ชีวีอยู่ในชุดกางเกงยีนสีเข้มเสื้อยืดสีดำพอดีตัวสวมทับด้วยแจ็กเก็ตดำ ใบหน้าหล่อเหลาดูอิดโรยไม่น้อย เขาประชุมและเตรียมงานอย่างหนักทั้งเฝ้าตามเฝ้าโทร.ถามข่าวของมะปรางชีวีเคลียร์ตัวเองแล้ว แต่มะปรางยังไม่ยอมคุยด้วย มะปรางพยายามหลบหน้าเขาอยู่ตลอด ทำตัวเหมือนอยากจะหายไปจากเขาอยู่ทุกเมื่อ ไปหาที่ห้องก็ไม่อยู่ มะปรางจะไปอยู่กับนิลซึ่งนั่นห้องเพื่อนเธอ เขาคงไปยุ่งมากไม่ได้ ทั้งญาบอกเขาอยู่วันละหลายรอบให้เวลาเธอชีวีถึงได้อดทนเฝ้ารออยู่ตรงนี้อย่างใจเย็น ถ้าเธอจะไปจากเขาต่อให้สุดหล้าฟ้าเขียวเขาก็จะตามหาให้เจอเพราะเธอเป็นของเขา“วีไหวแน่ ?” บอดี้เพื่อนต่างสาขาถามขึ้นเมื่อมองหน้าประธานชมรมมันจะร่วงอยู่แล้ว“อือ ไหว” ชีวีหันไปบอกเพื่อนก่อนจะเดินเอาใบรายชื่อไปแจกให้ทีมงานช่วยเช็กคนมะปรางยืนอยู่กับญาและนิล วันนี้เธอแต่งตัวง่าย ๆ กางเกงยีนสีอ่อนขายาวรัดรูปรองเท้าผ้าใบ เสื้อยืดสีขาวสะอาดตาพร้อมเสื้อคลุมแขนยาวตัวบางลายทางขาวดำถูกมัดไว้หลวม ๆ ช่วงไหล่ ใบหน้าอ่อนใสไม่ได้แต่งแต้มอะไรมาก ผมยาวถูกรวบขึ้นเป็นหางม้าเรียบง่าย“ปี 4 ขึ้นรถบัสคันนี้ได้เลยครับ” สมาชิกชมรมประกาศใส่โทรโข่งเพราะคนเยอะใช้เพียงเสียงอ
Read more