Semua Bab ภรรยาสำรอง: Bab 1 - Bab 10

47 Bab

บทนำ

บทนำ ไร่ที่หอมกรุ่นด้วยกลิ่นของเมล็ดกาแฟกำลังถูกขยับขยายพื้นที่ให้กว้างกว่าเดิม ภายใต้การดูแลของโมกข์ ชายวัยสามสิบห้าปี เจ้าของนัยน์ตาดำขลับแสนมีเสน่ห์ แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา ภายในไร่มีบ้านหลังใหญ่ที่โมกข์เป็นเจ้าของ ห่างไปเล็กน้อยมีเรือนหลังเล็กที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ผู้อาศัยไม่พ้นพาขวัญ เจ้าของร่างอุ้ยอ้ายที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา ดวงหน้าอิ่มอวบนิ่วเล็กน้อย มือข้างหนึ่งลูบหน้าท้องถี่ขึ้นเหมือนจะเป็นสัญญาณเตือนของบางอย่าง พาขวัญค่อยๆ ยันตัวลุกด้วยสีหน้าติดกังวล ยามนี้ใกล้จะสามทุ่มแล้วคงลำบากไม่น้อยหากต้องเดินทางออกจากไร่ รวมถึงลำบากใจหากต้องเอ่ยปากไหว้วานเขาคนนั้น แต่ทางเลือกของเธอมีแค่เขาจึงจำใจเดินออกจากเรือนหลังเล็กมุ่งตรงไปยังบ้านไม้หลังใหญ่ ก๊อก ก๊อก ก๊อก “คุณโมกข์คะ” พาขวัญส่งเสียงเรียก แน่นอนเธอรู้ว่าจะไม่มีเสียงตอบกลับจึงถือวิสาสะหมุนลูกบิดเข้าไปด้านใน “คุณโมกข์คะขวัญปวดท้อง ช่วยพาขวัญไปโรงพยาบาลหน่อยได้ไหมคะ”
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 1 ชายผู้ไร้หัวใจ

บทที่ 1 ชายผู้ไร้หัวใจ 2 ปีต่อมา... “หนูภัค หนูดา” เสียงเรียกหาลูกสาวทั้งสองคนดังจากปากอิ่มอย่างกังวล ไม่รู้ว่าทั้งสองหายออกจากบ้านไปได้อย่างไร พาขวัญนึกกลัวลูกสาวจะไปยุ่มย่ามกับเขาคนนั้น คนที่ไม่เคยโอบอุ้มพวกแกเลยสักครั้ง สองเท้าเล็กก้าวไปตามหา จนได้ยินเสียงใสดังอยู่ไม่ไกล ทว่ามันมาพร้อมกับความกังวลที่มากขึ้น “ป๊ะป๋า/ป๊ะป๋า” สองเสียงดังขึ้นสลับกันเรียก ดวงหน้าเล็กเงยขึ้นมองร่างสูงใหญ่แล้วพากันหัวเราะเอิ๊กอ๊าก สองมือป้อมๆ จับขากางเกงยีนตัวซีดไว้คล้ายอยากจะเล่นด้วย ไม่ได้สนใจสายตาเย็นชาแม้แต่น้อยตามประสาเด็กที่ยังไม่ประสา ต่างจากคนเป็นแม่ที่หัวอกหวาดหวั่น พาขวัญรีบก้าวไวๆ ไปหาแล้วคว้าลูกสาวทั้งสองออกห่างจากเขาคนนั้น “ป๊ะป๋า” เมื่อยัยหนูน้อยโดนจับแยกห่างจากคนที่ต้องการก็ร้องโวยวาย มีพาณิภัคเป็นแกนนำส่งเสียงดัง ตามด้วยผู้เป็นน้องอย่างพาณิธิดา “ไม่ร้องนะคะคนเก่งของแม่ ไม่เอาค่ะ” สองมือโอบกอดลูกสาวฝาแฝด สายตาชำเลืองมองคนยืนนิ่ง ฝ่ายชายหนุ่มที่ถูกเรียกหาทำแค่วางหน้านิ่ง มีจังหวะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 2 หัวใจด้านชา

