CHAPTER 4:

DESYRIE’S POV:

I was overwhelmed by the sensation I felt right now. Wala akong ibang nararamdaman sa mga sandaling ito kundi ang pagnanasa at ang matinding pagnanais na maangkin ni Lumiere ngayong gabi. Lahat ng mga pader na itinayo ko sa paligid ng puso ko ay tila gumuho na parang buhangin sa harap ng kaniyang presensya.

Nanlalabong nakatuon lamang ang paningin ko sa kanya. Hindi na alam kung ano ang sunod na nangyari. Basta ang alam ko? Nakahiga lang ako sa kaniyang kama habang siya ay nakapatong sa akin matapos niyang mabilis na hubarin ang kaniyang damit at itapon iyon sa kung saan. At itanggi ko man o hindi, talagang napahanga ako sa ukit ng katawan niya. He was like a sculpture perfectly made just for me—bawat muscle, bawat linya ng kaniyang katawan ay tila sadyang dinisenyo para akitin ako.

His erection—long, thick, and standing—is rubbing against my panty. Ang bawat kiskis niyon ay nagpapadala ng kuryente sa buong sistema ko, isang sensasyong bago at nakakatakot pero sabay na nagbibigay ng sarap.

Ramdam ko ang kabasaan ng aking pagkababae habang kinikiskis niya ang kaniyang titè sa akin. I could feel myself melting under his weight, lost in the heat of the moment. Wala na ang takot, wala na ang pag-aalinlangan. Ang tanging natitira na lang ay ang init ng kaniyang balat sa ibabaw ng sa akin at ang mabilis na tibok ng aming mga puso na tila nagkakaisa sa iisang ritmo.

“Feel that, baby?” tanong niya sa paos na boses. “That’s my hardness saluting to you.” Aniya at mas lalong iginiit ang pagkiskis na siyang nagpahiyaw sa akin sa matinding sarap.

“Fuck me... Please daddy, fuck me...” halos magmakaawa ako sa ginagawa niya. Hindi ko na kilala ang sarili ko sa mga oras na ito. Kung dati-rati’y galit ako sa ideyang ganito, ngayon ay kinain ko na ang lahat ng sinabi ko.

I saw him smirk, a sign that he loves me begging for it.

Hindi siya nagdalawang-isip na punitin ang natitirang saplot sa aking katawan. Nilawayan niya ang kaniyang alaga bago iyon dahan-dahang ipinasok sa akin.

I could feel his saliva on it, mixing with my own moisture in a cocktail of pure need. Parehas kaming umungol, tila nahihirapan habang dinadamdam ang katawan at pangangailangan ng bawat isa.

Hindi siya gumalaw noong una. Nanatili lang siyang nakabaon sa loob ko habang pabalik-balik na hinahalikan ang bawat parte ng aking katawan. I could feel my body aching with need, pero hindi iyon ganoon kadali lalo na at wala akong karanasan. Ramdam ko ang hapdi ng pagpasok niya sa akin.

Lumipas ang mga minuto at naramdaman kong hindi na ganoon kasakit ang aking pagkababae, kaya marahan akong gumalaw para sumubok. Naramdaman niya marahil na hindi na ako masyadong nasasaktan kaya marahan na rin niyang sinasalubong ang bawat pag-ulos ko habang hinahalikan ang dibdib ko. It was a perfect rhythm for the both of us—tila nakikisama ang aming katawan sa pagiging isa ngayong gabi.

Ang apat na sulok ng kaniyang malawak na silid ay napuno ng aming mga ungol at buntong-hininga. Wala na akong pakialam kung marinig man kami sa labas. Ang tanging alam ko, I want him to satisfy me, and I want to do the same for him.

“Fucking tight, baby...” aniya habang walang sawa akong inaangkin.

Sinundan ko iyon ng mas mapang-akit na tinig. “Shit,

Lumiere!” ungol ko. Hindi na mapigilan ang sariling kumawala sa libo-libong emosyong bumabangon ngayon sa aking sistema. He wants me and I want him. I don't know what will happen tomorrow, but tonight? I want him to know that I am his.

“Fuck, baby! I am gonna... ughh!”

