All Chapters of สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: Chapter 141 - Chapter 150

แสงอาทิตย์ยามเย็นที่เคยสาดส่องประกายสีทองเรืองรอง บัดนี้เริ่มคล้อยต่ำและถูกกลืนกินด้วยเงามืดที่ทอดตัวยาวเหยียดปกคลุมผืนแผ่นดินชนบทอันแห้งแล้ง สายลมที่เคยพัดพากลิ่นไอดินและใบหญ้า บัดนี้กลับให้ความรู้สึกหนาวเหน็บและแฝงไปด้วยลางร้ายที่มองไม่เห็น จิ้งหูหย่ง ชายนักต้มตุ๋นผู้มากด้วยเล่ห์เหลี่ยมและสวมหน้ากากแห่งความเมตตา ยังคงไม่ยอมก้าวเดินจากไปจากบริเวณรอบนอกของหมู่บ้านอย่างที่ควรจะเป็น แม้ว่าเขาจะเพิ่งถูกสตรีร่างบอบบางแห่งบ้านสกุลโจวขับไล่อย่างไร้เยื่อใย ทว่าความคั่งแค้นที่ถูกสตรีหยามหน้ากลับยิ่งสุมไฟแห่งความทะเยอทะยานในก้นบึ้งของจิตใจให้ลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง นัยน์ตาที่เรียวยาวของเขาสาดประกายความอาฆาตมาดร้าย ร่างกายที่สวมใส่อาภรณ์เนื้อไหมชั้นดีสีน้ำเงินเข้มยืนหลบซ่อนอยู่เบื้องหลังเงาไม้ใหญ่ เขาไม่ยอมเลิกล้มความตั้งใจที่จะฉกฉวยเอาความมั่งคั่งและเด็กสาวผู้บริสุทธิ์มาเป็นของตนเอง การถอยร่นในครั้งนี้เป็นเพียงการกลับมาตั้งหลักเพื่อสานต่อแผนการที่แยบยลและสกปรกยิ่งกว่าเดิมชายหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบบริเวณเส้นทางดินลูกรังที่ไร้ผู้คนสัญจร สมองอันฉ้อฉลของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็ว เขาตระหนักดีว่ากา

ภายในห้องนอนที่คับแคบของบ้านสกุลโจว ร่างบอบบางของหนิงรุ่ยกำลังนั่งขัดสมาธิอย่างสงบนิ่งอยู่บนเตียงไม้กระดานที่ปูทับด้วยฟูกเก่าๆ หญิงสาวไม่ได้เข้าสู่ห้วงนิทราเฉกเช่นสมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัว ลมหายใจของเธอเข้าออกอย่างเชื่องช้าและเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ทว่าภายในก้นบึ้งของจิตวิญญาณกลับกำลังเดือดพล่านไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความอาฆาตแค้นที่รอวันชำระล้างหนิงรุ่ยค่อยๆ หลับตาลง รวบรวมสมาธิทั้งหมดที่กระจัดกระจายให้รวมศูนย์อยู่ที่จุดกึ่งกลางของหน้าผาก เธอเพ่งกระแสจิตเข้าสู่ห้วงคำนึงอันลึกล้ำ และในเสี้ยววินาทีต่อมา มิติแห่งร้านค้าลี้ลับที่เธอเป็นผู้ครอบครองก็สว่างวาบขึ้นมาในความทรงจำ มันไม่ใช่ร้านค้าที่มีตัวตนให้จับต้องได้ ทว่ามันเป็นพื้นที่พิเศษที่ปรากฏขึ้นในจิตใจ เต็มไปด้วยสิ่งของวิเศษมากมายที่สามารถแลกเปลี่ยนได้ด้วยแต้มความดีที่เธอเพียรพยายามสะสมมาจากการช่วยเหลือผู้คนและการทำมาหากินอย่างสุจริตหนิงรุ่ยไม่ได้สนใจหมวดหมู่อาหารหรือสิ่งของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันที่เธอมักจะแวะเวียนเข้ามาแลกเปลี่ยนอยู่เป็นประจำ ในค่ำคืนนี้ เป้าหมายของเธอมีเพียงสิ่งเดียวเคุณั้น นั่นคืออาวุธป้องกันตัวที่มีอานุภาพ

