All Chapters of สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: Chapter 291 - Chapter 300

ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการถูกฟาดจนกระดูกท่อนขาแตกหัก แผ่ซ่านและกรีดลึกลงไปในทุกอณูความรู้สึกของจิ้งหูหย่ง ชายนักต้มตุ๋นผู้เคยเย่อหยิ่งและคิดว่าตนเองอยู่เหนือทุกสิ่ง บัดนี้กลับต้องล้มกลิ้งลงไปนอนคุดคู้กองอยู่กับพื้นหินอันแสนเย็นเยียบและหยาบกระด้าง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงประดุจใบไม้ที่ถูกพายุพัดกระหน่ำ เสียงร้องโอดครวญอย่างโหยหวนหลุดรอดออกมาจากลำคอที่แห้งผากอย่างไม่อาจควบคุมได้ หยาดเหงื่อเย็นเฉียบและคราบน้ำตาไหลผสมปนเปกับฝุ่นดินบนใบหน้าที่บิดเบี้ยวและเหยเกจนดูไม่ออกถึงเค้าโครงความหล่อเหลาที่เขาเคยภาคภูมิใจนักหนา ทว่าท่ามกลางความย่อยยับของร่างกายและความพ่ายแพ้ที่ราบคาบนั้น สันดานดิบอันมืดบอดและสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดของสัตว์ร้ายที่ถูกต้อนให้จนตรอก กลับยังไม่ยอมดับสูญไปจากกมลสันดานที่เน่าเฟะของเขาในห้วงเวลาที่จิตวิญญาณกำลังถูกบดขยี้ ความหวาดกลัวความตายได้ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความเคียดแค้นและแรงอาฆาตที่รุนแรงจนถึงขีดสุด จิ้งหูหย่งกัดฟันแน่นจนกรามแทบจะแหลกละเอียดเพื่อข่มกลั้นความเจ็บปวดที่ท่อนขา นัยน์ตาที่แดงก่ำและเบิกกว้างของเขาสาดประกายความบ้าคลั่งและความมุ่งร้ายอย่างหาที่สุ

บรรยากาศบนลานหินกว้างริมหน้าผาสูงชันในยามวิกาล ถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยความเงียบสงัดที่แสนจะหนักอึ้งและเย็นเยียบ ภายหลังจากที่ความวุ่นวายและการขัดขืนอันไร้ประโยชน์ของจิ้งหูหย่งได้ยุติลงอย่างสมบูรณ์แบบ แสงจันทร์สีเงินยวงที่สาดส่องลงมาจากฟากฟ้าเบื้องบน กระทบเข้ากับผืนป่าดงดิบและโขดหินที่สลับซับซ้อน สร้างเงามืดที่ทาบทับลงบนร่างของชายนักต้มตุ๋นผู้ซึ่งกำลังนอนคว่ำหน้าแนบชิดกับความหยาบกระด้างของพื้นโลก สองมือของเขาถูกพันธนาการไพล่หลังเอาไว้อย่างแน่นหนาด้วยกุญแจมือเหล็กกล้าที่เย็นเฉียบ มันคือสัญลักษณ์แห่งการถูกจองจำและการสูญเสียอิสรภาพอย่างถาวร เจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบสองนายยังคงยืนคุมเชิงอยู่เบื้องซ้ายและเบื้องขวาอย่างรัดกุมที่สุด ปลายกระบอกปืนชี้ลงพื้นทว่าพร้อมที่จะถูกยกขึ้นใช้งานได้ในเสี้ยววินาทีหากมีความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ ท่ามกลางความสงบเงียบที่เพิ่งจะหวนคืนมา สารวัตรหลี่ นายตำรวจหนุ่มผู้ซึ่งเป็นดั่งเสาหลักแห่งความยุติธรรมในค่ำคืนนี้ ค่อยๆ ถอนสายตาออกจากร่างอันน่าสมเพชของอาชญากรที่หมดสภาพ เขาสอดเก็บอาวุธปืนพกประจำกายลงในซองหนังข้างเอวอย่างเชื่องช้า ก่อนจะกวาดสายตาอันเฉียบคมและทรงอำน

แสงตะวันยามเช้าตรู่เริ่มสาดส่องลงมาอาบไล้หลังคาอาคารสถานีตำรวจประจำเมือง ท้องฟ้าที่เคยอึมครึมและถูกปกคลุมด้วยความมืดมิดในยามราตรีได้เปิดกว้างออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นสีฟ้าครามที่แสนจะบริสุทธิ์และสดใสประดุจผืนผ้าใบที่เพิ่งถูกแต่งแต้มด้วยสีสันแห่งความหวัง ทว่าบรรยากาศ ณ ลานกว้างซึ่งปูลาดด้วยพื้นคอนกรีตสลับกับดินลูกรังด้านหน้าอาคารสถานีตำรวจในเวลานี้ กลับเต็มไปด้วยมวลอารมณ์ที่หนักอึ้งและตึงเครียดอย่างถึงที่สุด บรรดาพ่อแม่ ญาติพี่น้อง และครอบครัวของเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายที่ถูกขบวนการค้ามนุษย์ลักพาตัวไป ต่างพากันเดินทางมารวมตัวกันจนเนืองแน่นเต็มลานกว้าง ทุกพื้นที่ตารางนิ้วถูกจับจองไปด้วยผู้คนที่ยืนเบียดเสียดกัน ร่างกายของพวกเขาชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อและน้ำค้างยามเช้าที่เกาะพราว ทว่ากลับไม่มีใครสนใจความเหน็ดเหนื่อย ความเมื่อยล้า หรือความหนาวเย็นของอากาศที่พัดผ่านเลยแม้แต่น้อยนัยน์ตาทุกคู่ต่างเบิกกว้างและจดจ้องมองตรงไปยังเส้นทางถนนสายหลักที่ทอดยาวเข้าสู่ประตูสถานีตำรวจอย่างไม่วางตา ใบหน้าของคนเป็นพ่อเป็นแม่ล้วนเต็มไปด้วยความหวังอันริบหรี่ที่กำลังจะลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง ผสมปนเปไปกับคราบน้ำ