หญิงสาวก้มศีรษะเพื่อขอโทษแล้วหลีกทางให้เขาได้เดินเข้าไปในห้องทำงาน ส่วนตัวเธอรีบหยิบเอกสารตามเข้าไป การเผชิญหน้าระหว่างคนทั้งสองไม่ต่างจากคนแปลกหน้ามาเจอกัน พาขวัญก้มหน้างุดขณะมือยื่นเอกสารไปให้ ด้านโมกข์กวาดสายตาอ่านเอกสารตรงหน้าอยู่สักพักก็ตวัดปลายปากกาเซ็นแล้วเลื่อนกลับไปให้คนที่ยืนรออยู่ พาขวัญที่รู้ดีว่าเธอควรรีบออกจากห้องรีบหมุนตัวไปทางประตู ทว่าก็อดจะหันไปมองคนเย็นชาไม่ได้ ปากพึมพำประโยคที่เธอเอ่ยอยู่ในใจบ่อยครั้ง “ขวัญขอโทษจริงๆ ค่ะคุณโมกข์ คุณนุริน…อโหสิกรรมให้ขวัญด้วยนะคะ” เธออดจะคิดถึงเรื่องราวที่นำพาให้หัวใจย่อยยับไม่ได้ มันเป็นรอยอดีตที่กดทับทุกๆ คนเอาไว้ นัยน์ตาไหวระริก และความเกลียดชังที่โมกข์มีให้เธอถือว่า สมควรแล้ว จากนั้นเดินไวๆ กลับไปทิ้งตัวลงนั่งประจำหน้าจอสี่เหลี่ยม เข็มนาฬิกาเดินวนหมุนมาถึงเลขสิบเอ็ด ใกล้จะเที่ยงวันขาดแค่หกนาทีเท่านั้น หญิงสาวหันมองลูกสาวที่พากันหลับสนิท คงต้องปลุกพวกแกขึ้นมากินข้าวเลยขยับตัวเดินเข้าไปใกล้ ทันทีที่แตะตัวของลูกสาวคนเล็ก ใบหน้าต้องติดกังวล เพราะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 2 หัวใจด้านชา (02)

“มีอะไร” ในทันใดนั้นเสียงด้านหลังก็ดังขึ้นด้วย ไม่ใช่ใครที่ไหน เจ้าของบ้านที่พาขวัญตั้งใจจะมาหา สายตาของโมกข์มีแต่ความเย็นชา “พอดีป้าพิมพ์ให้ขวัญมาบอกกับคุณโมกข์ว่า สัปดาห์หน้าจะมีพี่ๆ คนงานลาคลอดสองคนค่ะ เผื่อคุณโมกข์จะได้หาคนมาทำงานแทน” ป้าพิมพ์ที่กล่าวถึงคือ พิมพ์ผกา ภรรยาที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับลุงไม้มายี่สิบกว่าปี อีกฝ่ายเป็นคนดูแลคนงานรองจากสามี “…” ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับมา พาขวัญเองไม่ได้อยู่รอคำตอบรีบหมุนตัวกลับเข้าบ้าน เพราะไม่อยากเป็นส่วนเกินและทำให้ทั้งสองต้องขุ่นข้องหมองใจ “เข้าบ้านเถอะนุดี” ส่วนโมกข์หมุนตัวเข้าไปภายในบ้านหลังสิ้นเสียง ทิ้งให้หญิงสาวที่มีดวงหน้าเศร้าไม่ต่างจากพาขวัญทอดสายตามองไปยังบ้านอีกหลัง ผ่านมานานพอสมควรแล้วกับการสูญเสียพี่สาวไปอย่างไม่มีวันกลับจากน้ำมือของพาขวัญ แต่เธอกลับเกลียดอีกฝ่ายไม่ลง เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นพาขวัญนั้นก็เป็นแค่หมากในกระดานของคนที่มีจิตใจเต็มไปด้วยความแค้น คนผู้นั้นได้ทำลายหัวใจของทุกคนใน ‘‘อัศวัฒน์’’ จนยับเยินไม่เหลือชิ้นดี แต่มันยังไม่จบ คน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 2 หัวใจด้านชา (03)

