All Chapters of Doctor ex-lover. พ่ายรักหมอลีวาย : Chapter 11 - Chapter 20

106 Chapters

ตอนที่11

ตอนที่11 " ไม่ทันแล้วแหละน้ำหวาน พี่ถามเธอหลายครั้งแล้ว เธอเลือกที่จะเงียบ งั้นครางชื่อผัวแทนแล้วกัน... " พี่ลีวายพูดพร้อมถอดเข็มขัดออกจากนั้นก็รวบแขนฉันทั้ง2ข้างขึ้นเหนือหัวและทำการมัดแขนฉันด้วยเข็มขัด " ไม่ พี่ลีวาย พี่จะทำแบบนี้ไม่ได้ เราไม่ได้เป็นอะไร อย่า ไม่นะ!! " ฉันร้องห้ามเขาพยายามดิ้นสุดแรง " ไม่ได้เป็นอะไรเหรอ พูดมาได้ไง เธอตัดสินใจเองอยู่คนเดียว หนีหน้าไป4ปี ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย ใครเป็นคนช่วยปกปิด !!! " พี่ลีวายจ้องหน้าฉันและถาม " ไม่ ไม่มีใครช่วย น้ำหวานก็ไปของน้ำหวานเอง ตอนนี้พี่ต้องปล่อย เรื่องของเรามันจบไปแล้ว พี่มาทำแบบนี้ ผู้หญิงของพี่เขาจะรู้สึกยังไง " ฉันพูด " ผู้หญิงที่ไหนก็ไม่สำคัญเท่าเธอ " พี่ลีวายพูดพร้อมเอามือหนามาบีบขยำหน้าอกฉัน " อะ เจ็บ พี่อย่ามาพูดมักง่าย ปล่อยน้ำหวานนะ " มันเจ็บ เจ็บจนเผลอร้องออกมา ฉันรู้ ว่าเซ็กของพี่ลีวายค่อนข้างจะรุนแรง ผิดกับนิสัยเขาเลย และตอนนี้ไม่ใช่แค่รุนแรงปกติแต่มันเพิ่มอารมณ์เดือดของเขามาด้วย ลีวายไม่ฟังเสียงห้ามของน้ำหวานเพราะเขาทนรอเจอคนตัวเล็กมา4ปี วันนี้ที่ได้เจอเขาสัญญากับตัวเองแล้วว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยเธ
Read more

ตอนที่12

ตอนที่12 " อื้อ เจ็บ ปล่อย!! " ฉันร้องขนาดนี้ พยายามทุบตี ผลักเขาออก แต่พี่ลีวายไม่ได้มีท่าทีจะหยุดการกระทำของเขา พี่ลีวายก้มลงกระแทกปากจูบฉันอย่างแรง มือหนาดึงมือฉันไว้เหนือหัวจากนั้นก็เอาปลายสายเข็มขัดที่เหลือมัดกับขาโต๊ะที่อยู่ใกล้โซฟา พอเสร็จก็ก้มลงมาไซ้ซอกคอขาวขบเม้มสร้างรอยแดงไว้เต็มลำคอของน้ำหวาน ลีวายเริ่มกัดไปตามลำคอขาว เลื่อนลงมายังอกอวบมือหนาบีบขยำอย่างแรง ปากหยักยังคงไล่ดูดและกัดไม่ตามหน้าอกของน้ำหวาน รสนิยมทางเพศที่ค่อนข้างรุนแรงคนตัวเล็กรู้ดี แต่แบบนี้มันก็รุนแรงเกินไปสำหรับคนที่ห่างหายจากเรื่องพวกนี้มาตั้ง4ปี น้ำหวานพยายามเม้มริมฝีปากไม่ให้มีเสียงน่าอายเล็ดรอดออกมา ลีวายเหงนหน้ามามองอาการของคนตัวเล็ก เขายกยิ้มอยู่ในใจ พยศเหรอ ได้!! เขาเคลื่อนริมฝีปากมางับที่ยอดจุกชมพูอ่อน ดูดดึงใช้ฟันขบกัดจนน้ำหวานร้องออกมา " อะ กรี๊ด เจ็บ !!! ปล่อยนะ พอแล้วพี่ลีวาย พอแล้วน้ำหวานเจ็บ !!! " น้ำหวานร้องขอต่อลีวาย ลีวายยอมถอยปากออกจากจุกชมพู จ้องมองคนตัวเล็กและยกยิ้มอย่างพอใจที่ได้เห็นร่องรอยที่ตัวเองสร้างไว้ เขาจัดการถอดเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วโดยที่ยังคร่อมน้ำหวานอยู่ เขาถอดกางเกงออกแ
Read more

