All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นแสงจันทร์ขาวของตัวร้ายในนิยายคุณธรรม: Chapter 61 - Chapter 67

เมืองหลวงกำลังตกอยู่ในช่วงเวลาแห่งความสับสนวุ่นวาย การตายของอิงกั๋วกงรวมไปถึงราชโองการถอดถอนตำแหน่งอิงกั๋วกงและราชโองการลงโทษคนในจวนทำให้ทัพใหญ่ของสกุลกู้ไม่พอใจ ยิ่งเมื่อได้รู้ว่าซื่อจื่ออิงกั๋วกงกู้หมิงผู้เป็นบุตรชายเพียงเพียงคนเดียวของอิงกั๋วกงถูกคนของหยางเฉิงฮ่องเต้จับตัวไป แล้วสุดท้ายคนของหยางเฉิงฮ่องเต้ก็ฆ่ากู้หมิงตายอย่างโหดเหี้ยมยิ่งก่อให้เกิดความแค้นมากยิ่งขึ้นยามนี้ผู้คุมทัพสกุลกู้คือกู้ชิงทายาทสายรองของจวนสกุลกู้ เขาเป็นญาติผู้น้องของกู้หมิง ความแค้นที่เขามีต่อหยางเฉิงฮ่องเต้ล้ำลึกเสียยิ่งกว่าการตายของอิงกั๋วกงเสียอีก เดิมทีญาติสายรองเช่นเขาไม่ควรจะต้องแบกรับความผิดไปกับสายหลักของจวนอิงกั๋วกง แต่เพราะความหวาดระแวงของหยางเฉิงฮ่องเต้ทำให้สายรองเช่นเขาพลอยโดนโทษทัณฑ์ไปด้วย ยามนี้ทุกคนในครอบครัวของเขาต้องหลบหนีการลงทัณฑ์และการเนรเทศมาอยู่ในค่ายพักแรมทหาร สภาพอันอเนจอนาถก่อให้เกิดความแค้น“เป็นเพราะฝ่าบาทออกค่ำสั่งท่านลุงของข้าจึงได้กล้าลงมือกับซื่อจื่ออันอ๋อง แต่สุดท้ายฝ่าบาทกลับหักหลังไม่เพียงยกความผิดให้ยามนี้ยังฉวยโอกาสคิดจะกำจัดสกุลกู้และทัพสกุลกู้ทิ้ง ฮ่องเต้ทรราชเช่นนี้พ

ซูเยว่อิงรักษาครรภ์อย่างสงบในหลิงหนาน ทุกคนในครอบครัวของนางช่วยกันดูแลนางอย่างดี ข่าวการขึ้นครองราชย์ของหยางฉีฮ่องเต้ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกยินดีได้เท่าข่าวความปลอดภัยของทุกคนที่นางรู้จัก ซูเหวินจางผู้เป็นบิดาของนางยังคงได้ดำรงตำแหน่งอัครเสนาบดี ส่วนซูเหวินฉีผู้เป็นท่านอาของนางได้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมพิธีการ เพราะหยางฉีฮ่องเต้มีบิดาของนางคอยช่วยเหลือการจัดการกับขั้วอำนาจในราชสำนักของหยางฉีฮ่องเต้จึงได้ราบรื่นวังหลังของหยางฉีฮ่องเต้ว่างเปล่าไร้ซึ่งสนมและองค์ฮองเฮา นอกจากเยียนไทเฮาผู้เป็นพระมารดาแล้วหยางฉีฮ่องเต้ไม่คิดจะรับสตรีใดเข้าไปเติมเต็มวังหลัง ส่วนตำหนักบูรพาก็ไม่ต่างกัน นอกจากเตรียมการต้อนรับซูเยว่อิงเข้าตำหนักบูรพาแล้วก็ไม่มีแผนว่าจะรับสตรีอื่นเข้าตำหนักบูรพาอีกด้วยอำนาจของเสนาบดีซูเหวินจางไม่มีผู้ใดกล้าเสนอให้องค์รัชทายาทรับสนมชายาเพิ่ม มีแค่เพียงหยางฉีฮ่องเต้เพียงเท่านั้นที่ได้รับฎีกาขอให้แต่งตั้งองค์ฮองเฮาและรับพระสนมเข้าวัง แม้จะถูกกดดันอย่างต่อเนื่องแต่หยางฉีฮ่องเต้ก็ไม่หวั่นพระทัยทำแค่เพียงตรัสออกมาว่า“ผู้ใดกล้ายื่นฎีกาให้ข้ารับสนมเข้าวังอีก ข้าจะพระราชทานงานสมรสให้พวกเจ้า ย