แสงอรุณรุ่งของวันใหม่เบิกฟ้าสาดส่องลงมาอาบไล้ผืนแผ่นดิน ขับไล่ความมืดมิดและกลิ่นอายของความตายจากค่ำคืนอันแสนโหดร้ายให้มลายหายไปจนหมดสิ้น อากาศในยามเช้าเต็มไปด้วยความสดชื่นและบริสุทธิ์ ทว่าสำหรับสารวัตรหลี่ นายตำรวจหนุ่มผู้แบกรับอุดมการณ์แห่งความยุติธรรมเอาไว้เต็มสองบ่า ภารกิจอันหนักอึ้งของเขายังไม่จบลงเพียงแค่การทลายรังของขบวนการค้ามนุษย์ที่โรงงานร้างเท่านั้น หลังจากที่เขาจัดการสั่งการให้ลูกน้องนำตัวเด็กสาวผู้เคราะห์ร้ายส่งคืนสู่อ้อมอกของครอบครัว และส่งตัวกลุ่มคนร้ายระดับล่างเข้าสู่ห้องขังของสถานีตำรวจประจำเมืองเสร็จสิ้นแล้ว สารวัตรหลี่ก็ไม่ได้หยุดพักสายตาเลยแม้แต่น้อย เขาผลัดเปลี่ยนเครื่องแบบที่เปรอะเปื้อนคราบฝุ่นดิน สวมทับด้วยชุดเครื่องแบบนายตำรวจเต็มยศที่ถูกรีดจนเรียบกริบ ท่วงท่าของเขาเต็มไปด้วยความสง่าผ่าเผยและเด็ดเดี่ยวประดุจนักรบที่กำลังจะออกเดินทางไปทำศึกครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตสิ่งที่ถูกซุกซ่อนอยู่อย่างมิดชิดแนบชิดกับหน้าอกด้านซ้ายของเขา คือสมุดบัญชีปกหนังสีดำสนิท สมุดบัญชีอันเป็นของกลางชิ้นสำคัญที่สุดที่ยึดมาได้จากจิ้งหูหย่ง ชายนักต้มตุ๋นผู้เป็นหัวหน้าขบวนการ มันไม่ใช่ส

กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปอย่างเชื่องช้าทว่าหนักแน่นประดุจกงล้อแห่งโชคชะตาที่ไม่มีวันหยุดนิ่ง ฤดูหนาวอันแสนเยือกเย็นและโหดร้ายได้ถูกพัดพาให้กลืนหายไปกับสายลม หยาดหิมะที่เคยปกคลุมผืนแผ่นดินได้หลอมละลายกลายเป็นหยดน้ำหล่อเลี้ยงสรรพสิ่งให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง รุ่งอรุณแห่งฤดูใบไม้ผลิได้ก้าวเข้ามาเยือนพร้อมกับแสงแดดอันอบอุ่นและมวลผกาที่เบ่งบาน แวดวงสังคมของมณฑลที่เคยถูกปกคลุมด้วยเงามืดแห่งความหวาดระแวงและอิทธิพลเถื่อน บัดนี้ได้รับการชำระล้างจนสะอาดสะอ้านภายใต้การกวาดล้างครั้งประวัติศาสตร์ หลายเดือนนับตั้งแต่ค่ำคืนแห่งการทลายรังนรกกลางป่าลึก คดีความอันแสนอื้อฉาวของขบวนการค้ามนุษย์ที่สะเทือนขวัญผู้คนไปทั่วทุกหย่อมหญ้า ก็ได้เดินทางมาถึงบทสรุปและถูกนำขึ้นพิจารณาคดี ณ ศาลยุติธรรมประจำมณฑลอันเป็นสถาบันสูงสุดแห่งการผดุงความถูกต้องบรรยากาศภายในห้องพิจารณาคดีอันกว้างใหญ่และโอ่อ่า เต็มไปด้วยความเคร่งขรึมและเงียบสงัดจนน่าขนลุก ผนังห้องที่บุด้วยไม้สีเข้มและเพดานที่ยกสูงส่งเสริมให้สถานที่แห่งนี้ดูน่าเกรงขามประดุจศาลสวรรค์ที่เตรียมพิพากษาคนบาป บริเวณที่นั่งสำหรับผู้เข้าร่วมรับฟังการพิจารณา