ตอนที่13

ตอนที่13 เสียงครางของลีวายร้องตอบ แต่เขาก็ยังกระแทกแก่นกายเข้าออกร่องสาวอยู่แบบเดิมและอาจจะมาแรงมากกว่าเดิม น้ำหวานหลับตาลงพร้อมรับแรงกระแทก เพราะทำอะไรไม่ได้แล้ว " ลืมตามามองผัว จำไว้พี่เนี่ยแหละผัวเธอ !!! " ลีวายจับหน้าคนตัวเล็กและพูดให้คนตัวเล็กนั้นลืมตามามองเขา " เจ็บบ!! เบาหน่อยค่ะ " น้ำหวานพูดตอบแทน เพราะลีวายนั้นยกขาเรียวขึ้นพาดแขนแกร่งและกระหน่ำกระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้าร่องสาว " อื้อ ใกล้แตกแล้ว !?? " พอลีวายพูดก็โถมตัวเข้าหาน้ำหวานและกระแทกแก่นกายอย่างแรง พั่บ!! พั่บ!!! พั่บ!! น้ำหวานนอนรับแรงกระแทกของลีวายร้องครางออกมาอย่างลืมอายเพราะตัวเองก็ใกล้เสร็จเหมือนกัน ลีวายปล่อยน้ำเข้าไปในตัวของน้ำหวานเขาตั้งใจกดแช่ท่อนเอ็นของเขาไว้แบบนั้น เพราะคืนนี้มีเรื่องให้คุยกันยันเช้า... " อื้อ พี่ลีวายน้ำหวานไม่ไหวแล้วนะคะ ..." ฉันพูดอย่างเพลียเต็มที ฉันหลับไปตั้งแต่ยกที่3แล้ว พี่ลีวายอุ้มฉันมาทำต่อที่เตียงตั้งแต่เขาทำรอบที่2แล้ว ตื่นมาตอนนี้พี่ลีวายก็ยังคงกระแทกแก่นกายเข้ามาในตัวฉันอยู่เลย " ใกล้แล้ว รอบสุดท้ายแล้ว ซี๊ด !! แน่นมาก " พี่ลีวายร้องคราง จากนั้นก็กระแทกแรงขึ้นเพื
Read more

ตอนที่14

ตอนที่14 พี่ลีวายพูดพร้อมเดินมาหาฉัน จัดการมัดผมเกล้าขึ้นให้ฉัน " ไม่เป็นไรค่ะ น้ำหวานอาบเอง พี่ไปจัดการตัวพี่เถอะ " ฉันพูด พยายามถอยหนีเขา " อาบพร้อมกันเนี่ยแหละ จะได้ไปหาอะไรกิน หิวแล้ว หรือว่าอยากกินอย่างอื่นแทน " พี่ลีวายพูด น้ำเสียงเจ้าเล่ห์ พร้อมมองสำรวจร่างกายฉัน " ไม่ค่ะ !! อาบค่ะอาบ " ฉันพูดอย่างยอมแพ้ ฉันไม่ไหวแล้ว น้องสาวฉันยังเจ็บแสบอยู่เลย พี่ลีวายจับฉันให้นั่งลงที่ชักโครก จับฉันอ้าขา ฉันรีบหนีบขาเข้าหากันทันที " อ้าออก พี่จะดูว่าแดงมากไหม " พี่ลีวายพูด " ไม่ค่ะ น้ำหวานทนได้ เรารีบอาบกันเถอะ " ฉันพูด พยายามเบนตัวหลบ แต่พี่ลีวายจับฉันกดนั่งลงที่เดิม จากนั้นจับขาฉันอ้าออกก้มลงมามองน้องสาวของฉัน อีกครั้ง " อยู่เฉยๆ ไม่งั้นทำอย่างอื่นต่อแน่ " พี่ลีวายพูดขู่ฉัน ฉันต้องยอมนั่งนิ่งๆให้เขาทำตามใจตัวเอง " แดงมากเลย พี่ขอโทษ " พี่ลีวายพูดเสียงอ่อน ฉันพยายามจะรีบหุบขาเข้าหากัน แต่พี่ลีวายดันเอามือมาจับกลีบกุหลาบจนฉันสะดุ้งไปด้วยความเจ็บแสบ พี่ลีวายเอามือออกจากน้องสาวฉันและลุกขึ้นยืน " โอเค รีบอาบกันเถอะ เดี๋ยวพี่พาไปกินข้าวซื้อยาและจะไปส่ง " พี่ลีวายพูด ฉันพยักห
Read more

