหมคะคุณขวัญ” โรสรินหรือโรส หนึ่งในลูกค้ารายสำคัญของไร่จอมใจ เจ้าตัวเป็นสาวเลือดผสมหัวสมัยใหม่ ใช้ชีวิตนอกกรอบเสียส่วนใหญ่ และที่สำคัญอีกฝ่ายเป็นคนที่ธัญญาเรศหมายตาไว้ว่าอยากให้เป็นภรรยาของหลานชายคนโต ใช่...ผู้ชายคนนั้นคือโมกข์ เพราะเมื่อสิ้นสุดสัญญาหรือว่าการแก้แค้นจบลง เรื่องราวของเธอและคนตัวโตก็ต้องจบเช่นกัน แถมอีกฝ่ายยังรู้เรื่องราวคร่าวๆ ของเธอและโมกข์ “ขวัญสบายดีค่ะ” หญิงสาวฝืนยิ้มตอบกลับ “ไม่คิดเลยนะคะว่าจะมาเจอกันที่นี่ โรสเพิ่งจะบินกลับมาจากไปเที่ยวเมื่อวานนี้เอง ว่าจะเอาของฝากเข้าไปให้เด็กๆ พรุ่งนี้ ถ้ารู้ว่าเราจะมาเจอกัน โรสคงหยิบติดมือมาด้วย” โรสรินเอ่ยกับพาขวัญ แต่สายตากลับมองไปยังคนที่หมายตา ด้านโมกข์ยังนิ่ง แม้โรสรินจะสวยหรือเก่งแค่ไหน เขาก็ยังทำตัวเหมือนเดิม แทบนับคำพูดโต้กลับไปได้เลย อาจมีมากกว่าคนอื่นเล็กน้อยด้วยการประดับรอยยิ้มบนโครงหน้า เพราะอีกฝ่ายเป็นลูกค้ารายสำคัญ แต่เรื่องอื่นแทบไม่มีอยู่ในหัว ยิ่งเป็นคนของผู้เป็นย่าด้วยเข็ดนักที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากเกินจำเป็น จากนั้นเท้าของโมกข์เป็นฝ่ายขยับนำห
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 4 หุ่นยนต์มีหัวใจ
ถ้อยคำดุห้วนดังเป็นครั้งที่สอง พาขวัญรีบพาลูกสาวทั้งสองเดินกลับไปยังรถคันโต แม้จะอยากเที่ยวต่อ แต่ใจไม่อยากจะขัดแย้งกับชายหนุ่ม และไม่อยากมีเรื่องมีราวให้ทะเลาะกัน แค่นี้ก็เหินห่างกันราวอยู่คนละฟากฟ้าแล้ว ฝ่ายคนออกคำสั่งหนนี้เดินประชิดติดตัว ไม่ยอมให้สามคนแม่ลูกคลาดสายตา แล้วพากันขึ้นรถกลับไปยังไร่อันเป็นที่รัก ระหว่างทาง ฝาแฝดทั้งสองหลับสนิท จึงเหลือแค่ชายหนุ่มและหญิงสาว กระทั่งเสียงหวานดังขึ้น “คุณโมกข์คะ” คนโดนเรียกมองผ่านกระจก “ขอบคุณนะคะที่พาขวัญกับลูกมา” คำขอบคุณนั้นไม่ได้ทำให้มีรอยยิ้มบนโครงหน้า สิ้นคำจากปากเล็ก ชายหนุ่มก็หันกลับไปตั้งใจขับรถเหมือนคำพูดของภรรยาเป็นเพียงอากาศธาตุเท่านั้น จวบจนถึงไร่ โมกข์ก็ยังไม่ปริปาก แถมยังเดินตัวปลิวเข้าไปในบ้าน ไม่หันมาสนใจรอยยิ้มน้อยๆ ที่เป็นคำขอบคุณ พาขวัญผ่อนลมหายใจช้าๆ แล้วพาลูกสาวเข้าบ้านพักเพื่อทิ้งตัวลงนอน บทที่ 4 หุ่นยนต์มีหัวใจ ปิ๊น ปิ๊น เสียงแตรรถยนต์ทำให้คนที่อุ้มลูกอยู่เหลียวหลังไปมอง แล้วพบรถยนต์คันโก้สีขาวชะลอความเร็วขณะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พาขวัญ
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
บทที่ 4 หุ่นยนต์มีหัวใจ (02)
หลังเห็นสายตาดุกระด้าง พาขวัญรีบบอกถึงสาเหตุที่ต้องอุ้มลูกเข้ามาในไร่ แล้วหันหลังไปมองคู่ชายหญิงที่น่าจะเป็นสามีภรรยากัน อึดใจต่อมาอีกฝ่ายก็พยักหน้าให้ขยับเท้าเข้าไปใกล้ โดยท่าทีของโมกข์ยังคงเรียบเฉย ทำแค่ปรายตามองทั้งสองอย่างพิจารณา คนเป็นส่วนเกินอย่างพาขวัญรู้ตัวดีจึงขยับเท้าหมายจะกลับไปในที่ของตน ทว่าไม่เร็วไวเท่าใครคนหนึ่งที่เดินเข้ามาประชิด โมกข์โน้มตัวลงมองหน้าคนในอ้อมกอด แล้วพบพวงแก้มเริ่มแดงระเรื่อ เขาคิดว่าคงเป็นเพราะแสงแดดแรงจ้า แม้จะยังอยู่ในช่วงเช้า แต่วันนี้ตะวันเริ่มออกฤทธิ์แผ่ความร้อนเร็วกว่าปกติ ชายหนุ่มจึงถอดหมวกออกแล้วครอบใส่ศีรษะเล็กๆ พลันจ้ำอ้าวเดินจากไปพร้อมคู่ชายหญิง ส่วนพาขวัญกะพริบตาปริบๆ ไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น “หมวกป๊ะป๋า” พาณิธิดายกสองมือป้อมๆ จับหมวกแล้วทำท่าอวดพี่สาว พาณิภัคเลยทำท่ายื่นมือไปคล้ายจะแย่ง “ไม่เอาค่ะ หนูภัคไม่แย่งของน้องนะคะ” พาขวัญยังอยู่ในอาการมึนงง แต่แอบปลื้มใจ อย่างน้อยคนที่เธอมองว่าตอนนี้เขาไม่ต่างจากหุ่นยนต์ก็มีความรู้สึกนึกห่วงลูก โมกข์คงรู้อยู่บ้างพาณิธิดาอ่อนแ
last updateHuling Na-update : 2026-04-27
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status