“Ungghh! Sige pa, iputok mo please! Sa loob!” hiyaw ko. Hindi na inalinta kung ano ang magiging consequence, basta ang alam ko, gusto ko siya. Gustong-gusto.

Parehas kaming hingal nang sabay kaming nilabasan. He collapsed on top of me, while I flashed a satisfying grin when I felt his cum inside me. I may be inexperienced, but I am not naive about two people having sex. Hindi ko na namalayang sa sobrang pagod ay nakatulog akong yakap siya.

Kinaumagahan.

Mabilis akong bumangon at umalis nang mapagtanto ang nangyari. Masyado akong nadala ng nakakalasing niyang mga halik kaya nakalimutan ko kung sino ako at kung ano ang posisyon ko sa buhay niya.

Nang makarating ako sa maids’ headquarters, wala pang tao sa hallway kaya mabilis akong tumakbo papunta sa kwarto ko at doon nagmukmok. Ayokong makita nilang wala ako sa silid ko kagabi. Pagpasok, mabilis kong ni-lock ang pinto at impit na umiyak sa kama.

Nasira ang dangal ko. Nasira ang prinsipyo ko. At higit sa lahat, nasira ko ang pinaka-iniingatan kong paniniwala. Lahat ng iyon, naglaho sa loob lang ng isang gabi.

Nilunod ko ang sarili ko sa mga unan, puno ng takot at pangamba sa kung anuman ang mangyayari pagkatapos ng gabing iyon.

Natigilan ako at napaangat ng ulo nang makarinig ng katok sa pinto. I wiped my tears with my hands at mabilis na pinakalma ang sarili bago binuksan ang pinto. Nakita ko si Manang Celia na nakatayo, mataman na nakatingin sa aking magulong mukha.

“Umiiyak ka ba, hija?” tanong niya.

Ngumiti ako at tumango. “Nami-miss ko na kasi sina Nanay,” palusot ko.

I saw the familiar expression in her eyes. She thought she understood what I truly felt. “Ganoon talaga, anak. Kailangan nating kumayod para sa pamilya at sa sarili. Halika na at tayo ay kakain na sa labas. May trabaho pa tayo mamaya, lalo na at may bisita raw si Sir Lumiere na darating maya-maya lang.”

“Manang, pwede bang dito na lang ako? May kitchen naman dito, eh. Sayang naman kung hindi gagamitin.”

I thought she would say no, but she just smiled at me.

“Kung saan mo gusto, anak. Hindi ka naman pinipilit. May kalayaan ang bawat tao sa pagpili ng gusto nila,” aniya bago nagpaalam.

Nang makaalis ang matanda, doon lang ako nakahinga ng maluwag. Hinatid ko siya ng tingin bago pumasok muli. Naligo ako at nag-ayos. Naghanda ako ng sariling agahan—itlog, sardinas, at tocinong binili ko sa tindahan kahapon. Pagkatapos kumain, nagbihis na ako ng uniporme at lumabas para ituloy ang trabaho.

Pagkalabas ko, nakarinig ako ng malalakas na tawa mula sa hardin. Sinilip ko kung sino ang mga iyon and I saw two people sitting on a bench. They were clearly happy with each other.

Nanikip uli ang dibdib ko nang makita kung sino iyon. Si Sir Lumiere, in his usual morning look—naka-puting sando at shorts. May kasama siyang babaeng maganda, maputi, at may balingkinitang katawan. Para siyang diyosa na nahulog mula sa langit.

A perfection of all my flaws.

Habang ako? Insecure sa sariling balat at sa buhay na ibinigay sa akin. Ngayon ko lang napagtantong hindi talaga ako nararapat sa mga kagaya niya. Tila masayang-masaya sila sa kwentuhan, habang ako ay nakatayo lang sa gilid, halos madurog ang puso sa nakikita.

I was nothing compared to her. And I was a fool for thinking that a man like him would ever fall for someone like me.

Kitang-kita ko kung paano kumislap ang mga mata ni Lumiere habang nakatingin sa babae. At sa mga oras na ito, naramdaman kong bumalik na naman ang dati kong pagkatao.

A man-hater for life it is.