ตอนที่15

ตอนที่15 " ยี่หวามาคุยงานแถวนี้พอดี แต่ไม่คิดว่าจะเจอคนรู้จัก ขอร่วมโต๊ะได้ไหมคะ " ยี่หวาถาม " ไม่ได้ !! " พี่ลีวายตอบอย่างไม่คิดและน้ำเสียงไม่ได้สนใจยี่หวาเท่าไหร่ " ทำไมล่ะคะ น้ำหวานฉันกินมื้อนี้ด้วยได้ไหม เราก็คนกันเองทั้งนั้น " ยี่หวาหันมาพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงชวนขนลุก ปกตินางพูดกับฉันแบบนี้ที่ไหนกัน " เอ่อ เธอนั่งเถอะ ฉันกำลังจะกลับแล้ว พอดีมีธุระ ขอตัวนะคะ " ฉันพูดและลุกขึ้น " อ้าวรีบจัง นั่งกินด้วยกันก่อนสิ " ยี่หวาพูดยิ้ม แต่สายตาตรงกันข้ามกับคำพูดเลยนะ " ไม่ล่ะ ขอตัวค่ะ .. " ฉันพูด " นั่งลงน้ำหวาน !! " พี่ลีวายพูดและใช้สายตากดดันฉัน พอๆกับสายตาของยี่หวาเลย แล้วจะให้ฉันเลือกยังไง ฉันต้องทำตัวยังไงดี อีกใจก็อยากจะไปให้มันพ้นๆเพราะถ้าอยู่ก็มีปัญหาแน่ อีกใจก็ถ้าไปฉันก็ต้องเจอปัญหาอีกเหมือนกัน!? ระหว่างที่ฉันกำลังคิดหนักว่าฉันจะไปหรือจะอยู่ดี เสียงสวรรค์ของเข้ามาโปรดทันที " อ้าวพี่น้ำหวาน มา... เอิ่มม สวัสดีค่ะ คุณยี่หวา สวัสดีค่ะพี่หมอลีวาย " หมอทรายเดินมากำลังจะทักฉันแต่หันมาเจอยี่หวากับพี่ลีวายก่อน พี่ลีวายยิ้มรับ ยี่หวาก็กำลังปั้นหน้ายิ้มหวานให้กับพวกฉัน
Read more

ตอนที่16

ตอนที่16 " งั้นน้ำหวานกับหมอทรายขอตัวนะคะ พอดีมีธุระกันต่อ " ฉันพูดขึ้น " เดี๋ยวไปส่ง!? " พี่ลีวายพูดขึ้น โดยไม่สนใจว่ายี่หวานั้นเริ่มมีท่าทีไม่พอใจแล้ว " ไม่เป็นไรค่ะ พี่หมอลีวาย พอดีทรายนัดพี่น้ำหวานไว้น่ะ เชิญพี่ตามสบายนะคะ และก็ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้ค่ะ " หมอทรายพูดช่วยฉันคงเพราะดูสถานการณ์ออก พี่ลีวายหันมองฉันด้วยสายตาคาดโทษแต่ฉันทำเป็นไม่สนใจ " งั้นพวกเราขอตัวนะคะ ขอบคุณมากสำหรับอาหารมื้อนี้ค่ะ " ฉันพูดและดันให้หมอทรายลุกพวกเรายกมือไหว้ทั้งคู่จากนั้นก็เดินออกจากร้านอาหาร " เฮ้อ!!! อึดอัดมากก พี่น้ำหวานมากับพวกเขาได้ไงเนี่ยคะ " หมอทรายถามฉัน " บังเอิญมาเจอพวกเขาพอดี ขอบคุณหมอทรายมากนะคะ แล้วนี่หมอทรายมาทำอะไรคะ " ฉันพูดตอบ " ไม่เป็นไรเลยค่ะ ทรายมาเอาของน่ะ กำลังกลับพอดี " หมอทรายพูด " อ่อค่ะ งั้นกลับพร้อมกันเลยนะคะ " ฉันพูดชวนหมอทราย พวกเราเดินไปเรียกแท็กซี่หน้าร้านคนละคันจากนั้นก็แยกย้าย เฮ้อ กว่าจะหนีออกมาได้ ต่อจากนี้ฉันต้องพบเจอพี่ลีวายบ่อยขึ้นเพราะอะไรนะเหรอ เพราะพี่เขาเป็นเพื่อนกับพี่น้ำหอม ยังไงก็ต้องเจอ ฉันนั่งแท็กซี่จนถึงปากซอยทางเข้าบ้าน แวะเข
Read more