ฝ่ายนุดีชะงักตัวไปยามต้องเผชิญหน้ากับคนที่เดินเข้ามา ก่อนหัวใจจะชาหนึบกับคำทักทายที่เต็มไปด้วยความห่างเหิน “สวัสดีครับคุณนุดี” เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปากอย่างดูแคลน พลางหันมองพี่ชาย ด้านโมกข์จ้องมองน้องชายไม่วางตา โมกข์-หมอก สองพี่น้องที่มีส่วนคล้ายกันพอสมควร แม้จะต่างมารดา ทว่าในวงสังคมแล้วน้อยคนนักจะรู้ว่า หมอก อัษฎาวุธ มีพี่ชายต่างมารดาที่อายุห่างกันสี่ปี “ผมแค่จะแวะมาเยี่ยมหลานเท่านั้น ผมกลับก่อนละกัน” หมอกบอกด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแล้วเดินจากไป ทว่าทุกครั้งที่แวะมาจะเข้ามาบอกพี่ชายด้วยคำเดิมๆ เสมอ ไม่เคยเลยที่จะไม่เข้ามาสบตา ภายในบ้านเหลือเพียงแค่โมกข์และนุดี “แล้วนี่ว่างหรือไงถึงมาเยี่ยมพี่ได้” “นุดีต้องมาดูงานที่นี่เลยแวะมาเยี่ยมพี่โมกข์ค่ะ” ปากพูดกับโมกข์ แต่สายตากลับมองแผ่นหลังของคนที่จากไป “แล้วบริษัทเราเป็นยังไงบ้าง” “ก็ยังไม่ดีขึ้นเท่าไรค่ะ” เพราะถูกเล่นงานจากคนที่มีความริษยาทำให้บริษัทที่เคยไปได้สวยของคุณตาของเธอถึงกับสั่นคลอนและเกือบจะพังลง ทำให้ท่านล้มป่วย ทุกอย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ

บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ ในเช้าวันใหม่รอยยิ้มถูกแต่งแต้มบนวงหน้าของพาขวัญ ใจเต้นเร็วกว่าทุกวัน มือหยิบบางอย่างขึ้นมาดู มีลักษณะคล้ายใบปลิวที่แจกตามท้องถนน รอยยิ้มกว้างขึ้นอยากให้ถึงยามเย็นเร็วๆ เป็นความตื่นเต้นเล็กๆ ที่จะได้ไป แต่ติดอยู่ปัญหาเดียว คือต้องขออนุญาตจากสามีเสียก่อนจึงเกิดความลังเลในทันที ไม่รู้จะเอ่ยปากเช่นไร แต่ก็อยากออกไปเปิดหูเปิดตา ไม่อยากทนอุดอู้อยู่แต่ในไร่ ไม่นานก็ต้องรีบยัดใบปลิวเล็กๆ ลงในแฟ้มเอกสาร เพราะได้ยินเสียงฝีเท้าหนักใกล้เข้ามา “ป๊ะป๋า” แทบไม่ต้องช้อนสายตาขึ้นมองก็รับรู้ได้จากน้ำเสียงของลูกสาว แต่มีหนึ่งอย่างคาใจเรื่อยมา ทำไมลูกน้อยจึงอยากให้ชายที่ไม่เคยอุ้มมาสนใจ ปกติแกไม่ค่อยชอบคนแปลกหน้าสักเท่าไร แต่กับโมกข์ไม่ว่าเจอกันกี่ครั้งมักร้องเรียกอยากให้อุ้ม ส่วนคนโดนเรียกหยุดปรายตามองสามคนแม่ลูกเพียงเสี้ยวนาทีเท่านั้นแล้วก็สืบเท้าเข้าไปในห้องทำงาน พาขวัญรีบลุกขึ้นนำบัญชีรายรับรายจ่ายของเดือนไปให้ชายหนุ่มดู อีกสามวันจะถึงกำหนดจ่ายเงินเดือนของคนงาน มือนุ่มยื่นเอกสารไปให้แล้วถอยห่างออกม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ (02)

