All Chapters of The Billionaire’s Gorgeous Maid: Chapter 1 - Chapter 7

THIRD PERSON’S POINT OF VIEW:Sa isang tahimik na lungsod sa labas ng Maynila, sa ilalim ng nakatirik na sikat ng araw, payapang nagpapahinga ang bilyonaryong si Lumiere Salvatiero. Kahit pa araw niya ito ng pahinga, ang aura niya ay kasing-lamig pa rin ng yelo.Taglay ang kaniyang tanned skin, katawang tila inukit ng mga diyos, at face card na hindi kailanman matatanggihan, halos lahat ng babaeng napapadaan sa tapat ng kaniyang mansyon ay tila nalulutang sa paghanga. Nakasuot ng mamahaling swimming trunks at sunglasses, prente siyang nakahiga sa isa sa mga sunbathing benches sa gilid ng kaniyang pool.“Good morning, Sir. You have a call from Mrs. Del Mundo,” untag ng matandang yaya na nakatayo sa kaniyang harap.Hindi man lang siya nag-abalang alisin ang kaniyang salamin. “Tell her I am on my rest day. Don’t disturb me,” malamig niyang tugon.Habang pinapanood ang paalis na matanda, hindi niya mapigilang mapansin ang bawat hakbang nito. She looked frail and exhausted. Halos lahat ng

DESYRIE’S POV:Ilang araw palang akong nagtatrabaho dito sa mansyon, pero halos gusto ko ng umalis sa unang pagkakataon. Tama nga si Manang Celia. Sir Lumiere isn't an easy person to be with. Laging mainitin ang ulo, isang maliit na pagkakamali lang it’s either sisigawan ka niya or mas lalong dadagdagan pa ang trabaho mo. Dahil matatanda halos lahat ng kasambahay niya, madalas silang sinisigawan nito. Ako naman na hindi maatim yung ganyang ugali, pinagtatanggol sila sa abot ng makakaya ko. Kaya ang ending? Lagi kaming magkaaway.“Maraming salamat, hija.” halos mangiyak-ngiyak na saad ni Mang Diego. Sinigawan at pinagalitan siya ni sir kasi hindi raw pantay ang pagtubo ng rosas sa hardin. Aba, pati ba naman rosas isisisi sa hardinero? Mabuti sana kung perpekto ang lahat ng bagay dito sa mundo, kaso kahit nga biology hindi eh. Siya lang itong perfectionist. Tsk!Ngumiti ako habang pinaghahainan siya ng meryenda. Katatapos lang kasi nito mag-trim at magtrabaho sa kasinglawak ng kalsada

Desyrie’s POV:Isa-isa kong nilapag ang orange juice matapos akong utusan ng mayordomang si Manang Nita na serbihan sila. Siya dapat ang gagawa nito, subalit masyadong abala ang matanda sa binabantayang landscaping sa kabilang side ng garden kaya ako ang inutusan niya. Mabait naman siya, ngunit minsan ay may sapak din ang ulo.Matandang dalaga kasi, kaya sa tingin ko ay kulang lang siya sa dilig.Hindi ko maiwasang manliit sa sarili nang tumingin sa akin ang babaeng kasama ni Sir. Her eyes are literally glowing with knowledge, power, and elegance. Halatang alagang-alaga ang sarili niya mula ulo hanggang paa, hindi gaya ko na kailangan pang kumayod nang husto para lang magkapera.Nakatingin din sa akin si Sir Lumiere. Doon ay parang tuluyan na akong nanghina nang makita ko siyang ngumiti habang nakaakbay sa balikat ng babae ang matipuno niyang braso. For the first time, iba ang aura niya kumpara sa pang-araw-araw na pinapakita niya sa aming mga katulong. Malambot ang kaniyang mga mat