ตอนที่17

ตอนที่17 ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน " เธอ เรียนอยู่ปีไหนแล้ว " ผู้หญิงสูงวัยถามฉัน " ปี4ค่ะ " ฉันตอบ " อื้ม ปีสุดท้ายแถมอยู่ในช่วงออกฝึก " ผู้หญิงสูงวัยพูดและมองจ้องมาที่ฉัน " เอาล่ะเข้าเรื่องเลยดีกว่า " อาจารย์อาวุโสพูดขึ้น " เธอรู้จักกับตาลีวายใช่ไหม " ผู้หญิงสูงวัยถามฉัน คำถามนี้เป็นคำถามที่ทำให้ฉันชะงักและไล่ตามองทุกคนในห้องนี้ มันต้องมีอะไรแน่ๆ ทำยังไงดี เราตอบไปตามความจริงนั้นแหละ เพราะ เขาถามแบบนี้เขาต้องตามสืบมาบ้างแล้ว "รู้จักค่ะ " ฉันตอบ " ฉันเป็นย่าของตาลีวาย และนี่ ยี่หวาคู่หมั้นตาลีวาย " ย่าของพี่ลีวายพูดแนะนำ คำพูดของท่านเป็นน้ำเสียงนิ่งๆ ทำให้ฉันชาไปทั้งตัวที่รู้ว่าแฟนตัวเองมีคู่หมั้นอยู่แล้ว " ฉันจะไม่พูดเยอะ เธอเลิกยุ่งกับตาลีวายไปดีกว่า เธอน่าจะรู้ตัวเองดีนะว่าอะไรควรหรือไม่ควร ฉันพูดแค่นี้เธอเข้าใจรึเปล่า " ย่าพี่ลีวายพูดด้วยท่าทางนิ่งๆ " เธอควรรู้นะว่าเธอ ไม่มีอะไรที่คู่ควรกับตาลีวายเลย คิดจะจับเขาเหรอ " อาจารย์อาวุโสพูดต่อจากย่าพี่ลีวาย ฉันได้แต่ถอนหายใจเบาๆ และหันมองหน้าย่าพี่ลีวาย " เรื่องนี้ หนูคงเลิกไม่ได้ หนูไม่ได้จะเกาะพี่ลีวายเ
Read more

ตอนที่18

ตอนที่18 กุกกัก!! กุกกัก!! เพล้ง!!! ฉันสะดุ้งตื่นอย่างเร็ว เพราะได้ยินเสียงอะไรสักอย่าง ตามด้วยเสียงของแตก ฉันหันไปมองนาฬิกาที่หัวเตียง 21.00น. ใครกันนะ ฉันค่อยๆลุกจากเตียง แล้วเปิดประตูออกอย่างแผ่วเบา ฉันค่อยๆเดินลงบันไดไปด้านล่างให้เบาที่สุด ภาพที่ฉันทำให็ฉันถึงกับชะงัก มีคนร้ายขึ้นคร่อมน้ำใสเอาผ้าปิดปากปิดจมูกอยู่ ทำให้น้ำใสไม่มีเสียงได้แต่ดิ้นต่อสู้ไป ฉันมองหาของบริเวณนั้นได้ กระบองไม้อะไรไม่รู้ ถือเดินไปอยากเงียบๆ ฉันง้าไม้ขึ้นเหนือหัวกะว่าจะตีกบาลมันให้แตกไปเลย ฉันมองน้อง น้ำใสส่งสายตาเหมือนว่ามีอะไรอยู่ข้างหลังฉัน ฉันหันหลังกลับไปมองก็เจอกับชายแปลกหน้าอีกคนที่ยืนยิ้มและกำลังเดินมาทางฉัน " หึ เก่งนี่ คิดจะตีกันให้ตายเลยเหรอ เพี๊ย!!" มันเดินมาหยุดที่ฉันดึงไม้ออกจากมือฉัน และขวางมันไปด้านหลังของมัน จากนั้นมันตบเข้าที่หน้าฉันด้วยปืน ฉันเซล้มไปตามแรงตบมัน ชายแปลกหน้าที่คร่อมน้ำใสอยู่ ผลักน้องให้ล้มมานั่งข้างฉัน ชายแปลกหน้าที่ตบหน้าฉันเดินมาทางฉันนั่งลงย่องๆ มันเคลื่อนมือมาบีบคอฉัน " มีคนเขาบอกว่า ครั้งนี้แค่สั่งสอน ถ้าไม่อยากเจอแบบเมื่อก่อน ควรอยู่ในที่ของตัวเอง กึด!! " มันพู
Read more