ยามที่หยางจื่อโม่ได้ขึ้นครองราชย์ทั้งนางและเขาก็มีลูกด้วยกันสี่คนแล้ว ชายสองหญิงสองช่วยปิดปากถ้อยคำที่ว่า “สมควรรับพระสนมเพื่อช่วยแตกกิ่งก้านสาขาให้แก่ราชวงศ์” ได้ดีมากทีเดียวสำหรับบุรุษที่เคยเอ่ยปากว่าจะไม่ยอมให้ซูเยว่อิงคลอดลูกอีกแล้วเช่นหยางจื่อโม่การมีลูกถึงสี่คนถือว่าเป็นการยอมอ่อนข้อให้แก้คำว่าแตกกิ่งก้านสาขาให้แก่ราชวงศ์ของบรรดาขุนนางได้มากที่สุดแล้ว“แม้ว่าข้าจะชอบทำลูก แต่กลับไม่ชอบตอนที่เจ้าคลอดลูก” นี่คือคำพูดของเขาตอนที่เขาขอน้ำยาไร้บุตรมาดื่มด้วยตนเองการกระทำของเขาสร้างความซาบซึ้งใจให้แก่ซูเยว่อิงเป็นอย่างยิ่ง ตอนที่นางคลอดองค์หญิงน้อยหยางหมิงเจินหมอหลวงก็บอกนางแล้วว่าต่อไปนางจะไม่สามารถมีลูกได้อีก แต่เมื่อได้ยินว่าน้ำยาไร้บุตรที่หยางจื่อโม่ดื่มเข้าไปจะช่วยลดความกำหนัดของบุรุษได้นางก็ยินยอมให้เขาดื่มแต่โดยดีธรรมชาติของบุรุษโดยทั่วไปยิ่งอายุมากขึ้นความกำหนัดก็จะลดลง พอดื่มน้ำยาไร้บุตรเข้าไปอีกก็คงจะลดความต้องการในห้องหอลงได้แล้ว ต่อให้ในอนาคตหยางจื่อโม่จะชื่นชอบสตรีอื่นที่มีทั้งความงามและความอ่อนเยาว์ ต่อให้มีแรงใจแต่ก็คงจะไร้ซึ่งแรงกายในการสร้างปัญหาให้แก่ชีวิตคู่ของเข

ข้ามีนามว่าซูเยว่ชิง เป็นคุณหนูลำดับที่สามของจวนสกุลซู บิดาของข้าคือซูเหวินฉีมีตำแหน่งเป็นรองเจ้ากรมพิธีการ ตั้งแต่เด็กข้าชื่นชอบบุรุษผู้หนึ่ง เขาคือคุณชายใหญ่สกุลต่ง มีนามว่าต่งฮุ่ยหนานทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าข้าเป็นคนพูดมาก มีแค่เพียงพี่หญิงใหญ่ของข้าและสหายสนิทของข้าอย่างต่งฮุ่ยเหมยเพียงเท่านั้นที่ยินดีจะรับฟังคำพูดของข้า ตอนที่พระชายาองค์รัชทายาทฆ่าตัวตาย บุรุษในดวงใจของข้าผู้นั้นก็กลับมาจากสำนักศึกษาที่อยู่ต่างเมือง เขายังคงรูปงามดังเดิมแต่ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจของเขาทำให้ข้าอดรู้สึกเห็นใจเขาไม่ได้หลังจากสิ้นสุดพิธีศพของพระชายาองค์รัชทายาทไปแล้วข้าบังเอิญได้พบต่งฮุ่ยหนานอยู่ในหอสุรา เดิมทีข้าคิดจะรั้งต่งฮุ่ยเหมยผู้เป็นน้องสาวของเขาให้เข้าไปดูเขาด้วยกัน น่าเสียดายที่ต่งฮุ่ยเหมยกำลังหัวเสียเรื่องคู่หมั้นจากสกุลมู่ของนางอยู่ ข้าก็เลยเข้าไปดูเขาตามลำพังในห้องรับรองพิเศษของหอสุรา ต่งฮุ่ยหนานผู้หล่อเหลาและสง่างามกำลังเอนกายลงไปนอนบนโต๊ะอาหารอย่างหมดสภาพ ข้าเดินเข้าไปใกล้เขาก้มหน้าลงไปพินิจดูใบหน้าที่เต็มไปด้วยความแดงก่ำของเขาอย่างใกล้ชิด ดวงตาที่เคยสว่างไสวขอ