บททั้งหมดของ สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: บทที่ 281 - บทที่ 290

ความมืดมิดที่แผ่ปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้วของซากโรงงานถลุงเหล็กเก่าแห่งนี้ ไม่ได้เป็นเพียงแค่การขาดหายไปของแสงสว่าง ทว่ามันเปรียบเสมือนมวลสารหนักอึ้งที่กดทับลงบนทุกสรรพสิ่ง บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความวิเวกวังเวงและกลิ่นอายของความตายที่ลอยคละคลุ้งผสมปนเปไปกับกลิ่นคาวสนิมและกลิ่นดินโคลนที่อับชื้น หลังจากที่หนิงรุ่ย สะใภ้ใหญ่แห่งครอบครัวสกุลโจว สามารถใช้สติปัญญาและของวิเศษจากระบบร้านค้าลี้ลับปลดเปลื้องพันธนาการจากโซ่ตรวนเหล็กและหลบหนีออกจากคุกใต้ดินมาได้อย่างเงียบเชียบ หญิงสาวก็ไม่ได้คิดที่จะหลบหนีเอาตัวรอดไปเพียงลำพัง จิตวิญญาณที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญและความโอบอ้อมอารีของหล่อน ร้องสั่งให้หล่อนต้องหวนกลับเข้าไปสู่ปากเหวแห่งอันตรายอีกครั้ง เพื่อช่วยเหลือดวงวิญญาณบริสุทธิ์นับสิบชีวิตที่กำลังรอคอยความตายอยู่อย่างสิ้นหวังหนิงรุ่ยใช้แผ่นหลังแนบชิดไปกับผนังคอนกรีตที่เย็นเฉียบและสากระคาย หล่อนลอบเร้นกายผ่านเงามืดที่พาดทับซ้อนกันไปมาบริเวณระเบียงชั้นล่าง ฝีเท้าของหญิงสาวที่สวมเพียงรองเท้าผ้าใบเก่าๆ นั้นแผ่วเบาและไร้ซึ่งน้ำหนักประดุจฝีเท้าของแมวป่าที่กำลังย่างกรายออกล่าเหยื่อในยามราต

ความโกลาหลวุ่นวายที่ปะทุขึ้นภายในห้องโถงใหญ่ของซากโรงงานถลุงเหล็กเก่า เปรียบเสมือนรังมดที่ถูกน้ำร้อนสาดกระเซ็นเข้าใส่อย่างรุนแรงและฉับพลัน กลุ่มขบวนการค้ามนุษย์ที่เคยนั่งล้อมวงดื่มสุราและหัวเราะร่าด้วยความหลงระเริงในอำนาจมืด บัดนี้ต่างพากันวิ่งหนีแตกกระเจิงอย่างไร้ทิศทาง สัญชาตญาณดิบแห่งการเอาชีวิตรอดผลักดันให้พวกคนบาปเหล่านี้ละทิ้งพรรคพวกและหน้าที่ของตนเอง พวกมันบางคนที่มีสติสัมปชัญญะเหลืออยู่เพียงน้อยนิดจากการเมามาย พยายามตะเกียกตะกายปีนป่ายขึ้นไปบนกองเศษเหล็กและลังไม้ที่ผุพัง เพื่อมุ่งหน้าไปยังบานหน้าต่างกระจกที่ถูกตีปิดทับด้วยแผ่นไม้กระดานหนา หวังเพียงจะใช้ช่องทางนั้นเป็นประตูสู่ความเป็นอิสระและหลบหนีออกไปให้พ้นจากเงื้อมมือของกฎหมายที่กำลังบุกทะลวงเข้ามาแต่ทว่าความพยายามอันแสนสิ้นหวังของพวกเดนสังคมเหล่านั้น กลับตกอยู่ภายใต้การคำนวณและการคาดการณ์ของนายตำรวจผู้บัญชาการเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น แผนการของสารวัตรหลี่นั้นรัดกุมและรอบคอบยิ่งกว่าตาข่ายดักนกที่ถูกถักทอขึ้นมาอย่างประณีต ตำรวจตงฉินผู้ผ่านประสบการณ์การปราบปรามอาชญากรมาอย่างโชกโชน ล่วงรู้ถึงพฤติกรรมและสันดานของพวกโจรหนีคดี