ความมืดมิดของยามราตรีแผ่ปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้วของชายป่าท้ายหมู่บ้าน บรรยากาศรอบกระท่อมร้างแห่งนี้เงียบสงัดจนน่าขนลุก ไร้ซึ่งสรรพเสียงของจิ้งหรีดเรไรที่เคยกรีดร้อง มีเพียงเสียงสายลมหนาวที่พัดกรีดผ่านรอยแตกของผนังไม้ไผ่เข้ามา ดึงเอากลิ่นอับชื้นและกลิ่นเน่าเปื่อยของเศษไม้ให้คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ภายในกระท่อมที่คับแคบและซอมซ่อ แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวมาจากตะเกียงน้ำมันดวงเล็กที่จิ้งหูหย่งจุดเตรียมเอาไว้ แสงสีส้มริบหรี่วูบวาบไปตามแรงลม สาดกระทบใบหน้าที่หล่อเหลาและเต็มไปด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องของชายนักต้มตุ๋น เขายืนรอคอยด้วยหัวใจที่พองโต จินตนาการถึงภาพนกน้อยผู้ไร้เดียงสาที่กำลังก้าวเดินเข้ามาหาความตายด้วยความเต็มใจและแล้ว เงาร่างภายใต้เสื้อคลุมสีเข้มที่เขายืนมองผ่านช่องประตูมาเนิ่นนาน ก็ค่อยๆ ก้าวเท้าข้ามผ่านธรณีประตูที่ผุพังเข้ามาภายในอาณาเขตของกระท่อมร้าง ฝีเท้าของร่างนั้นเหยียบย่ำลงบนพื้นไม้กระดานที่เปราะบาง ทว่ากลับไม่มีเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดให้ได้ยินแม้แต่น้อย ท่วงท่าการก้าวเดินนั้นช่างมั่นคง หนักแน่น และแฝงไปด้วยพลังอำนาจบางอย่างที่ผิดแปลกไปจากการเดินกะเผลกของเด็กสาวพิการที่เขา

ความเงียบสงัดภายในกระท่อมร้างท้ายหมู่บ้านถูกทำลายลงด้วยเสียงหอบหายใจที่หนักหน่วงและแหบพร่าของจิ้งหูหย่ง ชายนักต้มตุ๋นผู้เย่อหยิ่งซึ่งบัดนี้นอนคู้คุดคู้อยู่บนพื้นไม้กระดานที่ผุพังและเต็มไปด้วยคราบสกปรก ความเจ็บปวดรวดร้าวจากการถูกกระแทกด้วยข้อศอกเข้าที่ชายโครงอย่างรุนแรงเมื่อครู่ ยังคงแล่นพล่านและแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูขุมขน ราวกับกระดูกซี่โครงของเขาถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด ทว่าสิ่งที่สร้างความรวดร้าวให้แก่เขามากยิ่งกว่าบาดแผลทางกาย คือความอัปยศอดสูที่ถูกสตรีชาวบ้านธรรมดาๆ ผู้หนึ่งลูบคมและทำให้เขาต้องล้มกลิ้งไม่เป็นท่าเช่นนี้ฝุ่นละอองที่ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศค่อยๆ ทิ้งตัวลงมาเกาะติดบนเสื้อผ้าไหมเนื้อดีสีน้ำเงินเข้มที่เขาเคยสวมใส่ด้วยความภาคภูมิใจ บัดนี้มันเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบหยากไย่และโคลนตม จิ้งหูหย่งขบกรามแน่นจนเกิดเป็นสันนูนเด่นชัดบนกรอบหน้า ดวงตาของเขาแดงก่ำและเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่ปูดโปน ความโกรธแค้นและโทสะที่เดือดพล่านอยู่ในอกผลักดันให้เขามองข้ามความเจ็บปวด เขาสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด รวบรวมพละกำลังที่หลงเหลืออยู่ทั้งหมดเพื่อหยัดกายลุกขึ้นยืนอีกครั้งชายโฉดใช้มือข้างหนึ่งกุม

ความมืดมิดภายในกระท่อมร้างท้ายหมู่บ้านดูเหมือนจะทวีความหนาทึบและเยือกเย็นมากยิ่งขึ้น แสงสว่างจากตะเกียงน้ำมันดวงเล็กที่ตั้งอยู่บนพื้นกระดานไม้ผุพังทำได้เพียงสาดส่องแสงสีส้มสลัว เผยให้เห็นละอองฝุ่นที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศและหยากไย่ที่ห้อยย้อยลงมาจากเพดาน บรรยากาศรอบบริเวณอัดแน่นไปด้วยมวลความกดดันที่หนักอึ้งจนแทบจะจับต้องได้ ร่างของจิ้งหูหย่ง ชายนักต้มตุ๋นผู้เคยเย่อหยิ่งและวางมาดสง่างามดุจคุณชายจากตระกูลสูงศักดิ์ บัดนี้นอนคู้คุดคู้อยู่บนพื้นดินที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโคลนและเศษไม้ ร่างกายที่เคยแข็งแรงของเขาสั่นสะท้านอย่างต่อเนื่องไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะหยัดยืนขึ้นมาต่อกร เสื้อผ้าไหมเนื้อดีสีน้ำเงินเข้มที่เขาเคยสวมใส่ด้วยความภาคภูมิใจบัดนี้ฉีกขาดและเปื้อนฝุ่นจนหมดสภาพ ความอหังการและจริตมารยาที่เคยใช้หลอกลวงผู้คนถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดอยู่แทบเท้าของสตรีที่เขามองข้ามหลังจากที่หนิงรุ่ยได้ปลดปล่อยความเคียดแค้นผ่านถ้อยคำและการลงทัณฑ์ทางกายจนสาแก่ใจ สตรีร่างบอบบางก็ค่อยๆ คลายแรงกดจากฝ่าเท้าที่เหยียบย่ำลงบนมือของศัตรูคู่อาฆาต หญิงสาวชักเท้ากลับมาประทับลงบนพื้นกระดานไม้อย่างมั่นคงดุจเดิม ท่วง