All Chapters of สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: Chapter 61 - Chapter 70

บรรยากาศ ณ ลานดินกว้างหลังภูเขาท้ายหมู่บ้านที่เคยเงียบสงบและวังเวง บัดนี้กลับตลบอบอวลไปด้วยฝุ่นผงสีแดงขุ่นมัวที่ถูกตีรวนขึ้นสู่อากาศจากการปะทะอันดุเดือด สายลมหนาวในฤดูเหมันต์พัดโชยมากระทบผิวหนัง ทว่ามันไม่อาจดับความร้อนรุ่มและรังสีความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของหญิงสาวผู้กำชัยชนะได้เลยแม้แต่น้อย ร่างของโจวจื่อฉิน เด็กหนุ่มจอมเกเรที่เคยก้าวร้าวและหยิ่งยโสโอหัง บัดนี้นอนคว่ำหน้าคลุกฝุ่นอยู่บนพื้นดินอันแห้งแล้ง สภาพของเขาดูไม่ต่างอะไรกับสุนัขจนตรอกที่ถูกทุบตีจนหมดสิ้นซึ่งเรี่ยวแรงและศักดิ์ศรีแผ่นหลังที่เคยตั้งตรงด้วยความจองหองบัดนี้สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ เสียงหอบหายใจรวยรินดังลอดผ่านริมฝีปากที่แห้งผากและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบดิน โจวจื่อฉินพยายามสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ แต่ความเจ็บปวดร้าวลึกจากรอยไม้พลองที่ฟาดฟันลงมาตรึงร่างกายของเขาเอาไว้จนขยับเขยื้อนแทบไม่ได้ ข้อพับเข่าที่ถูกตีอย่างแรงจนเสียหลักยังคงปวดหนึบราวกับกระดูกแตกหัก รสชาติฝาดเฝื่อนของเลือดและฝุ่นดินคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก นัยน์ตาที่เคยมองผู้คนด้วยความดูถูกเหยียดหยาม บัดนี้เบิกกว้างและเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงระคนหวาดผวา เ

ดวงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยเริ่มคล้อยต่ำลงสู่ทิศตะวันตก สาดส่องแสงสีส้มอมแดงอาบไล้ไปทั่วบริเวณซอกตึกร้างท้ายหมู่บ้านซึ่งเป็นแหล่งมั่วสุมประจำของกลุ่มอันธพาล บรรยากาศภายในสถานที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยความสกปรกโสมม กลิ่นเหม็นอับของขยะเน่าเสียผสมปนเปกับกลิ่นสุราราคาถูกและกลิ่นควันยาสูบฉุนจัดที่ลอยคลุ้งเป็นสายหมอกสีเทาหม่น ชายหน้าบากผู้เป็นหัวหน้าแก๊งนั่งทำหน้าถมึงทึงอยู่บนลังไม้เก่าๆ ขาข้างหนึ่งยกขึ้นพาดเกยบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยไพ่และขวดเหล้าเปล่าล้มระเนระนาด นัยน์ตาขุ่นมัวที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำของมันจ้องมองออกไปทางปากตรอกอย่างกระวนกระวายใจ มือหยาบกร้านที่เต็มไปด้วยรอยสักลูบคลำรอยแผลเป็นบนใบหน้าของตนเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า บ่งบอกถึงอารมณ์หงุดหงิดที่กำลังพุ่งสูงขึ้นจนใกล้จะถึงจุดเดือดเวลาผ่านไปเนิ่นนานจนความอดทนของชายหน้าบากขาดสะบั้นลง มันกวาดสายตามองหาเงาร่างของเด็กหนุ่มวัยรุ่นที่คุ้นเคย ทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่า โจวจื่อฉิน สายสืบประจำแก๊งที่มักจะรีบวิ่งแจ้นมารายงานตัวและรับเงินส่วนแบ่งด้วยท่าทีประจบประแจง บัดนี้กลับหายหัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีการมาปรากฏตัวตามนัดหมาย ไม่มีการส่งข่าว

ฝุ่นผงสีแดงขุ่นมัวที่ถูกตีรวนขึ้นสู่อากาศค่อยๆ โรยตัวตกลงสู่พื้นดินอย่างเชื่องช้า ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความพินาศย่อยยับที่ปรากฏแก่สายตา ภาพของรถเข็นไม้คันงามที่เพิ่งถูกประกอบขึ้นด้วยความรักและความตั้งใจของครอบครัวสกุลโจว บัดนี้ล้มคว่ำไม่เป็นท่า โครงไม้กระดานเนื้อแข็งที่เคยประกอบกันอย่างประณีตและแน่นหนา ถูกกระแทกจนบิดเบี้ยวและแตกหัก ซี่ล้อไม้ที่เคยหมุนวนเพื่อนำพาความหวังไปสู่ตลาด บัดนี้หยุดนิ่งและเต็มไปด้วยรอยร้าว ทว่าสิ่งที่บีบรัดหัวใจจนเจ็บปวดที่สุด ไม่ใช่เศษซากของไม้ที่แหลกสลาย แต่เป็นก้อนเต้าหู้สีขาวบริสุทธิ์นับสิบก้อนที่ร่วงหล่นลงมาแตกกระจายเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นดินเต้าหู้เหล่านั้นคือหยาดเหงื่อแรงกาย คือความตื่นเช้าตรู่ คือความเหนื่อยยากที่ต้องทนยืนอยู่หน้าเตาไฟร้อนระอุ มันคือความหวังที่จะช่วยต่อลมหายใจและพลิกฟื้นชะตาชีวิตของครอบครัวที่ยากไร้ ทว่าบัดนี้ เนื้อสัมผัสที่เคยนุ่มละมุนและขาวสะอาด กลับถูกรองเท้าบูทหนังเก่าๆ ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโคลนและสิ่งปฏิกูลของพวกคนพาล เหยียบย่ำและบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนจมมิดลงไปในแอ่งน้ำขัง เนื้อเต้าหู้แหลกเหลวผสมปนเปกับเศษทรายและดินโคลนจน