ตอนที่19

ตอนที่19 ฉันพูด น้ำใสพยักหน้าอย่างเข้าใจกับการตัดสินใจของฉัน พวกเราช่วยกันเก็บของจนเข้าที่เหมือนเดิม " ทำแผลหน่อยนะคะ " น้ำใสเอากล่องปฐมพยาบาลมา และดันฉันให้นั่งลง " นิดหน่อย ไม่เป็นหรอก " ฉันพูด " ทำหน่อยแล้วกันค่ะ วันนี้ต้องไปเข้าเวรไหมคะ " น้ำใสถามพร้อมลงมือทำแผลตรงมุมปากให้ฉัน " เวรดึก เดี๋ยวจะไปแล้วแหละ " " ไหวเหรอคะ " น้ำใสถาม แต่ฉันมั่นใจว่าไม่ได้ถามแค่ว่าร่างกายฉันไหวไหม แต่น้องหมายถึงทุกอย่างที่ฉันกำลังเจอ " ไม่ไหวก็ต้องไหว พี่รู้ตัวพี่ดี ถ้าวันหนึ่งมันจะกลับมาเลวร้ายแบบเดิม พี่ก็ขอให้พี่ผ่านไปได้ ... " 1 สัปดาห์ต่อมา " วันนี้ที่เรียกคุณ2คนมาพบ เพราะว่า ทางเราอยากให้คุณ2คนออกเดินหน้าไปก่อนล่วงหน้า " คุณเดชาผู้อำนวยการโรงพยาบาลพูด แล้วมองหน้าฉันกับหมอทราย " ล่วงหน้าคือหมายถึงให้ไปก่อนสัก2-3วัน ก่อนกำหนดหรอคะ " ฉันเอ่ยถามอย่างสงสัย ข้างๆฉันคือหมอทราย " เปล่าครับ 2 วันที่จะถึงหรือวันพุธนี้เลย " คุณเดชาพูดบอกต่อไขข้อสงสัยทันที " ฮ่ะ!!! " ฉันกับหมอทรายส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจ " ขอโทษค่ะ แต่มันไม่เร็วไปเหรอคะ " หมอทรายถามขึ้น " ตอนแรกผมก็คิดแบบ
Read more

ตอนที่20

ตอนที่20 ฉันพูดยิ้มบางๆ เป็นการให้กำลังใจหมอทราย จากนั้นฉันกับหมอทรายก็แยกย้ายกันไปทำงาน ตอนเย็นฉันมานั่งรอหมอทรายที่หน้าห้องเขา หมอทรายเปิดประตูออกมา " อ้าว ทรายกำลังว่าจะไปหาพอดี " หมอทรายพูดยิ้ม " พี่เลิกเร็วก็เลยมานั่งรอหมอทรายนะคะ ไปกันดีกว่าไหมคะ " ฉันพูด " ไปค่ะ " หมอทรายพูดยิ้มและเดินไปพร้อมฉัน พวกเรามาเรียกแท็กซี่ หน้าโรงพยาบาล หมอทรายบอกสถานที่ที่จะไปกับคนขับ รถเคลื่อนไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีทั้งบ้านหลังเล็กไล่ไปจนถึงหลังใหญ่มาก รถขับผ่านบ้านหลังที่ใหญ่มาก ถัดมาก็เป็นบ้านอีกหลัง หมอทรายพูดกับคนขับ " จอดข้างหน้านี้แหละค่ะ เท่าไหร่คะ " หมอทรายบอกคนขับ ให้จอดบ้านหลังขนาดกลาง ไม่เล็กมากและไม่ใหญ่จนเกินไป หมอทรายจ่ายเงินและเราทั้งคู่ก็ลงจากรถ " บ้านทรายเองค่ะ " หมอทรายพูดยิ้ม หมอทรายกำลังจะไขกุญแจรั้วบ้านเปิดเข้าไป แต่มีคนเรียกชื่อเธอจากบ้านข้างๆ ที่ว่าหลังใหญ่นั้นแหละค่ะ ฉันกับหมอทรายหันไปมองตามเสียง " คุณทรายคะ คุณท่านให้มาแจ้งว่าถ้าคุณมาแล้วให้ไปพบท่านหน่อย " ผู้หญิงคนนั้นพูด หมอทรายที่ว่ายิ้มกลับหุบยิ้มลงทันที " เขามีอะไรรึเปล่าคะ พี่หมวย พอดีทรายมีแขก "
Read more
PREV
123456
...
11
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status