แค่ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาโมกข์ก็รับรู้ข่าวร้าย ความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ทำให้พาขวัญถูกเกลียดชังจากโมกข์ หญิงสาวปวดไปทั้งหัวใจที่ทำให้เขาต้องสูญเสียคนรัก แต่เธอก็พยายามอธิบายออกไปว่า เธอเปลี่ยนใจไม่อาจทำร้ายเขา แต่มันก็คงเชื่อได้ยากเมื่อธัญญาเรศแอบอัดคลิปเสียงในครั้งแรกที่เธอตกลงเอาไว้แล้วมาเปิดให้ชายหนุ่มฟัง หนำซ้ำหลังจากนั้นไม่นานเธอยังมารู้ตัวว่ามีสายเลือดของเขาอยู่ในท้อง และนั่นยิ่งเข้าแผนของธัญญาเรศ เพราะอีกฝ่ายต้องการขัดขวางไม่ให้ครอบครัวของนุรินมายุ่งกับโมกข์ได้อีก จึงบังคับให้เธอใช้ชีวิตอยู่กับเขาห้าปีเพื่อแลกกับบ้านที่มารดาของเธอรัก แต่ที่เธอยอมทน เพราะเขาต่างหาก เพราะอยากชดใช้ให้เมื่อธัญญาเรศก็เอาไร่จอมใจไปขู่ชายหนุ่มเช่นกัน ก่อนจะมีเสียงหนึ่งดึงให้เธอหลุดออกจากห้วงความคิด “อูม...อุ้ม” “คะ...อยากให้แม่อุ้มหรือคะ” คนเป็นแม่หันไปถาม ก่อนพบคำตอบ “อุ้ม...ป๊ะป๋าอุ้ม” สองพี่น้องประสานเสียงกัน ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้คนยืนเต็มความสูงก้มหน้าลงมอง พาขวัญรีบรั้งลูกสาวเข้าหาตัวเมื่อสองเสียงเริ่มบอกความต้องการมากขึ้น ก่อนเห็น
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ (03)

“สบายดีไหมคะคุณขวัญ” โรสรินหรือโรส หนึ่งในลูกค้ารายสำคัญของไร่จอมใจ เจ้าตัวเป็นสาวเลือดผสมหัวสมัยใหม่ ใช้ชีวิตนอกกรอบเสียส่วนใหญ่ และที่สำคัญอีกฝ่ายเป็นคนที่ธัญญาเรศหมายตาไว้ว่าอยากให้เป็นภรรยาของหลานชายคนโต ใช่...ผู้ชายคนนั้นคือโมกข์ เพราะเมื่อสิ้นสุดสัญญาหรือว่าการแก้แค้นจบลง เรื่องราวของเธอและคนตัวโตก็ต้องจบเช่นกัน แถมอีกฝ่ายยังรู้เรื่องราวคร่าวๆ ของเธอและโมกข์ “ขวัญสบายดีค่ะ” หญิงสาวฝืนยิ้มตอบกลับ “ไม่คิดเลยนะคะว่าจะมาเจอกันที่นี่ โรสเพิ่งจะบินกลับมาจากไปเที่ยวเมื่อวานนี้เอง ว่าจะเอาของฝากเข้าไปให้เด็กๆ พรุ่งนี้ ถ้ารู้ว่าเราจะมาเจอกัน โรสคงหยิบติดมือมาด้วย” โรสรินเอ่ยกับพาขวัญ แต่สายตากลับมองไปยังคนที่หมายตา ด้านโมกข์ยังนิ่ง แม้โรสรินจะสวยหรือเก่งแค่ไหน เขาก็ยังทำตัวเหมือนเดิม แทบนับคำพูดโต้กลับไปได้เลย อาจมีมากกว่าคนอื่นเล็กน้อยด้วยการประดับรอยยิ้มบนโครงหน้า เพราะอีกฝ่ายเป็นลูกค้ารายสำคัญ แต่เรื่องอื่นแทบไม่มีอยู่ในหัว ยิ่งเป็นคนของผู้เป็นย่าด้วยเข็ดนักที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากเกินจำเป็น จากนั้นเท้าของโมกข์เป็นฝ่ายขยับนำห
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 4 หุ่นยนต์มีหัวใจ