ความเงียบสงัดภายในห้องโถงที่มืดสลัวของบ้านสกุลโจว ดูราวกับเป็นเพียงเปลือกนอกที่ห่อหุ้มพายุลูกใหญ่ซึ่งกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ หลังจากที่หนิงรุ่ยได้จัดการแลกเปลี่ยนระเบิดควันและตาข่ายดักจับมาเก็บซ่อนไว้กับตัวแล้ว หญิงสาวก็ยังคงยืนหลับตาพริ้มเพื่อเชื่อมต่อกับระบบร้านค้าลี้ลับในห้วงความคิดต่อไป แผนการที่จะต้อนพวกอันธพาลให้จนมุมนั้นจำเป็นต้องมีการตัดกำลังและทำลายขวัญกำลังใจของพวกมันเสียก่อน การเผชิญหน้ากันด้วยกำลังโดยตรงอาจทำให้เกิดความสูญเสียที่ไม่คาดคิด ดังนั้น เธอจึงต้องการบางสิ่งบางอย่างที่จะบ่อนทำลายความจองหองของพวกมันจากภายใน บางสิ่งที่จะทำให้พวกมันต้องอับอายและสูญเสียความน่าเกรงขามไปจนหมดสิ้นนิ้วเรียวของเธอในห้วงจินตนาการเลื่อนผ่านรายการสิ่งของวิเศษมากมาย จนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่ขวดแก้วใบเล็กจิ๋วซึ่งบรรจุผงละเอียดบางอย่างเอาไว้ คำอธิบายที่ปรากฏขึ้นระบุว่ามันคือผงเคมีลึกลับที่ถูกคิดค้นขึ้นในโลกอนาคต มันมีคุณสมบัติที่น่าทึ่งคือความโปร่งแสง ไร้สี และไร้กลิ่นอย่างสิ้นเชิง ทว่าเมื่อใดก็ตามที่ละอองผงนี้สัมผัสกับอุณหภูมิร่างกายและเหงื่อของมนุษย์ มันจะทำปฏิกิริยากับรูขุมขนและก่

ม่านหมอกสีขาวขุ่นในยามเช้าตรู่ยังคงลอยอ้อยอิ่งและเกาะตัวหนาทึบ ปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้วของเส้นทางดินลูกรังที่ทอดยาวคดเคี้ยวออกจากหมู่บ้านมุ่งหน้าสู่ตัวอำเภอ อากาศในยามนี้หนาวเหน็บจนแทบจะบาดลึกเข้าไปถึงกระดูก หยาดน้ำค้างที่เกาะพราวอยู่ตามยอดหญ้าและใบไม้สองข้างทางจับตัวแข็งเป็นเกล็ดน้ำแข็งสีขาวโพลน สะท้อนแสงสีเงินยวงของดวงจันทร์ที่กำลังจะลาลับขอบฟ้า บรรยากาศรอบกายเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจที่พ่นออกมาเป็นไอควันสีขาว และเสียงฝีเท้าสองคู่ที่ย่ำลงบนพื้นดินอันแห้งแล้งอย่างเป็นจังหวะสม่ำเสมอหนิงรุ่ยในชุดเสื้อคลุมตัวหนาสีซีด ก้าวเดินเคียงข้างไปกับโจวจื่อหมิงผู้เป็นสามีอย่างเงียบเชียบ แผ่นหลังของหญิงสาวตั้งตรงและสง่างาม นัยน์ตากลมโตที่เคยสุกใสบัดนี้ทอประกายความเยือกเย็นและแหลมคมดั่งใบมีด เธอกวาดสายตามองฝ่าม่านหมอกไปเบื้องหน้าอย่างระแวดระวัง ทว่าภายในจิตใจกลับปราศจากความหวาดหวั่นใดๆ มีเพียงความสงบและสติสัมปชัญญะที่ตื่นตัวอย่างเต็มที่เพื่อรอคอยการเปิดฉากของแผนการตลบหลังที่เธอได้ถักทอเอาไว้อย่างประณีตบรรจงบนลาดไหล่กว้างและแข็งแกร่งของโจวจื่อหมิง มีถุงผ้าดิบใบใหญ่ที่ถูกตัดเย็บ