เสียงกึกก้องกัมปนาทของการปะทะกันอย่างดุเดือดระหว่างกองกำลังพิทักษ์สันติราษฎร์และเครือข่ายขบวนการค้ามนุษย์ ดังสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทุกตารางนิ้วของซากโรงงานถลุงเหล็กเก่า เสียงโลหะกระทบกัน เสียงฝีเท้าที่วิ่งสับสนอลหม่าน และเสียงตะโกนด่าทอด้วยความเกรี้ยวกราด ผสมปนเปกลายเป็นคลื่นเสียงแห่งความโกลาหลที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง แสงไฟสปอตไลท์สีขาวสว่างจ้าและแสงไซเรนสีแดงสลับน้ำเงินที่สาดส่องทะลุรอยแตกร้าวของกำแพงเข้ามา สาดกระเซ็นและวูบวาบไปมาประดุจภาพลวงตาในห้วงนรก สร้างเงาทะมึนของเครื่องจักรกลที่เต้นเร่าอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางสมรภูมิรบที่กำลังลุกเป็นไฟและปราศจากการควบคุม หนิงรุ่ย สะใภ้ใหญ่แห่งครอบครัวสกุลโจว ผู้ซึ่งแฝงตัวเข้ามาในฐานะเหยื่อล่อ กลับยืนหยัดอย่างมั่นคงและเยือกเย็นอยู่ภายในโกดังลับที่ใช้กักขังเด็กสาวเคราะห์ร้าย หญิงสาวไม่ปล่อยให้ความตื่นตระหนกที่แผ่ซ่านอยู่ในมวลอากาศเข้ามาสั่นคลอนสติสัมปชัญญะของตนเองแม้แต่น้อย หล่อนรู้ดีว่าความชุลมุนวุ่นวายที่เกิดขึ้นภายนอก คือเกราะกำบังชั้นยอดและเป็นโอกาสทองเพียงหนึ่งเดียวที่จะนำพาชีวิตอันบริสุทธิ์นับสิบชีวิตให้ออกไปสู่อิสรภาพได้หนิงรุ่

แสงไฟจากหน้ารถกระบะของเจ้าหน้าที่ตำรวจและไฟสัญญาณไซเรนที่สาดส่องวูบวาบไปทั่วบริเวณลานกว้างหน้าซากโรงงานถลุงเหล็กเก่า เปรียบเสมือนแสงสว่างแห่งรุ่งอรุณที่เข้ามาขับไล่ความมืดมิดและฝันร้ายให้มลายหายไป บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยความหวาดผวาและความตาย บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความโล่งใจและเสียงสะอื้นไห้แห่งความปีติยินดี เด็กสาวผู้เคราะห์ร้ายนับสิบชีวิตที่รอดพ้นจากขุมนรก ต่างพากันโผเข้าสู่อ้อมกอดของเจ้าหน้าที่พิทักษ์สันติราษฎร์ พวกหล่อนได้รับการคุ้มครองและนำตัวไปปฐมพยาบาลเบื้องต้นอย่างปลอดภัย หนิงรุ่ย สะใภ้ใหญ่แห่งครอบครัวสกุลโจว ผู้เป็นดั่งแสงสว่างนำทางและเสาหลักทางจิตใจให้แก่เด็กสาวเหล่านั้น ยืนหอบหายใจรวยรินอยู่ริมลานดิน หญิงสาวเพิ่งจะส่งมอบฝ่ามือของซิ่วอิงและเด็กสาวคนอื่นๆ ให้ก้าวขึ้นไปบนรถของทางการได้จนครบทุกคน ภูเขาแห่งความรับผิดชอบอันหนักอึ้งที่กดทับอยู่บนบ่าและบีบรัดหัวใจของหล่อนมาตลอดหลายชั่วโมง ได้ถูกยกออกไปจนหมดสิ้น ร่างกายที่บอบช้ำและอ่อนล้าจากการถูกพันธนาการและปีนป่ายหลบหนี เริ่มประท้วงด้วยความปวดร้าวที่แล่นริ้วไปตามกล้ามเนื้อทุกมัด หยาดเหงื่อเย็นเฉียบไหลรินลงมาตามกรอบหน้าและลำคอ ทว่าภ

เสียงหวีดหวิวของสายลมหนาวที่พัดกรรโชกขึ้นมาจากหุบเหวลึกเบื้องหลัง เปรียบเสมือนเสียงคร่ำครวญของวิญญาณคนบาปที่กำลังทนทุกข์ทรมานอยู่ในขุมนรก มันพัดกระแทกเข้ากับแผ่นหลังของจิ้งหูหย่งจนร่างทั้งร่างของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงและไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป ความเย็นเยียบนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะสภาพอากาศในยามวิกาลท่ามกลางป่าดงดิบ ทว่ามันเป็นความหนาวเหน็บที่แทรกซึมลึกลงไปถึงไขกระดูก เป็นความเย็นเฉียบที่เกิดจากความหวาดกลัวความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาประชิดตัวในระยะเผาขน ลานหินกว้างที่เคยถูกมองว่าเป็นเส้นทางสู่อิสรภาพ บัดนี้ได้แปรสภาพกลายเป็นลานประหารที่ถูกปิดตายอย่างสมบูรณ์แบบ เบื้องหลังคือหุบเหวมืดมิดที่มองไม่เห็นแม้แต่ก้นบึ้ง เบื้องหน้าคือสตรีผู้มีความแค้นสลักลึกอยู่ในดวงตา และบุรุษร่างยักษ์ที่พร้อมจะฉีกทึ้งร่างของเขาให้แหลกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเมื่อสติสัมปชัญญะอันน้อยนิดที่หลงเหลืออยู่ประมวลผลได้อย่างชัดเจนแล้วว่า เขาได้เดินมาถึงสุดทางตันและหมดสิ้นหนทางที่จะหลบหนีไปได้อย่างเด็ดขาด ความหวังอันริบหรี่ที่เคยหล่อเลี้ยงจิตใจให้ฝืนทนวิ่งหนีตายมาตลอดทางก็แตกสลายลงจนไม่มีชิ้นดี เรี่ยวแรงที