ถ้อยคำดุห้วนดังเป็นครั้งที่สอง พาขวัญรีบพาลูกสาวทั้งสองเดินกลับไปยังรถคันโต แม้จะอยากเที่ยวต่อ แต่ใจไม่อยากจะขัดแย้งกับชายหนุ่ม และไม่อยากมีเรื่องมีราวให้ทะเลาะกัน แค่นี้ก็เหินห่างกันราวอยู่คนละฟากฟ้าแล้ว ฝ่ายคนออกคำสั่งหนนี้เดินประชิดติดตัว ไม่ยอมให้สามคนแม่ลูกคลาดสายตา แล้วพากันขึ้นรถกลับไปยังไร่อันเป็นที่รัก ระหว่างทาง ฝาแฝดทั้งสองหลับสนิท จึงเหลือแค่ชายหนุ่มและหญิงสาว กระทั่งเสียงหวานดังขึ้น “คุณโมกข์คะ” คนโดนเรียกมองผ่านกระจก “ขอบคุณนะคะที่พาขวัญกับลูกมา” คำขอบคุณนั้นไม่ได้ทำให้มีรอยยิ้มบนโครงหน้า สิ้นคำจากปากเล็ก ชายหนุ่มก็หันกลับไปตั้งใจขับรถเหมือนคำพูดของภรรยาเป็นเพียงอากาศธาตุเท่านั้น จวบจนถึงไร่ โมกข์ก็ยังไม่ปริปาก แถมยังเดินตัวปลิวเข้าไปในบ้าน ไม่หันมาสนใจรอยยิ้มน้อยๆ ที่เป็นคำขอบคุณ พาขวัญผ่อนลมหายใจช้าๆ แล้วพาลูกสาวเข้าบ้านพักเพื่อทิ้งตัวลงนอน บทที่ 4 หุ่นยนต์มีหัวใจ ปิ๊น ปิ๊น เสียงแตรรถยนต์ทำให้คนที่อุ้มลูกอยู่เหลียวหลังไปมอง แล้วพบรถยนต์คันโก้สีขาวชะลอความเร็วขณะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พาขวัญ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya

บทที่ 4 หุ่นยนต์มีหัวใจ (02)

หลังเห็นสายตาดุกระด้าง พาขวัญรีบบอกถึงสาเหตุที่ต้องอุ้มลูกเข้ามาในไร่ แล้วหันหลังไปมองคู่ชายหญิงที่น่าจะเป็นสามีภรรยากัน อึดใจต่อมาอีกฝ่ายก็พยักหน้าให้ขยับเท้าเข้าไปใกล้ โดยท่าทีของโมกข์ยังคงเรียบเฉย ทำแค่ปรายตามองทั้งสองอย่างพิจารณา คนเป็นส่วนเกินอย่างพาขวัญรู้ตัวดีจึงขยับเท้าหมายจะกลับไปในที่ของตน ทว่าไม่เร็วไวเท่าใครคนหนึ่งที่เดินเข้ามาประชิด โมกข์โน้มตัวลงมองหน้าคนในอ้อมกอด แล้วพบพวงแก้มเริ่มแดงระเรื่อ เขาคิดว่าคงเป็นเพราะแสงแดดแรงจ้า แม้จะยังอยู่ในช่วงเช้า แต่วันนี้ตะวันเริ่มออกฤทธิ์แผ่ความร้อนเร็วกว่าปกติ ชายหนุ่มจึงถอดหมวกออกแล้วครอบใส่ศีรษะเล็กๆ พลันจ้ำอ้าวเดินจากไปพร้อมคู่ชายหญิง ส่วนพาขวัญกะพริบตาปริบๆ ไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น “หมวกป๊ะป๋า” พาณิธิดายกสองมือป้อมๆ จับหมวกแล้วทำท่าอวดพี่สาว พาณิภัคเลยทำท่ายื่นมือไปคล้ายจะแย่ง “ไม่เอาค่ะ หนูภัคไม่แย่งของน้องนะคะ” พาขวัญยังอยู่ในอาการมึนงง แต่แอบปลื้มใจ อย่างน้อยคนที่เธอมองว่าตอนนี้เขาไม่ต่างจากหุ่นยนต์ก็มีความรู้สึกนึกห่วงลูก โมกข์คงรู้อยู่บ้างพาณิธิดาอ่อนแ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-27
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12345
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status